دسموپرسین استات

تزریق دسموپرسین استات یک آنالوگ وازوپرسین است که برای: دیابت بی مزه مرکزی - به عنوان درمان جایگزین ضد ادراری در مدیریت دیابت بی مزه مرکزی (جمجمه ای) و برای مدیریت پلی اوری موقت و پلی دیپسی به دنبال ضربه به سر یا جراحی در ناحیه هیپوفیز استفاده می شود. (1.1) هموفیلی A- برای بیماران با سطح فعالیت انعقادی فاکتور VIII بیش از 5 درصد برای حفظ هموستاز در طی مراحل جراحی و بعد از عمل یا کاهش خونریزی همراه با اپیزودهای آسیب های خود به خودی یا تروماتیک مانند همارتروز، هماتوم داخل عضلانی یا خونریزی مخاطی. (1.2) بیماری فون ویلبراند (نوع I) - برای بیماران مبتلا به بیماری خفیف تا متوسط ​​با سطح فاکتور VIII بیش از 5٪ برای حفظ هموستاز در طول روش های جراحی یا آسیب های تروماتیک مانند همارتروز، هماتوم داخل عضلانی یا خونریزی مخاطی. (1.3) محدودیت های استفاده تزریق دسموپرسین استات بی اثر است و برای درمان دیابت بی مزه نفروژنیک توصیه نمی شود. (1.3) بیماری فون ویلبراند (نوع I شدید) - برای درمان بیماران مبتلا به بیماری فون ویلبراند نوع I شدید و هنگامی که شواهدی از شکل مولکولی غیرطبیعی آنتی ژن فاکتور VIII وجود دارد، توصیه نمی شود. (1.3)

1.1 دیابت بی مزه مرکزی تزریق دسموپرسین استات به عنوان درمان جایگزین ضد ادرار در مدیریت دیابت بی مزه مرکزی (جمجمه ای) و برای مدیریت پلی اوری موقت و پلی دیپسی پس از ضربه به سر یا جراحی در ناحیه هیپوفیز نشان داده می شود. محدودیت های استفاده تزریق دسموپرسین استات بی اثر است و برای درمان دیابت بی مزه نفروژنیک توصیه نمی شود.

1.2 هموفیلی A تزریق دسموپرسین استات برای بیماران مبتلا به هموفیلی A با سطح فعالیت انعقادی فاکتور VIII بیش از 5% بدون آنتی بادی فاکتور VIII توصیه می شود تا: حفظ هموستاز در طول عمل جراحی و کاهش خونریزی پس از عمل با دوره های خونریزی خودبخودی یا تروماتیک، آسیب های خونی تروماتیک هماتوسال یا تروماتیک در هماتوتراکولار. 1.3 بیماری فون ویلبراند (نوع I) تزریق دسموپرسین استات برای بیماران مبتلا به بیماری فون ویلبراند خفیف تا متوسط (نوع I) با سطح فاکتور VIII بیش از 5% توصیه می شود تا: حفظ هموستاز در طول عمل جراحی و کاهش خونریزی پس از عمل، آسیب های ناشی از اسپاسم یا اپیزودهای ناخوشایند. هماتوم عضلانی یا خونریزی مخاطی. محدودیت‌های استفاده تزریق دسموپرسین استات برای درمان بیماری شدید فون ویلبراند (نوع I) و زمانی که شواهدی از شکل مولکولی غیرطبیعی آنتی‌ژن فاکتور VIII وجود دارد، توصیه نمی‌شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2) مراجعه کنید].

دسموپرسین استات تزریقی، USP یک محلول استریل، آبی و بی رنگ است که به صورت: 40 میکروگرم در هر 10 میلی لیتر (4 میکروگرم در میلی لیتر) در ویال چند دوز تزریق: 40 میکروگرم در هر 10 میلی لیتر (4 میکروگرم در هر میلی لیتر) در ویال چند دوز موجود است. (3)

