دلافلوکساسین مگلومین

برای ABSSSI و CABP: BAXDELA را برای تزریق 300 میلی گرم به صورت انفوزیون داخل وریدی طی 60 دقیقه، هر 12 ساعت، یا یک قرص BAXDELA 450 میلی گرمی خوراکی هر 12 ساعت تجویز کنید. (2.1، 2.2) مدت زمان توصیه شده درمان: (2.2) ABSSSI: 5 تا 14 روز CABP: 5 تا 10 روز دوز برای بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی بر اساس نرخ تخمینی فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) است (2.3) نرخ تصفیه گلومرولی تخمینی (eGFR) (mL/min/1.73m 2) تخمین GFR بر اساس اصلاح رژیم غذایی (RD) Diet. رژیم دوز توصیه شده برای BAXDELA برای کل مدت درمان 5 تا 14 روز برای درمان ABSSSI و 5 تا 10 روز برای درمان CABP. خوراکی داخل وریدی همه دوزهای داخل وریدی BAXDELA طی 60 دقیقه تجویز می شوند. 30-89 بدون تنظیم دوز بدون تنظیم دوز 15-29 بدون تنظیم دوز 200 میلی گرم هر 12 ساعت مرحله پایانی بیماری کلیوی (ESRD) (< 15 از جمله همودیالیز) توصیه نمی شود به دلیل اطلاعات ناکافی برای ارائه توصیه های دوز توصیه نمی شود.

2.1 دستورالعمل مهم تجویز قرص BAXDELA BAXDELA را حداقل 2 ساعت قبل یا 6 ساعت بعد از آنتی اسیدهای حاوی منیزیم یا آلومینیوم، همراه با سوکرالفات، با کاتیون های فلزی مانند آهن، یا با آماده سازی های مولتی ویتامین حاوی روی یا آهن، یا با پودر دیدانوزین یا محلول بافری دیدانوزین یا قرص های بافری دیدانوزین یا قرص های بافری دیدانوزین تجویز کنید. تداخلات دارویی (7.1) ] . قرص BAXDELA را می توان با یا بدون غذا مصرف کرد [به فارماکولوژی بالینی (12.3) مراجعه کنید]. اگر بیماران یک دوز را فراموش کردند، باید آن را در اسرع وقت و حداکثر 8 ساعت قبل از دوز برنامه ریزی شده بعدی خود مصرف کنند. اگر کمتر از 8 ساعت تا نوبت بعدی باقی مانده است، تا نوبت بعدی برنامه ریزی شده صبر کنید. BAXDELA برای تزریقی BAXDELA برای تزریق را با هیچ محلولی حاوی کاتیون های چند ظرفیتی، به عنوان مثال، کلسیم و منیزیم، از طریق همان خط داخل وریدی تجویز نکنید [به تداخلات دارویی (7.1) مراجعه کنید]. از تزریق همزمان BAXDELA برای تزریق با سایر داروها خودداری کنید [به مقدار مصرف و نحوه تجویز (2.4) مراجعه کنید].

2.2 رژیم دوز توصیه شده برای درمان بزرگسالان مبتلا به ABSSSI یا CABP، رژیم دوز توصیه شده BAXDELA در جدول 1 زیر توضیح داده شده است. جدول 1 دوز BAXDELA در بزرگسالان مبتلا به عفونت ABSSSI یا CABP دوز و روش مصرف مدت زمان کل (روزها) ABSSSI 300 میلی گرم BAXDELA برای تزریق هر 12 ساعت بیش از 60 دقیقه به صورت انفوزیون داخل وریدی یا 300 میلی گرم BAXDELA در هر 600 میلی گرم وریدی هر 6 ساعت در دقیقه انفوزیون، سپس به صلاحدید قرص BAXDELA 450 میلی گرمی خوراکی هر 12 ساعت. پزشک یا قرص 450 میلی گرم BAXDELA خوراکی هر 12 ساعت. 5 تا 14 CABP 5 تا 10 2.3 دوز در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی جدول 2 زیر اصلاح دوز را بر اساس نرخ تخمینی فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) توصیف می کند که در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی توصیه می شود. تنظیم دوز برای بیماران با نارسایی شدید کلیوی (eGFR 15-29 mL/min/1.73m 2) مورد نیاز است. در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی که BAXDELA را به صورت داخل وریدی دریافت می کنند، سطح کراتینین سرم و eGFR را به دقت کنترل کنید [به مصرف در جمعیت های خاص (8.7) مراجعه کنید]. اگر سطح کراتینین سرم افزایش یافت، مصرف قرص BAXDELA را در نظر بگیرید. اگر eGFR به کمتر از 15 میلی لیتر در دقیقه/1.73 متر مربع کاهش یافت، BAXDELA را قطع کنید. جدول 2 تنظیم دوز BAXDELA در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی میزان فیلتراسیون گلومرولی تخمینی (eGFR) (mL/min/1.73 m2) همانطور که با استفاده از معادله MDRD eGFR به شرح زیر محاسبه می شود: eGFR (mL/min) (mL/min/1 × 1.73 در سرم 2 = 1.73) -1.154 × (سن) -0.203 × (0.742 اگر زن) × (1.212 اگر آفریقایی آمریکایی). رژیم دوز توصیه شده برای کل مدت درمان 5 تا 14 روز برای درمان ABSSSI و 5 تا 10 روز برای درمان CABP در بیماران بزرگسال. قرص BAXDELA BAXDELA برای تزریق همه دوزهای BAXDELA به صورت انفوزیون داخل وریدی در مدت 60 دقیقه تجویز می شود. 30-89 بدون تنظیم دوز بدون تنظیم دوز 15-29 بدون تنظیم دوز 200 میلی گرم هر 12 ساعت یا 200 میلی گرم هر 12 ساعت، سپس به صلاحدید پزشک به صلاحدید پزشک به یک قرص 450 میلی گرم BAXDELA خوراکی هر 12 ساعت تغییر دهید. توصیه می شود به دلیل اطلاعات ناکافی برای ارائه توصیه های دوز توصیه نمی شود.

2.4 تهیه و تجویز BAXDELA برای تزریق محلول داخل وریدی بازسازی و رقیق سازی BAXDELA باید دوباره ساخته شود و سپس در شرایط آسپتیک بیشتر رقیق شود. پودر را در ویال BAXDELA با استفاده از 10.5 میلی‌لیتر تزریق دکستروز 5 درصد (D5W) یا تزریق کلرید سدیم 0.9 درصد برای هر ویال 300 میلی‌گرمی، دوباره بسازید. ویال را به شدت تکان دهید تا محتویات کاملاً حل شود. ویال بازسازی شده حاوی 300 میلی گرم به ازای هر 12 میلی لیتر (25 میلی گرم بر میلی لیتر) BAXDELA به صورت محلول شفاف رنگی زرد تا کهربایی است. سپس محلول بازسازی شده باید با استفاده از کلرید سدیم 0.9 درصد یا D5W به حجم 250 میلی لیتر رقیق شود تا غلظت 1.2 میلی گرم در میلی لیتر، قبل از تجویز به دست آید. دوز مورد نیاز را برای انفوزیون داخل وریدی با برداشتن حجم مناسب از ویال بازسازی شده مطابق جدول 3 زیر آماده کنید: جدول 3 آماده سازی دوزهای BAXDELA BAXDELA برای تزریق دوز حجم محلول بازسازی شده برای خروج 300 میلی گرم 12 میلی لیتر 200 میلی گرم 8 میلی لیتر حجم مورد نیاز محلول بازسازی شده BAXDELA را به صورت غیر عفونی از ویال به یک کیسه داخل وریدی برای رسیدن به حجم 250 میلی لیتر انتقال دهید. هر قسمت استفاده نشده از محلول بازسازی شده را دور بریزید. محصولات دارویی تزریقی باید قبل از تجویز، هر زمان که محلول و ظرف اجازه می دهد، از نظر وجود ذرات معلق و تغییر رنگ به صورت چشمی بازرسی شوند. ذخیره سازی محلول های بازسازی شده و رقیق شده ویال های بازسازی شده، همانطور که در بالا توضیح داده شد، ممکن است در یخچال در دمای 2 تا 8 درجه سانتیگراد (36 درجه فارنهایت تا 46 درجه فارنهایت) یا در دمای اتاق کنترل شده 20 تا 25 درجه سانتیگراد (68 درجه فارنهایت تا 77 درجه فارنهایت) تا 24 ساعت نگهداری شوند. یخ نزنید. پس از رقیق شدن در کیسه داخل وریدی، همانطور که در بالا توضیح داده شد، BAXDELA ممکن است در یخچال در دمای 2 تا 8 درجه سانتیگراد (36 تا 46 درجه فارنهایت) یا در دمای اتاق کنترل شده بین 20 تا 25 درجه سانتیگراد (68 درجه فارنهایت تا 77 درجه فارنهایت) تا 24 ساعت نگهداری شود. یخ نزنید. تجویز پس از بازسازی و رقیق سازی، BAXDELA را با انفوزیون داخل وریدی، با زمان کلی انفوزیون 60 دقیقه تجویز کنید [دوز و نحوه تجویز (2.1) را ببینید]. سازگاری BAXDELA بازسازی شده با داروهای داخل وریدی، افزودنی ها یا موادی غیر از D5W یا تزریق کلرید سدیم 0.9٪ ثابت نشده است. اگر از یک خط مشترک داخل وریدی برای تجویز داروهای دیگر علاوه بر BAXDELA استفاده می شود، خط باید قبل و بعد از هر انفوزیون BAXDELA با تزریق کلرید سدیم 0.9٪ یا D5W شسته شود.

