لووفلوکساسین

قرص لووفلوکساسین برای درمان بزرگسالان (بیش از 18 سال) با عفونت های خفیف، متوسط ​​و شدید ناشی از ایزوله های حساس از میکروارگانیسم های تعیین شده در شرایط ذکر شده در این بخش اندیکاسیون دارد. لووفلوکساسین یک آنتی باکتریال فلوروکینولون است که در بزرگسالان (بیش از 18 سال) با عفونت‌های ناشی از باکتری‌های حساس و مشخص نشان داده شده است (1، 12.4).

• پنومونی: بیمارستانی (1.1) و اکتسابی از جامعه (1.2، 1.3)
• عفونت های پوست و ساختار پوست: پیچیده (1.4) و بدون عارضه (1.5)
• پروستاتیت باکتریایی مزمن (1.6)
• سیاه زخم استنشاقی، پس از مواجهه ( 1.7 )
• طاعون (1.8)
• عفونت های دستگاه ادراری: پیچیده (1.9، 1.10) و بدون عارضه (1.12)
• پیلونفریت حاد (1.11)
• تشدید باکتریایی حاد برونشیت مزمن (1.13)
• سینوزیت حاد باکتریایی (1.14)

1.1 پنومونی بیمارستانی لووفلوکساسین برای درمان پنومونی بیمارستانی ناشی از استافیلوکوکوس اورئوس حساس به متی سیلین، سودوموناس آئروژینوزا، سراتیا مارسسنس، اشریشیا کلی، کلبسیلا پنومونیه، هموفیلوکوس، هموفیلوس و یا هموفیلوس است. درمان کمکی باید طبق علائم بالینی استفاده شود. در مواردی که سودوموناس آئروژینوزا یک پاتوژن مستند یا احتمالی است، درمان ترکیبی با بتالاکتام ضد کاذب توصیه می شود [به مطالعات بالینی (14.1) مراجعه کنید].

1.2 پنومونی اکتسابی از جامعه: رژیم درمانی 7 تا 14 روزه لووفلوکساسین برای درمان پنومونی اکتسابی از جامعه ناشی از استافیلوکوک اورئوس حساس به متی سیلین، استرپتوکوک پنومونیه (از جمله استرپتوکوک پنومونیه مقاوم به چند دارو [MDRSPFluem) پاراآنفلوآنزا، کلبسیلا پنومونیه، موراکسلا کاتارالیس، کلامیدوفیلا پنومونیه، لژیونلا پنوموفیلا، یا مایکوپلاسما پنومونیه [به دوز و نحوه تجویز (2.1) و مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. ایزوله های MDRSP ایزوله های مقاوم به دو یا چند مورد از آنتی باکتریال های زیر هستند: پنی سیلین (MIC ≥ 2 میکروگرم در میلی لیتر)، سفالوسپورین های نسل دوم، مانند سفوروکسیم، ماکرولیدها، تتراسایکلین ها و تری متوپریم/سولفامتوکسازول.

1.3 پنومونی اکتسابی از جامعه: رژیم درمانی 5 روزه لووفلوکساسین برای درمان پنومونی اکتسابی از جامعه ناشی از استرپتوکوک پنومونیه (به استثنای ایزوله‌های مقاوم به چند دارو [MDRSP])، هموفیلوس آنفلوآنزا، مای‌پلاسموفلوئنفلوئنم، نشان داده شده است. پنومونیه یا کلامیدوفیلا پنومونیه [دوز و نحوه تجویز (2.1) و مطالعات بالینی (14.3) را ببینید].

1.4 عفونت های پیچیده پوست و ساختار پوست لووفلوکساسین برای درمان عفونت های پیچیده پوست و ساختار پوست به دلیل استافیلوکوک اورئوس حساس به متی سیلین، انتروکوکوس فکالیس، استرپتوکوک پیوژنز یا پروتئوس میرابیلیس اندیکاسیون دارد [به مطالعات بالینی مراجعه کنید.

1.5 عفونت های پوست و ساختار پوست بدون عارضه لووفلوکساسین برای درمان عفونت های بدون عارضه پوست و ساختار پوست (خفیف تا متوسط) از جمله آبسه ها، سلولیت، فورونکل ها، زرد زخم، پیودرما، عفونت های زخم، ناشی از استافیلوکوس یا استافیلوکوکوس حساس به متی سیلین، اندیکاسیون دارد.