دسموپرسین استات در بیماران با حساسیت مفرط شناخته شده به دسموپرسین استات یا هر یک از اجزای تزریق دسموپرسین استات [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.4)، عوارض جانبی (6)، توضیحات (11)] منع مصرف دارد. دسموپرسین استات در بیماران مبتلا به شرایط زیر به دلیل افزایش خطر هیپوناترمی منع مصرف دارد: نارسایی کلیوی متوسط ​​تا شدید که به عنوان کلیرانس کراتینین زیر 50 میلی لیتر در دقیقه تعریف می شود [به استفاده در جمعیت های خاص (8.5، 8.6) و فارماکولوژی بالینی (12.3) مراجعه کنید]. هیپوناترمی یا سابقه هیپوناترمی [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1)، تداخلات دارویی (7.1)]، استفاده در جمعیت های خاص (8.4، 8.5)]. سندرم شناخته شده یا مشکوک ترشح نامناسب هورمون آنتی دیورتیک (SIADH) [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1) مراجعه کنید]. پولی دیپسی [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1) مراجعه کنید]. مصرف همزمان با دیورتیک های لوپ [به هشدار جعبه ای مراجعه کنید]. مصرف همزمان با گلوکوکورتیکوئیدهای سیستمیک یا استنشاقی [به هشدار جعبه‌ای مراجعه کنید]. در طول بیماری‌هایی که می‌توانند باعث عدم تعادل مایعات یا الکترولیت‌ها شوند، مانند گاستروانتریت، نفروپاتی‌های دفع نمک یا عفونت سیستمیک [به هشدار جعبه‌ای مراجعه کنید]. دسموپرسین استات در بیماران مبتلا به شرایط زیر منع مصرف دارد زیرا احتباس مایعات خطر بدتر شدن شرایط زمینه ای را افزایش می دهد: نارسایی قلبی پرفشاری خون کنترل نشده حساسیت مفرط شناخته شده به دسموپرسین استات یا هر یک از اجزای آن ( 4 ) نارسایی کلیوی متوسط تا شدید که به عنوان کلیرانس کراتینین زیر 50 میلی لیتر در دقیقه تعریف می شود ( 4 ) هیپوناترمی یا سابقه هیپوناترمی ( 4 ) شناخته شده یا مشکوک به سندروم SIHH ترشح ( 4 ) پلی دیپسی ( 4 ) مصرف همزمان با حلقه دیورتیک ها یا گلوکوکورتیکوئیدهای سیستمیک یا استنشاقی ( 4 ) در طول بیماری هایی که می توانند باعث عدم تعادل مایعات یا الکترولیت ها شوند ( 4 ) نارسایی قلبی یا فشار خون کنترل نشده ( 4 )

5 هشدارها و اقدامات احتیاطی فشار خون و فشار خون بالا: ممکن است باعث افت فشار خون با افزایش جبرانی ضربان قلب یا فشار خون بالا شود. فشار خون را در طول تجویز دسموپرسین استات، به ویژه در بیماران مبتلا به بیماری قلبی، کنترل کنید. (5.2) افزایش خطر ترومبوز در بیماران مبتلا به بیماری فون ویلبراند نوع IIB: استفاده از دسموپرسین استات در بیماران مبتلا به بیماری فون ویلبراند نوع IIB ممکن است باعث ترومبوز ناشی از تجمع پلاکتی شود. (5.3) واکنش های حساسیت مفرط: واکنش های شدیدی رخ داده است. واکنش ها را در حین مصرف کنترل کنید و در صورت بروز واکنش قطع کنید. (5.4) احتباس مایعات: احتباس مایعات می تواند شرایط زمینه ای را که مستعد وضعیت حجم هستند بدتر کند. در بیماران در معرض خطر افزایش فشار داخل جمجمه یا با سابقه احتباس ادرار توصیه نمی شود. (5.5)