5 هشدارها و اقدامات احتیاطی واکنش های حساسیت مفرط: ممکن است پس از اولین یا دوزهای بعدی BAXDELA رخ دهد. با مشاهده اولین علائم بثورات پوستی یا هر نشانه دیگری از حساسیت، مصرف BAXDELA را قطع کنید. (5.6) اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل: بررسی کنید که آیا اسهال رخ داده است. (5.7)

5.1 واکنش‌های جانبی جدی غیرفعال‌کننده و بالقوه غیرقابل برگشت از جمله التهاب تاندون و پارگی تاندون، نوروپاتی محیطی و اثرات سیستم عصبی مرکزی فلوروکینولون‌ها با واکنش‌های نامطلوب جدی و بالقوه غیرقابل برگشت از سیستم‌های مختلف بدن همراه بوده‌اند که می‌توانند با هم در یک بیمار اتفاق بیفتند. عوارض جانبی که معمولاً مشاهده می شود شامل تاندونیت، پارگی تاندون، آرترالژی، میالژی، نوروپاتی محیطی و اثرات سیستم عصبی مرکزی (توهم، اضطراب، افسردگی، بی خوابی، سردردهای شدید و گیجی) است. این واکنش ها ممکن است در عرض چند ساعت تا چند هفته پس از شروع فلوروکینولون رخ دهد. بیماران در هر سنی یا بدون عوامل خطر قبلی این عوارض جانبی را تجربه کرده اند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2، 5.3 و 5.4) مراجعه کنید]. با مشاهده اولین علائم یا علائم هر گونه واکنش جانبی جدی بلافاصله مصرف BAXDELA را قطع کنید. علاوه بر این، از مصرف فلوروکینولون ها، از جمله BAXDELA، در بیمارانی که هر یک از این عوارض جانبی جدی مرتبط با فلوروکینولون ها را تجربه کرده اند، خودداری کنید.

5.2 تاندونیت و پارگی تاندون فلوروکینولون ها با افزایش خطر تاندونیت و پارگی تاندون در تمام سنین مرتبط بوده اند. این واکنش نامطلوب اغلب تاندون آشیل را درگیر می‌کند، و همچنین با روتاتور کاف (شانه)، دست، عضله دوسر، شست و سایر تاندون‌ها گزارش شده است. تاندونیت یا پارگی تاندون ممکن است طی چند ساعت یا چند روز پس از شروع فلوروکینولون یا تا چند ماه پس از اتمام درمان با فلوروکینولون رخ دهد. تاندونیت و پارگی تاندون می تواند به صورت دو طرفه رخ دهد. این خطر ابتلا به تاندونیت و پارگی تاندون مرتبط با فلوروکینولون در بیماران بالای 60 سال، در بیمارانی که داروهای کورتیکواستروئید مصرف می کنند و در بیمارانی که پیوند کلیه، قلب و ریه دارند، افزایش می یابد. عوامل دیگری که ممکن است به طور مستقل خطر پارگی تاندون را افزایش دهند عبارتند از: فعالیت بدنی شدید، نارسایی کلیوی و اختلالات قبلی تاندون مانند آرتریت روماتوئید. تاندونیت و پارگی تاندون در بیمارانی که فلوروکینولون مصرف می کنند و فاکتورهای خطر فوق را ندارند نیز رخ داده است. اگر بیمار دچار درد، تورم، التهاب یا پارگی تاندون شد، مصرف BAXDELA را بلافاصله قطع کنید. به بیماران توصیه کنید در اولین نشانه درد، تورم یا التهاب تاندون، مصرف BAXDELA را قطع کنند، از ورزش و استفاده از ناحیه آسیب دیده خودداری کنند و در مورد تغییر داروی ضد میکروبی غیر کینولون فورا با پزشک خود تماس بگیرند. از مصرف BAXDELA در بیمارانی که سابقه اختلالات تاندون دارند یا تاندونیت یا پارگی تاندون را تجربه کرده اند، خودداری کنید.

5.3 نوروپاتی محیطی فلوروکینولون ها با افزایش خطر نوروپاتی محیطی مرتبط هستند. مواردی از پلی نوروپاتی آکسونی حسی یا حسی حرکتی که آکسون‌های کوچک و/یا بزرگ را تحت تأثیر قرار می‌دهد و منجر به پارستزی، هیپواستزی، دیستزی و ضعف در بیماران دریافت‌کننده فلوروکینولون‌ها، از جمله BAXDELA، گزارش شده است. علائم ممکن است بلافاصله پس از شروع فلوروکینولون ها رخ دهد و ممکن است در برخی بیماران برگشت ناپذیر باشد [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1) و عوارض جانبی (6.1) مراجعه کنید. اگر بیمار علائم نوروپاتی محیطی از جمله درد، سوزش، گزگز، بی حسی و/یا ضعف یا سایر تغییرات حسی از جمله لمس سبک، درد، دما، حس موقعیت، و احساس ارتعاش و/یا قدرت حرکتی را تجربه کرد، فوراً مصرف BAXDELA را متوقف کنید تا ایجاد یک وضعیت غیرقابل برگشت به حداقل برسد. از مصرف فلوروکینولون ها، از جمله BAXDELA در بیمارانی که قبلا نوروپاتی محیطی را تجربه کرده اند، اجتناب کنید [به واکنش های جانبی (6.1) مراجعه کنید].

5.4 اثرات سیستم عصبی مرکزی واکنش های نامطلوب روانپزشکی فلوروکینولون ها، از جمله BAXDELA، با افزایش خطر عوارض جانبی روانپزشکی، از جمله: روان پریشی سمی مرتبط است. توهم یا پارانویا؛ افسردگی، یا افکار یا اعمال خودکشی؛ هذیان، گیجی، سردرگمی، یا اختلال در توجه. اضطراب، بی قراری یا عصبی بودن؛ بی خوابی یا کابوس؛ اختلال حافظه این عوارض جانبی ممکن است پس از اولین دوز ایجاد شود. اگر این واکنش‌ها در بیمارانی که BAXDELA دریافت می‌کنند رخ داد، فوراً مصرف BAXDELA را قطع کرده و اقدامات مناسب را انجام دهید. عوارض جانبی سیستم عصبی مرکزی فلوروکینولون ها با افزایش خطر تشنج (تشنج)، افزایش فشار داخل جمجمه (از جمله تومور کاذب مغزی)، سرگیجه و لرزش همراه بوده است. مانند تمام فلوروکینولون ها، زمانی که مزایای درمان در بیماران مبتلا به اختلالات شناخته شده یا مشکوک CNS (مانند تصلب شرایین شدید مغزی، صرع) یا در حضور سایر عوامل خطر که ممکن است مستعد تشنج یا پایین آوردن آستانه تشنج باشند، از BAXDELA بیشتر از خطرات آن استفاده کنید. اگر این واکنش‌ها در بیمارانی که BAXDELA دریافت می‌کنند رخ داد، فوراً مصرف BAXDELA را قطع کرده و اقدامات مناسب را انجام دهید.

5.5 تشدید میاستنی گراویس فلوروکینولون ها دارای فعالیت مسدود کننده عصبی عضلانی هستند و ممکن است ضعف عضلانی را در افراد مبتلا به میاستنی گراویس تشدید کنند. عوارض جانبی جدی پس از فروش، از جمله مرگ و نیاز به حمایت از ونتیلاتور، با استفاده از فلوروکینولون در افراد مبتلا به میاستنی گراویس همراه بوده است. از BAXDELA در بیماران با سابقه شناخته شده میاستنی گراویس اجتناب کنید [به اطلاعات مشاوره بیمار مراجعه کنید (17)].

5.6 واکنش‌های حساسیت مفرط واکنش‌های حساسیت مفرط (آنافیلاکتیک) جدی و گاهی کشنده، که برخی پس از اولین دوز مصرفی، در بیماران دریافت‌کننده فلوروکینولون گزارش شده است. برخی از واکنش ها با فروپاشی قلبی عروقی، از دست دادن هوشیاری، سوزن سوزن شدن، ادم حلق یا صورت، تنگی نفس، کهیر و خارش همراه بود. واکنش های حساسیت مفرط در بیمارانی که BAXDELA دریافت می کنند گزارش شده است. این واکنش ها ممکن است پس از اولین یا دوزهای بعدی BAXDELA رخ دهد [به واکنش های جانبی (6.1) مراجعه کنید]. در اولین ظاهر بثورات پوستی یا هر نشانه دیگری از حساسیت، مصرف BAXDELA را قطع کنید.

