نمای کلی
- ماده موثره
- استرادیول
- طبقهبندی دارویی
- استروژن
- طبقهبندی مکانیسم اثر
- آگونیست های گیرنده استروژن
- ساختار شیمیایی
- ترکیبات استرادیول
- راه مصرف
- واژینال
- تاریخ برچسب
- 2024-04-01
جعبه هشدار
هشدار: سرطان آندومتر، اختلالات قلبی عروقی، زوال عقل احتمالی، و سرطان سینه درمان تنها با استروژن سرطان آندومتر خطر ابتلا به سرطان آندومتر در زنان دارای رحمی که از استروژن های بدون مخالف استفاده می کنند، افزایش می یابد. نشان داده شده است که افزودن پروژسترون به درمان با استروژن خطر هیپرپلازی آندومتر را کاهش می دهد، که ممکن است پیش ساز سرطان آندومتر باشد. اقدامات تشخیصی کافی، از جمله نمونهبرداری مستقیم یا تصادفی آندومتر در صورت لزوم، برای رد بدخیمی در زنان یائسه با خونریزیهای غیرطبیعی دستگاه تناسلی مداوم یا عودکننده تشخیص داده نشده انجام دهید [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.3) مراجعه کنید]. اختلالات قلبی عروقی و زوال عقل احتمالی مطالعه فرعی استروژن با ابتکار بهداشت زنان (WHI) افزایش خطر سکته مغزی و ترومبوز ورید عمقی (DVT) را در زنان یائسه (50 تا 79 سال) در طی 7.1 سال درمان با استروژن خوراکی مزدوج روزانه (2 CE) [0-6 نسبی استروژن خوراکی] گزارش کرد. [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2) و مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید. )] . مطالعه فرعی WHI Memory Study (WHIMS) تنها با استروژن در مورد WHI، افزایش خطر ابتلا به زوال عقل احتمالی را در زنان یائسه 65 سال و بالاتر در طی 5.2 سال درمان با CE روزانه (0.625 میلی گرم) - به تنهایی، نسبت به دارونما گزارش کرد. مشخص نیست که آیا این یافته برای زنان یائسه جوانتر صدق میکند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.4)، استفاده در جمعیتهای خاص (8.5)، و مطالعات بالینی (14.3) مراجعه کنید. از درمان به تنهایی استروژن برای پیشگیری از بیماری قلبی عروقی یا زوال عقل استفاده نکنید [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2، 5.4) و مطالعات بالینی (14.2، 14.3) مراجعه کنید]. فقط روزانه 0.625 میلی گرم CE خوراکی در مطالعه فرعی استروژن به تنهایی WHI مورد مطالعه قرار گرفت. بنابراین، ارتباط یافتههای WHI در مورد حوادث نامطلوب قلبی عروقی و زوال عقل با دوزهای پایینتر CE، سایر راههای تجویز یا سایر محصولات استروژن به تنهایی شناخته شده نیست. بدون چنین داده هایی، نمی توان به طور قطعی این خطرات را حذف کرد یا میزان این خطرات را برای سایر محصولات تعیین کرد. با بیمار خود در مورد مزایا و خطرات درمان به تنهایی استروژن با در نظر گرفتن مشخصات خطر فردی او بحث کنید. استروژن ها را با یا بدون پروژسترون در کمترین دوز موثر و برای کوتاه ترین مدت مطابق با اهداف درمانی و خطرات برای هر زن تجویز کنید. درمان با پروژسترون استروژن پلاس اختلالات قلبی عروقی و زوال عقل احتمالی مطالعه فرعی WHI استروژن به اضافه پروژستین خطرات آمبولی ریه (PE)، DVT، سکته مغزی و انفارکتوس میوکارد (MI) را در زنان یائسه (50 تا 79 سال) در طول درمان روزانه 0.2 یا 6 سال گزارش کرد (به همراه درمان روزانه 0.2 یا 6 سال). مدروکسی پروژسترون استات (MPA) [2.5 میلی گرم]، نسبت به دارونما [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2) و مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. مطالعه کمکی استروژن به همراه پروژسترون WHIMS در مورد WHI افزایش خطر ابتلا به زوال عقل احتمالی را در زنان یائسه 65 ساله و بالاتر در طی 4 سال درمان با CE روزانه (0.625 میلی گرم) همراه با MPA (2.5 میلی گرم) نسبت به دارونما گزارش کرد. مشخص نیست که آیا این یافته برای زنان یائسه جوانتر صدق میکند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.4)، استفاده در جمعیتهای خاص (8.5)، و مطالعات بالینی (14.3) مراجعه کنید]. از درمان با استروژن و پروژسترون برای پیشگیری از بیماری قلبی عروقی یا زوال عقل استفاده نکنید [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2، 5.4) و مطالعات بالینی (14.2، 14.3) مراجعه کنید]. سرطان سینه مطالعه فرعی استروژن به همراه پروژستین WHI افزایش خطر ابتلا به سرطان تهاجمی پستان را نشان داد [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.3) و مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. فقط 0.625 میلی گرم خوراکی روزانه و 2.5 میلی گرم MPA در مطالعه فرعی استروژن به اضافه پروژسترون WHI مورد مطالعه قرار گرفت. بنابراین، ارتباط یافته های WHI در مورد حوادث نامطلوب قلبی عروقی، زوال عقل و سرطان سینه با کاهش CE به همراه سایر دوزهای MPA، سایر راه های تجویز، یا سایر محصولات استروژن به اضافه پروژسترون شناخته شده نیست. بدون چنین داده هایی، نمی توان به طور قطعی این خطرات را حذف کرد یا میزان این خطرات را برای سایر محصولات تعیین کرد. با بیمار خود در مورد مزایا و خطرات درمان با استروژن به اضافه پروژسترون، با در نظر گرفتن مشخصات خطر فردی او صحبت کنید. استروژن ها را با یا بدون پروژسترون در کمترین دوز موثر و برای کوتاه ترین مدت مطابق با اهداف درمانی و خطرات برای هر زن تجویز کنید. هشدار: سرطان آندومتریال، اختلالات قلبی