5.1 هیپوناترمی دسموپرسین استات می تواند باعث هیپوناترمی شود. هیپوناترمی شدید اگر به سرعت تشخیص داده نشود و درمان نشود، می تواند تهدید کننده زندگی باشد و منجر به تشنج، کما، ایست تنفسی یا مرگ شود [به هشدار جعبه ای مراجعه کنید]. دسموپرسین استات در بیماران مبتلا به هیپوناترمی (یا سابقه هیپوناترمی)، با مصرف بیش از حد مایعات (به عنوان مثال، پلی دیپسی)، استفاده از دیورتیک های حلقه یا گلوکوکورتیکوئیدهای سیستمیک یا استنشاقی، با SIADH شناخته شده یا مشکوک، و/یا بیماری هایی که می توانند باعث عدم تعادل مایعات یا الکترولیت شوند، منع مصرف دارد. تعاملات (7)]. از درمان های همزمان که باعث هیپوناترمی نیز می شود خودداری کنید. قبل از شروع یا از سرگیری دسموپرسین استات، مطمئن شوید که غلظت سدیم سرم طبیعی است. مصرف مایعات را از 1 ساعت قبل از مصرف تا 8 ساعت پس از مصرف به حداقل کاهش دهید. استفاده از دسموپرسین استات بدون کاهش همزمان مایعات مصرفی ممکن است منجر به احتباس مایعات و هیپوناترمی شود. غلظت سدیم سرم را در عرض 1 هفته و تقریباً 1 ماه پس از شروع دسموپرسین استات و پس از آن به طور دوره ای کنترل کنید [دوز و نحوه تجویز (2.1) را ببینید]. فراوانی مانیتورینگ سدیم سرم را بر اساس خطر هیپوناترمی در بیمار قرار دهید. بیماران مبتلا به بیماری‌های مرتبط با عدم تعادل مایعات و الکترولیت‌ها (مانند فیبروز کیستیک، نارسایی قلبی و اختلالات کلیوی)، بیماران سالمندان و کودکان، بیمارانی که درمان‌های همزمان که باعث هیپوناترمی نیز می‌شوند (مانند داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای، مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، داروهای ضدالتهابی، داروهای ضد التهابی و غیراستروئیدی کاربامازپین، لاموتریژین، دیورتیک‌های تیازیدی و کلرپروپامید)، و بیماران مبتلا به پلی دیپسی معمولی یا روان‌زا که ممکن است مقادیر زیادی آب بنوشند، ممکن است در معرض خطر هیپوناترمی باشند [به موارد منع مصرف (4) مراجعه کنید]. در صورت بروز هیپوناترمی، بسته به شرایط بالینی، از جمله طول مدت و شدت هیپوناترمی، ممکن است نیاز به قطع موقت یا دائم دسموپرسین استات و شروع درمان برای هیپوناترمی باشد.

5.2 فشار خون و فشار خون بالا دسموپرسین استات ممکن است باعث افت فشار خون (با افزایش جبرانی ضربان قلب) یا فشار خون بالا شود. فشار خون را در طول تجویز دسموپرسین استات، به ویژه در بیماران با سابقه نارسایی عروق کرونر و/یا بیماری قلبی عروقی فشار خون بالا کنترل کنید [به واکنش های نامطلوب (6)، تداخلات دارویی (7.2) مراجعه کنید] 5.3. افزایش خطر ترومبوز در بیماران مبتلا به بیماری فون ویلبراند نوع IIB استفاده از دسموپرسین استات در بیماران مبتلا به بیماری فون ویلبراند نوع IIB ممکن است منجر به تجمع پلاکتی، ترومبوسیتوپنی و احتمالاً ترومبوز شود.

5.4 واکنش های حساسیتی واکنش های حساسیت مفرط از جمله آنافیلاکسی با دسموپرسین استات داخل وریدی و داخل بینی، از جمله موارد آنافیلاکسی کشنده با دسموپرسین استات داخل وریدی گزارش شده است. دسموپرسین استات در بیماران با حساسیت مفرط شناخته شده به دسموپرسین استات یا هر یک از اجزای تزریق دسموپرسین استات منع مصرف دارد [به موارد منع مصرف (4) مراجعه کنید]. مشخص نیست که آیا آنتی بادی برای دسموپرسین استات پس از تزریق مکرر تولید می شود یا خیر. بیماران را از نظر علائم یا نشانه‌های واکنش‌های حساسیت مفرط در طول تجویز تحت نظر داشته باشید، در صورت بروز واکنش، درمان را قطع کنید و از نظر پزشکی آن را مدیریت کنید. برای واکنش شدید حساسیت مفرط به طور دائم مصرف را قطع کنید [به واکنش های نامطلوب (6) مراجعه کنید].