5.7 اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل (CDAD) در مصرف کنندگان تقریباً تمام داروهای ضد باکتریایی سیستمیک، از جمله BAXDELA، با شدت متفاوت از اسهال خفیف تا کولیت کشنده گزارش شده است. درمان با عوامل آنتی باکتریال می تواند فلور طبیعی روده بزرگ را تغییر دهد و ممکن است باعث رشد بیش از حد C. difficile شود. سی. difficile سموم A و B را تولید می کند که به توسعه CDAD کمک می کند. سویه های تولید کننده هایپرتوکسین C. difficile باعث افزایش عوارض و مرگ و میر می شوند، زیرا این عفونت ها می توانند به درمان ضد باکتریایی مقاوم باشند و ممکن است نیاز به کولکتومی داشته باشند. CDAD باید در تمام بیمارانی که به دنبال مصرف آنتی باکتریال با اسهال مراجعه می کنند در نظر گرفته شود. تاریخچه پزشکی دقیق ضروری است زیرا CDAD بیش از 2 ماه پس از تجویز عوامل ضد باکتریایی گزارش شده است. اگر CDAD مشکوک یا تأیید شود، در صورت امکان، مصرف مداوم ضد باکتریایی که علیه C. difficile انجام نشده است، باید قطع شود. اقدامات مناسب مانند مدیریت مایعات و الکترولیت ها، مکمل های پروتئینی، درمان ضد باکتریایی C. مشکل، و ارزیابی جراحی باید مطابق با اندیکاسیون بالینی انجام شود.

5.8 خطر آنوریسم آئورت و تشریح مطالعات اپیدمیولوژیک افزایش خطر آنوریسم و ​​تشریح آئورت را طی دو ماه پس از استفاده از فلوروکینولون ها، به ویژه در بیماران مسن گزارش می کنند. علت افزایش خطر شناسایی نشده است. در بیماران مبتلا به آنوریسم آئورت شناخته شده یا بیمارانی که در معرض خطر بیشتری برای آنوریسم آئورت هستند، BAXDELA را برای استفاده تنها در زمانی که هیچ درمان ضد باکتری دیگری در دسترس نیست، رزرو کنید.

5.9 توسعه باکتری های مقاوم به دارو تجویز BAXDELA در غیاب عفونت باکتریایی اثبات شده یا مشکوک قوی یا نشانه های پیشگیرانه بعید است برای بیمار مفید باشد و خطر ایجاد باکتری های مقاوم به دارو را افزایش می دهد.

5.10 اختلالات گلوکز خون فلوروکینولون ها با اختلالات گلوکز خون، از جمله هیپرگلیسمی علامت دار و هیپوگلیسمی، معمولاً در بیماران دیابتی که همزمان با یک عامل خوراکی کاهنده قند خون (مانند گلیبورید) یا انسولین دریافت می کنند، همراه بوده است. در این بیماران کنترل دقیق گلوکز خون توصیه می شود. موارد شدید هیپوگلیسمی که منجر به کما یا مرگ می شود با سایر فلوروکینولون ها گزارش شده است. اگر در بیمار تحت درمان با BAXDELA واکنش هیپوگلیسمی رخ داد، BAXDELA را قطع کرده و درمان مناسب را فوراً شروع کنید [به عوارض جانبی (6.1) مراجعه کنید].

