لاکوزامید خوراکی

• بزرگسالان (17 سال و بالاتر): o دوز اولیه برای تک درمانی برای درمان تشنج های نیمه شروع 100 میلی گرم دو بار در روز است (2.1) o دوز اولیه برای درمان کمکی برای درمان تشنج های با شروع جزئی یا تشنج های تونیک-کلونیک عمومی ژنرالیزه اولیه 50 میلی گرم دو بار در روز است. درمان کمکی 200 میلی گرم دو بار در روز است (2.1)
• بیماران کودکان 1 ماهه تا کمتر از 17 سال: دوز توصیه شده بر اساس وزن بدن است و به صورت خوراکی دو بار در روز تجویز می شود (2.1)
• دوز را بر اساس پاسخ بالینی و تحمل آن افزایش دهید، نه بیشتر از یک بار در هفته (2.1)
• تنظیم دوز برای نارسایی شدید کلیوی توصیه می شود (2.4، 12.3)
• تنظیم دوز برای نارسایی خفیف یا متوسط ​​کبد توصیه می شود. استفاده در بیماران با نارسایی شدید کبدی توصیه نمی شود (2.5، 12.3)

2.1 اطلاعات مقدار مصرف دوز توصیه شده برای تک درمانی و درمان کمکی برای تشنج های با شروع جزئی در بیماران 1 ماهه و بالاتر و برای درمان کمکی برای تشنج های تونیک-کلونیک ژنرالیزه اولیه در بیماران 4 سال و بالاتر در جدول 1 آمده است. در بیماران اطفال، رژیم دوز توصیه شده به وزن بدن بستگی دارد. دوز باید بر اساس پاسخ بالینی و تحمل آن افزایش یابد، نه بیشتر از یک بار در هفته. افزایش تیتراسیون نباید از آنچه در جدول 1 نشان داده شده است تجاوز کند. جدول 1: دوزهای توصیه شده برای تشنج با شروع جزئی (تک درمانی یا درمان کمکی) در بیماران 1 ماهه به بالا، و برای تشنج تونیک-کلونیک عمومی عمومی اولیه (درمان کمکی) در بیماران 4 سال و بالاتر* سن و وزن بدن در دوزهای اولیه شروع 7 سال ها و بالاتر) تک درمانی **: 100 میلی گرم دو بار در روز (200 میلی گرم در روز) درمان کمکی: 50 میلی گرم دو بار در روز (100 میلی گرم در روز) افزایش 50 میلی گرم دو بار در روز (100 میلی گرم در روز) هر هفته تک درمانی**: 150 میلی گرم تا 200 میلی گرم دو بار در روز (300 میلی گرم تا 400 میلی گرم در روز) درمان کمکی: 100 میلی گرم تا 200 میلی گرم دو بار در روز (200 میلی گرم در روز به ازای 50 میلی گرم وزنی در بیماران حداقل 50 میلی گرم وزنی در روز) با حداقل وزن 50 میلی گرم در روز. میلی گرم دو بار در روز (100 میلی گرم در روز) افزایش 50 میلی گرم دو بار در روز (100 میلی گرم در روز) هر هفته تک درمانی **: 150 تا 200 میلی گرم دو بار در روز (300 میلی گرم تا 400 میلی گرم در روز) درمان کمکی: 100 میلی گرم تا 200 میلی گرم دو بار در روز (200 میلی گرم تا 400 میلی گرم در روز) بیماران اطفال با وزن 30 کیلوگرم تا کمتر از 50 کیلوگرم 1 میلی گرم بر کیلوگرم دو بار در روز (2 میلی گرم بر کیلوگرم در روز) افزایش 1 میلی گرم بر کیلوگرم دو بار در روز (2 میلی گرم بر کیلوگرم در روز) هر هفته 2 میلی گرم بر کیلوگرم روزانه (4 تا 4 میلی گرم بر کیلوگرم در روز) mg/kg/day) بیماران اطفال با وزن 11 کیلوگرم تا کمتر از 30 کیلوگرم 1 mg/kg دو بار در روز (2 mg/kg/day) 1 mg/kg دو بار در روز (2 mg/kg/day) هر هفته 3 mg/kg تا 6 mg/kg دو بار در روز (6 mg/kg/day تا 12 mg/kg/day) بیماران اطفال با وزن 6 کیلوگرم تا کمتر از 11 کیلوگرم ± کودکان با وزن کمتر از 6 کیلوگرم 1 mg/kg دو بار در روز (2 mg/kg/day) افزایش mg/kg/day 1 mg/kg/day 5 mg/kg 2 بار در روز. 7.5 mg/kg دو بار در روز (7.5 mg/kg/day تا 15 mg/kg/day) * در مواردی که مشخص نشده است، دوز برای تک درمانی یکسان است. تشنج با شروع نسبی و درمان کمکی برای تشنج با شروع جزئی یا تشنج تونیک-کلونیک ژنرالیزه اولیه. ** تک‌درمانی فقط برای تشنج‌های با شروع جزئی ± فقط برای تشنج‌های با شروع جزئی نشان داده شده است. در کارآزمایی‌های بالینی کمکی در بیماران بزرگسال مبتلا به تشنج با شروع جزئی، دوز بالاتر از 200 میلی‌گرم دو بار در روز (400 میلی‌گرم در روز) مؤثرتر نبود و با نرخ قابل‌توجهی بالاتر از عوارض جانبی همراه بود (6 [نگاه کنید به موارد جانبی]). 14.2)].

2.2 اطلاعات دوز اولیه جایگزین برای دستیابی به دوز نگهدارنده در یک بازه زمانی کوتاه‌تر برای تک‌درمانی و درمان کمکی برای تشنج‌های با شروع جزئی در بیماران 17 ساله و بالاتر و برای درمان کمکی برای تشنج‌های تونیک-کلونیک ژنرالیزه اولیه در بیماران 17 ساله، شامل یک رژیم جایگزین برای سن 1 هفته و یک رژیم جایگزین. دوز بارگیری و/یا دوز اولیه بالاتر) ممکن است در بیمارانی تجویز شود که دستیابی به دوز نگهدارنده توصیه شده در یک بازه زمانی کوتاه‌تر از نظر بالینی نشان داده شده است (جدول 2 را ببینید). رژیم دوز اولیه جایگزین باید به مدت یک هفته ادامه یابد. در صورت نیاز، لاکوزامید ممکن است بر اساس پاسخ بالینی و تحمل آن، نه بیشتر از یک بار در هفته، تیتر شود. دوز بارگیری باید با نظارت پزشکی تجویز شود زیرا احتمال افزایش بروز عوارض جانبی، از جمله سیستم عصبی مرکزی (CNS) و عوارض جانبی قلبی عروقی وجود دارد [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2، 5.3)، عوارض جانبی (6.1)، و فارماکولوژی بالینی (.23) مراجعه کنید. افزایش تیتراسیون نباید از آنچه در جدول 2 نشان داده شده است تجاوز کند. جدول 2: رژیم دوز اولیه جایگزین برای دستیابی به دوز نگهداری در بازه زمانی کوتاه‌تر در صورت وجود بالینی 100 میلی گرم دو بار در روز (200 میلی گرم در روز) افزایش 50 میلی گرم دو بار در روز (100 میلی گرم در روز) در فواصل هفتگی، در صورت نیاز تک درمانی **: 150 میلی گرم تا 200 میلی گرم دو بار در روز (300 میلی گرم تا 400 میلی گرم در روز) درمان کمکی: 100 تا 200 میلی‌گرم دو بار در روز (200 میلی‌گرم تا 400 میلی‌گرم در روز) *درصورتی‌که مشخص نشده باشد، دوز برای تک‌تراپی تشنج‌های با شروع جزئی و درمان کمکی برای تشنج‌های با شروع جزئی یا تشنج‌های تونیک-کلونیک ژنرالیزه اولیه یکسان است. **تک درمانی فقط برای تشنج با شروع جزئی اطلاعات اضافی استفاده در کودکان برای محلول خوراکی VIMPAT® (لاکوزامید) UCB، Inc. تأیید شده است. با این حال، به دلیل حقوق انحصاری بازاریابی UCB، این محصول دارویی با آن اطلاعات برچسب گذاری نشده است.

2.3 تبدیل از یک داروی ضد صرع منفرد (AED) به تک درمانی لاکوزامید برای درمان تشنج با شروع جزئی برای بیمارانی که قبلاً از یک AED استفاده می کنند و به تک درمانی با لاکوزامید تبدیل می شوند، قطع AED همزمان نباید تا زمانی که دوز درمانی لاکوزامید محقق شود و حداقل برای 3 روز تکمیل نشده باشد، رخ دهد. قطع تدریجی AED همزمان در طی حداقل 6 هفته توصیه می شود.

2.4 اطلاعات دوز برای بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی برای بیماران با نارسایی کلیوی خفیف تا متوسط، هیچ تنظیم دوز لازم نیست. برای بیماران مبتلا به نارسایی شدید کلیوی [کلیرانس کراتینین (CL CR) کمتر از 30 میلی لیتر در دقیقه همانطور که توسط معادله Cockcroft-Gault برای بزرگسالان تخمین زده شده است. CL CR کمتر از 30 mL/min/1.73m 2 که توسط معادله شوارتز برای بیماران اطفال تخمین زده می شود] یا بیماری کلیوی در مرحله نهایی، کاهش 25 درصد از حداکثر دوز توصیه می شود. در همه بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی، شروع و تیتراژ دوز باید بر اساس پاسخ بالینی و تحمل باشد. همودیالیز لاکوزامید به طور موثری با همودیالیز از پلاسما حذف می شود. پس از درمان 4 ساعته همودیالیز، مکمل دوز تا 50 درصد باید در نظر گرفته شود. همزمان با مهارکننده‌های قوی CYP3A4 یا CYP2C9 کاهش دوز ممکن است در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی که از مهارکننده‌های قوی CYP3A4 و CYP2C9 استفاده می‌کنند لازم باشد [به تداخلات دارویی (7.1)، استفاده در جمعیت‌های خاص (8.6) و Pharmacology (2)1 مراجعه کنید.