5.5 احتباس مایعات دسموپرسین استات می تواند باعث احتباس مایع شود که می تواند شرایط زمینه ای را که مستعد وضعیت حجم هستند بدتر کند. بیماران مبتلا به نارسایی قلبی یا فشار خون کنترل نشده ممکن است در معرض خطر بیشتری باشند. دسموپرسین استات در بیماران در معرض خطر افزایش فشار داخل جمجمه یا کسانی که سابقه احتباس ادراری دارند توصیه نمی شود. به بیماران توصیه کنید مصرف مایعات را محدود کنند [به اطلاعات مشاوره بیمار مراجعه کنید (17)].

داروهایی که خطر هیپوناترمی را افزایش می دهند: نیاز به نظارت بیشتر بر سدیم سرم دارند. (7.1) دیگر منقبض کننده های عروقی: ممکن است نیاز به کاهش دوز دسموپرسین استات داشته باشد. (7.2)

7.1 سایر داروهایی که ممکن است خطر هیپوناترمی را افزایش دهند تجویز همزمان دسموپرسین استات با سایر داروهایی که ممکن است خطر مسمومیت با آب را با هیپوناترمی افزایش دهد (مانند داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای، مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین، کلرپرومازین، داروهای NSAIDs، داروهای ضد افیون، داروهای ضد افیون، داروهای ضد التهابی، داروهای ضد التهابی، داروهای ضد التهابی، داروهای ضد التهابی، داروهای ضد التهابی، داروهای ضد التهابی، داروهای ضد التهابی، داروهای ضد التهابی، داروهای ضد التهابی، داروهای ضد التهابی، داروهای ضد التهابی، داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای، داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای، داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای)، لاموتریژین، سولفونیل اوره، به ویژه کلرپروپامید، اکسی بوتینین و کاربامازپین)، نیاز به نظارت مکرر سدیم سرم دارد. در بیمارانی که دسموپرسین استات را همزمان با این داروها مصرف می کنند و زمانی که دوز این داروها افزایش می یابد، سدیم سرم را بیشتر کنترل کنید [به موارد منع مصرف (4)، هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1)، تداخلات دارویی (7.1)، استفاده در جمعیت های خاص (8.5، 8.5) مراجعه کنید.

7.2 دیگر منقبض کننده های عروق دسموپرسین استات می تواند فشار خون را افزایش دهد. استفاده از دسموپرسین استات با سایر منقبض کننده های عروق ممکن است به کاهش دوز دسموپرسین استات نیاز داشته باشد [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2)، عوارض جانبی (6) مراجعه کنید.

عوارض جانبی قابل توجه بالینی زیر در جای دیگری در برچسب توضیح داده شده است: هیپوناترمی [به موارد منع مصرف، هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1) مراجعه کنید] فشار خون و فشار خون بالا [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2)] خطر افزایش ترومبوز در بیماران مبتلا به بیماری فون ویلبراند نوع IIB [نگاه کنید به هشدارها و احتیاط‌های احتیاطی بیشتر] (5. اقدامات احتیاطی (5.4)] احتباس مایعات [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.5) مراجعه کنید] موارد زیر عوارض جانبی در طول استفاده پس از تایید دسموپرسین استات شناسایی شده است. از آنجایی که این واکنش ها به طور داوطلبانه از جمعیتی با اندازه نامشخص گزارش می شوند، همیشه نمی توان به طور قابل اعتماد فراوانی آنها را تخمین زد یا یک رابطه علّی با قرار گرفتن در معرض دارو ایجاد کرد. قلبی عروقی: فشار خون بالا، افت فشار خون، تاکی کاردی، حوادث ترومبوتیک، احتباس مایعات گوارشی: تهوع، گرفتگی شکم ایمنی: واکنش های حساسیت بیش از حد پوشش: اریتم، تورم، درد سوزش، برافروختگی صورت آزمایشگاه: هیپوناترمی عصبی: سردرد، تشنج هیپوناترمیک، عوارض جانبی رایج عبارتند از: گرفتگی شکم، درد سوزش، اریتم، گرگرفتگی صورت، احتباس مایعات، سردرد، واکنش‌های حساسیت بیش از حد، فشار خون بالا، هیپوناترمی، تشنج هیپوناترمیک، افت فشار خون، حالت تهوع، تورم، حوادث تاکی‌کاردی، و. ( 6 ) برای گزارش واکنش های نامطلوب مشکوک، با Sagent Pharmaceuticals, Inc. در 1-866-625-1618 یا FDA در 1-800-FDA-1088 یا www.fda.gov/medwatch.