واکنش‌های جانبی جدی و مهم زیر در سایر بخش‌های برچسب‌گذاری با جزئیات بیشتر مورد بحث قرار گرفته‌اند: واکنش‌های جانبی جدی غیرفعال‌کننده و بالقوه غیرقابل برگشت [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1)] تاندونیت و پارگی تاندون [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2) مراجعه کنید] نوروپاتی محیطی [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.3) ] (5.4) ] واکنش های حساسیت مفرط [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6)] کلستریدیوم دیفیسیل مرتبط اسهال [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) مراجعه کنید] اختلالات گلوکز خون [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.10) مراجعه کنید] شایع ترین عوارض جانبی (شود 2٪ ≥ تهوع، اسهال، سردرد، افزایش ترانس آمینازها و استفراغ است. (6.1) برای گزارش واکنش‌های نامطلوب مشکوک، با Melinta Therapeutics به شماره 1-844-633-6568 یا FDA در 1-800-FDA-1088 یا www.fda.gov/medwatch 6.1 بالینی تماس بگیرید. BAXDELA را نمی توان به طور مستقیم با میزان در آزمایشات بالینی یک داروی دیگر مقایسه کرد و ممکن است چنین نباشد منعکس کننده نرخ های مشاهده شده در عمل است. بررسی اجمالی ارزیابی ایمنی BAXDELA BAXDELA در سه کارآزمایی بالینی چند مرکزی، چند ملیتی، تصادفی، دوسوکور فاز 3 مورد ارزیابی قرار گرفت. این کارآزمایی ها شامل دو کارآزمایی در بیماران ABSSSI (کارآزمایی 1 و کارآزمایی 2) و یک کارآزمایی در CABP (کارآزمایی 3) بود. در کل 1170 بیمار در تمام کارآزمایی‌های فاز 3 با BAXDELA تحت درمان قرار گرفتند (741 بیمار در دو کارآزمایی ABSSSI و 429 بیمار در کارآزمایی CABP). عفونت‌های حاد باکتریایی پوست و ساختار پوست (ABSSSI) BAXDELA در دو کارآزمایی چند مرکزی، چندملیتی، تصادفی، دوسوکور، دوگانه ساختگی، غیر حقارت (کارآزمایی 1 و کارآزمایی 2) در بزرگسالان مبتلا به ABSSSI مورد ارزیابی قرار گرفت. در کارآزمایی 1، بیماران BAXDELA 300 میلی گرم به صورت انفوزیون داخل وریدی هر 12 ساعت دریافت کردند و در کارآزمایی 2، بیماران BAXDELA 300 میلی گرم را به صورت انفوزیون داخل وریدی هر 12 ساعت به مدت 6 دوز دریافت کردند و سپس به قرص BAXDELA 450 میلی گرمی هر 12 ساعت تغییر دادند. کل مدت درمان 5 تا 14 روز بود. عوارض جانبی برای 741 بیمار تحت درمان با BAXDELA و 751 بیمار تحت درمان با داروهای ضد باکتری مقایسه شده مورد بررسی قرار گرفت. میانگین سنی بیماران تحت درمان با BAXDELA 49 سال بود که بین 18 تا 94 سال بود. 15 درصد 65 سال و بالاتر بودند. بیماران تحت درمان با BAXDELA عمدتاً مرد (62%) و قفقازی (86%) بودند. جمعیت تحت درمان با BAXDELA شامل 44 درصد بیماران چاق (BMI ≥ 30 کیلوگرم بر متر مربع)، 11 درصد مبتلا به دیابت، و 16 درصد با نارسایی اولیه کلیوی (کلیرانس کراتینین محاسبه شده کمتر از 90 میلی لیتر در دقیقه) بود. عوارض جانبی جدی و عوارض جانبی که منجر به قطع می شود واکنش های جانبی جدی در 3/741 (0.4٪) از بیماران تحت درمان با BAXDELA و در 6/751 (0.8٪) از بیماران تحت درمان با مقایسه کننده رخ داده است. BAXDELA به دلیل یک واکنش جانبی در 7/741 (0.9٪) بیمار و مقایسه کننده به دلیل یک واکنش جانبی در 21/751 (2.8٪) بیمار قطع شد. شایع ترین عوارض جانبی گزارش شده منجر به قطع مطالعه در بازوی BAXDELA شامل کهیر (2/741؛ 0.3٪) و حساسیت (2/741؛ 0.3٪) بود. در حالی که، شایع ترین واکنش های نامطلوب گزارش شده منجر به قطع مطالعه در بازوی مقایسه کننده شامل کهیر (5/751؛ 0.7%)، بثورات پوستی (4/751؛ 0.5%)، حساسیت مفرط و تخلیه محل انفوزیون (2/751؛ 0.3%) بود. شایع ترین عوارض جانبی شایع ترین عوارض جانبی در بیماران تحت درمان با BAXDELA تهوع (8%)، اسهال (8%)، سردرد (3%)، افزایش ترانس آمیناز (3%) و استفراغ (2%) بود. جدول 4 عوارض جانبی منتخبی را که در 2% از بیماران دریافت کننده BAXDELA در کارآزمایی‌های بالینی فاز 3 بزرگسالان رخ می‌دهد فهرست می‌کند. جدول 4 عوارض جانبی منتخب که در ≥ 2٪ از بیمارانی که BAXDELA دریافت می کنند در کارآزمایی های بالینی بزرگسالان ادغام شده فاز 3 رخ می دهد. داده ها مبنای کافی برای مقایسه میزان بین داروی مورد مطالعه و کنترل فعال نیستند. 3% 6% افزایش ترانس آمیناز گزارشات تلفیقی شامل هیپرترانس آمینازمی، افزایش ترانس آمینازها و افزایش ALT و AST می باشد. 3% 4% استفراغ 2% 2% پنومونی باکتریایی اکتسابی از جامعه BAXDELA در یک کارآزمایی چند مرکزی، چند ملیتی، تصادفی دوسوکور در بزرگسالان مبتلا به CABP (کارآزمایی 3) مورد بررسی قرار گرفت. بیماران BAXDELA 300 میلی گرم را طی 60 دقیقه هر 12 ساعت برای حداقل 6 دوز دریافت کردند و گزینه ای برای تغییر به قرص BAXDELA خوراکی 450 میلی گرم هر 12 ساعت برای دوزهای باقی مانده (در مجموع 10 تا 20 دوز انفوزیون داخل وریدی و خوراکی ترکیبی) دریافت کردند. عوارض جانبی برای 429 بیمار تحت درمان با BAXDELA و 427 بیمار تحت درمان با موکسی فلوکساسین بررسی شد. میانگین سنی بیماران تحت درمان با BAXDELA 63 سال بود که بین 18 تا 89 سال متغیر بود. 47.1 درصد 65 سال و بالاتر و 19.6 درصد 75 سال و بالاتر بودند. بیماران تحت درمان با BAXDELA عمدتا مرد (58.3٪) و سفید پوست (92.3٪) بودند. جمعیت تحت درمان با BAXDELA شامل بیماران مبتلا به چاقی (BMI بیشتر یا مساوی 30) (24.0٪)، COPD/آسم (14.2٪)، بیماری قلبی (24.2٪)، دیابت (16.3٪)، و نارسایی کلیوی اولیه شامل 36.4٪ با نارسایی متوسط کلیوی کمتر از 9 میلی لیتر و 3 دقیقه (m3 Cr) بود. 4.0٪ با نارسایی شدید کلیوی (CrCl کمتر از 29 میلی لیتر در دقیقه). به طور کلی، تقریباً 12.4 درصد از بیماران در کلاس خطر PORT II، 60.1 درصد در کلاس خطر PORT III، 26.6 درصد در کلاس خطر PORT IV، و 0.9 درصد در کلاس خطر PORT V بودند. تحت درمان با BAXDELA و در 1/427 (0.2%) از بیماران تحت درمان با moxifloxacin. قطع مصرف به دلیل یک واکنش جانبی در 9/429 (2.1٪) بیماران تحت درمان با BAXDELA و در 4/427 (0.9٪) تحت درمان با موکسی فلوکساسین رخ داد. شایع ترین واکنش های جانبی گزارش شده که منجر به قطع داروی مورد مطالعه در بازوی BAXDELA شد، افزایش ترانس آمیناز (2/429؛ 0.5٪) بود. شایع ترین واکنش های جانبی گزارش شده که منجر به قطع داروی مورد مطالعه در بازوی مقایسه کننده شد، واکنش های محل انفوزیون بود (1/427؛ 0.2٪). شایع ترین عوارض جانبی شایع ترین عوارض جانبی در بیماران تحت درمان با BAXDELA اسهال (5%) و افزایش ترانس آمیناز (5%) بود. جدول 5 عوارض جانبی منتخبی را که در 2% از بیماران دریافت کننده BAXDELA در کارآزمایی بالینی CABP فاز 3 بزرگسالان رخ می دهد، فهرست می کند. جدول 5 عوارض جانبی منتخب که در ≥ 2% از بیماران دریافت کننده BAXDELA در بزرگسالان در کارآزمایی بالینی CABP فاز 3 رخ می دهد. آلانین آمینوترانسفراز (ALT) افزایش یافت. 5% 3% عوارض جانبی در کمتر از 2% بیمارانی که BAXDELA دریافت می‌کنند در کارآزمایی‌های بالینی ABSSSI (کارآزمایی 1 و 2) و CABP (کارآزمایی 3) رخ می‌دهد. کارآزمایی‌های بالینی CABP (کارآزمایی 3): اختلالات خونی و سیستم لنفاوی: آگرانولوسیتوز، کم خونی، لکوپنی، نوتروپنی، پان سیتوپنی اختلالات قلبی: تاکی کاردی سینوسی، تپش قلب، برادی کاردی، اکستراسیستول های بطنی اختلالات گوش و هزارتو: وزوز گوش، سرگیجه، اختلال دهلیزی اختلالات مربوط به وستیبولار اختلالات کلی در محل مصرف: اختلالات بینایی و تاری دید اختلالات گوارشی: درد شکم، سوء هاضمه اختلالات سیستم ایمنی: حساسیت مفرط عفونت ها و هجوم ها: عفونت کلستریدیوم دیفیسیل، عفونت قارچی، کاندیدیازیس دهان، کاندیدیاز ولوواژینال بررسی های آزمایشگاهی: افزایش آلکالین فسفاتاز خون، افزایش کراتینین خون، افزایش کراتینیناز، کراتین بولوفو کینتریسم خون افزایش یافته هیپرگلیسمی، هیپوگلیسمی اختلالات اسکلتی- عضلانی و بافت همبند: میالژی اختلالات سیستم عصبی: سرگیجه، هیپواستزی، پارستزی، دیسگوزی، پیش سنکوپ، سنکوپ اختلالات روانی: بی قراری، اضطراب، حالت گیجی، بی خوابی، نارسایی ادراری مجدد اختلالات پوست و بافت زیر جلدی: خارش، کهیر، درماتیت، بثورات پوستی اختلالات عروقی: برافروختگی، افت فشار خون، فشار خون بالا

نارسایی کلیوی: سطح کراتینین سرم را در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی (eGFR 15-29 میلی لیتر در دقیقه/1.73 متر مربع) که دلافلوکساسین داخل وریدی دریافت می کنند، به دقت کنترل کنید. اگر سطح کراتینین سرم افزایش یافت، تغییر به دلافلوکساسین خوراکی را در نظر بگیرید. اگر eGFR به کمتر از 15 میلی‌لیتر/دقیقه/73/1 متر مربع کاهش یافت، BAXDELA را قطع کنید (6/8).

8.1 خلاصه خطر حاملگی اطلاعات محدود موجود در مورد استفاده از BAXDELA در زنان باردار برای اطلاع از خطرات مرتبط با دارو برای نقایص مادرزادی و سقط جنین کافی نیست. هنگامی که دلافلوکساسین (به عنوان نمک N-متیل گلوکامین) به صورت خوراکی در طول دوره اندامزایی به موش ها تجویز شد، هیچ ناهنجاری یا مرگ جنینی تا 7 برابر مواجهه بالینی برآورد شده بر اساس AUC مشاهده نشد. هنگامی که موش ها در اواخر بارداری و در دوران شیردهی به صورت داخل وریدی تجویز شدند، در مواجهه با مواجهه با مواجهه بالینی داخل وریدی (IV) بر اساس AUC، هیچ اثر نامطلوبی روی فرزندان مشاهده نشد [به داده ها مراجعه کنید]. خطر پس زمینه نقایص مادرزادی و سقط جنین برای جمعیت مشخص شده ناشناخته است. در ایالات متحده جمعیت عمومی، خطر پس زمینه تخمینی نقایص مادرزادی و سقط جنین در حاملگی های بالینی شناخته شده به ترتیب 2-4٪ و 15-20٪ است. داده های حیوانی در مطالعات جنینی و جنینی، تجویز خوراکی دلافلوکساسین به موش های باردار در طول دوره ارگانوژنز اصلی منجر به سمیت مادر و کاهش وزن بدن جنین در بالاترین دوز (1600 میلی گرم بر کیلوگرم در روز) و تاخیر در استخوان سازی جنین در تمام دوزها شد. هیچ ناهنجاری تا بالاترین دوز آزمایش شده (تقریباً 7 برابر قرار گرفتن در معرض پلاسمای انسان بر اساس AUC) گزارش نشده است. کمترین دوز، mg/kg/day 200 (تقریباً 2.5 برابر میزان قرار گرفتن در معرض پلاسمای انسان بر اساس AUC)، همچنان برای جنین سمی بود، بر اساس تأخیر در استخوان‌سازی. در خرگوش‌ها، گونه‌ای که به سمیت مادری داروهای ضد باکتری حساس است، هیچ گونه سمیت رشد جنینی تا بالاترین دوز که باعث ایجاد سمیت مادری (1.6 میلی‌گرم/کیلوگرم در روز یا تقریباً 0.01 برابر قرار گرفتن در معرض پلاسمای انسان بر اساس AUC) می‌شود، مشاهده نشد. در یک مطالعه قبل از زایمان بر روی موش‌هایی که دلافلوکساسین IV تجویز شده بود، در دام‌ها با بالاترین دوز آزمایش شده (120 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز) وزن بدن کمی کمتر و طول بارداری کمی طولانی‌تر از حیوانات کنترل نشان داده شد. قرار گرفتن در معرض آن دوز تقریباً 5 برابر قرار گرفتن در معرض پلاسمای انسان بر اساس AUC، همانطور که در یک مطالعه کوتاه مدت جداگانه در مراحل اولیه بارداری تعیین شد، برآورد شد. اثرات روی نوزادان در آن دوز شامل افزایش مرگ و میر در طول شیردهی، قد کوچک و وزن کمتر بدن بود، اما هیچ تغییری در یادگیری و حافظه، عملکرد حسی، فعالیت حرکتی، نشانه های رشدی یا عملکرد تولید مثلی گزارش نشد. سطح بدون عوارض جانبی (NOAEL) برای رشد توله سگ سمی مادر در آن مطالعه 60 میلی گرم بر کیلوگرم در روز (تقریباً 580 میلی گرم در روز IV برای یک بیمار 60 کیلوگرمی یا درست کمتر از دوز IV بالینی) بود.