عروقی، زوال عقل احتمالی، و سرطان سینه برای هشدار کامل درمان با استروژن، خطر ابتلا به سرطان آندومتر را در زنانی که رحم استفاده نمیکنند و از استروژنهای بدون مخالف استفاده میکنند، مشاهده کنید (5.3) مطالعه فرعی افزایش خطر سکته مغزی و ترومبوز ورید عمقی را گزارش کرد (DVT) (5.2) مطالعه فرعی WHI حافظه (WHIMS) تنها با استروژن در مورد WHI، افزایش خطر زوال عقل احتمالی را در زنان یائسه 65 سال و بالاتر گزارش کرد (5.4). پروژستین درمانی مطالعه فرعی WHI استروژن به اضافه پروژستین خطرات افزایش یافته را گزارش کرد آمبولی ریه (PE)، DVT، سکته مغزی و انفارکتوس میوکارد (MI) (5.2) مطالعه فرعی استروژن به همراه پروژسترون WHI افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه مهاجم را گزارش کرد (5.3) مطالعه کمکی WHIMS استروژن به همراه پروژسترون WHI افزایش خطر ابتلا به زوال عقل احتمالی بعد از 5 سال را گزارش کرد. 5.4) از درمان استروژن به اضافه پروژسترون برای درمان استفاده نکنید پیشگیری از بیماری قلبی عروقی یا زوال عقل (5.2، 5.4)
موارد مصرف
درج واژینال استرادیول یک استروژن است که برای درمان واژینیت آتروفیک ناشی از یائسگی نشان داده شده است (1.1)
1.1 درمان واژینیت آتروفیک ناشی از یائسگی
دوز و روش مصرف
به طور کلی، هنگامی که استروژن برای یک زن یائسه دارای رحم تجویز می شود، افزودن پروژسترون را برای کاهش خطر سرطان آندومتر در نظر بگیرید. به طور کلی، یک زن بدون رحم نیازی به استفاده از پروژسترون در کنار استروژن درمانی ندارد. با این حال، در برخی موارد، زنان هیسترکتومی شده با سابقه اندومتریوز ممکن است به پروژسترون نیاز داشته باشند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.3، 5.15) مراجعه کنید]. از استروژن به تنهایی یا در ترکیب با پروژسترون در کمترین دوز موثر و برای کوتاه ترین مدت مطابق با اهداف و خطرات درمانی برای هر زن استفاده کنید. ارزیابی مجدد زنان یائسه به صورت دوره ای به عنوان مناسب بالینی برای تعیین اینکه آیا درمان هنوز ضروری است یا خیر. تزریقات واژینال استرادیول را به صورت داخل واژینال تجویز کنید: روزانه 1 تزریق به مدت 2 هفته، و به دنبال آن 1 تزریق دو بار در هفته (به عنوان مثال سه شنبه و جمعه) (2.1)
2.1 درمان واژینیت آتروفیک ناشی از یائسگی تزریق واژینال استرادیول را به صورت داخل واژینال با استفاده از اپلیکاتور ارائه شده تجویز کنید: روزانه 1 بار به مدت 2 هفته و سپس 1 بار در هفته دو بار در هفته (به عنوان مثال سه شنبه و جمعه).
اشکال و قدرتهای دارویی
درجهای واژینال استرادیول، USP، سفید تا مایل به سفید، گرد، روکششده، لایهبندی نشده و دو محدب حاوی 10 میکروگرم استرادیول هستند. قطر هر درج واژینال 6 میلی متر است و در اپلیکاتور یکبار مصرف تزریق می شود. درج واژینال: یک 10 میکروگرم واژینال حاوی 10.3 میکروگرم استرادیول همی هیدرات معادل 10 میکروگرم استرادیول است (3).
موارد منع مصرف
تزریق واژینال استرادیول در زنان با هر یک از شرایط زیر منع مصرف دارد: خونریزی غیر طبیعی دستگاه تناسلی تشخیص داده نشده [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.3) مراجعه کنید]. سرطان سینه یا سابقه سرطان پستان [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.3) مراجعه کنید]. نئوپلازی وابسته به استروژن [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.3) مراجعه کنید]. DVT فعال، PE، یا سابقه این شرایط [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2) مراجعه کنید]. بیماری ترومبوآمبولیک شریانی فعال (به عنوان مثال، سکته مغزی یا MI)، یا سابقه این شرایط [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2) مراجعه کنید]. واکنش آنافیلاکتیک شناخته شده، یا آنژیوادم، یا حساسیت مفرط به استرادیول درج های واژن [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.16) مراجعه کنید]. نارسایی یا بیماری کبدی. کمبود پروتئین C، پروتئین S یا آنتی ترومبین، یا سایر اختلالات ترومبوفیلیک شناخته شده. خونریزی غیرطبیعی تناسلی تشخیص داده نشده (4، 5.3) سرطان سینه یا سابقه سرطان پستان (4، 5.3) نئوپلازی وابسته به استروژن (4، 5.3) فعال DVT، PE، یا سابقه این شرایط (4، 5.2) سابقه بیماری شریانی فعال استرومبولیکی (مثلاً بیماری های شریانی یا MI) (4، 5.2) واکنش آنافیلاکتیک شناخته شده، آنژیوادم، یا حساسیت مفرط به استرادیول درج های واژینال (4، 5.16) نارسایی یا بیماری کبدی (4، 5.11) پروتئین C، پروتئین S یا کمبود آنتی ترومبین، یا سایر اختلالات ترومبوفیلیک شناخته شده (4)
هشدارها و احتیاطها
5 هشدارها و اقدامات احتیاطی استروژن ها خطر بیماری کیسه صفرا را افزایش می دهند (5.5) اگر هیپرکلسمی شدید، از دست دادن بینایی، هیپرتری گلیسریدمی شدید یا زردی کلستاتیک رخ داد، مصرف استروژن را قطع کنید. سایش واژن (5.18) نظارت بر عملکرد تیروئید در زنان تحت درمان جایگزین تیروئید (5.12، 5.19)
5.1 خطرات ناشی از جذب سیستمیک درج های واژینال استرادیول فقط برای تجویز واژینال در نظر گرفته شده اند. جذب سیستمیک با استفاده از درج واژینال استرادیول رخ می دهد. هشدارها، اقدامات احتیاطی و واکنش های نامطلوب مرتبط با استفاده از درمان سیستمیک استروژن به تنهایی باید در نظر گرفته شود.