مصرف بیش از حد دسموپرسین استات منجر به طولانی شدن مدت اثر با افزایش خطر احتباس آب و هیپوناترمی می شود. علائم مصرف بیش از حد ممکن است شامل سردرد، گرفتگی شکم، حالت تهوع، گرگرفتگی صورت، گیجی، خواب آلودگی، مشکلات دفع ادرار و افزایش وزن سریع به دلیل احتباس مایعات باشد [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1) مراجعه کنید]. در صورت مصرف بیش از حد، باید دوز را کاهش داد، دفعات مصرف را کاهش داد، یا دارو را با توجه به شدت بیماری قطع کرد، سدیم سرم را ارزیابی کرد و هیپوناترمی را به طور مناسب درمان کرد. هیچ پادزهر خاصی برای دسموپرسین استات وجود ندارد.

Risk Summary Prolonged experience with desmopressin acetate in pregnant women over several decades, based on the available published literature and case reports, have not identified a drug associated risk of major birth defects, miscarriage or other adverse maternal or fetal outcomes. In addition, in vitro studies with human placenta demonstrate poor placental transfer of desmopressin. No adverse developmental outcomes were observed in animal reproductive and developmental studies following administration of desmopressin acetate during organogenesis to pregnant rats and rabbits, at doses 130- and 110- times, respectively, the recommended dose of 18 mcg for a 60 kg patient, based on body surface area (mg/m 2 ). The estimated background risk of major birth defects and miscarriage for the indicated population are unknown. In the US general population, the estimated background risk of major birth defects and miscarriage in clinically recognized pregnancies is 2 to 4% and 15 to 20%, respectively. Clinical Considerations Disease Associated Maternal and Embryo-fetal Risk Pregnant women with Hemophilia A or von Willebrand's disease may be at an increased risk for bleeding diatheses and hemorrhagic events at delivery. An affected newborn may also be at risk of bleeding diatheses. Data Animal Data In a developmental toxicity study in rats, desmopressin acetate was administered intravenously at doses of 9.68, 48.4, or 241 mcg/kg/day during the period of organogenesis (gestations days 7 to 17). Laparohysterectomy for fetal examinations were conducted on gestation day 20 for twenty females in each group; the remaining 10 females were allowed to litter in order to determine any postnatal effects that might be attributable to pre-natal treatment. No effects were seen on maternal and fetal survival, growth and morphology or post-natal offspring survival, growth, development, behavior and reproductive performance up to 241 mcg/kg/day (130 times the 18 mcg dose received by a 60 kg patient based on body surface area). In an embryo-fetal development study and a pre- and postnatal development study in rabbits, desmopressin acetate was administered subcutaneously at doses of 2, 20 or 200 mcg/kg/day (embryo-fetal development) and 0.1, 1 or 10 mcg/kg/day (pre- and postnatal development) during the period of organogenesis (gestation days 6 to 18). No effects on maternal and fetal survival or morphology were observed in both studies at doses of up to 200 mcg/kg/day (215x the 18 mcg dose received by a 60 kg patient based on body surface area) nor were there effects in the pre- and postnatal development study on parturition, postnatal survival, growth, development or behavior, up to the highest dose tested of 10 mcg/kg/day (11 times the 18 mcg dose received by a 60 kg patient, based on body surface area).

The safety and effectiveness of desmopressin acetate have been established in pediatric patients 3 months of age and older with hemophilia A and von Willebrand's disease and pediatric patients aged 12 years and older with diabetes insipidus. The safety and effectiveness of desmopressin acetate have not been established in infants less than 3 months of age with hemophilia A or von Willebrand's disease or pediatric patients under 12 years of age with diabetes insipidus. Use in infants and pediatric patients will require careful fluid intake restriction to prevent possible hyponatremia and water intoxication. Fluid restriction should be discussed with the patient and/or guardian [see Warnings and Precautions ( 5.1 )].