2.5 اطلاعات دوز برای بیماران مبتلا به نارسایی کبدی برای بیماران با نارسایی کبدی خفیف یا متوسط، کاهش 25٪ از حداکثر دوز توصیه می شود. شروع و تیتراژ دوز باید بر اساس پاسخ بالینی و تحمل در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی باشد. مصرف لاکوزامید در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کبدی توصیه نمی شود. همزمان با مهارکننده‌های قوی CYP3A4 و CYP2C9، کاهش دوز در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی که از مهارکننده‌های قوی CYP3A4 و CYP2C9 استفاده می‌کنند، ممکن است ضروری باشد [به تداخلات دارویی (7.1)، استفاده در جمعیت‌های خاص (8.7)، و فارماکولوژی (8.7) (بالینی) مراجعه کنید.

2.6 دستورالعمل مصرف محلول خوراکی لاکوزامید محلول خوراکی لاکوزامید ممکن است با یا بدون غذا مصرف شود. محلول خوراکی لاکوزامید یک دستگاه اندازه گیری مدرج برای اندازه گیری و تحویل دقیق دوز تجویز شده توصیه می شود. یک قاشق چای خوری یا قاشق غذاخوری خانگی وسیله اندازه گیری مناسبی نیست. محلول خوراکی لاکوزامید نیز ممکن است با استفاده از لوله بینی معده یا لوله گاستروستومی تجویز شود. محلول خوراکی لاکوزامید استفاده نشده باقیمانده پس از 6 ماه از اولین باز کردن بطری را دور بریزید.

2.8 قطع لاکوزامید هنگام قطع لاکوزامید، قطع تدریجی حداقل یک هفته توصیه می شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.5) مراجعه کنید].

5 هشدارها و اقدامات احتیاطی بیماران را از نظر رفتار و افکار خودکشی مانیتور کنید (5.1) لاکوزامید ممکن است باعث سرگیجه و آتاکسی شود (5.2) اختلالات ریتم و هدایت قلبی: دریافت ECG قبل و بعد از تیتراسیون به حالت ثابت در شرایطی که تحت شرایط تجویزی پیشگیرانه قرار می‌گیرد یا در بیمارانی که در شرایط با حالت ثابت نگهداری می‌شوند توصیه می‌شود. که بر هدایت قلبی تأثیر می گذارد. این بیماران را به دقت تحت نظر داشته باشید (5.3، 7.2) لاکوزامید ممکن است باعث سنکوپ شود (5.4) لاکوزامید باید به تدریج قطع شود تا پتانسیل افزایش دفعات تشنج به حداقل برسد (5.5) واکنش دارویی با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک (DRESS) / حساسیت زانویی چند عضوی (5).

5.1 رفتار و افکار خودکشی داروهای ضد صرع (AEDs)، از جمله لاکوزامید، خطر افکار یا رفتار خودکشی را در بیمارانی که این داروها را برای هر نشانه ای مصرف می کنند، افزایش می دهد. بیمارانی که برای هر نشانه ای با هر نوع AED درمان می شوند باید از نظر ظهور یا بدتر شدن افسردگی، افکار یا رفتار خودکشی و/یا هرگونه تغییر غیرعادی در خلق و خو یا رفتار تحت نظر باشند. تجزیه و تحلیل تلفیقی از 199 کارآزمایی بالینی کنترل شده با پلاسبو (درمان تک و کمکی) روی 11 AED مختلف نشان داد که بیماران تصادفی شده با یکی از AEDها تقریباً دو برابر خطر (خطر نسبی تعدیل شده 1.8، 95٪ فاصله اطمینان: 1.2، 2.7) از رفتارهای خودکشی در مقایسه با بیمارانی که به طور تصادفی فکر می کنند یا به خودکشی می دهند، دارند. در این کارآزمایی‌ها، که میانگین مدت درمان 12 هفته بود، میزان بروز رفتار یا افکار خودکشی در بین 27863 بیمار تحت درمان با AED 0.43 درصد بود، در مقایسه با 0.24 درصد در بین 16029 بیمار تحت درمان با دارونما، که نشان‌دهنده افزایش تقریباً یک مورد تفکر یا رفتار خودکشی برای هر 530 بیمار است. چهار خودکشی در بیماران تحت درمان با دارو در کارآزمایی‌ها وجود داشت و هیچ موردی در بیمارانی که تحت درمان با دارونما قرار گرفتند، وجود نداشت، اما تعداد وقایع آنقدر کم است که نمی‌توان نتیجه‌گیری در مورد تأثیر دارو بر خودکشی انجام داد. افزایش خطر افکار یا رفتار خودکشی با AEDها در اوایل یک هفته پس از شروع درمان با AEDها مشاهده شد و در طول مدت درمان ارزیابی شده ادامه داشت. از آنجایی که بیشتر کارآزمایی‌های وارد شده در آنالیز بیش از 24 هفته طول نکشیدند، خطر افکار یا رفتار خودکشی بیش از 24 هفته قابل ارزیابی نبود. خطر افکار یا رفتار خودکشی به طور کلی در میان داروها در داده های تجزیه و تحلیل شده ثابت بود. یافته‌های افزایش خطر با AED با مکانیسم‌های اثر متفاوت و در طیف وسیعی از نشانه‌ها نشان می‌دهد که این خطر برای همه AEDهایی که برای هر نشانه‌ای استفاده می‌شوند صدق می‌کند. در کارآزمایی‌های بالینی مورد تجزیه و تحلیل، خطر به طور قابل‌توجهی بر اساس سن (5 تا 100 سال) متفاوت نبود. جدول 3 خطر مطلق و نسبی را برای همه AED های ارزیابی شده نشان می دهد. جدول 3: خطر بر اساس اندیکاسیون برای داروهای ضد صرع در تجزیه و تحلیل تلفیقی نشانه بیماران دارونما با رویدادها در هر 1000 بیمار بیماران دارویی با حوادث در هر 1000 بیمار خطر نسبی: بروز رویدادها در بیماران دارویی/ بروز در بیماران دارونما تفاوت خطر: بیماران دارویی اضافی با رویداد در هر 1000 بیمار صرع 1.0 3.4 3.5 2.4 روانپزشکی 5.7 8.5 1.5 2.9 سایر 1.0 1.8 1.9 0.9 مجموع 2.4 4.3 1.8 3.5 2.4 روانپزشکی خطر نسبی افکار بالینی برای 1.9 بود. نسبت به آزمایشات بالینی برای شرایط روانپزشکی یا سایر شرایط، اما تفاوت خطر مطلق مشابه بود. هر کسی که قصد تجویز لاکوزامید یا هر AED دیگری را دارد باید این خطر را با خطر بیماری درمان نشده متعادل کند. صرع و بسیاری از بیماری های دیگر که برای آنها داروهای ضد صرع تجویز می شود، خود با عوارض و مرگ و میر و افزایش خطر افکار و رفتار خودکشی مرتبط هستند. در صورت بروز افکار و رفتار خودکشی در طول درمان، تجویز کننده باید بررسی کند که آیا ظهور این علائم در هر بیمار خاص ممکن است با بیماری تحت درمان مرتبط باشد یا خیر.

5.2 سرگیجه و آتاکسی لاکوزامید ممکن است باعث سرگیجه و آتاکسی در بیماران بزرگسال و کودکان شود. در بیماران بزرگسال مبتلا به تشنج با شروع نسبی که 1 تا 3 AED همزمان مصرف می کردند، 25 درصد از بیمارانی که به طور تصادفی به دوزهای توصیه شده (200 تا 400 میلی گرم در روز) لاکوزامید (در مقایسه با 8 درصد از بیماران دارونما) انتخاب شدند، سرگیجه را تجربه کردند و واکنش نامطلوبی بود که اغلب منجر به قطع شد (3 درصد). آتاکسی توسط 6 درصد از بیمارانی که به طور تصادفی با دوزهای توصیه شده (200 تا 400 میلی گرم در روز) لاکوزامید انتخاب شده بودند (در مقایسه با 2 درصد بیماران دارونما) تجربه کردند. شروع سرگیجه و آتاکسی بیشتر در طی تیتراسیون مشاهده شد. افزایش قابل توجهی در این عوارض جانبی در دوزهای بالاتر از 400 میلی گرم در روز مشاهده شد [به واکنش های جانبی (6.1) مراجعه کنید]. اگر دوز بارگیری از نظر بالینی اندیکاسیون دارد، به دلیل احتمال افزایش بروز عوارض جانبی، از جمله عوارض جانبی CNS مانند سرگیجه و آتاکسی، با نظارت پزشکی تجویز شود.