5.2 اختلالات قلبی عروقی خطر افزایش سکته مغزی و DVT با درمان به تنهایی استروژن گزارش شده است. افزایش خطرات PE، DVT، سکته مغزی و MI با استروژن به همراه پروژسترون درمانی گزارش شده است. در صورت بروز یا مشکوک شدن به هر یک از این موارد، فورا استروژن را با یا بدون پروژسترون درمانی قطع کنید. هر گونه عامل خطر برای بیماری عروق شریانی (به عنوان مثال، فشار خون بالا، دیابت شیرین، مصرف دخانیات، کلسترول خون بالا و چاقی) و/یا ترومبوآمبولی وریدی (VTE) (به عنوان مثال، سابقه شخصی یا سابقه خانوادگی VTE، چاقی و لوپوس اریتماتوز سیستمیک) را به درستی مدیریت کنید. سکته مغزی مطالعه فرعی استروژن WHI از نظر آماری افزایش معنیدار خطر سکته مغزی را در زنان 50 تا 79 ساله که روزانه CE (0.625 میلیگرم) به تنهایی دریافت میکنند، در مقایسه با زنانی در همان گروه سنی دریافتکننده دارونما (به ترتیب 45 در مقابل 33 در هر 10000 زن در سال) گزارش کرد. افزایش خطر در سال 1 نشان داده شد و ادامه یافت [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. در صورت بروز یا مشکوک شدن به سکته، فورا درمان با استروژن به تنهایی را قطع کنید. آنالیزهای زیرگروهی زنان 50 تا 59 ساله نشان میدهد که خطر سکته مغزی برای آن دسته از زنانی که به تنهایی CE (0.625 میلیگرم) دریافت میکنند در مقابل آنهایی که دارونما دریافت میکنند (18 در مقابل 21 در هر 10000 زن در سال) افزایش نمییابد. 1 مطالعه فرعی استروژن به همراه پروژسترون WHI افزایش آماری معنیداری خطر سکته مغزی را در زنان 50 تا 79 ساله دریافتکننده روزانه CE (0.625 میلیگرم) به علاوه MPA (2.5 میلیگرم) در مقایسه با زنانی در همان گروه سنی دریافتکننده دارونما (بهترتیب 33 در مقابل 25 در هر 10000 زن در 1 سال مطالعه) گزارش کرد. افزایش خطر پس از سال اول نشان داده شد و ادامه یافت. 1 در صورت وقوع یا مشکوک به سکته مغزی، فورا استروژن را با یا بدون پروژسترون درمانی قطع کنید. بیماری عروق کرونر قلب مطالعه فرعی استروژن WHI به تنهایی هیچ اثر کلی را بر رویدادهای بیماری عروق کرونر قلب (CHD) (که به عنوان MI غیر کشنده، MI خاموش، یا مرگ CHD تعریف می شود) در زنان دریافت کننده استروژن به تنهایی در مقایسه با دارونما 2 گزارش نکرد [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. تجزیه و تحلیل زیرگروهی زنان 50 تا 59 ساله که کمتر از 10 سال از یائسگی گذشته بودند، کاهش (از نظر آماری معنی دار) رویدادهای CHD را در آن دسته از زنانی که به تنهایی CE (0.625 میلی گرم) دریافت می کردند در مقایسه با دارونما (8 در مقابل 16 در هر 10000 زن در سال) نشان می دهد. 1 مطالعه فرعی استروژن به همراه پروژستین WHI افزایش خطر (از لحاظ آماری معنی دار) حوادث CHD را در زنان دریافت کننده CE (0.625 میلی گرم) به اضافه MPA (2.5 میلی گرم) در مقایسه با زنان دریافت کننده دارونما (41 در مقابل 34 در هر 10000 زن در سال) گزارش کرد. 1 افزایش در خطر نسبی در سال 1 نشان داده شد و روندی به سمت کاهش خطر نسبی در سال های 2 تا 5 گزارش شد [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. در زنان یائسه با بیماری قلبی ثبت شده (2763=n)، میانگین سنی 66.7 سال، در یک کارآزمایی بالینی کنترل شده پیشگیری ثانویه از بیماری قلبی عروقی (مطالعه جایگزینی قلب و استروژن/پروژسترون). HERS)، درمان با CE روزانه (0.625 میلی گرم) به علاوه MPA (2.5 میلی گرم) هیچ سود قلبی عروقی را نشان نداد. در طول یک پیگیری متوسط 4.1 سال، درمان با CE به علاوه MPA نرخ کلی حوادث CHD را در زنان یائسه با CHD ایجاد شده کاهش نداد. حوادث CHD در گروه تحت درمان با CE به علاوه MPA نسبت به گروه دارونما در سال 1 بیشتر بود، اما در سالهای بعد نه. دو هزار و سیصد و بیست و یک (2321) زن از کارآزمایی اولیه HERS موافقت کردند که در پسوند برچسب باز نسخه اصلی HERS، HERS II شرکت کنند. میانگین پیگیری در HERS II 2.7 سال دیگر بود که در مجموع 6.8 سال بود. میزان حوادث CHD در بین زنان در گروه CE به علاوه MPA و گروه دارونما در HERS، HERS II و به طور کلی قابل مقایسه بود. ترومبوآمبولی وریدی در مطالعه فرعی WHI استروژن به تنهایی، خطر VTE (DVT و PE) برای زنان دریافت کننده روزانه CE (0.625 میلی گرم) - به تنهایی در مقایسه با دارونما (30 در مقابل 22 در هر 10000 زن در سال) افزایش یافت، اگرچه تنها خطر افزایش DVT به معنی 530 در هر 10 رسید. زنان - سال). افزایش خطر VTE در طول 2 سال اول نشان داده شد 3 [مطالعات بالینی (14.2) را ببینید]. در صورت بروز یا مشکوک بودن به VTE، فورا درمان با استروژن به تنهایی را قطع کنید. مطالعه فرعی استروژن به همراه پروژستین WHI، میزان VTE را در زنان دریافت کننده روزانه CE (0.625 میلی گرم) به علاوه MPA (2.5 میلی گرم) در مقایسه با زنان دریافت کننده دارونما (35 در مقابل 17 در هر 10000 زن در سال) 2 برابر بیشتر گزارش کرد. افزایش معنی دار آماری در خطر ابتلا به DVT (26 در مقابل 13 در هر 10000 زن در سال) و PE (18 در مقابل 8 در هر 10000 زن در سال) نیز نشان داده شد. افزایش خطر VTE در طول سال اول نشان داده شد و ادامه یافت 4 [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. در صورت بروز یا مشکوک بودن به VTE، فوراً درمان با استروژن و پروژسترون را قطع کنید. در صورت امکان، مصرف استروژن را حداقل 4 تا 6 هفته قبل از جراحی از نوع مرتبط با افزایش خطر ترومبوآمبولی یا در طول دوره های بی حرکتی طولانی مدت قطع کنید.