1.6 پروستاتیت باکتریایی مزمن لووفلوکساسین برای درمان پروستاتیت باکتریایی مزمن ناشی از اشریشیا کلی، انتروکوکوس فکالیس یا استافیلوکوک اپیدرمیدیس حساس به متی سیلین استفاده می شود [به مطالعات بالینی (14.6) مراجعه کنید].

1.7 سیاه زخم استنشاقی (پس از قرار گرفتن در معرض) لووفلوکساسین برای سیاه زخم استنشاقی (پس از قرار گرفتن در معرض) برای کاهش بروز یا پیشرفت بیماری به دنبال قرار گرفتن در معرض باسیلوس آنتراسیس آئروسل نشان داده شده است. اثربخشی لووفلوکساسین بر اساس غلظت های پلاسمایی به دست آمده در انسان است، یک نقطه پایانی جایگزین که به احتمال معقولی می تواند مزایای بالینی را پیش بینی کند. لووفلوکساسین برای پیشگیری از سیاه زخم استنشاقی پس از مواجهه روی انسان آزمایش نشده است. ایمنی لووفلوکساسین در بزرگسالان برای مدت درمان بیش از 28 روز یا در بیماران اطفال برای مدت درمان بیش از 14 روز مطالعه نشده است. درمان طولانی‌مدت با لووفلوکساسین تنها زمانی باید مورد استفاده قرار گیرد که فواید آن بیشتر از خطر باشد [به دوز و نحوه تجویز (2.1، 2.2) و مطالعات بالینی (14.9) مراجعه کنید].

1.8 طاعون لووفلوکساسین برای درمان طاعون، از جمله طاعون پنومونی و سپتی سمیک، به دلیل یرسینیا پستیس (Y. pestis) و پیشگیری از طاعون در بزرگسالان و بیماران کودکان 6 ماهه و بالاتر نشان داده شده است. مطالعات اثربخشی لووفلوکساسین به دلایل اخلاقی و امکان سنجی نمی تواند در انسان مبتلا به طاعون انجام شود. بنابراین، تأیید این اندیکاسیون بر اساس یک مطالعه اثربخشی انجام شده در حیوانات بود [به دوز و نحوه تجویز (2.1، 2.2) و مطالعات بالینی (14.10) مراجعه کنید].

1.9 عفونت های پیچیده دستگاه ادراری: رژیم درمانی 5 روزه لووفلوکساسین برای درمان عفونت های پیچیده دستگاه ادراری ناشی از اشریشیا کلی، کلبسیلا پنومونیه یا پروتئوس میرابیلیس استفاده می شود [به مطالعات بالینی (14.7) مراجعه کنید].

1.10 عفونت‌های پیچیده دستگاه ادراری: رژیم درمانی 10 روزه لووفلوکساسین برای درمان عفونت‌های پیچیده دستگاه ادراری (خفیف تا متوسط) ناشی از انتروکوکوس فکالیس، انتروباکتر کلوآکا، اشریشیا کلی، کلبسیلا پرونیوم، کلبسیلا پرونیوما، سودا بیلوس یا کلبسیلا پرونیوم، نشان داده شده است. aeruginosa [به مطالعات بالینی (14.8) مراجعه کنید].

1.11 پیلونفریت حاد: رژیم درمانی 5 یا 10 روزه لووفلوکساسین برای درمان پیلونفریت حاد ناشی از اشریشیا کلی، از جمله موارد با باکتریمی همزمان، اندیکاسیون دارد [به مطالعات بالینی مراجعه کنید (14.7، 14.8)].

1.12 عفونت های مجاری ادراری بدون عارضه لووفلوکساسین برای درمان عفونت های بدون عارضه دستگاه ادراری (خفیف تا متوسط) به دلیل یا. لووفلوکساسین برای درمان عفونت های بدون عارضه دستگاه ادراری (خفیف تا متوسط) ناشی از اشریشیا کلی، کلبسیلا پنومونیه یا استافیلوکوکوس ساپروفیتیکوس اندیکاسیون دارد. فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، با واکنش های جانبی جدی همراه بوده اند [ ] و برای برخی بیماران عفونت بدون عارضه دستگاه ادراری خود محدود شونده است، لووفلوکساسین برای درمان عفونت های بدون عارضه دستگاه ادراری در بیمارانی که هیچ گزینه درمانی جایگزینی ندارند. از آنجایی که فلوروکینولون‌ها، از جمله لووفلوکساسین، با واکنش‌های جانبی جدی همراه بوده‌اند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1 تا 5.15) مراجعه کنید] و برای برخی از بیماران عفونت بدون عارضه دستگاه ادراری خود محدود شونده است، لووفلوکساسین را برای درمان بدون عارضه‌ای برای درمان عفونت‌های دستگاه ادراری در بیمارانی که گزینه‌های درمانی جایگزین ندارند، ذخیره کنید.