5.3 اختلالات ریتم و هدایت قلبی طولانی شدن فاصله PR، بلوک دهلیزی و تاکی آریتمی بطنی افزایش وابسته به دوز در فاصله PR با لاکوزامید در مطالعات بالینی در بیماران بزرگسال و در داوطلبان سالم مشاهده شده است [به فارماکولوژی بالینی مراجعه کنید] (1). در کارآزمایی‌های بالینی کمکی در بیماران بزرگسال مبتلا به تشنج با شروع نسبی، بلوک دهلیزی بطنی بدون علامت (AV) به عنوان یک واکنش نامطلوب در 0.4٪ (4/944) از بیمارانی که به طور تصادفی برای دریافت لاکوزامید و 0٪ (0/364) از بیماران تصادفی برای دریافت دارونما انتخاب شدند، مشاهده شد. یک مورد برادی کاردی عمیق در یک بیمار طی انفوزیون 15 دقیقه ای 150 میلی گرم لاکوزامید مشاهده شد. هنگامی که لاکوزامید همراه با داروهای دیگری که فاصله PR را طولانی می کنند، داده می شود، طولانی شدن بیشتر PR امکان پذیر است. در شرایط پس از فروش، گزارش هایی از آریتمی های قلبی در بیماران تحت درمان با لاکوزامید، از جمله برادی کاردی، بلوک AV، و تاکی آریتمی بطنی، که به ندرت منجر به آسیستول، ایست قلبی و مرگ شده است، گزارش شده است. اکثر موارد، اگرچه نه همه، در بیماران مبتلا به بیماری‌های پروآریتمی زمینه‌ای، یا در افرادی که داروهای همزمان مصرف می‌کنند که بر هدایت قلبی تأثیر می‌گذارند یا فاصله PR را طولانی‌تر می‌کنند، رخ داده است. این وقایع هم با راه های تجویز خوراکی و داخل وریدی و در دوزهای تجویز شده و هم در هنگام مصرف بیش از حد [دوز بیش از حد (10)] رخ داده اند. در تمام بیمارانی که دوز بارگیری برای آنها از نظر بالینی اندیکاسیون شده است، به دلیل احتمال افزایش بروز عوارض جانبی، از جمله عوارض جانبی قلبی عروقی، دوز بارگیری را با نظارت پزشکی تجویز کنید. لاکوزامید باید با احتیاط در بیماران مبتلا به شرایط پیش‌آریتمی زمینه‌ای مانند مشکلات هدایت قلبی شناخته شده (مانند بلوک AV درجه یک، بلوک AV درجه دوم یا بالاتر و سندرم سینوس بیمار بدون ضربان‌ساز)، بیماری شدید قلبی (مانند ایسکمی میوکارد یا نارسایی قلبی عروقی، و نارسایی قلبی عروقی)، (به عنوان مثال بروگادا سندرم). لاکوزامید همچنین باید با احتیاط در بیمارانی که از داروهایی که بر هدایت قلبی اثر می‌گذارند استفاده می‌کنند، از جمله مسدودکننده‌های کانال سدیم، مسدودکننده‌های بتا، مسدودکننده‌های کانال کلسیم، مسدودکننده‌های کانال پتاسیم، و داروهایی که فاصله PR را طولانی‌تر می‌کنند [به تداخلات دارویی (7.2) مراجعه کنید]. در چنین بیمارانی، گرفتن نوار قلب قبل از شروع لاکوزامید، و پس از تیتراسیون لاکوزامید تا دوز نگهدارنده در حالت پایدار، توصیه می شود. علاوه بر این، در صورت تجویز لاکوزامید از طریق داخل وریدی، این بیماران باید به دقت تحت نظر قرار گیرند [به عوارض جانبی (6.1) و تداخلات دارویی (7.2) مراجعه کنید]. فیبریلاسیون دهلیزی و فلوتر دهلیزی در کارآزمایی‌های تحقیقاتی کوتاه‌مدت لاکوزامید در بیماران بزرگسال مبتلا به تشنج با شروع نسبی، هیچ موردی از فیبریلاسیون دهلیزی یا فلوتر مشاهده نشد. هم فیبریلاسیون دهلیزی و هم فلوتر دهلیزی در کارآزمایی‌های باز تشنج با شروع نسبی و در تجربه پس از فروش گزارش شده‌اند. در بیماران بالغ مبتلا به نوروپاتی دیابتی، که لاکوزامید برای آنها اندیکاسیون ندارد، 0.5٪ از بیماران تحت درمان با لاکوزامید، واکنش نامطلوب فیبریلاسیون دهلیزی یا فلاتر دهلیزی را تجربه کردند، در مقایسه با 0٪ از بیماران تحت درمان با دارونما. تجویز لاکوزامید ممکن است مستعد آریتمی دهلیزی (فیبریلاسیون دهلیزی یا فلوتر) باشد، به ویژه در بیماران مبتلا به نوروپاتی دیابتی و/یا بیماری قلبی عروقی.

5.4 سنکوپ در کارآزمایی‌های کنترل‌شده کوتاه‌مدت لاکوزامید در بیماران بزرگسال مبتلا به تشنج با شروع نسبی بدون بیماری سیستمی قابل توجه، افزایش سنکوپ در مقایسه با دارونما مشاهده نشد. در کارآزمایی‌های کنترل‌شده کوتاه‌مدت بر روی بیماران بزرگسال مبتلا به نوروپاتی دیابتی، که لاکوزامید برای آن‌ها اندیکاسیون ندارد، 1.2 درصد از بیمارانی که تحت درمان با لاکوزامید قرار گرفتند، واکنش نامطلوب سنکوپ یا از دست دادن هوشیاری را گزارش کردند، در مقایسه با 0 درصد از بیماران تحت درمان با دارونما با نوروپاتی دیابتی. بیشتر موارد سنکوپ در بیمارانی که دوزهای بالای 400 میلی گرم در روز دریافت می کردند مشاهده شد. علت سنکوپ در اکثر موارد مشخص نشد. با این حال، چندین مورد با تغییرات فشار خون ارتواستاتیک، فلوتر/فیبریلاسیون دهلیزی (و تاکی کاردی همراه) یا برادی کاردی مرتبط بودند. موارد سنکوپ نیز در مطالعات بالینی باز تشنج با شروع جزئی در بیماران بزرگسال و کودکان مشاهده شده است. این موارد با سابقه فاکتورهای خطر بیماری قلبی و استفاده از داروهایی که هدایت AV را کند می‌کنند همراه بود.

5.5 ترک داروهای ضد صرع (AEDs) مانند تمام AEDها، لاکوزامید باید به تدریج (حداقل طی یک هفته) قطع شود تا احتمال افزایش دفعات تشنج در بیماران مبتلا به اختلالات تشنج به حداقل برسد.

5.6 واکنش دارویی با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک (DRESS)/حساسیت چند ارگانی واکنش دارویی با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک (DRESS)، همچنین به عنوان حساسیت چند عضوی شناخته می شود، در بیمارانی که داروهای ضد صرع از جمله لاکوزامید مصرف می کنند، گزارش شده است. برخی از این حوادث کشنده یا تهدید کننده زندگی بوده اند. لباس معمولاً، اگرچه نه منحصراً، با تب، بثورات، لنفادنوپاتی و/یا تورم صورت همراه با درگیری سایر اندام‌ها، مانند هپاتیت، نفریت، ناهنجاری‌های خونی، میوکاردیت یا میوزیت تظاهر می‌کند که گاهی شبیه یک عفونت حاد ویروسی است. ائوزینوفیلی اغلب وجود دارد. این اختلال در بیان آن متغیر است و سایر سیستم های اندامی که در اینجا ذکر نشده اند ممکن است درگیر باشند. توجه به این نکته مهم است که تظاهرات اولیه حساسیت مفرط (به عنوان مثال، تب، لنفادنوپاتی) ممکن است وجود داشته باشد، حتی اگر بثورات آشکار نباشد. در صورت وجود چنین علائم یا علائمی، بیمار باید فورا مورد ارزیابی قرار گیرد. اگر علت جایگزینی برای علائم یا نشانه ها مشخص نشود، باید لاکوزامید را قطع کرد.

5.7 خطرات در بیماران مبتلا به فنیل کتونوری فنیل آلانین می تواند در بیماران مبتلا به فنیل کتونوری (PKU) مضر باشد. محلول خوراکی لاکوزامید حاوی آسپارتام، منبع فنیل آلانین است. دوز 200 میلی گرم محلول خوراکی لاکوزامید (معادل 20 میلی لیتر) حاوی 005/0 میلی گرم فنیل آلانین است. قبل از تجویز محلول خوراکی لاکوزامید برای بیمار مبتلا به PKU، مقدار ترکیبی روزانه فنیل آلانین از همه منابع، از جمله محلول خوراکی لاکوزامید را در نظر بگیرید.