5.3 نئوپلاسم های بدخیم سرطان آندومتر خطر افزایش سرطان آندومتر با استفاده از استروژن درمانی بدون مخالفت در یک زن دارای رحم گزارش شده است. خطر سرطان آندومتر گزارش شده در میان مصرف کنندگان بدون مخالف استروژن حدود 2 تا 12 برابر بیشتر از افراد غیر مصرف کننده است و به نظر می رسد بستگی به مدت درمان و دوز استروژن دارد. اکثر مطالعات هیچ افزایش قابل توجهی را در ارتباط با استفاده از استروژن برای کمتر از 1 سال نشان نمی دهند. به نظر می رسد بیشترین خطر مربوط به استفاده طولانی مدت است، با افزایش خطر 15 تا 24 برابری برای 5 تا 10 سال یا بیشتر و نشان داده شده است که این خطر حداقل 8 تا 15 سال پس از قطع استروژن درمانی باقی می ماند. نظارت بالینی تمام زنانی که از استروژن به تنهایی یا استروژن به همراه پروژسترون استفاده می کنند، مهم است. اقدامات تشخیصی کافی، از جمله نمونهبرداری مستقیم یا تصادفی از آندومتر در صورت نیاز، برای رد بدخیمی در زنان یائسه با خونریزیهای تناسلی غیرطبیعی مداوم یا عودکننده تشخیص داده نشده با علت ناشناخته انجام دهید. هیچ مدرکی مبنی بر اینکه استفاده از استروژن های طبیعی منجر به پروفایل خطر آندومتر متفاوت از استروژن های مصنوعی با دوز معادل استروژن می شود وجود ندارد. نشان داده شده است که افزودن پروژسترون به استروژن درمانی در زنان یائسه خطر هیپرپلازی آندومتر را کاهش می دهد، که ممکن است پیش ساز سرطان آندومتر باشد. سرطان پستان مطالعه فرعی WHI از CE روزانه (0.625 میلی گرم) به تنهایی اطلاعاتی در مورد سرطان سینه در مصرف کنندگان استروژن به تنهایی ارائه کرد. در مطالعه فرعی استروژن به تنهایی WHI، پس از میانگین پیگیری 7.1 سال، مصرف روزانه CE به تنهایی با افزایش خطر سرطان تهاجمی پستان [خطر نسبی (RR) 0.80] در مقایسه با دارونما 5 مرتبط نبود [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. پس از میانگین پیگیری 5.6 سال، مطالعه فرعی WHI CE روزانه (0.625 میلی گرم) به اضافه MPS (2.5 میلی گرم) خطر افزایش سرطان سینه مهاجم را در زنانی که روزانه CE به اضافه MPA مصرف می کردند در مقایسه با دارونما گزارش کرد. در این مطالعه فرعی، استفاده قبلی از استروژن به تنهایی یا استروژن به همراه پروژسترون درمانی توسط 26 درصد از زنان گزارش شده است. خطر نسبی سرطان سینه مهاجم 1.24 و خطر مطلق 41 در مقابل 33 مورد در هر 10000 زن در سال، برای CE به علاوه MPA در مقایسه با دارونما بود. در میان زنانی که استفاده قبلی از هورمون درمانی را گزارش کرده بودند، خطر نسبی سرطان سینه مهاجم 1.86 و خطر مطلق 46 در مقابل 25 مورد در هر 10000 زن در سال، برای CE به علاوه MPA در مقایسه با دارونما بود. در میان زنانی که هیچ استفاده قبلی از هورمون درمانی را گزارش نکرده بودند، خطر نسبی سرطان تهاجمی پستان 1.09 و خطر مطلق 40 در مقابل 36 مورد در هر 10000 زن در سال برای CE به علاوه MPA در مقایسه با دارونما بود. در همان مطالعه فرعی، سرطانهای تهاجمی پستان بزرگتر بودند، احتمال مثبت شدن گرهها بیشتر بود و در گروه CE (0.625 میلیگرم) به علاوه MPA (2.5 میلیگرم) در مراحل پیشرفتهتر در مقایسه با گروه دارونما تشخیص داده شدند. بیماری متاستاتیک نادر بود، بدون تفاوت ظاهری بین دو گروه. سایر عوامل پیش آگهی، مانند زیرگروه بافت شناسی، درجه و وضعیت گیرنده هورمونی بین گروه 6 تفاوتی نداشت [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. مطابق با کارآزماییهای بالینی WHI، مطالعات مشاهدهای همچنین افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه با درمان استروژن به همراه پروژسترون، و افزایش خطر کمتری برای درمان به تنهایی استروژن، پس از چندین سال استفاده را گزارش کردهاند. گسترش کارآزماییهای WHI همچنین افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه مرتبط با درمان سیستمیک استروژن به همراه پروژسترون را نشان داد. مطالعات مشاهدهای همچنین نشان میدهد که خطر ابتلا به سرطان سینه با درمان استروژن به اضافه پروژسترون در مقایسه با درمان با استروژن به تنهایی، بیشتر بود و زودتر آشکار شد. این مطالعات به طور کلی تفاوت قابل توجهی در خطر سرطان سینه در میان ترکیبات مختلف استروژن به همراه پروژسترون، دوزها یا مسیرهای تجویز پیدا نکرده اند. یک متاآنالیز بزرگ از مطالعات کوهورت آیندهنگر، افزایش خطراتی را گزارش کرد که به مدت زمان استفاده از استروژن سیستمیک به همراه درمان پروژسترون و درمان سیستمیک استروژن به تنهایی وابسته بود. این خطرات می تواند تا بیش از 10 سال پس از قطع این درمان های سیستمیک بسته به مدت استفاده ادامه یابد. هیچ افزایشی در خطر ابتلا به سرطان سینه در زنانی که استروژن واژینال مصرف می کردند، وجود نداشت. گزارش شده است که استفاده از استروژن به تنهایی و استروژن به همراه پروژسترون درمانی منجر به افزایش ماموگرافی غیرطبیعی می شود که نیاز به ارزیابی بیشتر دارد. همه زنان باید سالانه تحت معاینه پستان توسط یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی قرار گیرند و خودآزمایی سینه ماهانه را انجام دهند. علاوه بر این، معاینات ماموگرافی باید بر اساس سن بیمار، عوامل خطر و نتایج ماموگرافی قبلی برنامه ریزی شود. سرطان تخمدان مطالعه فرعی CE + MPA WHI گزارش داد که استروژن به همراه پروژسترون خطر ابتلا به سرطان تخمدان را افزایش می دهد. پس از میانگین پیگیری 5.6 سال، خطر نسبی سرطان تخمدان برای CE به علاوه MPA در مقابل دارونما 1.58 بود (95 درصد فاصله اطمینان (CI)، 0.77 تا 3.24)، اما از نظر آماری معنی دار نبود. خطر مطلق CE به علاوه MPA در مقابل دارونما 4 در مقابل 3 مورد در هر 10000 زن-سال بود. 7 یک متاآنالیز 17 مطالعه اپیدمیولوژی آینده نگر و 35 مطالعه گذشته نگر نشان داد که زنانی که از درمان هورمونی برای علائم یائسگی استفاده می کردند، خطر ابتلا به سرطان تخمدان را افزایش می دادند. تجزیه و تحلیل اولیه، با استفاده از مقایسه مورد-شاهدی، شامل 12110 مورد سرطان از 17 مطالعه آینده نگر بود. خطرات نسبی مرتبط با استفاده فعلی از درمان هورمونی 1.41 بود (95% فاصله اطمینان [CI] 1.32 تا 1.50). هیچ تفاوتی در برآورد خطر بر اساس مدت قرار گرفتن در معرض (کمتر از 5 سال [متوسط 3 سال] در مقابل بیش از 5 سال [متوسط 10 سال] استفاده قبل از تشخیص سرطان) وجود نداشت. خطر نسبی مرتبط با استفاده ترکیبی فعلی و اخیر (قطع استفاده در طی 5 سال قبل از تشخیص سرطان) 1.37 بود (95% فاصله اطمینان (CI): 1.27 تا 1.48) و خطر افزایش برای هر دو محصول استروژن به تنهایی و استروژن به علاوه پروژسترون قابل توجه بود. با این حال، مدت زمان دقیق استفاده از هورمون درمانی مرتبط با افزایش خطر سرطان تخمدان، ناشناخته است.