1.13 تشدید باکتریایی حاد برونشیت مزمن لووفلوکساسین برای درمان تشدید باکتریایی حاد (ABS) برونشیت مزمن به دلیل حساسیت به متی سیلین یا . فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، با عوارض جانبی جدی همراه بوده اند [ ] و برای برخی از بیماران ABECB خود محدود شونده است و لووفلوکساسین را برای ABECB در بیمارانی که هیچ گزینه درمانی جایگزینی ندارند ذخیره می کند. لووفلوکساسین برای درمان تشدید باکتریایی حاد (ABS) برونشیت مزمن ناشی از استافیلوکوک اورئوس حساس به متی سیلین، استرپتوکوک پنومونیه، هموفیلوس آنفلوآنزا، هموفیلوس پاراآنفلوآنزا یا موراکسلا کاتارالیس توصیه می شود. از آنجایی که فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، با عوارض جانبی جدی همراه بوده اند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1 تا 5.15) مراجعه کنید] و برای برخی از بیماران ABECB خود محدود شونده است، لووفلوکساسین را برای درمان ABECB در بیمارانی که هیچ گزینه درمانی جایگزینی ندارند، ذخیره کنید.

1.14 سینوزیت حاد باکتریایی: رژیم های درمانی 5 روزه و 10 تا 14 روزه لووفلوکساسین برای درمان سینوزیت باکتریال حاد (ABS) به دلیل یا [به مطالعات بالینی (14.4) مراجعه کنید] نشان داده شده است. فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، با عوارض جانبی جدی همراه بوده اند [ ] و برای برخی از بیماران ABS خود محدود کننده است، لووفلوکساسین را برای ABS در بیمارانی که هیچ گزینه درمانی جایگزینی ندارند ذخیره می کند. لووفلوکساسین برای درمان سینوزیت باکتریال حاد (ABS) ناشی از استرپتوکوک پنومونیه، هموفیلوس آنفولانزا، یا موراکسلا کاتارالیس نشان داده شده است [به مطالعات بالینی (14.4) مراجعه کنید]. از آنجا که فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، با عوارض جانبی جدی همراه بوده اند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1 تا 5.15) مراجعه کنید] و برای برخی از بیماران ABS خود محدودکننده است، لووفلوکساسین را برای درمان ABS در بیمارانی که هیچ گزینه درمانی جایگزینی ندارند، رزرو کنید.

1.15 استفاده برای کاهش رشد باکتری های مقاوم به دارو و حفظ اثربخشی لووفلوکساسین و سایر داروهای ضد باکتری، لووفلوکساسین باید فقط برای درمان یا پیشگیری از عفونت هایی استفاده شود که ثابت شده یا به شدت مشکوک هستند که توسط باکتری های حساس ایجاد می شوند. هنگامی که اطلاعات کشت و حساسیت در دسترس است، باید در انتخاب یا اصلاح درمان ضد باکتریایی در نظر گرفته شود. در غیاب چنین داده‌هایی، اپیدمیولوژی موضعی و الگوهای حساسیت ممکن است به انتخاب تجربی درمان کمک کند. کشت و آزمایش حساسیت برای جداسازی و شناسایی ارگانیسم‌های ایجادکننده عفونت و تعیین حساسیت آنها به لووفلوکساسین، قبل از درمان باید آزمایش‌های کشت و حساسیت مناسب انجام شود [به Microbiology (12.4) مراجعه کنید. درمان با لووفلوکساسین ممکن است قبل از مشخص شدن نتایج این آزمایشات آغاز شود. هنگامی که نتایج در دسترس هستند، درمان مناسب باید انتخاب شود. مانند سایر داروهای این دسته، برخی از ایزوله‌های سودوموناس آئروژینوزا ممکن است نسبتاً سریع در طول درمان با لووفلوکساسین مقاومت ایجاد کنند. کشت و آزمایش حساسیت که به طور دوره ای در طول درمان انجام می شود، اطلاعاتی در مورد حساسیت مستمر پاتوژن ها به عامل ضد میکروبی و همچنین ظهور احتمالی مقاومت باکتریایی ارائه می دهد.