عوارض جانبی جدی زیر در زیر و در جاهای دیگر برچسب توضیح داده شده است: رفتار و افکار خودکشی [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1)] سرگیجه و آتاکسی [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2) مراجعه کنید]] اختلالات ریتم و هدایت قلبی [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.3) مراجعه کنید] (نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.3)] سنکوپ و اقدامات احتیاطی (5.4) با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک (DRESS)/واکنش‌های حساسیت چند عضوی [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6) مراجعه کنید] درمان کمکی: شایع ترین عوارض جانبی در بزرگسالان (≥10٪ و بیشتر از دارونما) دوبینی، سردرد، سرگیجه، حالت تهوع و خواب آلودگی است (6.1) تک درمانی: اغلب عوارض جانبی رایج مشابه آنهایی است که در مطالعات درمان کمکی مشاهده می شود (6.1) بیماران اطفال: واکنش‌های جانبی مشابه آنهایی است که در بیماران بزرگسال مشاهده می‌شود (6.1). برای گزارش واکنش‌های نامطلوب مشکوک، با شماره 0880-833-856-833+ یا FDA با شماره 1-800-FDA-1088 یا www.fda.gov/medwatch تماس بگیرید. کارآزمایی‌های بالینی یک دارو را نمی‌توان مستقیماً با نرخ‌های موجود در دارو مقایسه کرد آزمایشات بالینی یک داروی دیگر و ممکن است منعکس کننده نرخ های مشاهده شده در عمل نباشد. محلول خوراکی لاکوزامید در بزرگسالان در توسعه پیش از بازاریابی درمان کمکی برای تشنج های با شروع جزئی، 1327 بیمار بزرگسال قرص لاکوزامید را در کارآزمایی های کنترل شده و کنترل نشده دریافت کردند که از این تعداد 1000 نفر به مدت بیش از 6 ماه و 852 بیمار بیش از 12 ماه تحت درمان قرار گرفتند. برنامه توسعه تک درمانی برای تشنج های با شروع جزئی شامل 425 بیمار بزرگسال بود که 310 نفر از آنها بیش از 6 ماه و 254 بیمار بیش از 12 ماه تحت درمان قرار گرفتند. کارآزمایی کنترلی-تاریخی تک درمانی تشنج با شروع جزئی (مطالعه 1) در کارآزمایی تک درمانی برای تشنج با شروع جزئی، 16 درصد از بیمارانی که به طور تصادفی برای دریافت لاکوزامید با دوزهای توصیه شده 300 و 400 میلی گرم در روز انتخاب شدند، از کارآزمایی در نتیجه یک واکنش جانبی منصرف شدند. بیشترین واکنش نامطلوب (≥1% در لاکوزامید) که منجر به قطع شد سرگیجه بود. عوارض جانبی که در این مطالعه رخ داد به طور کلی مشابه آنهایی بود که در مطالعات کمکی کنترل شده با دارونما رخ داد. یک واکنش نامطلوب، بی خوابی، با نرخ ≥2% رخ داد و در مطالعات قبلی با نرخ مشابهی گزارش نشده بود. این واکنش نامطلوب در تجربه پس از بازاریابی نیز مشاهده شده است [به واکنش های نامطلوب (6.2) مراجعه کنید]. از آنجایی که این مطالعه شامل گروه کنترل دارونما نمی‌شد، علیت را نمی‌توان ثابت کرد. سرگیجه، سردرد، حالت تهوع، خواب‌آلودگی و خستگی همگی در مرحله ترک AED و فاز تک‌تراپی در مقایسه با فاز تیتراسیون در موارد کمتری رخ داده‌اند [به مطالعات بالینی (14.1) مراجعه کنید]. کارآزمایی‌های کنترل‌شده با درمان کمکی (مطالعات 2، 3، و 4) در کارآزمایی‌های بالینی کنترل‌شده با درمان کمکی برای تشنج‌های با شروع نسبی، میزان قطع مصرف در نتیجه یک واکنش جانبی در بیمارانی که به‌طور تصادفی برای دریافت لاکوزامید در دوزهای توصیه‌شده 200، 6 درصد، 200، 200 و 4 درصد در روز انتخاب شدند، 8 درصد و 17 درصد بود. میلی گرم در روز (1.5 برابر بیشتر از حداکثر دوز توصیه شده)، و 5% در بیمارانی که به صورت تصادفی برای دریافت دارونما انتخاب شدند. عوارض جانبی که بیشتر از 1% در لاکوزامید و بیشتر از دارونما منجر به قطع شد عبارت بودند از: سرگیجه، آتاکسی، استفراغ، دوبینی، تهوع، سرگیجه و تاری دید. جدول 4 بروز عوارض جانبی را نشان می دهد که در 2% از بیماران بزرگسال مبتلا به تشنج با شروع نسبی در گروه کل لاکوزامید رخ داده است و بروز آنها بیشتر از دارونما بود. جدول 4: بروز واکنش‌های جانبی در کارآزمایی‌های ادغام‌شده با درمان مکمل، کنترل‌شده با دارونما در بیماران بزرگسال مبتلا به تشنج با شروع جزئی (مطالعات 2، 3، و 4) واکنش نامطلوب دارونما N=364% لاکوزامید 200 میلی‌گرم در روز N=270% Lacosami 4% Lacosami 600 میلی گرم در روز* N=203% لاکوزامید کل N=944% اختلال گوش و لابیرنت سرگیجه 1 5 3 4 4 اختلالات چشمی دوبینی 2 6 10 16 11 تاری دید 3 2 9 16 8 اختلالات گوارشی تهوع 4 7 11 17 11 استفراغ 3 6 9 16 9 اسهال 3 3 5 4 4 اختلالات عمومی و شرایط محل تجویز خستگی 6 7 7 15 9 اختلال راه رفتن 2 2 جوری 4 مسمومیت و عوارض رویه کوفتگی 3 3 4 2 3 پارگی پوست 2 2 3 3 3 اختلالات سیستم عصبی سرگیجه 8 16 30 53 31 سردرد 9 11 14 12 13 آتاکسی 2 4 7 15 8 خواب آلودگی 5 5 8 8 7 رعشه 4 4 6 12 7 نیستاگموس 4 2 5 10 5 اختلال تعادل 0 1 5 6 4 اختلال حافظه 2 1 2 6 2 اختلالات روانپزشکی افسردگی 1 2 2 2 2 اختلالات پوستی 2 و ساب پوستی 2 * دوز 600 میلی گرم 1.5 برابر بیشتر از حداکثر دوز توصیه شده است. میزان کلی عوارض جانبی در بیماران مرد و زن مشابه بود. اگرچه تعداد کمی از بیماران غیر قفقازی وجود داشت، هیچ تفاوتی در بروز عوارض جانبی در مقایسه با بیماران قفقازی مشاهده نشد. محلول خوراکی لاکوزامید در بیماران اطفال ایمنی لاکوزامید در مطالعات بالینی بیماران اطفال 1 ماهه تا کمتر از 17 سال برای درمان تشنج با شروع نسبی مورد ارزیابی قرار گرفت. در سراسر مطالعات روی بیماران اطفال مبتلا به تشنج با شروع نسبی، 847 بیمار 1 ماهه تا کمتر از 17 سال محلول یا قرص خوراکی لاکوزامید دریافت کردند که 596 نفر از آنها حداقل به مدت 1 سال لاکوزامید دریافت کردند. عوارض جانبی گزارش شده در مطالعات بالینی بر روی بیماران کودکان 1 ماهه تا کمتر از 17 سال مشابه موارد مشاهده شده در بیماران بزرگسال بود. تشنج های تونیک-کلونیک ژنرالیزه اولیه در بیماران (سن 4 سال و بالاتر) کارآزمایی درمان کمکی (مطالعه 5) در کارآزمایی کنترل شده با دارونما درمان کمکی برای تشنج های تونیک-کلونیک ژنرالیزه اولیه، واکنش های جانبی که در این مطالعه رخ داد، به طور کلی مشابه مواردی بود که در مطالعات غیرفعالی کنترل شده در محل رخ داد. شایع‌ترین عوارض جانبی (≥ 10% روی لاکوزامید) گزارش شده در بیماران تحت درمان با لاکوزامید، سرگیجه (23%)، خواب‌آلودگی (17%)، سردرد (14%) و حالت تهوع (10%) بود، در مقایسه با 7%، 14%، 10% و 6% بیمارانی که دارونما دریافت کردند. علاوه بر این، یک واکنش جانبی که قبلاً از صرع میوکلونیک گزارش نشده بود، در 3٪ از بیماران تحت درمان با لاکوزامید در مقایسه با 1٪ از بیمارانی که دارونما دریافت کردند، گزارش شد. همچنین اشاره شده است که 2 بیمار دریافت کننده لاکوزامید در مدت کوتاهی پس از شروع دارو، تشنج حاد را بدتر کردند، از جمله یک قسمت از وضعیت صرع، در مقایسه با بیمارانی که دارونما دریافت نکرده بودند. ناهنجاری های آزمایشگاهی ناهنجاری در تست های عملکرد کبد در کارآزمایی های کنترل شده با لاکوزامید در بیماران بزرگسال مبتلا به تشنج با شروع نسبی که 1 تا 3 داروی ضد صرع همزمان مصرف می کردند، رخ داده است. افزایش ALT به ≥3 برابر ULN در 0.7٪ (7/935) از بیماران لاکوزامید و 0٪ (0/356) از بیماران دارونما رخ داد. یک مورد هپاتیت با ترانس آمینازهای بیش از 20x ULN در یک فرد سالم 10 روز پس از اتمام درمان با لاکوزامید همراه با نفریت (پروتئینوری و گچ ادراری) رخ داد. مطالعات سرولوژیک برای هپاتیت ویروسی منفی بود. ترانس آمینازها طی یک ماه بدون درمان خاص به حالت عادی بازگشتند. در زمان این رویداد، بیلی روبین طبیعی بود. هپاتیت/نفریت به عنوان یک واکنش افزایش حساسیت تاخیری به لاکوزامید تفسیر شد. سایر عوارض جانبی فهرستی از عوارض جانبی گزارش شده توسط بیماران تحت درمان با لاکوزامید در تمام کارآزمایی‌های بالینی در بیماران بزرگسال، از جمله کارآزمایی‌های کنترل‌شده و کارآزمایی‌های طولانی‌مدت با برچسب باز ارائه شده است. عوارض جانبی ذکر شده در جداول یا بخش های دیگر در اینجا ذکر نشده است. اختلالات خونی و سیستم لنفاوی: نوتروپنی، کم خونی اختلالات قلبی: تپش قلب اختلالات گوش و لابیرنت: وزوز گوش اختلالات گوارشی: یبوست، سوء هاضمه، خشکی دهان، هیپوآستزی دهان اختلالات عمومی و شرایط محل تجویز: تحریک پذیری، تب، تحریک پذیری، تشدید ادرار، احساس مستی زیاد. سقوط اختلالات اسکلتی-عضلانی و بافت همبند: اسپاسم عضلانی اختلالات سیستم عصبی: پارستزی، اختلال شناختی، کم هوشی، دیس آرتری، اختلال در توجه، سندرم مخچه اختلالات روانپزشکی: حالت گیجی، تغییر خلق، خلق افسرده. محلول خوراکی با این حال، به دلیل حقوق انحصاری بازاریابی UCB، این محصول دارویی با آن اطلاعات برچسب گذاری نشده است.