5.4 دمانس احتمالی در مطالعه فرعی WHI Memory Memory (WHIMS) مطالعه کمکی استروژن، جمعیتی متشکل از 2947 زن 65 تا 79 ساله هیسترکتومی شده به طور تصادفی به CE (0.625 میلی گرم) روزانه به تنهایی یا دارونما تقسیم شدند. پس از میانگین پیگیری 5.2 ساله، 28 زن در گروه استروژن به تنهایی و 19 زن در گروه دارونما با احتمال زوال عقل تشخیص داده شدند. خطر نسبی زوال عقل احتمالی برای CE به تنهایی در مقابل دارونما 1.49 بود (95 درصد فاصله اطمینان، 0.83 تا 2.66). خطر مطلق زوال عقل احتمالی برای CE به تنهایی در مقابل دارونما 37 در مقابل 25 مورد در هر 10000 زن در سال 8 بود [به استفاده در جمعیت های خاص (8.5) و مطالعات بالینی (14.3) مراجعه کنید]. در مطالعه کمکی WHIMS استروژن به همراه پروژسترون، جمعیتی متشکل از 4532 زن یائسه 65 تا 79 ساله به طور تصادفی به CE روزانه (0.625 میلی گرم) به اضافه MPA (2.5 میلی گرم) یا دارونما تقسیم شدند. پس از میانگین پیگیری 4 ساله، 40 زن در گروه CE به علاوه MPA و 21 زن در گروه دارونما با احتمال زوال عقل تشخیص داده شدند. خطر نسبی زوال عقل احتمالی برای CE به علاوه MPA در مقابل دارونما 2.05 بود (95 درصد فاصله اطمینان، 1.21 تا 3.48). خطر مطلق زوال عقل احتمالی برای CE به علاوه MPA در مقابل دارونما 45 در مقابل 22 مورد در هر 10000 زن در سال 8 بود [به استفاده در جمعیت های خاص (8.5) و مطالعات بالینی (14.3) مراجعه کنید]. هنگامی که دادههای دو جمعیت در مطالعات فرعی استروژن WHIMS و استروژن به اضافه پروژسترون طبق پروتکل WHIMS جمعآوری شد، خطر نسبی کلی گزارششده برای زوال عقل احتمالی 1.76 بود (95 درصد فاصله اطمینان (CI)، 1.19 تا 2.60). از آنجایی که هر دو مطالعه کمکی بر روی زنان 65 تا 79 ساله انجام شد، مشخص نیست که آیا این یافتهها در مورد زنان یائسه جوانتر اعمال میشود یا خیر.
5.5 بیماری کیسه صفرا افزایش 2 تا 4 برابری در خطر بیماری کیسه صفرا که نیاز به جراحی دارد در زنان یائسه دریافت کننده استروژن گزارش شده است.
5.6 هیپرکلسمی تجویز استروژن ممکن است منجر به هیپرکلسمی شدید در زنان مبتلا به سرطان سینه و متاستازهای استخوانی شود. در صورت بروز هیپرکلسمی، مصرف استروژن از جمله استرادیول واژینال را قطع کنید و اقدامات مناسب را برای کاهش سطح کلسیم سرم انجام دهید.
5.7 ناهنجاری های بینایی ترومبوز عروقی شبکیه در زنان دریافت کننده استروژن گزارش شده است. در صورت از دست دادن ناگهانی بینایی نسبی یا کامل، یا شروع ناگهانی پروپتوز، دوبینی یا میگرن، تزریق واژینال استرادیول را در انتظار معاینه قطع کنید. اگر در معاینه ادم پاپیل یا ضایعات عروقی شبکیه مشاهده شد، مصرف استروژن ها، از جمله درج های واژینال استرادیول را برای همیشه قطع کنید.
5.8 افزودن پروژسترون هنگامی که زنی هیسترکتومی نکرده است مطالعات اضافه کردن پروژسترون به مدت 10 روز یا بیشتر در یک چرخه تجویز استروژن، یا روزانه با استروژن در یک رژیم مداوم، کاهش بروز هیپرپلازی آندومتر را نسبت به درمان با استروژن به تنهایی گزارش کرده است. هیپرپلازی آندومتر ممکن است پیش ساز سرطان آندومتر باشد. با این حال، خطرات احتمالی وجود دارد که ممکن است با استفاده از پروژسترون ها با استروژن در مقایسه با رژیم های استروژن به تنهایی همراه باشد. اینها شامل افزایش خطر ابتلا به سرطان سینه است.
5.9 افزایش فشار خون در تعداد کمی از گزارش های موردی، افزایش قابل توجهی در فشار خون به واکنش های خاص به استروژن ها نسبت داده شده است. در یک کارآزمایی بالینی بزرگ، تصادفی و کنترل شده با دارونما، اثر کلی استروژن بر فشار خون مشاهده نشد.
5.10 تشدید هیپرتری گلیسیریدمی در زنان مبتلا به هیپرتری گلیسیریدمی از قبل، درمان با استروژن ممکن است با افزایش تری گلیسیرید پلاسما منجر به پانکراتیت شود. در صورت بروز پانکراتیت، تزریق واژینال استرادیول را قطع کنید.
5.11 نارسایی کبدی و/یا سابقه زردی کلستاتیک استروژن ها ممکن است در زنان مبتلا به نارسایی کبدی متابولیزه ضعیفی داشته باشند. در هر زنی که سابقه زردی کلستاتیک مرتبط با مصرف گذشته استروژن یا حاملگی دارد، احتیاط کنید. در صورت عود زردی کلستاتیک، تزریق واژینال استرادیول را قطع کنید.
5.12 تشدید کم کاری تیروئید تجویز استروژن منجر به افزایش سطح گلوبولین متصل شونده به تیروئید (TBG) می شود. زنان با عملکرد طبیعی تیروئید می توانند افزایش TBG را با تولید هورمون تیروئید بیشتر جبران کنند، بنابراین غلظت سرمی T 4 و T 3 آزاد را در محدوده طبیعی حفظ کنند. زنان وابسته به درمان جایگزینی هورمون تیروئید که همچنین استروژن دریافت می کنند ممکن است به افزایش دوز درمان جایگزینی تیروئید خود نیاز داشته باشند. عملکرد تیروئید را در این زنان در طول درمان با درجات واژینال استرادیول کنترل کنید تا سطح هورمون تیروئید آزاد آنها در محدوده قابل قبولی حفظ شود.
5.13 Fluid Retention Estrogens may cause some degree of fluid retention. Monitor any woman with a condition(s) that might predispose her to fluid retention, such as a cardiac or renal impairment. Discontinue estrogen-alone therapy, including estradiol vaginal inserts, with evidence of medically concerning fluid retention.
5.14 Hypocalcemia Estrogen-induced hypocalcemia may occur in women with hypoparathyroidism. Consider whether the benefits of estrogen therapy, including estradiol vaginal inserts, outweigh the risks in such women.
5.15 Exacerbation of Endometriosis A few cases of malignant transformation of residual endometrial implants have been reported in women treated post-hysterectomy with estrogen-alone therapy. Consider the addition of progestogen therapy for women known to have residual endometriosis post-hysterectomy.
5.16 Hereditary Angioedema Exogenous estrogens may exacerbate symptoms of angioedema in women with hereditary angioedema. Consider whether the benefits of estrogen therapy, including estradiol vaginal inserts, outweigh the risk in such women.