Clinical studies of desmopressin acetate did not include sufficient numbers of subjects aged 65 and over to determine whether they respond differently from younger subjects. Other reported clinical experience has not identified differences in responses between the elderly and younger patients. In general, dose selection should be cautious, usually starting at the low end of the dosing range, reflecting the greater frequency of decreased hepatic, renal, or cardiac function, and of concomitant disease or other drug therapy. This drug is known to be substantially excreted by the kidney, and the risk of adverse reactions to this drug may be greater in patients with impaired renal function. Because elderly patients are more likely to have decreased renal function, care should be taken in dose selection, and it may be useful to monitor renal function. Desmopressin acetate is contraindicated in patients with moderate to severe renal impairment (defined as a creatinine clearance below 50 mL/min) [see Contraindications ( 4 ), Use in Specific Populations ( 8.6 ), Clinical Pharmacology ( 12.3 )]. Use of desmopressin acetate in geriatric patients will require careful fluid intake restrictions to prevent possible hyponatremia and water intoxication. Fluid restriction should be discussed with the patient [see Warnings and Precautions ( 5.1 )].

Desmopressin Acetate Injection, USP is a synthetic vasopressin analog for intravenous or subcutaneous use. It is chemically defined as follows: Mol. Wt. 1183.34 Empirical Formula: C 46 H 64 N 14 O 12 S 2

• C 2 H 4 O 2
• 3H 2 O 1-(3-mercaptopropionic acid)-8-D-arginine vasopressin monoacetate (salt) trihydrate. Desmopressin Acetate Injection, USP is a sterile solution in a 10 mL multi-dose vial: Each mL contains 4 mcg of desmopressin acetate which is equivalent to 3.6 mcg of desmopressin free base. The inactive ingredients are sodium chloride, chlorobutanol (5 mg per mL), hydrochloric acid and water for injection. Sodium chloride is used to adjust tonicity. Hydrochloric acid is used to adjust pH. Figure

12.1 Mechanism of Action Desmopressin acetate increases plasma levels of factor VIII activity in patients with hemophilia and von Willebrand's disease Type I. The antidiuretic effects of desmopressin acetate are mediated by stimulation of vasopressin 2 (V2) receptors, thereby increasing water re-absorption in the kidney, and hence reducing urine production. Desmopressin acetate is a replacement hormone for antidiuretic hormone in the treatment of central diabetes insipidus. The change in structure of arginine vasopressin to desmopressin acetate resulted in increased duration of action and a decreased vasopressor action and decreased actions on visceral smooth muscle relative to the enhanced antidiuretic activity, so that clinically effective antidiuretic doses were usually below threshold levels for effects on vascular or visceral smooth muscle.

12.2 Pharmacodynamics The response to desmopressin acetate of factor VIII activity and plasminogen activator is dose-related, with maximal plasma levels of 300 to 400 percent change from baseline obtained after infusion of 0.4 mcg/kg. The increase of factor VIII is rapid and evident within 30 minutes, reaching a maximum at a point ranging from 90 minutes to two hours. The duration of the hemostatic effect depends on the half-life for VIII:C which is about 8 to 12 hours. The percentage increase of factor VIII levels in patients with mild hemophilia A and von Willebrand's disease was not significantly different from that observed in normal healthy individuals when treated with 0.3 mcg/kg of desmopressin acetate infused over 10 minutes. The use of desmopressin acetate in patients with central diabetes insipidus reduces urinary output, increases urine osmolality, and decreases plasma osmolality.

12.3 Pharmacokinetics Elimination The geometric mean terminal half-life is 2.8 hours. Metabolism Desmopressin is not metabolized by human CYP450 system. Excretion After intravenous administration of 2 mcg, 52% of the dose was recovered in the urine within 24 hours as unchanged desmopressin. Drug Interaction Studies In vitro studies in human liver microsome preparations have shown that desmopressin does not inhibit the human CYP450 system. No in vivo interaction studies have been performed with desmopressin acetate. Specific Populations Patients with Renal Impairment A pharmacokinetic study was conducted in subjects with normal renal function and patients with mild, moderate, and severe renal impairment (n=24, 6 subjects each group) with a single 2 mcg dose of desmopressin acetate intravenous injection. The geometric mean terminal half-life was 2.8 hours in subjects with normal renal function, and 4, 6.6, and 8.7 hours in patients with mild, moderate, and severe renal impairment, respectively. In patients with mild, moderate and severe renal impairment, mean desmopressin area under the plasma drug concentration time curve (AUC) was 1.5 fold, 2.4 fold and 3.6 fold higher, respectively compared to that of subjects with normal renal function.