6.2 تجارب پس از بازاریابی عوارض جانبی زیر در طی استفاده پس از تایید لاکوزامید شناسایی شده است. از آنجایی که این واکنش ها به طور داوطلبانه از جمعیتی با اندازه نامشخص گزارش می شوند، همیشه نمی توان به طور قابل اعتماد فراوانی آنها را تخمین زد یا یک رابطه علّی با قرار گرفتن در معرض دارو ایجاد کرد. اختلالات خونی و سیستم لنفاوی: آگرانولوسیتوز اختلالات روانپزشکی: پرخاشگری، بی قراری، توهم، بی خوابی، اختلال روانپریشی اختلالات پوستی و بافت زیر جلدی: آنژیوادم، بثورات پوستی، کهیر، سندرم استیونز-جانسون، نکرولیز اپیدرمی سمی. اختلالات عصبی: دیسکینزی، تشنج جدید یا تشدید شده

بارداری: بر اساس داده های حیوانی، ممکن است به جنین آسیب برساند (8.1)

8.1 خلاصه خطر بارداری داده های موجود از ثبت نام داروهای ضد صرع آمریکای شمالی (NAAED)، یک مطالعه کوهورت آینده نگر، گزارش های موردی، و یک سری موارد مصرف لاکوزامید در زنان باردار برای شناسایی خطر نقص مادرزادی، سقط جنین یا سایر عوارض نامطلوب مادر یا جنین کافی نیست. لاکوزامید باعث ایجاد سمیت رشدی (افزایش مرگ و میر جنینی و پری ناتال، نقص رشد) در موش‌های صحرایی پس از تجویز در دوران بارداری شد. سمیت عصبی رشدی در موش‌ها پس از تجویز در طول یک دوره رشد پس از تولد مربوط به سه ماهه سوم بارداری انسان مشاهده شد. این اثرات در دوزهای مرتبط با مواجهه با پلاسمای مرتبط بالینی مشاهده شد (به داده ها مراجعه کنید). خطر پس زمینه نقایص مادرزادی و سقط جنین برای جمعیت مشخص شده ناشناخته است. همه حاملگی ها دارای خطر پس زمینه نقص مادرزادی، از دست دادن یا سایر پیامدهای نامطلوب هستند. در ایالات متحده جمعیت عمومی خطر پس زمینه تخمینی نقایص مادرزادی و سقط جنین در حاملگی های بالینی شناخته شده به ترتیب 2-4٪ و 15-20٪ است. داده‌های حیوانی تجویز خوراکی لاکوزامید به موش‌های باردار (20، 75 یا 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز) و خرگوش‌ها (25/6، 5/12 یا 25 میلی‌گرم/کیلوگرم در روز) در طول دوره اندام‌زایی هیچ تأثیری بر بروز ناهنجاری‌های ساختاری جنین نداشت. با این حال، حداکثر دوز ارزیابی شده توسط سمیت مادر در هر دو گونه و مرگ جنینی در موش محدود شد. این دوزها با قرار گرفتن در معرض پلاسمای لاکوزامید (AUC) مادر تقریباً 2 و 1 برابر (به ترتیب موش و خرگوش) نسبت به انسان در حداکثر دوز توصیه شده برای انسان (MRHD) 400 میلی گرم در روز همراه بود. در دو مطالعه که در آنها لاکوزامید (25، 70، یا 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز و 50، 100 یا 200 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز) به صورت خوراکی در طول بارداری و شیردهی به موش‌ها تجویز شد، افزایش مرگ‌ومیر پری ناتال و کاهش وزن بدن در فرزندان در بالاترین دوز مشاهده شد. دوز بدون اثر برای مسمومیت رشد قبل و بعد از تولد در موش‌ها (70 میلی‌گرم/کیلوگرم در روز) با AUC پلاسمایی لاکوزامید مادر مشابه با انسان در MRHD همراه بود. تجویز خوراکی لاکوزامید (30، 90، یا 180 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز) به موش‌ها در طول دوره‌های رشد نوزادی و نوجوانی منجر به کاهش وزن مغز و تغییرات طولانی‌مدت عصبی-رفتاری (تغییر عملکرد میدان باز، نقص در یادگیری و حافظه) شد. به طور کلی تصور می شود که دوره اولیه پس از تولد در موش ها از نظر رشد مغز با اواخر بارداری در انسان مطابقت دارد. دوز بدون اثر برای سمیت عصبی رشدی در موش‌ها با AUC لاکوزامید پلاسما کمتر از انسان در MRHD همراه بود. In Vitro Data Lacosamide در شرایط آزمایشگاهی نشان داده شده است که با فعالیت پروتئین میانجی پاسخ کلاپسین-2 (CRMP-2)، پروتئینی که در تمایز نورونی و کنترل رشد آکسونی دخالت دارد، تداخل دارد. اثرات نامطلوب بالقوه بر توسعه CNS مربوط به این فعالیت را نمی توان رد کرد.

8.2 خلاصه خطر شیردهی داده های مقالات منتشر شده نشان می دهد که لاکوزامید در شیر انسان وجود دارد. گزارش‌هایی از افزایش خواب‌آلودگی در نوزادانی که با شیرمادر در معرض لاکوزامید قرار دارند وجود دارد (به ملاحظات بالینی مراجعه کنید). اطلاعاتی در مورد اثرات لاکوزامید بر تولید شیر وجود ندارد. فواید رشدی و سلامتی تغذیه با شیر مادر باید همراه با نیاز بالینی مادر به لاکوزامید و هر گونه اثرات نامطلوب احتمالی بر روی شیرخوار شیرده از لاکوزامید یا بیماری زمینه ای مادر در نظر گرفته شود. ملاحظات بالینی نوزادانی را که از طریق شیر مادر در معرض لاکوزامید قرار می گیرند از نظر آرامبخشی بیش از حد تحت نظر قرار دهید.

8.4 Pediatric Use Partial-Onset Seizures Safety and effectiveness of lacosamide for the treatment of partial-onset seizures have been established in pediatric patients 1 month to less than 17 years of age. Use of lacosamide in this age group is supported by evidence from adequate and well-controlled studies of lacosamide in adults with partial-onset seizures, pharmacokinetic data from adult and pediatric patients, and safety data in 847 pediatric patients 1 month to less than 17 years of age [see Adverse Reactions ( 6.1 ), Clinical Pharmacology ( 12.3 ), and Clinical Studies ( 14.1 , 14.2 )] . Safety and effectiveness in pediatric patients below 1 month of age have not been established. Primary Generalized Tonic-Clonic Seizures Safety and effectiveness of lacosamide as adjunctive therapy in the treatment of primary generalized tonic-clonic seizures in pediatric patients with idiopathic generalized epilepsy 4 years of age and older was established in a 24-week double-blind, randomized, placebo-controlled, parallel-group, multi-center study (Study 5), which included 37 pediatric patients 4 years to less than 17 years of age [see Adverse Reactions ( 6.1 ) and Clinical Studies ( 14.3 )] . Safety and effectiveness in pediatric patients below the age of 4 years have not been established. Animal Data Lacosamide has been shown in vitro to interfere with the activity of collapsin response mediator protein-2 (CRMP-2), a protein involved in neuronal differentiation and control of axonal outgrowth. Potential related adverse effects on CNS development cannot be ruled out. Administration of lacosamide to rats during the neonatal and juvenile periods of postnatal development (approximately equivalent to neonatal through adolescent development in humans) resulted in decreased brain weights and long-term neurobehavioral changes (altered open field performance, deficits in learning and memory). The no-effect dose for developmental neurotoxicity in rats was associated with a plasma lacosamide exposure (AUC) less than that in humans at the maximum recommended human dose of 400 mg/day.

8.5 Geriatric Use There were insufficient numbers of elderly patients enrolled in partial-onset seizure trials (n=18) to adequately determine whether they respond differently from younger patients. No lacosamide dose adjustment based on age is necessary. In elderly patients, dose titration should be performed with caution, usually starting at the lower end of the dosing range, reflecting the greater frequency of decreased hepatic function, decreased renal function, increased cardiac conduction abnormalities, and polypharmacy [see Dosage and Administration ( 2.1 , 2.4 , 2.5 ) and Clinical Pharmacology ( 12.3 )] .

8.6 Renal Impairment No dose adjustment is necessary in patients with mild to moderate renal impairment (CL CR ≥30 mL/min). In patients with severe renal impairment (CL CR <30 mL/min as estimated by the Cockcroft-Gault equation for adults; CL CR < 30 mL/min/1.73m 2 as estimated by the Schwartz equation for pediatric patients) and in those with end-stage renal disease, a reduction of 25% of the maximum dosage is recommended [see Dosage and Administration ( 2.4 ) and Clinical Pharmacology ( 12.3 )] . In all patients with renal impairment, dose initiation and titration should be based on clinical response and tolerability. Lacosamide is effectively removed from plasma by hemodialysis. Dosage supplementation of up to 50% following hemodialysis should be considered.

8.7 Hepatic Impairment For adult and pediatric patients with mild to moderate hepatic impairment, a reduction of 25% of the maximum dosage is recommended. Patients with mild to moderate hepatic impairment should be observed closely for adverse reactions, and dose initiation and titration should be based on clinical response and tolerability [see Dosage and Administration ( 2.5 ), Clinical Pharmacology ( 12.3 )] . The pharmacokinetics of lacosamide has not been evaluated in severe hepatic impairment. Lacosamide use is not recommended in patients with severe hepatic impairment.

12.1 Mechanism of Action The precise mechanism by which lacosamide exerts its antiepileptic effects in humans remains to be fully elucidated. In vitro electrophysiological studies have shown that lacosamide selectively enhances slow inactivation of voltage-gated sodium channels, resulting in stabilization of hyperexcitable neuronal membranes and inhibition of repetitive neuronal firing.

12.2 Pharmacodynamics A pharmacokinetic-pharmacodynamic (efficacy) analysis was performed based on the pooled data from the 3 efficacy trials for partial-onset seizures. Lacosamide exposure is correlated with the reduction in seizure frequency. However, doses above 400 mg/day do not appear to confer additional benefit in group analyses. Cardiac Electrophysiology Electrocardiographic effects of lacosamide were determined in a double-blind, randomized clinical pharmacology trial of 247 healthy subjects. Chronic oral doses of 400 and 800 mg/day (equal to and two times the maximum daily recommended dose, respectively) were compared with placebo and a positive control (400 mg moxifloxacin). Lacosamide did not prolong QTc interval and did not have a dose-related or clinically important effect on QRS duration. Lacosamide produced a small, dose-related increase in mean PR interval. At steady-state, the time of the maximum observed mean PR interval corresponded with t max . The placebo-subtracted maximum increase in PR interval (at t max ) was 7.3 ms for the 400 mg/day group and 11.9 ms for the 800 mg/day group. For patients who participated in the controlled trials, the placebo-subtracted mean maximum increase in PR interval for a 400 mg/day lacosamide dose was 3.1 ms in patients with partial-onset seizures and 9.4 ms for patients with diabetic neuropathy.