5.17 Exacerbation of Other Conditions Estrogen therapy may cause an exacerbation of asthma, diabetes mellitus, epilepsy, migraine, porphyria, systemic lupus erythematosus, and hepatic hemangiomas. Consider whether the benefits of estrogen therapy outweigh the risks in women with such conditions.
5.18 Local Abrasion A few cases of local abrasion induced by the estradiol applicator have been reported, especially in women with severely atrophic vaginal mucosa.
5.19 Laboratory Tests Serum follicle stimulating hormone (FSH) and estradiol levels have not been shown to be useful in the management of postmenopausal women with moderate to severe symptoms of vulvar and vaginal atrophy.
5.20 Drug-Laboratory Test Interactions Accelerated prothrombin time, partial thromboplastin time, and platelet aggregation time; increased platelet count; increased factors II, VII antigen, VIII antigen, VIII coagulant activity, IX, X, XII, VII-X complex, II-VII-X complex, and beta-thromboglobulin; decreased levels of antifactor Xa and antithrombin III, decreased antithrombin III activity; increased levels of fibrinogen and fibrinogen activity; increased plasminogen antigen and activity. Increased thyroid-binding globulin (TBG) levels leading to increased circulating total thyroid hormone as measured by protein-bound iodine (PBI), T 4 levels (by column or by radioimmunoassay) or T 3 levels by radioimmunoassay. T 3 resin uptake is decreased, reflecting the elevated TBG. Free T 4 and free T 3 concentrations are unaltered. Women on thyroid replacement therapy may require higher doses of thyroid hormone. Other binding proteins may be elevated in serum, for example, corticosteroid binding globulin (CBG), sex hormone-binding globulin (SHBG), leading to increased total circulating corticosteroids and sex steroids, respectively. Free hormone concentrations, such as testosterone and estradiol, may be decreased. Other plasma proteins may be increased (angiotensinogen/renin substrate, alpha-1-antitrypsin, ceruloplasmin). Increased plasma high-density lipoprotein (HDL) and HDL 2 cholesterol subfraction concentrations, reduced low-density lipoprotein (LDL) cholesterol concentrations, increased triglyceride levels. Impaired glucose tolerance.
تداخلات دارویی
In vitro and in vivo studies have shown that estrogens are metabolized partially by cytochrome P450 3A4 (CYP3A4). Therefore, inducers or inhibitors of CYP3A4 may affect estrogen drug metabolism. Inducers of CYP3A4, such as St. John’s wort ( Hypericum perforatum ) preparations, phenobarbital, carbamazepine, and rifampin, may reduce plasma concentrations of estrogens, possibly resulting in a decrease in therapeutic effects and/or changes in the uterine bleeding profile. Inhibitors of CYP3A4 such as erythromycin, clarithromycin, ketoconazole, itraconazole, ritonavir and grapefruit juice may increase plasma concentrations of estrogens and may result in adverse reactions. Inducers and inhibitors of CYP3A4 may affect estrogen drug metabolism and decrease or increase the estrogen plasma concentration. ( 7 )
عوارض جانبی
The following serious adverse reactions are discussed elsewhere in the labeling: Cardiovascular Disorders [see Boxed Warning , Warnings and Precautions ( 5.2 )] Malignant Neoplasms [see Boxed Warning , Warnings and Precautions ( 5.3 )] The most common adverse reactions (incidence ≥5 percent) with estradiol vaginal inserts are: back pain, vulvovaginal pruritus, vulvovaginal mycotic infection and diarrhea. ( 6.1 ) To report SUSPECTED ADVERSE REACTIONS, contact Teva at 1-888-838-2872 or FDA at 1-800-FDA-1088 or www.fda.gov/medwatch.
6.1 Clinical Trials Experience Because clinical trials are conducted under widely varying conditions, adverse reaction rates observed in the clinical trials of a drug cannot be directly compared to rates in the clinical trials of another drug and may not reflect the rates observed in practice. In a 12-month randomized, double-blind, parallel group, placebo-controlled study, a total of 309 postmenopausal women were randomized to receive either placebo or estradiol 10 mcg vaginal inserts. Adverse reactions with an incidence of ≥5 percent in the estradiol 10 mcg group and greater than those reported in the placebo group are listed in Table 1. Table 1: Treatment-Emergent Adverse Reactions Reported at a Frequency of ≥ 5 Percent in Women Receiving Estradiol 10 mcg Body System Adverse Reaction Treatment Number (%) of Women Placebo N = 103 n (%) Estradiol N = 205 n (%) Body As A Whole Back Pain 2 (2) 14 (7) Digestive System Diarrhea 0 11 (5) Urogenital System Vulvovaginal Mycotic Infection 3 (3) 17 (8) Vulvovaginal Pruritus 2 (2) 16 (8) N = Total number of women in study. n = Number of women who experienced adverse reactions.
6.2 Postmarketing Experience The following adverse reactions have been identified during post-approval use of estradiol 10 mcg. Because these reactions are reported voluntarily from a population of uncertain size, it is not always possible to reliably estimate their frequency or establish a causal relationship to drug exposure. Gastrointestinal disorders Diarrhea General disorders and administration site conditions Drug ineffective Immune system disorders Hypersensitivity Investigations Blood estrogen increased Weight increased Metabolism and nutrition disorders Fluid retention Neoplasms benign and malignant Breast cancer Endometrial cancer Psychiatric disorders Depression Insomnia Central Nervous System Aggravated migraine Reproductive system and breast disorders Endometrial hyperplasia Vulvovaginal burning sensation Vulvovaginal pain Genital pruritus Vulvovaginal rash Vulvovaginal swelling Vaginismus Vaginal ulceration Skin and subcutaneous tissue disorders Rash Rash erythematous Rash pruritic Urticaria Vascular disorders Deep vein thrombosis
مصرف بیش از حد
Overdosage of estrogen may cause nausea, vomiting, breast tenderness, abdominal pain, drowsiness and fatigue, and withdrawal bleeding may occur in women. Treatment of overdose consists of discontinuation of estradiol therapy with institution of appropriate symptomatic care.
مصرف در گروههای خاص
8.1 Pregnancy Risk Summary Estradiol vaginal inserts are not indicated for use in pregnancy. There are no data with the use of estradiol vaginal inserts in pregnant women; however, epidemiologic studies and meta-analyses have not found an increased risk of genital or nongenital birth defects (including cardiac anomalies and limb-reduction defects) following exposure to combined hormonal contraceptives (estrogens and progestins) before conception or during early pregnancy. In the U.S. general population, the estimated background risk of major birth defects and miscarriage in clinically recognized pregnancies is 2% to 4% and 15% to 20%, respectively.
8.2 Lactation Risk Summary Estrogens are present in human milk and can reduce milk production in breastfeeding females. This reduction can occur at any time but is less likely to occur once breastfeeding is well-established. The developmental and health benefits of breastfeeding should be considered along with the mother’s clinical need for estradiol vaginal inserts and any potential adverse effects on the breastfed child from estradiol vaginal inserts or from the underlying maternal condition.