8.2 خلاصه خطر شیردهی هیچ اطلاعاتی در مورد وجود دلافلوکساسین در شیر انسان، اثرات آن بر شیرخواری که با شیر مادر تغذیه می شود، یا اثرات آن بر تولید شیر در دسترس نیست. دلافلوکساسین در شیر مادر موش ها دفع می شود [به داده ها مراجعه کنید]. فواید رشدی و سلامتی تغذیه با شیر مادر باید همراه با نیاز بالینی مادر به BAXDELA و هرگونه عوارض جانبی احتمالی بر روی کودک شیرده از BAXDELA یا بیماری زمینه ای مادر در نظر گرفته شود. داده‌ها پس از دوز خوراکی 20 میلی‌گرم بر کیلوگرم (تقریباً 194 میلی‌گرم برای یک بیمار 60 کیلوگرمی) دلافلوکساسین 14 C نشاندار شده در روز 11 پس از زایمان، رادیواکتیویته به شیر موش‌های شیرده منتقل شد. میانگین نسبت غلظت رادیواکتیویته شیر به پلاسما در سدها در 4 و 8 ساعت پس از دوز به ترتیب 8.5 و 4.0 و اساساً پس‌زمینه تا 24 ساعت بود. سرعت حذف رادیواکتیویته در شیر و پلاسما مشابه بود. جذب داروی رادیواکتیو توسط نوزادان موش پس از شیردهی مشاهده شد.

8.4 استفاده در کودکان استفاده در بیماران زیر 18 سال توصیه نمی شود. ایمنی و اثربخشی در بیماران اطفال زیر 18 سال ثابت نشده است. مطالعات اطفال انجام نشد زیرا ملاحظات خطر-فایده از استفاده از BAXDELA برای ABSSSI در این جمعیت پشتیبانی نمی کند. فلوروکینولون ها باعث آرتروپاتی در حیوانات جوان می شوند.

8.5 استفاده در سالمندان از 754 بیمار ABSSSI بالغ تحت درمان با BAXDELA، در کارآزمایی‌های 1 و 2، 111/754 (15%) 65 سال و بالاتر بودند. نرخ پاسخ بالینی در 48-72 ساعت برای بیماران تحت درمان با BAXDELA و مقایسه‌کننده به ترتیب 84/111 (75.7%) و 72/101 (71.3%) در بیماران ABSSSI 65 سال و بالاتر در مقایسه با بیماران کمتر از 65 سال سن (529/6) و 529/34 سال (529/6%) بود. به ترتیب (82.1%). در جامعه ایمنی، از 741 بیمار بزرگسال تحت درمان با BAXDELA، 18/110 (16.4%) بیمار 65 سال و بالاتر و 146/631 (23.1%) بیمار کمتر از 65 سال حداقل یک واکنش نامطلوب دارویی داشتند. از 431 بیمار CABP بالغ تحت درمان با BAXDELA، در کارآزمایی 3، 203/431 (47.1٪) 65 سال و بالاتر بودند، در حالی که 85/431 (19.7٪) 75 سال و بالاتر بودند. نرخ پاسخ بالینی در 72-120 ساعت برای بیماران تحت درمان با BAXDELA و تحت درمان با موکسی فلوکساسین به ترتیب 177/203 (87.2٪) و 161/179 (89.9٪) در بیماران CABP در سن 65 سال و بالاتر در مقایسه با بیماران کمتر از 660.22 سال (20/89٪) (20/89٪) (20/89٪) بود. 220/249 (88.4%)، به ترتیب). در جامعه ایمنی، از 429 بیمار بزرگسال تحت درمان با BAXDELA، 10/84 (11.9%) بیمار 75 سال و بالاتر، 27/202 (13.4%) بیمار 65 سال و بالاتر و 38/227 (16.7%) بیمار کمتر از 65 سال دارای حداقل یک واکنش منفی به دارو بودند. بیماران سالمند در هنگام درمان با فلوروکینولون در معرض خطر ابتلا به اختلالات شدید تاندون از جمله پارگی تاندون هستند. این خطر در بیمارانی که درمان همزمان کورتیکواستروئید را دریافت می کنند بیشتر می شود. تاندونیت یا پارگی تاندون می تواند آشیل، دست، شانه یا سایر نقاط تاندون را درگیر کند و می تواند در حین یا پس از اتمام درمان رخ دهد. مواردی که تا چند ماه پس از درمان فلوروکینولون رخ می دهد گزارش شده است. هنگام تجویز BAXDELA برای بیماران مسن به ویژه کسانی که کورتیکواستروئید مصرف می کنند باید احتیاط کرد. بیماران باید از این واکنش نامطلوب بالقوه مطلع شوند و به آنها توصیه شود که مصرف BAXDELA را قطع کنند و در صورت بروز علائم تاندونیت یا پارگی تاندون با پزشک خود تماس بگیرند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1) مراجعه کنید]. مطالعات اپیدمیولوژیک افزایش میزان آنوریسم و ​​تشریح آئورت را طی دو ماه پس از استفاده از فلوروکینولون ها، به ویژه در بیماران مسن گزارش می کند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.8) مراجعه کنید]. در افراد مسن (≥ 65 سال)، میانگین C max و AUC ∞ دلافلوکساسین در مقایسه با بزرگسالان جوان حدود 35٪ بیشتر بود که از نظر بالینی قابل توجه نیست [به فارماکولوژی بالینی (12.3) مراجعه کنید].

8.6 نارسایی کبدی هیچ تنظیم دوز برای BAXDELA در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی لازم نیست [به فارماکولوژی بالینی (12.3) مراجعه کنید].

8.7 نارسایی کلیوی در بیماران با نارسایی کلیوی خفیف (eGFR 60-89 mL/min/1.73 m2) یا متوسط ​​(eGFR 30-59 mL/min/1.73 m2) نیازی به تنظیم دوز BAXDELA نیست. دوز انفوزیون داخل وریدی BAXDELA در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی (eGFR 15-29 ml/min/1.73 m2) باید به 200 میلی گرم داخل وریدی هر 12 ساعت کاهش یابد. دوز BAXDELA خوراکی در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی (eGFR 15-29 ml/min/1.73 m2) 450 میلی گرم خوراکی هر 12 ساعت است. BAXDELA در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی در مرحله پایانی [ESRD] (eGFR کمتر از 15 میلی لیتر در دقیقه/1.73 متر مربع) توصیه نمی شود [به دوز و نحوه تجویز (2.3) و فارماکولوژی بالینی (12.3) مراجعه کنید. در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی یا ESRD (eGFR کمتر از 15 میلی لیتر در دقیقه/1.73 متر مربع)، تجمع وسیله نقلیه داخل وریدی، سولفوبوتیل اتر-β-سیکلودکسترین (SBECD) رخ می دهد. در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی که BAXDELA داخل وریدی دریافت می کنند، سطح کراتینین سرم باید به دقت کنترل شود. اگر سطح کراتینین سرم افزایش یابد، باید به تغییر BAXDELA خوراکی توجه کرد. اگر eGFR به کمتر از 15 میلی لیتر در دقیقه/1.73 متر مربع کاهش یابد، BAXDELA باید قطع شود.

12.1 مکانیسم اثر BAXDELA یک داروی ضد باکتری است [به Microbiology (12.4) مراجعه کنید].