12.3 Pharmacokinetics The pharmacokinetics of lacosamide have been studied in healthy adult subjects (age range 18 to 87), adults with partial-onset seizures, adults with diabetic neuropathy, and subjects with renal and hepatic impairment. The pharmacokinetics of lacosamide are similar in healthy subjects, patients with partial-onset seizures, and patients with primary generalized tonic-clonic seizures. Lacosamide is completely absorbed after oral administration with negligible first-pass effect with a high absolute bioavailability of approximately 100%. The maximum lacosamide plasma concentrations occur approximately 1-to-4-hour post-dose after oral dosing, and elimination half-life is approximately 13 hours. Steady state plasma concentrations are achieved after 3 days of twice daily repeated administration. Pharmacokinetics of lacosamide are dose proportional (100-800 mg) and time invariant, with low inter- and intra-subject variability. Compared to lacosamide the major metabolite, O-desmethyl metabolite, has a longer T max (0.5 to 12 hours) and elimination half-life (15-23 hours). Absorption and Bioavailability Lacosamide is completely absorbed after oral administration. The oral bioavailability of lacosamide tablets are approximately 100%. Food does not affect the rate and extent of absorption. After intravenous administration, C max is reached at the end of infusion. The 30- and 60-minute intravenous infusions are bioequivalent to the oral tablet. For the 15-minute intravenous infusion, bioequivalence was met for AUC (0-tz) but not for C max . The point estimate of C max was 20% higher than C max for oral tablet and the 90% CI for C max exceeded the upper boundary of the bioequivalence range. In a trial comparing the oral tablet with an oral solution containing 10 mg/mL lacosamide, bioequivalence between both formulations was shown. A single loading dose of 200 mg approximates steady-state concentrations comparable to the 100 mg twice daily oral administration. Distribution The volume of distribution is approximately 0.6 L/kg and thus close to the volume of total body water. Lacosamide is less than 15% bound to plasma proteins. Metabolism and Elimination Lacosamide is primarily eliminated from the systemic circulation by renal excretion and biotransformation. After oral and intravenous administration of 100 mg [14C]-lacosamide approximately 95% of radioactivity administered was recovered in the urine and less than 0.5% in the feces. The major compounds excreted were unchanged lacosamide (approximately 40% of the dose), its O-desmethyl metabolite (approximately 30%), and a structurally unknown polar fraction (~20%). The plasma exposure of the major human metabolite, O-desmethyl-lacosamide, is approximately 10% of that of lacosamide. This metabolite has no known pharmacological activity. The CYP isoforms mainly responsible for the formation of the major metabolite (O-desmethyl) are CYP3A4, CYP2C9, and CYP2C19. The elimination half-life of the unchanged drug is approximately 13 hours and is not altered by different doses, multiple dosing or intravenous administration. There is no enantiomeric interconversion of lacosamide. Specific Populations Renal Impairment Lacosamide and its major metabolite are eliminated from the systemic circulation primarily by renal excretion. The AUC of lacosamide was increased approximately 25% in mildly (CL CR 50-80 mL/min) and moderately (CL CR 30-50 mL/min) and 60% in severely (CL CR ≤30 mL/min) renally impaired patients compared to subjects with normal renal function (CL CR >80 mL/min), whereas C max was unaffected. Lacosamide is effectively removed from plasma by hemodialysis. Following a 4-hour hemodialysis treatment, AUC of lacosamide is reduced by approximately 50% [see Dosage and Administration ( 2.4 )] . Hepatic Impairment Lacosamide undergoes metabolism. Subjects with moderate hepatic impairment (Child-Pugh B) showed higher plasma concentrations of lacosamide (approximately 50-60% higher AUC compared to healthy subjects). The pharmacokinetics of lacosamide have not been evaluated in severe hepatic impairment [see Dosage and Administration ( 2.5 )] . Pediatric Patients (1 month to less than 17 Years of Age) A multicenter, double-blind, randomized, placebo-controlled, parallel-group study with a 20-day titration period and 7-day maintenance period using lacosamide oral solution (8mg/kg/day to 12mg/kg/day) was conducted in 255 (128 were randomized to lacosamide and 127 were randomized to placebo) pediatric patients with epilepsy 1 month to less than 4 years of age with uncontrolled partial-onset seizures. The pediatric pharmacokinetic profile of lacosamide was determined in a population pharmacokinetic analysis using sparse plasma concentration data obtained in six placebo-controlled studies and five open-label studies in 1655 adult and pediatric patients with epilepsy aged 1 month to less than 17 years who received intravenous, oral solution, or oral tablet formulations. A weight based dosing regimen is necessary to achieve lacosamide exposures in pediatric patients 1 month to less than 17 years of age similar to those observed in adults treated at effective doses of lacosamide [see Dosage and Administration ( 2.1 )] . For patients weighing 10 kg, 28.9 kg (the mean population body weight), and 70 kg, the typical plasma half-life (t 1/2 ) is 7.2 hours, 10.6 hours, and 14.8 hours, respectively. Steady state plasma concentrations are achieved after 3 days of twice daily repeated administration. The pharmacokinetics of lacosamide in pediatric patients are similar when used as monotherapy or as adjunctive therapy for the treatment of partial-onset seizures and as adjunctive therapy for the treatment of primary generalized tonic-clonic seizures. Geriatric Patients In the elderly (>65 years), dose and body-weight normalized AUC and C max is about 20% increased compared to young subjects (18-64 years). This may be related to body weight and decreased renal function in elderly subjects. Gender Lacosamide clinical trials indicate that gender does not have a clinically relevant influence on the pharmacokinetics of lacosamide. Race There are no clinically relevant differences in the pharmacokinetics of lacosamide between Asian, Black, and Caucasian subjects. CYP2C19 Polymorphism There are no clinically relevant differences in the pharmacokinetics of lacosamide between CYP2C19 poor metabolizers and extensive metabolizers. Results from a trial in poor metabolizers (PM) (N=4) and extensive metabolizers (EM) (N=8) of cytochrome P450 (CYP) 2C19 showed that lacosamide plasma concentrations were similar in PMs and EMs, but plasma concentrations and the amount excreted into urine of the O-desmethyl metabolite were about 70% reduced in PMs compared to EMs. Drug Interactions In Vitro Assessment of Drug Interactions In vitro metabolism studies indicate that lacosamide does not induce the enzyme activity of drug metabolizing cytochrome P450 isoforms CYP1A2, 2B6, 2C9, 2C19 and 3A4. Lacosamide did not inhibit CYP 1A1, 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2D6, 2E1, 3A4/5 at plasma concentrations observed in clinical studies. In vitro data suggest that lacosamide has the potential to inhibit CYP2C19 at therapeutic concentrations. However, an in vivo study with omeprazole did not show an inhibitory effect on omeprazole pharmacokinetics. Lacosamide was not a substrate or inhibitor for P-glycoprotein. Lacosamide is a substrate of CYP3A4, CYP2C9, and CYP2C19. Patients with renal or hepatic impairment who are taking strong inhibitors of CYP3A4 and CYP2C9 may have increased exposure to lacosamide. Since <15% of lacosamide is bound to plasma proteins, a clinically relevant interaction with other drugs through competition for protein binding sites is unlikely. In Vivo Assessment of Drug Interactions

• Drug interaction studies with AEDs o Effect of lacosamide on concomitant AEDs Lacosamide 400 mg/day had no influence on the pharmacokinetics of 600 mg/day valproic acid and 400 mg/day carbamazepine in healthy subjects. The placebo-controlled clinical studies in patients with partial-onset seizures showed that steady-state plasma concentrations of levetiracetam, carbamazepine, carbamazepine epoxide, lamotrigine, topiramate, oxcarbazepine monohydroxy derivative (MHD), phenytoin, valproic acid, phenobarbital, gabapentin, clonazepam, and zonisamide were not affected by concomitant intake of lacosamide at any dose. o Effect of concomitant AEDs on lacosamide Drug-drug interaction studies in healthy subjects showed that 600 mg/day valproic acid had no influence on the pharmacokinetics of 400 mg/day lacosamide. Likewise, 400 mg/day carbamazepine had no influence on the pharmacokinetics of lacosamide in a healthy subject study. Population pharmacokinetics results in patients with partial-onset seizures showed small reductions (15% to 20% lower) in lacosamide plasma concentrations when lacosamide was coadministered with carbamazepine, phenobarbital or phenytoin.
• Drug-drug interaction studies with other drugs o Digoxin There was no effect of lacosamide (400 mg/day) on the pharmacokinetics of digoxin (0.5 mg once daily) in a study in healthy subjects. o Metformin There were no clinically relevant changes in metformin levels following coadministration of lacosamide (400 mg/day). Metformin (500 mg three times a day) had no effect on the pharmacokinetics of lacosamide (400 mg/day). o Omeprazole Omeprazole is a CYP2C19 substrate and inhibitor. There was no effect of lacosamide (600 mg/day) on the pharmacokinetics of omeprazole (40 mg single dose) in healthy subjects. The data indicated that lacosamide had little in vivo inhibitory or inducing effect on CYP2C19. Omeprazole at a dose of 40 mg once daily had no effect on the pharmacokinetics of lacosamide (300 mg single dose). However, plasma levels of the O-desmethyl metabolite were reduced about 60% in the presence of omeprazole. o Midazolam Midazolam is a 3A4 substrate. There was no effect of lacosamide (200 mg single dose or repeat doses of 400 mg/day given as 200 mg BID) on the pharmacokinetics of midazolam (single dose, 7.5 mg), indicating no inhibitory or inducing effects on CYP3A4. o Oral Contraceptives There was no influence of lacosamide (400 mg/day) on the pharmacodynamics and pharmacokinetics of an oral contraceptive containing 0.03 mg ethinylestradiol and 0.15 mg levonorgestrel in healthy subjects, except that a 20% increase in ethinylestradiol Cmax was observed. o Warfarin Co-administration of lacosamide (400 mg/day) with warfarin (25 mg single dose) did not result in a clinically relevant change in the pharmacokinetic and pharmacodynamic effects of warfarin in a study in healthy male subjects.