8.4 Pediatric Use Estradiol vaginal inserts are not indicated for use in pediatric patients. Clinical studies have not been conducted in the pediatric population.
8.5 Geriatric Use There have not been sufficient numbers of geriatric women involved in clinical studies utilizing estradiol vaginal inserts to determine whether those over 65 years of age differ from younger subjects in their response to estradiol vaginal inserts. The Women’s Health Initiative Studies In the WHI estrogen-alone substudy (daily CE [0.625 mg]-alone versus placebo), there was a higher relative risk of stroke in women greater than 65 years of age [see Clinical Studies ( 14.2 )] . In the WHI estrogen plus progestin substudy (daily CE [0.625 mg] plus MPA [2.5 mg] versus placebo), there was a higher relative risk of nonfatal stroke and invasive breast cancer in women greater than 65 years of age [see Clinical Studies ( 14.2 )] . The Women’s Health Initiative Memory Study In the WHIMS ancillary studies of postmenopausal women 65 to 79 years of age, there was an increased risk of developing probable dementia in women receiving estrogen-alone or estrogen plus progestin when compared to placebo [see Warnings and Precautions ( 5.4 ), and Clinical Studies ( 14.3 )] . Since both ancillary studies were conducted in women 65 to 79 years of age, it is unknown whether these findings apply to younger postmenopausal women 8 [see Warnings and Precautions ( 5.4 ), and Clinical Studies ( 14.3 )] .
بارداری
Risk Summary Estradiol vaginal inserts are not indicated for use in pregnancy. There are no data with the use of estradiol vaginal inserts in pregnant women; however, epidemiologic studies and meta-analyses have not found an increased risk of genital or nongenital birth defects (including cardiac anomalies and limb-reduction defects) following exposure to combined hormonal contraceptives (estrogens and progestins) before conception or during early pregnancy. In the U.S. general population, the estimated background risk of major birth defects and miscarriage in clinically recognized pregnancies is 2% to 4% and 15% to 20%, respectively.
مادران شیرده
8.2 Lactation Risk Summary Estrogens are present in human milk and can reduce milk production in breastfeeding females. This reduction can occur at any time but is less likely to occur once breastfeeding is well-established. The developmental and health benefits of breastfeeding should be considered along with the mother’s clinical need for estradiol vaginal inserts and any potential adverse effects on the breastfed child from estradiol vaginal inserts or from the underlying maternal condition.
مصرف در کودکان
Estradiol vaginal inserts are not indicated for use in pediatric patients. Clinical studies have not been conducted in the pediatric population.
مصرف در سالمندان
There have not been sufficient numbers of geriatric women involved in clinical studies utilizing estradiol vaginal inserts to determine whether those over 65 years of age differ from younger subjects in their response to estradiol vaginal inserts. The Women’s Health Initiative Studies In the WHI estrogen-alone substudy (daily CE [0.625 mg]-alone versus placebo), there was a higher relative risk of stroke in women greater than 65 years of age [see Clinical Studies ( 14.2 )] . In the WHI estrogen plus progestin substudy (daily CE [0.625 mg] plus MPA [2.5 mg] versus placebo), there was a higher relative risk of nonfatal stroke and invasive breast cancer in women greater than 65 years of age [see Clinical Studies ( 14.2 )] . The Women’s Health Initiative Memory Study In the WHIMS ancillary studies of postmenopausal women 65 to 79 years of age, there was an increased risk of developing probable dementia in women receiving estrogen-alone or estrogen plus progestin when compared to placebo [see Warnings and Precautions ( 5.4 ), and Clinical Studies ( 14.3 )] . Since both ancillary studies were conducted in women 65 to 79 years of age, it is unknown whether these findings apply to younger postmenopausal women 8 [see Warnings and Precautions ( 5.4 ), and Clinical Studies ( 14.3 )] .
توضیحات
Estradiol vaginal inserts USP, 10 mcg are white to off-white, round, film-coated, unscored, biconvex inserts containing 10.3 mcg of estradiol hemihydrate, USP equivalent to 10 mcg of estradiol. Each 10 mcg estradiol vaginal insert contains the following excipients: corn starch, hypromellose, lactose monohydrate, magnesium stearate, and polyethylene glycol. Each estradiol vaginal insert is 6 mm in diameter and is placed in a disposable applicator. Each insert-filled applicator is packaged separately in a blister pack. Estradiol vaginal inserts are used intravaginally. When the insert comes in contact with the vaginal mucosa, estradiol is released into the vagina. Estradiol hemihydrate, USP is white to practically white crystals or powder and chemically described as estra1,3,5 (10)-triene-3,17β-diol, hydrate (2:1). The structural formula is: C 18 H 24 O 2 . 1/2 H 2 O M.W. 281.4 (Estradiol hemihydrate, USP) FDA approved dissolution test specifications differ from USP. Chemical structure
فارماکولوژی بالینی
12.1 Mechanism of Action Endogenous estrogens are largely responsible for the development and maintenance of the female reproductive system and secondary sexual characteristics. Although circulating estrogens exist in a dynamic equilibrium of metabolic interconversions, estradiol is the principal intracellular human estrogen and is substantially more potent than its metabolites, estrone and estriol, at the receptor level. The primary source of estrogen in normally cycling adult women is the ovarian follicle, which secretes 70 to 500 mcg of estradiol daily, depending on the phase of the menstrual cycle. After menopause, most endogenous estrogen is produced by conversion of androstenedione, secreted by the adrenal cortex, to estrone in the peripheral tissues. Thus, estrone and the sulfate conjugated form, estrone sulfate, are the most abundant circulating estrogens in postmenopausal women. Estrogens act through binding to nuclear receptors in estrogen-responsive tissues. To date, two estrogen receptors have been identified. These vary in proportion from tissue to tissue. Circulating estrogens modulate the pituitary secretion of the gonadotropins, luteinizing hormone (LH), and FSH, through a negative feedback mechanism. Estrogens act to reduce the elevated levels of these hormones seen in postmenopausal women.
12.2 Pharmacodynamics Generally, a serum concentration does not predict an individual woman’s therapeutic response to estradiol vaginal inserts nor her risk for adverse outcomes. Likewise, exposure comparisons across different estrogen products to infer efficacy or safety for the individual woman may not be valid.