12.2 Pharmacodynamics The antibacterial activity of delafloxacin appears to best correlate with the ratio of area under the concentration-time curve of free delafloxacin to minimal inhibitory concentration ( f AUC/MIC) for Gram-positive organisms such as Staphylococcus aureus and Gram-negative organisms such as Escherichia coli based on animal models of infection. Cardiac Electrophysiology In a randomized, positive- and placebo-controlled, thorough QT/QTc study, 51 healthy subjects received BAXDELA 300 mg IV, BAXDELA 900 mg IV, oral moxifloxacin 400 mg, or placebo. Neither BAXDELA 300 mg nor BAXDELA 900 mg (three times the intravenous therapeutic dose) had any clinically relevant adverse effect on cardiac repolarization. Photosensitivity Potential A study of photosensitizing potential to ultraviolet (UVA and UVB) and visible radiation was conducted in 52 healthy volunteers (originally 13 subjects per treatment group). BAXDELA, at 200 mg/day and 400 mg/day (0.22 and 0.44 times the approved recommended daily oral dosage, respectively) for 7 days, and placebo did not demonstrate clinically significant phototoxic potential at any wavelengths tested (295 nm to 430 nm), including solar simulation. The active comparator (lomefloxacin) demonstrated a moderate degree of phototoxicity at UVA 335 nm and 365 nm and solar simulation wavelengths.

12.3 Pharmacokinetics The pharmacokinetic parameters of delafloxacin following single- and multiple-dose (every 12 hours) oral (450 mg) and intravenous (300 mg) administration are shown in Table 6. Steady-state was achieved within approximately three days with accumulation of approximately 10% and 36% following IV and oral administration, respectively. Table 6 Mean (SD) Delafloxacin Pharmacokinetic Parameters Following Single and Multiple Oral and Intravenous Administration Parameters Tablet Intravenous Injection Single Dose 450 mg Steady State 450 mg Q12h Q12h is every 12 hours Single Dose 300 mg Steady State 300 mg Q12h C max = maximum concentration; T max = time to reach C max ; AUC = area under the concentration-time curve; CL = systemic clearance; CL/F = apparent oral clearance; R ac = accumulation ratio T max (h) Median (range) 0.75 (0.5, 4.0) 1.00 (0.50, 6.00) 1.0 (1.0, 1.2) 1.0 (1.0, 1.0) C max (µg/mL) 7.17 (2.01) 7.45 (3.16) 8.94 (2.54) 9.29 (1.83) AUC (µg∙h/mL) AUC is AUCτ (AUC from time 0 to 12 hours) for single dose and multiple-dose administration 22.7 (6.21) 30.8 (11.4) 21.8 (4.54) 23.4 (6.90) CL or CL/F(L/h) CL is reported for intravenous injection. CL/F is reported for tablet 20.6 (6.07) 16.8 (6.54) 14.1 (2.81) 13.8 (3.96) CLr (L/h) - - 5.89 (1.53) 6.69 (2.19) R ac - 1.36 - 1.1 Absorption The absolute bioavailability for BAXDELA 450 mg oral tablet administered as a single dose was 58.8%. The AUC of delafloxacin following administration of a single 450 mg oral (tablet) dose was comparable to that following a single 300 mg intravenous dose. The C max of delafloxacin was achieved within about 1 hour after oral administration under fasting condition. Food (kcal: 917, Fat: 58.5%, Protein: 15.4%, Carbohydrate: 26.2%). did not affect the bioavailability of delafloxacin [see Dosage and Administration (2.1) ] . Distribution The steady state volume of distribution of delafloxacin is 30–48 L which approximates total body water. The plasma protein binding of delafloxacin is approximately 84%; delafloxacin primarily binds to albumin. Plasma protein binding of delafloxacin is not significantly affected by renal impairment. Following IV administration of 7 doses of 300 mg of BAXDELA to 30 healthy volunteers, the mean BAXDELA AUC 0-12 (3.6 hr*mcg/mL) in alveolar macrophages was 80% of the free-plasma AUC 0-12 , and the mean BAXDELA AUC 0-12 (2.8 hr*mcg/mL) in epithelial lining fluid was 70% of the free-plasma AUC 0-12. Elimination In a mass balance study, the mean half-life for delafloxacin was 3.7 hours (SD 0.7 hour) after a single dose intravenous administration. The mean half-life values for delafloxacin ranged from 4.2 to 8.5 hours following multiple oral administrations. Following administration of a single 300 mg intravenous dose of BAXDELA, the mean clearance (CL) of delafloxacin was 16.3 L/h (SD 3.7 L/h), and the renal clearance (CLr) of delafloxacin accounts for 35-45% of the total clearance. Metabolism Glucuronidation of delafloxacin is the primary metabolic pathway with oxidative metabolism representing about 1% of an administered dose. The glucuronidation of delafloxacin is mediated mainly by UGT1A1, UGT1A3, and UGT2B15. Unchanged parent drug is the predominant component in plasma. There are no significant circulating metabolites in humans. Excretion After single intravenous dose of 14 C-labeled delafloxacin, 65% of the radioactivity was excreted in urine as unchanged delafloxacin and glucuronide metabolites and 28% was excreted in feces as unchanged delafloxacin. Following a single oral dose of 14 C-labeled delafloxacin, 50% of the radioactivity was excreted in urine as unchanged delafloxacin and glucuronide metabolites and 48% was excreted in feces as unchanged delafloxacin. Specific Populations No clinical significance in the pharmacokinetics of delafloxacin was observed based on age, sex, race, weight, body mass index, and disease state (ABSSSI and CABP). Patients with Hepatic Impairment No clinically meaningful changes in delafloxacin C max and AUC were observed, following administration of a single 300 mg intravenous dose of BAXDELA to patients with mild, moderate or severe hepatic impairment (Child-Pugh Class A, B, and C) compared to matched healthy control subjects. Patients with Renal Impairment Following a single intravenous (300 mg) administration of delafloxacin to subjects with mild (eGFR = 51-80 mL/min/1.73 m 2 ), moderate (eGFR = 31–50 mL/min/1.73 m 2 ), severe (eGFR = 15-29 mL/min/1.73 m 2 ) renal impairment, and ESRD on hemodialysis receiving intravenous delafloxacin within 1 hour before and 1 hour after hemodialysis, mean total exposure (AUC t ) of delafloxacin was 1.3, 1.6, 1.8, 2.1, and 2.6-fold higher, respectively than that for matched normal control subjects. The mean dialysate clearance (CL d ) of delafloxacin was 4.21 L/h (SD 1.56 L/h). After about 4 hours of hemodialysis, the mean fraction of administered delafloxacin recovered in the dialysate was about 19% [see Use in Specific Populations (8.7) ] . Following a single oral (400 mg) administration of delafloxacin to subjects with mild (eGFR = 51-80 mL/min/1.73 m 2 ), moderate (eGFR = 31-50 mL/min/1.73 m 2 ), or severe (eGFR = 15-29 mL/min/1.73 m 2 ) renal impairment, the mean total exposure (AUC t ) of delafloxacin was about 1.5-fold higher for subjects with moderate and severe renal impairment compared with healthy subjects, whereas total systemic exposures of delafloxacin in subjects with mild renal impairment were comparable with healthy subjects. In patients with moderate (eGFR = 31–50 mL/min/1.73 m 2 ), or severe (eGFR = 15–29 mL/min/1.73 m 2 ) renal impairment or ESRD on hemodialysis, accumulation of the intravenous vehicle SBECD occurs. The mean systemic exposure (AUC) increased 2-fold, 5-fold, 7.5-fold, and 27-fold for patients with moderate impairment, severe impairment, ESRD on hemodialysis receiving intravenous delafloxacin within 1 hour before, and 1 hour after hemodialysis respectively, compared to the healthy control group. In subjects with ESRD undergoing hemodialysis, SBECD is dialyzed with a clearance of 4.74 L/h. When hemodialysis occurred 1 hour after the BAXDELA infusion in subjects with ESRD, the mean fraction of SBECD recovered in the dialysate was 56.1% over approximately 4 hours. Geriatric Patients Following single oral administration of 250 mg delafloxacin (approximately 0.6 times the approved recommended oral dose), the mean delafloxacin C max and AUC ∞ values in elderly subjects (≥ 65 years) were about 35% higher compared to values obtained in young adults (18 to 40 years). This difference is not considered clinically relevant. A population pharmacokinetic analysis of patients with ABSSSI or CABP indicated that patients over the age of 65 years have slower clearance than younger patients. However, the overall impact on delafloxacin pharmacokinetics is not considered clinically significant and dose adjustment in elderly patients is not warranted. Male and Female Patients Following single oral administration of 250 mg delafloxacin (approximately 0.6 times the approved recommended oral dose), the mean delafloxacin C max and AUC ∞ values in male subjects were comparable to female subjects. Results from a population pharmacokinetic analysis showed that females have a 24% lower AUC than males. This difference is not considered clinically relevant. Drug Interaction Studies Drug Metabolizing Enzymes Delafloxacin at clinically relevant concentrations does not inhibit the cytochrome P450 isoforms CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 and CYP3A4/5 in vitro in human liver microsomes. At a delafloxacin concentration (500 µM) well above clinically relevant exposures, the activity of CYP2E1was increased. In human hepatocytes, delafloxacin showed no potential for in vitro induction of CYP1A2, 2B6, 2C19, or 2C8 but was a mild inducer of CYP2C9 at a concentration of 100 µM and CYP3A4 at a clinically relevant concentration. Administration of BAXDELA 450 mg every 12 hours for 5 days to healthy male and female subjects (n = 22) prior to and on Day 6 with a single oral 5 mg dose of midazolam (a sensitive CYP3A substrate), did not affect the C max and AUC values for midazolam or 1-hydroxy midazolam compared to administration of midazolam alone. Transporters Delafloxacin was not an inhibitor of the following hepatic and renal transporters in vitro at clinically relevant concentrations: MDR1, BCRP, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3, BSEP, OCT1 and OCT2. Delafloxacin was not a substrate of OAT1, OAT3, OCT1, OCT2, OATP1B1 or OATP. Delafloxacin was shown to be a substrate of P-gp and BCRP in vitro. The clinical relevance of co-administration of delafloxacin and P-gp and/or BCRP inhibitors is unknown.