The pharmacokinetics of lacosamide have been studied in healthy adult subjects (age range 18 to 87), adults with partial-onset seizures, adults with diabetic neuropathy, and subjects with renal and hepatic impairment. The pharmacokinetics of lacosamide are similar in healthy subjects, patients with partial-onset seizures, and patients with primary generalized tonic-clonic seizures. Lacosamide is completely absorbed after oral administration with negligible first-pass effect with a high absolute bioavailability of approximately 100%. The maximum lacosamide plasma concentrations occur approximately 1-to-4-hour post-dose after oral dosing, and elimination half-life is approximately 13 hours. Steady state plasma concentrations are achieved after 3 days of twice daily repeated administration. Pharmacokinetics of lacosamide are dose proportional (100-800 mg) and time invariant, with low inter- and intra-subject variability. Compared to lacosamide the major metabolite, O-desmethyl metabolite, has a longer T max (0.5 to 12 hours) and elimination half-life (15-23 hours). Absorption and Bioavailability Lacosamide is completely absorbed after oral administration. The oral bioavailability of lacosamide tablets are approximately 100%. Food does not affect the rate and extent of absorption. After intravenous administration, C max is reached at the end of infusion. The 30- and 60-minute intravenous infusions are bioequivalent to the oral tablet. For the 15-minute intravenous infusion, bioequivalence was met for AUC (0-tz) but not for C max . The point estimate of C max was 20% higher than C max for oral tablet and the 90% CI for C max exceeded the upper boundary of the bioequivalence range. In a trial comparing the oral tablet with an oral solution containing 10 mg/mL lacosamide, bioequivalence between both formulations was shown. A single loading dose of 200 mg approximates steady-state concentrations comparable to the 100 mg twice daily oral administration. Distribution The volume of distribution is approximately 0.6 L/kg and thus close to the volume of total body water. Lacosamide is less than 15% bound to plasma proteins. Metabolism and Elimination Lacosamide is primarily eliminated from the systemic circulation by renal excretion and biotransformation. After oral and intravenous administration of 100 mg [14C]-lacosamide approximately 95% of radioactivity administered was recovered in the urine and less than 0.5% in the feces. The major compounds excreted were unchanged lacosamide (approximately 40% of the dose), its O-desmethyl metabolite (approximately 30%), and a structurally unknown polar fraction (~20%). The plasma exposure of the major human metabolite, O-desmethyl-lacosamide, is approximately 10% of that of lacosamide. This metabolite has no known pharmacological activity. The CYP isoforms mainly responsible for the formation of the major metabolite (O-desmethyl) are CYP3A4, CYP2C9, and CYP2C19. The elimination half-life of the unchanged drug is approximately 13 hours and is not altered by different doses, multiple dosing or intravenous administration. There is no enantiomeric interconversion of lacosamide. Specific Populations Renal Impairment Lacosamide and its major metabolite are eliminated from the systemic circulation primarily by renal excretion. The AUC of lacosamide was increased approximately 25% in mildly (CL CR 50-80 mL/min) and moderately (CL CR 30-50 mL/min) and 60% in severely (CL CR ≤30 mL/min) renally impaired patients compared to subjects with normal renal function (CL CR >80 mL/min), whereas C max was unaffected. Lacosamide is effectively removed from plasma by hemodialysis. Following a 4-hour hemodialysis treatment, AUC of lacosamide is reduced by approximately 50% [see Dosage and Administration ( 2.4 )] . Hepatic Impairment Lacosamide undergoes metabolism. Subjects with moderate hepatic impairment (Child-Pugh B) showed higher plasma concentrations of lacosamide (approximately 50-60% higher AUC compared to healthy subjects). The pharmacokinetics of lacosamide have not been evaluated in severe hepatic impairment [see Dosage and Administration ( 2.5 )] . Pediatric Patients (1 month to less than 17 Years of Age) A multicenter, double-blind, randomized, placebo-controlled, parallel-group study with a 20-day titration period and 7-day maintenance period using lacosamide oral solution (8mg/kg/day to 12mg/kg/day) was conducted in 255 (128 were randomized to lacosamide and 127 were randomized to placebo) pediatric patients with epilepsy 1 month to less than 4 years of age with uncontrolled partial-onset seizures. The pediatric pharmacokinetic profile of lacosamide was determined in a population pharmacokinetic analysis using sparse plasma concentration data obtained in six placebo-controlled studies and five open-label studies in 1655 adult and pediatric patients with epilepsy aged 1 month to less than 17 years who received intravenous, oral solution, or oral tablet formulations. A weight based dosing regimen is necessary to achieve lacosamide exposures in pediatric patients 1 month to less than 17 years of age similar to those observed in adults treated at effective doses of lacosamide [see Dosage and Administration ( 2.1 )] . For patients weighing 10 kg, 28.9 kg (the mean population body weight), and 70 kg, the typical plasma half-life (t 1/2 ) is 7.2 hours, 10.6 hours, and 14.8 hours, respectively. Steady state plasma concentrations are achieved after 3 days of twice daily repeated administration. The pharmacokinetics of lacosamide in pediatric patients are similar when used as monotherapy or as adjunctive therapy for the treatment of partial-onset seizures and as adjunctive therapy for the treatment of primary generalized tonic-clonic seizures. Geriatric Patients In the elderly (>65 years), dose and body-weight normalized AUC and C max is about 20% increased compared to young subjects (18-64 years). This may be related to body weight and decreased renal function in elderly subjects. Gender Lacosamide clinical trials indicate that gender does not have a clinically relevant influence on the pharmacokinetics of lacosamide. Race There are no clinically relevant differences in the pharmacokinetics of lacosamide between Asian, Black, and Caucasian subjects. CYP2C19 Polymorphism There are no clinically relevant differences in the pharmacokinetics of lacosamide between CYP2C19 poor metabolizers and extensive metabolizers. Results from a trial in poor metabolizers (PM) (N=4) and extensive metabolizers (EM) (N=8) of cytochrome P450 (CYP) 2C19 showed that lacosamide plasma concentrations were similar in PMs and EMs, but plasma concentrations and the amount excreted into urine of the O-desmethyl metabolite were about 70% reduced in PMs compared to EMs. Drug Interactions In Vitro Assessment of Drug Interactions In vitro metabolism studies indicate that lacosamide does not induce the enzyme activity of drug metabolizing cytochrome P450 isoforms CYP1A2, 2B6, 2C9, 2C19 and 3A4. Lacosamide did not inhibit CYP 1A1, 1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2D6, 2E1, 3A4/5 at plasma concentrations observed in clinical studies. In vitro data suggest that lacosamide has the potential to inhibit CYP2C19 at therapeutic concentrations. However, an in vivo study with omeprazole did not show an inhibitory effect on omeprazole pharmacokinetics. Lacosamide was not a substrate or inhibitor for P-glycoprotein. Lacosamide is a substrate of CYP3A4, CYP2C9, and CYP2C19. Patients with renal or hepatic impairment who are taking strong inhibitors of CYP3A4 and CYP2C9 may have increased exposure to lacosamide. Since <15% of lacosamide is bound to plasma proteins, a clinically relevant interaction with other drugs through competition for protein binding sites is unlikely. In Vivo Assessment of Drug Interactions

• Drug interaction studies with AEDs o Effect of lacosamide on concomitant AEDs Lacosamide 400 mg/day had no influence on the pharmacokinetics of 600 mg/day valproic acid and 400 mg/day carbamazepine in healthy subjects. The placebo-controlled clinical studies in patients with partial-onset seizures showed that steady-state plasma concentrations of levetiracetam, carbamazepine, carbamazepine epoxide, lamotrigine, topiramate, oxcarbazepine monohydroxy derivative (MHD), phenytoin, valproic acid, phenobarbital, gabapentin, clonazepam, and zonisamide were not affected by concomitant intake of lacosamide at any dose. o Effect of concomitant AEDs on lacosamide Drug-drug interaction studies in healthy subjects showed that 600 mg/day valproic acid had no influence on the pharmacokinetics of 400 mg/day lacosamide. Likewise, 400 mg/day carbamazepine had no influence on the pharmacokinetics of lacosamide in a healthy subject study. Population pharmacokinetics results in patients with partial-onset seizures showed small reductions (15% to 20% lower) in lacosamide plasma concentrations when lacosamide was coadministered with carbamazepine, phenobarbital or phenytoin.
• Drug-drug interaction studies with other drugs o Digoxin There was no effect of lacosamide (400 mg/day) on the pharmacokinetics of digoxin (0.5 mg once daily) in a study in healthy subjects. o Metformin There were no clinically relevant changes in metformin levels following coadministration of lacosamide (400 mg/day). Metformin (500 mg three times a day) had no effect on the pharmacokinetics of lacosamide (400 mg/day). o Omeprazole Omeprazole is a CYP2C19 substrate and inhibitor. There was no effect of lacosamide (600 mg/day) on the pharmacokinetics of omeprazole (40 mg single dose) in healthy subjects. The data indicated that lacosamide had little in vivo inhibitory or inducing effect on CYP2C19. Omeprazole at a dose of 40 mg once daily had no effect on the pharmacokinetics of lacosamide (300 mg single dose). However, plasma levels of the O-desmethyl metabolite were reduced about 60% in the presence of omeprazole. o Midazolam Midazolam is a 3A4 substrate. There was no effect of lacosamide (200 mg single dose or repeat doses of 400 mg/day given as 200 mg BID) on the pharmacokinetics of midazolam (single dose, 7.5 mg), indicating no inhibitory or inducing effects on CYP3A4. o Oral Contraceptives There was no influence of lacosamide (400 mg/day) on the pharmacodynamics and pharmacokinetics of an oral contraceptive containing 0.03 mg ethinylestradiol and 0.15 mg levonorgestrel in healthy subjects, except that a 20% increase in ethinylestradiol Cmax was observed. o Warfarin Co-administration of lacosamide (400 mg/day) with warfarin (25 mg single dose) did not result in a clinically relevant change in the pharmacokinetic and pharmacodynamic effects of warfarin in a study in healthy male subjects.