Desmopressin acetate increases plasma levels of factor VIII activity in patients with hemophilia and von Willebrand's disease Type I. The antidiuretic effects of desmopressin acetate are mediated by stimulation of vasopressin 2 (V2) receptors, thereby increasing water re-absorption in the kidney, and hence reducing urine production. Desmopressin acetate is a replacement hormone for antidiuretic hormone in the treatment of central diabetes insipidus. The change in structure of arginine vasopressin to desmopressin acetate resulted in increased duration of action and a decreased vasopressor action and decreased actions on visceral smooth muscle relative to the enhanced antidiuretic activity, so that clinically effective antidiuretic doses were usually below threshold levels for effects on vascular or visceral smooth muscle.

The response to desmopressin acetate of factor VIII activity and plasminogen activator is dose-related, with maximal plasma levels of 300 to 400 percent change from baseline obtained after infusion of 0.4 mcg/kg. The increase of factor VIII is rapid and evident within 30 minutes, reaching a maximum at a point ranging from 90 minutes to two hours. The duration of the hemostatic effect depends on the half-life for VIII:C which is about 8 to 12 hours. The percentage increase of factor VIII levels in patients with mild hemophilia A and von Willebrand's disease was not significantly different from that observed in normal healthy individuals when treated with 0.3 mcg/kg of desmopressin acetate infused over 10 minutes. The use of desmopressin acetate in patients with central diabetes insipidus reduces urinary output, increases urine osmolality, and decreases plasma osmolality.

Elimination The geometric mean terminal half-life is 2.8 hours. Metabolism Desmopressin is not metabolized by human CYP450 system. Excretion After intravenous administration of 2 mcg, 52% of the dose was recovered in the urine within 24 hours as unchanged desmopressin. Drug Interaction Studies In vitro studies in human liver microsome preparations have shown that desmopressin does not inhibit the human CYP450 system. No in vivo interaction studies have been performed with desmopressin acetate. Specific Populations Patients with Renal Impairment A pharmacokinetic study was conducted in subjects with normal renal function and patients with mild, moderate, and severe renal impairment (n=24, 6 subjects each group) with a single 2 mcg dose of desmopressin acetate intravenous injection. The geometric mean terminal half-life was 2.8 hours in subjects with normal renal function, and 4, 6.6, and 8.7 hours in patients with mild, moderate, and severe renal impairment, respectively. In patients with mild, moderate and severe renal impairment, mean desmopressin area under the plasma drug concentration time curve (AUC) was 1.5 fold, 2.4 fold and 3.6 fold higher, respectively compared to that of subjects with normal renal function.

, Mutagenesis, Impairment of Fertility Studies with desmopressin have not been performed to evaluate carcinogenic potential. Desmopressin was not mutagenic in bacterial mutagenicity (Ames) and mouse lymphoma assays.

17 PATIENT COUNSELING INFORMATION Hyponatremia and Fluid Restriction Inform patients that desmopressin acetate may cause severe hyponatremia, which may be life-threatening, if it is not promptly diagnosed and treated [see Warnings and Precautions ( 5.1 )] . Inform them about the signs and symptoms associated with hyponatremia, to undergo recommended serum sodium measurements, and to inform their health care provider about new medications. Advise patients to contact a healthcare provider if symptoms of hyponatremia occur. Discuss adjustment of fluid intake and monitoring of urine output with patients. SAGENT ® Mfd. for SAGENT Pharmaceuticals Schaumburg, IL 60195 (USA) Made in India ©2022 Sagent Pharmaceuticals, Inc. Revised: October 2022 SAGENT Pharmaceuticals ®

Store refrigerated between 2° and 8°C (36° and 46°F). Keep out of the reach of children. Sterile, Nonpyrogenic. The container closure is not made with natural rubber latex.