12.4 Microbiology Mechanism of Action Delafloxacin belongs to the fluoroquinolone class of antibacterial drugs and is anionic in nature. The antibacterial activity of delafloxacin is due to the inhibition of both bacterial topoisomerase IV and DNA gyrase (topoisomerase II) enzymes which are required for bacterial DNA replication, transcription, repair, and recombination. Delafloxacin exhibits a concentration-dependent bactericidal activity against gram-positive and gram-negative bacteria in vitro. Resistance Resistance to fluoroquinolones, including delafloxacin, can occur due to mutations in defined regions of the target bacterial enzymes topoisomerase IV and DNA gyrase referred to as Quinolone-Resistance Determining Regions (QRDRs), or through altered efflux. Fluoroquinolones, including delafloxacin, have a different chemical structure and mechanism of action relative to other classes of antibacterial compounds (e.g., aminoglycosides, macrolides, β-lactams, glycopeptides, tetracyclines and oxazolidinones). In vitro resistance to delafloxacin develops by multiple step mutations in the QRDRs of gram-positive and gram-negative bacteria. Delafloxacin-resistant mutants were selected in vitro at a frequency of < 10 -9 . Although cross-resistance between delafloxacin and other fluoroquinolone-class antibacterial agents has been observed, some isolates resistant to other fluoroquinolone-class antibacterial agents may be susceptible to BAXDELA including some S. aureus isolates carrying mutations in the quinolone resistance determining region ( gyrA, parC and parE) . Additionally, delafloxacin has activity against some isolates of beta-lactamase positive H. influenzae and H. parainfluenzae . Interaction With Other Antimicrobials In vitro drug combination studies with delafloxacin and amoxicillin/clavulanate, azithromycin, aztreonam, ceftaroline, ceftazidime, ceftriaxone, colistin, daptomycin, doxycycline, linezolid, meropenem, penicillin, rifampin, tigecycline, trimethoprim/sulfamethoxazole and vancomycin demonstrated neither synergy nor antagonism. Antimicrobial Activity BAXDELA has been shown to be active against most isolates of the following microorganisms, both in vitro and in clinical infections, [see Indications and Usage (1.1 , 1.2) ] . Acute Bacterial Skin and Skin Structure Infections (ABSSSI) Aerobic bacteria Gram-positive bacteria Staphylococcus aureus (including methicillin-resistant and methicillin-susceptible isolates) Staphylococcus haemolyticus Staphylococcus lugdunensis Streptococcus pyogenes Streptococcus agalactiae Streptococcus anginosus Group (including S. anginosus , S. intermedius , and S. constellatus ) Enterococcus faecalis Gram-negative bacteria Escherichia coli Klebsiella pneumoniae Enterobacter cloacae Pseudomonas aeruginosa Community-Acquired Bacterial Pneumonia (CABP) Aerobic bacteria Gram-positive bacteria Streptococcus pneumoniae Staphylococcus aureus (methicillin-susceptible isolates only) Gram-negative bacteria Escherichia coli Haemophilus influenzae Haemophilus parainfluenzae Klebsiella pneumoniae Pseudomonas aeruginosa Other microorganisms Chlamydia pneumoniae Legionella pneumophila Mycoplasma pneumoniae The following in vitro data are available, but their clinical significance is unknown. At least 90 percent of the following bacteria exhibit an in vitro minimum inhibitory concentration (MIC) less than or equal to the susceptible breakpoint of delafloxacin against isolates of similar genus or organism group. However, the efficacy of BAXDELA in treating clinical infections caused by these bacteria has not been established in adequate and well-controlled clinical trials. Aerobic bacteria Gram-positive bacteria Streptococcus dysgalactiae Gram-negative bacteria Enterobacter aerogenes Klebsiella oxytoca Proteus mirabilis Moraxella catarrhalis Susceptibility Test Methods For specific information regarding susceptibility test interpretive criteria and associated test methods and quality control standards recognized by FDA for this drug, please see: https://www.fda.gov/STIC .