12.3 Pharmacokinetics Absorption Estrogen drug products are well absorbed through the skin, mucous membranes, and the gastrointestinal tract. The vaginal delivery of estrogens circumvents first-pass metabolism. In a single-center, randomized, open-label, multiple-dose study conducted in 29 patients, estradiol vaginal inserts 10 mcg demonstrated a mean estradiol (E2) C ave at Day 83 of 5.5 pg/mL after 12 weeks of treatment (see Table 2). Table 2: Arithmetic Means of Estradiol (E2), Estrone (E1), and Estrone Sulfate (E1S) PK Parameters Following Multiple Doses a of Estradiol 10 mcg Uncorrected for baseline, N=29 E2 E1 E1S AUC 0-24 C ave (0-24) %CV b AUC 0-24 C ave (0-24) %CV b AUC 0-24 C ave (0-24) %CV b (h.pg/mL) (pg/mL) (h.pg/mL) (pg/mL) (h.pg/mL) (pg/mL) Day 1 242.08 10.09 33.02 485.21 20.22 44.86 5158.32 214.93 53.57 Day 176.49 7.35 43.69 496.14 20.67 30.88 6323.41 263.48 50.07 14 Day 132.04 5.50 59.69 411.08 17.13 39.58 3804.65 158.53 49.76 83 a Patients received vaginal inserts as a once daily intravaginal treatment for the first 2 weeks and a twice weekly intravaginal maintenance for the following 10 weeks. b CV: Coefficient of Variance for both AUC 0-24 and C ave(0-24) Distribution The distribution of exogenous estrogens is similar to that of endogenous estrogens. Estrogens are widely distributed in the body and are generally found in higher concentrations in the sex hormone target organs. Estrogens circulate in the blood largely bound to SHBG and albumin. Metabolism Exogenous estrogens are metabolized in the same manner as endogenous estrogens. Circulating estrogens exist in a dynamic equilibrium of metabolic interconversions. These transformations take place mainly in the liver. Estradiol is converted reversibly to estrone, and both can be converted to estriol, which is the major urinary metabolite. Estrogens also undergo enterohepatic recirculation via sulfate and glucuronide conjugation in the liver, biliary secretion of conjugates into the intestine, and hydrolysis in the gut followed by reabsorption. In postmenopausal women, a significant portion of the circulating estrogens exist as sulfate conjugates, especially estrone sulfate, which serves as a circulating reservoir for the formation of more active estrogens. Excretion Estradiol, estrone, and estriol are excreted in the urine along with glucuronide and sulfate conjugates.
مکانیسم اثر
Endogenous estrogens are largely responsible for the development and maintenance of the female reproductive system and secondary sexual characteristics. Although circulating estrogens exist in a dynamic equilibrium of metabolic interconversions, estradiol is the principal intracellular human estrogen and is substantially more potent than its metabolites, estrone and estriol, at the receptor level. The primary source of estrogen in normally cycling adult women is the ovarian follicle, which secretes 70 to 500 mcg of estradiol daily, depending on the phase of the menstrual cycle. After menopause, most endogenous estrogen is produced by conversion of androstenedione, secreted by the adrenal cortex, to estrone in the peripheral tissues. Thus, estrone and the sulfate conjugated form, estrone sulfate, are the most abundant circulating estrogens in postmenopausal women. Estrogens act through binding to nuclear receptors in estrogen-responsive tissues. To date, two estrogen receptors have been identified. These vary in proportion from tissue to tissue. Circulating estrogens modulate the pituitary secretion of the gonadotropins, luteinizing hormone (LH), and FSH, through a negative feedback mechanism. Estrogens act to reduce the elevated levels of these hormones seen in postmenopausal women.
فارماکودینامیک
Generally, a serum concentration does not predict an individual woman’s therapeutic response to estradiol vaginal inserts nor her risk for adverse outcomes. Likewise, exposure comparisons across different estrogen products to infer efficacy or safety for the individual woman may not be valid.
فارماکوکینتیک
Absorption Estrogen drug products are well absorbed through the skin, mucous membranes, and the gastrointestinal tract. The vaginal delivery of estrogens circumvents first-pass metabolism. In a single-center, randomized, open-label, multiple-dose study conducted in 29 patients, estradiol vaginal inserts 10 mcg demonstrated a mean estradiol (E2) C ave at Day 83 of 5.5 pg/mL after 12 weeks of treatment (see Table 2). Table 2: Arithmetic Means of Estradiol (E2), Estrone (E1), and Estrone Sulfate (E1S) PK Parameters Following Multiple Doses a of Estradiol 10 mcg Uncorrected for baseline, N=29 E2 E1 E1S AUC 0-24 C ave (0-24) %CV b AUC 0-24 C ave (0-24) %CV b AUC 0-24 C ave (0-24) %CV b (h.pg/mL) (pg/mL) (h.pg/mL) (pg/mL) (h.pg/mL) (pg/mL) Day 1 242.08 10.09 33.02 485.21 20.22 44.86 5158.32 214.93 53.57 Day 176.49 7.35 43.69 496.14 20.67 30.88 6323.41 263.48 50.07 14 Day 132.04 5.50 59.69 411.08 17.13 39.58 3804.65 158.53 49.76 83 a Patients received vaginal inserts as a once daily intravaginal treatment for the first 2 weeks and a twice weekly intravaginal maintenance for the following 10 weeks. b CV: Coefficient of Variance for both AUC 0-24 and C ave(0-24) Distribution The distribution of exogenous estrogens is similar to that of endogenous estrogens. Estrogens are widely distributed in the body and are generally found in higher concentrations in the sex hormone target organs. Estrogens circulate in the blood largely bound to SHBG and albumin. Metabolism Exogenous estrogens are metabolized in the same manner as endogenous estrogens. Circulating estrogens exist in a dynamic equilibrium of metabolic interconversions. These transformations take place mainly in the liver. Estradiol is converted reversibly to estrone, and both can be converted to estriol, which is the major urinary metabolite. Estrogens also undergo enterohepatic recirculation via sulfate and glucuronide conjugation in the liver, biliary secretion of conjugates into the intestine, and hydrolysis in the gut followed by reabsorption. In postmenopausal women, a significant portion of the circulating estrogens exist as sulfate conjugates, especially estrone sulfate, which serves as a circulating reservoir for the formation of more active estrogens. Excretion Estradiol, estrone, and estriol are excreted in the urine along with glucuronide and sulfate conjugates.
سرطانزایی، جهشزایی و باروری
, Mutagenesis, Impairment of Fertility Long-term continuous administration of natural and synthetic estrogens in certain animal species increases the frequency of carcinomas of the breast, uterus, cervix, vagina, testis, and liver.
اطلاعات برای بیماران
17 PATIENT COUNSELING INFORMATION Advise women to read the FDA-approved patient labeling (Patient Information and Instructions for Use). Vaginal Bleeding Inform postmenopausal women to report any vaginal bleeding to their healthcare provider as soon as possible [see Warnings and Precautions ( 5.3 )] . Possible Serious Adverse Reactions with Estrogen-Alone Therapy Inform postmenopausal women of possible serious adverse reactions of estrogen-alone therapy including Cardiovascular Disorders, Malignant Neoplasms, and Probable Dementia [see Warnings and Precautions ( 5.2 , 5.3 , 5.4 )] . Possible Common Adverse Reactions with Estrogen-Alone Therapy Inform postmenopausal women of possible less serious but common adverse reactions of estrogen-alone therapy such as headache, breast pain and tenderness, nausea and vomiting. Manufactured For: Teva Pharmaceuticals Parsippany, NJ 07054 Rev. F 4/2024
شرایط نگهداری
Store at 20° to 25°C (68° to 77°F) [See USP Controlled Room Temperature]. Do not refrigerate.