17 PATIENT COUNSELING INFORMATION Advise the patient or caregiver to read the FDA-approved patient labeling (Medication Guide). The Medication Guide accompanies the product and can also be accessed by calling +1-833-856-0880. Suicidal Thinking and Behavior Patients, their caregivers, and families should be counseled that AEDs, including lacosamide oral solution, may increase the risk of suicidal thoughts and behavior and should be advised of the need to be alert for the emergence or worsening of symptoms of depression, any unusual changes in mood or behavior, or the emergence of suicidal thoughts, behavior, or thoughts about self-harm. Behaviors of concern should be reported immediately to healthcare providers [see Warnings and Precautions ( 5.1 )] . Dizziness and Ataxia Patients should be counseled that lacosamide oral solution use may cause dizziness, double vision, abnormal coordination and balance, and somnolence. Patients taking lacosamide oral solution should be advised not to drive, operate complex machinery, or engage in other hazardous activities until they have become accustomed to any such effects associated with lacosamide oral solution [see Warnings and Precautions ( 5.2 )] . Cardiac Rhythm and Conduction Abnormalities Patients should be counseled that lacosamide oral solution is associated with electrocardiographic changes that may predispose to irregular heart beat and syncope. Cardiac arrest has been reported. This risk is increased in patients with underlying cardiovascular disease, with heart conduction problems, or who are taking other medications that affect the heart. Patients should be made aware of and report cardiac signs or symptoms to their healthcare provider right away. Patients who develop syncope should lay down with raised legs and contact their health care provider [see Warnings and Precautions ( 5.3 )] . Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms (DRESS)/Multi-Organ Hypersensitivity Patients should be aware that lacosamide oral solution may cause serious hypersensitivity reactions affecting multiple organs such as the liver and kidney. Lacosamide oral solution should be discontinued if a serious hypersensitivity reaction is suspected. Patients should also be instructed to report promptly to their physicians any symptoms of liver toxicity (e.g., fatigue, jaundice, dark urine) [see Warnings and Precautions ( 5.6 )] . Lactation Advise breastfeeding women using lacosamide oral solution to monitor infants for excess sleepiness and to seek medical care if they notice this sign [see Use in Specific Populations ( 8.2 )] . Manufactured By: Indoco Remedies Ltd. Verna Industrial Area, Verna, Goa 403722, India. Manufactured For: Florida Pharmaceutical Products, LLC Boca Raton, FL 33487 Toll-free # 1-833-856-0880 MEDICATION GUIDE Lacosamide (la koe′sa mide) oral solution CV Read this Medication Guide before you start taking lacosamide oral solution and each time you get a refill. There may be new information. This Medication Guide describes important safety information about lacosamide oral solution. This information does not take the place of talking to your healthcare provider about your medical condition or treatment. What is the most important information I should know about lacosamide oral solution? Do not stop taking lacosamide oral solution without first talking to your healthcare provider. Stopping lacosamide oral solution suddenly can cause serious problems. Stopping seizure medicine suddenly in a patient who has epilepsy can cause seizures that will not stop (status epilepticus). Lacosamide oral solution can cause serious side effects, including: 1. Like other antiepileptic drugs, lacosamide oral solution may cause suicidal thoughts or actions in a very small number of people, about 1 in 500. Call a healthcare provider right away if you have any of these symptoms, especially if they are new, worse, or worry you: thoughts about suicide or dying attempt to commit suicide new or worse depression new or worse anxiety feeling agitated or restless panic attacks trouble sleeping (insomnia) new or worse irritability acting aggressive, being angry, or violent acting on dangerous impulses an extreme increase in activity and talking (mania) other unusual changes in behavior or mood How can I watch for early symptoms of suicidal thoughts and actions? Pay attention to any changes, especially sudden changes, in mood, behaviors, thoughts, or feelings. Keep all follow-up visits with your healthcare provider as scheduled. Call your healthcare provider between visits as needed, especially if you are worried about symptoms. Suicidal thoughts or actions can be caused by things other than medicines. If you have suicidal thoughts or actions, your healthcare provider may check for other causes. 2. Lacosamide oral solution may cause you to feel dizzy, have double vision, feel sleepy, or have problems with coordination and walking. Do not drive, operate heavy machinery, or do other dangerous activities until you know how lacosamide affects you. 3. Lacosamide oral solution may cause you to have an irregular heartbeat or may cause you to faint. In rare cases, cardiac arrest has been reported. Call your healthcare provider right away if you: have a fast, slow, or pounding heartbeat or feel your heart skip a beat have shortness of breath have chest pain feel lightheaded fainted or if you feel like you are going to faint If you have fainted or feel like you are going to faint you should lay down with your legs raised. 4. Lacosamide is a federally controlled substance (CV) because it can be abused or lead to drug dependence. Keep your lacosamide oral solution in a safe place, to protect it from theft. Never give your lacosamide oral solution to anyone else, because it may harm them. Selling or giving away this medicine is against the law. What is lacosamide oral solution? Lacosamide oral solution is a prescription medicine used: to treat partial-onset seizures in people 1 month of age and older. with other medicines to treat primary generalized tonic-clonic seizures in people 4 years of age and older. It is not known if lacosamide oral solution is safe and effective for partial-onset seizures in children under 1 month of age or for primary generalized tonic-clonic seizures in children under 4 years of age. What should I tell my healthcare provider before taking lacosamide oral solution? Before you take lacosamide oral solution, tell your healthcare provider about all of your medical conditions, including if you:

• have or have had depression, mood problems or suicidal thoughts or behavior.
• have heart problems.
• have kidney problems.
• have liver problems.
• have abused prescription medicines, street drugs or alcohol in the past.
• are pregnant or plan to become pregnant. It is not known if lacosamide can harm your unborn baby. Tell your healthcare provider right away if you become pregnant while taking lacosamide oral solution. You and your healthcare provider will decide if you should take lacosamide oral solution while you are pregnant.
• are breastfeeding or plan to breastfeed. Lacosamide passes into breast milk. o Breastfeeding during treatment with lacosamide may cause your baby to have more sleepiness than normal. If this happens, contact your baby’s healthcare provider. o Talk to your healthcare provider about the best way to feed your baby if you take lacosamide oral solution. Tell your healthcare provider about all the medicines you take , including prescription and over-the-counter medicines, vitamins, and herbal supplements. Taking lacosamide oral solution with certain other medicines may cause side effects or affect how well they work. Do not start or stop other medicines without talking to your healthcare provider. Know the medicines you take. Keep a list of them and show it to your healthcare provider and pharmacist each time you get a new medicine. How should I take lacosamide oral solution?
• Take lacosamide oral solution exactly as your healthcare provider tells you.
• Your healthcare provider will tell you how much lacosamide oral solution to take and when to take it.
• Your healthcare provider may change your dose if needed.
• Do not stop lacosamide oral solution without first talking to a healthcare provider. Stopping lacosamide oral solution suddenly in a patient who has epilepsy can cause seizures that will not stop (status epilepticus).
• Lacosamide oral solution may be taken with or without food.
• If your healthcare provider has prescribed lacosamide oral solution, be sure to ask your pharmacist for a medicine dropper or medicine cup to help you measure the correct amount of lacosamide oral solution. Do not use a household teaspoon. Ask your pharmacist for instructions on how to use the measuring device the right way.
• If you take too much lacosamide oral solution, call your healthcare provider or local Poison Control Center right away. What should I avoid while taking lacosamide oral solution? Do not drive, operate heavy machinery, or do other dangerous activities until you know how lacosamide oral solution affects you. Lacosamide oral solution may cause you to feel dizzy, have double vision, feel sleepy, or have problems with coordination and walking. What are the possible side effects of lacosamide oral solution?
• See “ What is the most important information I should know about lacosamide oral solution? ” Lacosamide oral solution may cause other serious side effects including:
• A serious allergic reaction that may affect your skin or other parts of your body such as your liver or blood cells. Call your healthcare provider right away if you have: o a skin rash, hives o fever or swollen glands that do not go away o shortness of breath o tiredness (fatigue) o swelling of the legs o yellowing of the skin or whites of the eyes o dark urine The most common side effects of lacosamide oral solution include:
• double vision
• headache
• dizziness
• nausea
• sleepiness These are not all of the possible side effects of lacosamide oral solution. For more information ask your healthcare provider or pharmacist. Tell your healthcare provider about any side effect that bothers you or that does not go away. Call your doctor for medical advice about side effects. You may report side effects to FDA at 1-800-FDA-1088. How should I store lacosamide oral solution?
• Store lacosamide oral solution at room temperature between 68ºF to 77ºF (20ºC to 25ºC).
• Do not freeze lacosamide oral solution.
• Throw away any unused lacosamide oral solution 6 months after you first open the bottle. Keep lacosamide oral solution and all medicines out of the reach of children. General Information about the safe and effective use of lacosamide oral solution. Medicines are sometimes prescribed for purposes other than those listed in a Medication Guide. Do not use lacosamide oral solution for a condition for which it was not prescribed. Do not give lacosamide oral solution to other people, even if they have the same symptoms that you have. It may harm them. This Medication Guide summarizes the most important information about lacosamide oral solution. If you would like more information, talk with your healthcare provider. You can ask your pharmacist or healthcare provider for information about lacosamide oral solution that is written for health professionals. What are the ingredients in lacosamide oral solution? Active ingredient: lacosamide Inactive ingredients: acesulfame potassium, anhydrous citric acid, carboxymethylcellulose sodium, glycerin, methyl paraben sodium, polyethylene glycol, sodium chloride, sorbitol solution, strawberry flavor (propylene glycol, natural and artificial flavors), masking flavor (acesulfame potassium, aspartame, propylene glycol, natural flavoring complexes, natural flavoring substances, nature identical flavorings, water) and purified water. For more information, call +1-833-856-0880. Manufactured By: Indoco Remedies Ltd. Verna Industrial Area, Verna, Goa 403722, India. Manufactured For: Florida Pharmaceutical Products, LLC Boca Raton, FL 33487 Toll-free # 1-833-856-0880 This Medication Guide has been approved by the U.S. Food and Drug Administration. Issued: 01/2026