The pharmacokinetic parameters of delafloxacin following single- and multiple-dose (every 12 hours) oral (450 mg) and intravenous (300 mg) administration are shown in Table 6. Steady-state was achieved within approximately three days with accumulation of approximately 10% and 36% following IV and oral administration, respectively. Table 6 Mean (SD) Delafloxacin Pharmacokinetic Parameters Following Single and Multiple Oral and Intravenous Administration Parameters Tablet Intravenous Injection Single Dose 450 mg Steady State 450 mg Q12h Q12h is every 12 hours Single Dose 300 mg Steady State 300 mg Q12h C max = maximum concentration; T max = time to reach C max ; AUC = area under the concentration-time curve; CL = systemic clearance; CL/F = apparent oral clearance; R ac = accumulation ratio T max (h) Median (range) 0.75 (0.5, 4.0) 1.00 (0.50, 6.00) 1.0 (1.0, 1.2) 1.0 (1.0, 1.0) C max (µg/mL) 7.17 (2.01) 7.45 (3.16) 8.94 (2.54) 9.29 (1.83) AUC (µg∙h/mL) AUC is AUCτ (AUC from time 0 to 12 hours) for single dose and multiple-dose administration 22.7 (6.21) 30.8 (11.4) 21.8 (4.54) 23.4 (6.90) CL or CL/F(L/h) CL is reported for intravenous injection. CL/F is reported for tablet 20.6 (6.07) 16.8 (6.54) 14.1 (2.81) 13.8 (3.96) CLr (L/h) - - 5.89 (1.53) 6.69 (2.19) R ac - 1.36 - 1.1 Absorption The absolute bioavailability for BAXDELA 450 mg oral tablet administered as a single dose was 58.8%. The AUC of delafloxacin following administration of a single 450 mg oral (tablet) dose was comparable to that following a single 300 mg intravenous dose. The C max of delafloxacin was achieved within about 1 hour after oral administration under fasting condition. Food (kcal: 917, Fat: 58.5%, Protein: 15.4%, Carbohydrate: 26.2%). did not affect the bioavailability of delafloxacin [see Dosage and Administration (2.1) ] . Distribution The steady state volume of distribution of delafloxacin is 30–48 L which approximates total body water. The plasma protein binding of delafloxacin is approximately 84%; delafloxacin primarily binds to albumin. Plasma protein binding of delafloxacin is not significantly affected by renal impairment. Following IV administration of 7 doses of 300 mg of BAXDELA to 30 healthy volunteers, the mean BAXDELA AUC 0-12 (3.6 hr*mcg/mL) in alveolar macrophages was 80% of the free-plasma AUC 0-12 , and the mean BAXDELA AUC 0-12 (2.8 hr*mcg/mL) in epithelial lining fluid was 70% of the free-plasma AUC 0-12. Elimination In a mass balance study, the mean half-life for delafloxacin was 3.7 hours (SD 0.7 hour) after a single dose intravenous administration. The mean half-life values for delafloxacin ranged from 4.2 to 8.5 hours following multiple oral administrations. Following administration of a single 300 mg intravenous dose of BAXDELA, the mean clearance (CL) of delafloxacin was 16.3 L/h (SD 3.7 L/h), and the renal clearance (CLr) of delafloxacin accounts for 35-45% of the total clearance. Metabolism Glucuronidation of delafloxacin is the primary metabolic pathway with oxidative metabolism representing about 1% of an administered dose. The glucuronidation of delafloxacin is mediated mainly by UGT1A1, UGT1A3, and UGT2B15. Unchanged parent drug is the predominant component in plasma. There are no significant circulating metabolites in humans. Excretion After single intravenous dose of 14 C-labeled delafloxacin, 65% of the radioactivity was excreted in urine as unchanged delafloxacin and glucuronide metabolites and 28% was excreted in feces as unchanged delafloxacin. Following a single oral dose of 14 C-labeled delafloxacin, 50% of the radioactivity was excreted in urine as unchanged delafloxacin and glucuronide metabolites and 48% was excreted in feces as unchanged delafloxacin. Specific Populations No clinical significance in the pharmacokinetics of delafloxacin was observed based on age, sex, race, weight, body mass index, and disease state (ABSSSI and CABP). Patients with Hepatic Impairment No clinically meaningful changes in delafloxacin C max and AUC were observed, following administration of a single 300 mg intravenous dose of BAXDELA to patients with mild, moderate or severe hepatic impairment (Child-Pugh Class A, B, and C) compared to matched healthy control subjects. Patients with Renal Impairment Following a single intravenous (300 mg) administration of delafloxacin to subjects with mild (eGFR = 51-80 mL/min/1.73 m 2 ), moderate (eGFR = 31–50 mL/min/1.73 m 2 ), severe (eGFR = 15-29 mL/min/1.73 m 2 ) renal impairment, and ESRD on hemodialysis receiving intravenous delafloxacin within 1 hour before and 1 hour after hemodialysis, mean total exposure (AUC t ) of delafloxacin was 1.3, 1.6, 1.8, 2.1, and 2.6-fold higher, respectively than that for matched normal control subjects. The mean dialysate clearance (CL d ) of delafloxacin was 4.21 L/h (SD 1.56 L/h). After about 4 hours of hemodialysis, the mean fraction of administered delafloxacin recovered in the dialysate was about 19% [see Use in Specific Populations (8.7) ] . Following a single oral (400 mg) administration of delafloxacin to subjects with mild (eGFR = 51-80 mL/min/1.73 m 2 ), moderate (eGFR = 31-50 mL/min/1.73 m 2 ), or severe (eGFR = 15-29 mL/min/1.73 m 2 ) renal impairment, the mean total exposure (AUC t ) of delafloxacin was about 1.5-fold higher for subjects with moderate and severe renal impairment compared with healthy subjects, whereas total systemic exposures of delafloxacin in subjects with mild renal impairment were comparable with healthy subjects. In patients with moderate (eGFR = 31–50 mL/min/1.73 m 2 ), or severe (eGFR = 15–29 mL/min/1.73 m 2 ) renal impairment or ESRD on hemodialysis, accumulation of the intravenous vehicle SBECD occurs. The mean systemic exposure (AUC) increased 2-fold, 5-fold, 7.5-fold, and 27-fold for patients with moderate impairment, severe impairment, ESRD on hemodialysis receiving intravenous delafloxacin within 1 hour before, and 1 hour after hemodialysis respectively, compared to the healthy control group. In subjects with ESRD undergoing hemodialysis, SBECD is dialyzed with a clearance of 4.74 L/h. When hemodialysis occurred 1 hour after the BAXDELA infusion in subjects with ESRD, the mean fraction of SBECD recovered in the dialysate was 56.1% over approximately 4 hours. Geriatric Patients Following single oral administration of 250 mg delafloxacin (approximately 0.6 times the approved recommended oral dose), the mean delafloxacin C max and AUC ∞ values in elderly subjects (≥ 65 years) were about 35% higher compared to values obtained in young adults (18 to 40 years). This difference is not considered clinically relevant. A population pharmacokinetic analysis of patients with ABSSSI or CABP indicated that patients over the age of 65 years have slower clearance than younger patients. However, the overall impact on delafloxacin pharmacokinetics is not considered clinically significant and dose adjustment in elderly patients is not warranted. Male and Female Patients Following single oral administration of 250 mg delafloxacin (approximately 0.6 times the approved recommended oral dose), the mean delafloxacin C max and AUC ∞ values in male subjects were comparable to female subjects. Results from a population pharmacokinetic analysis showed that females have a 24% lower AUC than males. This difference is not considered clinically relevant. Drug Interaction Studies Drug Metabolizing Enzymes Delafloxacin at clinically relevant concentrations does not inhibit the cytochrome P450 isoforms CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1 and CYP3A4/5 in vitro in human liver microsomes. At a delafloxacin concentration (500 µM) well above clinically relevant exposures, the activity of CYP2E1was increased. In human hepatocytes, delafloxacin showed no potential for in vitro induction of CYP1A2, 2B6, 2C19, or 2C8 but was a mild inducer of CYP2C9 at a concentration of 100 µM and CYP3A4 at a clinically relevant concentration. Administration of BAXDELA 450 mg every 12 hours for 5 days to healthy male and female subjects (n = 22) prior to and on Day 6 with a single oral 5 mg dose of midazolam (a sensitive CYP3A substrate), did not affect the C max and AUC values for midazolam or 1-hydroxy midazolam compared to administration of midazolam alone. Transporters Delafloxacin was not an inhibitor of the following hepatic and renal transporters in vitro at clinically relevant concentrations: MDR1, BCRP, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3, BSEP, OCT1 and OCT2. Delafloxacin was not a substrate of OAT1, OAT3, OCT1, OCT2, OATP1B1 or OATP. Delafloxacin was shown to be a substrate of P-gp and BCRP in vitro. The clinical relevance of co-administration of delafloxacin and P-gp and/or BCRP inhibitors is unknown.

17 PATIENT COUNSELING INFORMATION Advise the patient to read the FDA - approved patient labeling (Medication Guide). Serious Adverse Reactions Advise patients to stop taking BAXDELA if they experience an adverse reaction and to call their healthcare provider for advice on completing the full course of treatment with another antibacterial drug. Inform patients of the following serious adverse reactions that have been associated with BAXDELA or other fluoroquinolone use: Disabling and Potentially Irreversible Serious Adverse Reactions that may occur together: Inform patients that disabling and potentially irreversible serious adverse reactions, including tendinitis and tendon rupture, peripheral neuropathies, and central nervous system effects, have been associated with use of fluoroquinolones and may occur together in the same patient. Inform patients to stop taking BAXDELA immediately if they experience an adverse reaction and to call their healthcare provider. Tendinitis and Tendon Rupture: Instruct patients to contact their healthcare provider if they experience pain, swelling, or inflammation of a tendon, or weakness or inability to use one of their joints; rest and refrain from exercise; and discontinue BAXDELA treatment. Symptoms may be irreversible. The risk of severe tendon disorder with fluoroquinolones is higher in older patients usually over 60 years of age, in patients taking corticosteroid drugs, and in patients with kidney, heart or lung transplants. Peripheral Neuropathy: Inform patients that peripheral neuropathies have been associated with BAXDELA use, symptoms may occur soon after initiation of therapy and may be irreversible. If symptoms of peripheral neuropathy including pain, burning, tingling, numbness and/or weakness develop, immediately discontinue BAXDELA and tell them to contact their physician. Central Nervous System Effects: (for example, convulsions, dizziness, lightheadedness, increased intracranial pressure): Inform patients that convulsions have been reported in patients receiving fluoroquinolones. Instruct patients to notify their physician before taking this drug if they have a history of convulsions. Inform patients that they should know how they react to BAXDELA before they operate an automobile or machinery or engage in other activities requiring mental alertness and coordination. Instruct patients to notify their physician if persistent headache with or without blurred vision occurs. Exacerbation of Myasthenia Gravis: Instruct patients to inform their physician of any history of myasthenia gravis. Instruct patients to notify their physician if they experience any symptoms of muscle weakness, including respiratory difficulties. Hypersensitivity Reactions: Inform patients that BAXDELA can cause hypersensitivity reactions, even following a single dose, and to discontinue BAXDELA at the first sign of a skin rash, hives or other skin reactions, a rapid heartbeat, difficulty in swallowing or breathing, any swelling suggesting angioedema (for example, swelling of the lips, tongue, face, tightness of the throat, hoarseness), or other symptoms of an allergic reaction. Diarrhea: Diarrhea is a common problem caused by antibiotics which usually ends when the antibiotic is discontinued. Sometimes after starting treatment with antibiotics, patients can develop watery and bloody stools (with or without stomach cramps and fever) even as late as two or more months after having taken the last dose of the antibiotic. If this occurs, instruct patients to contact their physician as soon as possible. Aortic Aneurysm and Dissection: Inform patients to seek emergency medical care if they experience sudden chest, stomach, or back pain. Antibacterial Resistance: Patients should be counseled that antibacterial drugs including BAXDELA Tablets and Injection should only be used to treat bacterial infections. They do not treat viral infections (for example, the common cold). When BAXDELA Tablets and BAXDELA Injection are prescribed to treat a bacterial infection, patients should be told that although it is common to feel better early in the course of therapy, the medication should be taken exactly as directed. Skipping doses or not completing the full course of therapy may (1) decrease the effectiveness of the immediate treatment and (2) increase the likelihood that bacteria will develop resistance and will not be treatable by BAXDELA Tablets and BAXDELA Injection or other antibacterial drugs in the future. Administration with Food and Concomitant Medications Inform patients that BAXDELA Tablets may be taken with or without food and without any dietary restrictions [ see Dosage and Administration (2.1) and Clinical Pharmacology (12.3) ] . Inform patients that BAXDELA Tablets should be taken at least 2 hours before or 6 hours after antacids containing magnesium, or aluminum, with sucralfate, with metal cations such as iron, or with multivitamin preparations containing zinc or iron, or with didanosine buffered tablets for oral suspension or the pediatric powder for oral solution.