• مقدار مصرف در بیماران با عملکرد کلیوی طبیعی ( 2.1 ) نوع عفونت دوز هر 24 ساعت مدت (روزها) پنومونی بیمارستانی (1.1) 750 میلی گرم 7-14 پنومونی اکتسابی از جامعه (1.2) 500 میلی گرم 7-14 میلی گرم 7-14 میلی گرم 7-14 پنومونی اکتسابی . عفونت های ساختار پوست (SSSI) (1.6) 750 میلی گرم 7-14 SSSI بدون عارضه (1.7) 500 میلی گرم 7-10 پروستاتیت باکتریایی مزمن (1.8) 500 mg 28 سیاه زخم استنشاقی (بعد از قرار گرفتن در معرض) (1.13) بزرگسالان و بیماران اطفال > 50 کیلوگرم بیماران اطفال کمتر از 50 کیلوگرم و سن ≥ 6 ماهگی 500 میلی گرم 8 میلی گرم بر کیلوگرم BID (از mg/kg 250 تجاوز نکند) 60 بیمار بزرگسال (160). > 50 کیلوگرم بیماران اطفال کمتر از 50 کیلوگرم و ≥ 6 ماه سن 500 میلی گرم 8 میلی گرم بر کیلوگرم دو بار در روز (از 250 میلی گرم در دوز تجاوز نکند) 10 تا 14 10 تا 14 عفونت ادراری پیچیده ( 1.9) یا پیلونفریت حاد (1.11) 750 میلی گرم 5 عفونت پیچیده مجاری ادراری (1.10) یا پیلونفریت حاد (1.11) 250 میلی گرم 10 عفونت ادراری بدون عارضه (1.12 میلی گرم Acute Excute Arbace) برونشیت (1.5) 500 میلی گرم 7 سینوزیت باکتریال حاد (1.4) 750 میلی گرم 5 500 میلی گرم 10-14
• دوز را برای کلیرانس کراتینین کمتر از 50 میلی لیتر در دقیقه تنظیم کنید (2.3، 8.6، 12.3)

2.1 مقدار مصرف در بیماران بزرگسال با عملکرد طبیعی کلیه دوز معمول قرص لووفلوکساسین 250 میلی گرم، 500 میلی گرم یا 750 میلی گرم است که به صورت خوراکی هر 24 ساعت تجویز می شود، همانطور که با عفونت نشان داده شده است و در جدول 1 توضیح داده شده است. این توصیه ها برای بیماران با کلیرانس کراتینین ≥50 mL/min اعمال می شود. برای بیماران با کلیرانس کراتینین کمتر از 50 میلی لیتر در دقیقه، تنظیم رژیم دوز مورد نیاز است. دوز معمول قرص لووفلوکساسین 250 میلی گرم، 500 میلی گرم یا 750 میلی گرم است که به صورت خوراکی هر 24 ساعت تجویز می شود، همانطور که عفونت نشان داده شده است و در جدول 1 توضیح داده شده است. این توصیه ها برای بیماران با کلیرانس کراتینین ≥ 50 میلی لیتر در دقیقه اعمال می شود. برای بیماران با کلیرانس کراتینین کمتر از 50 میلی لیتر در دقیقه، تنظیم رژیم دوز مورد نیاز است [دوز و نحوه تجویز (2.3) را ببینید]. جدول 1: دوز در بیماران بزرگسال با عملکرد طبیعی کلیه (کلرانس کراتینین ≥ 50 میلی لیتر در دقیقه) نوع عفونت* دوز مصرفی هر 24 ساعت مدت زمان (روزها) † پنومونی بیمارستانی 750 میلی گرم 7-14 پنومونی اکتسابی از جامعه ‡ 500 میلی گرم آکنیوم 500 میلی گرم 7-5 آکونیوم عفونت های پیچیده پوست و ساختار پوست (SSSI) 750 میلی گرم 7-14 SSSI بدون عارضه 500 میلی گرم 7-10 پروستاتیت باکتریایی مزمن 500 میلی گرم 28 سیاه زخم استنشاقی (پس از قرار گرفتن در معرض)، بیماران بزرگسال و اطفال > 50 کیلوگرم Þ، ß بیماران اطفال < 50 کیلوگرم و ≥ 6 ماه سن Þ، ß 500 میلی گرم جدول 2 زیر را ببینید (2.2) 60 ß 60 ß طاعون، بیماران بزرگسال و اطفال > 50 کیلوگرم سن > 50 کیلوگرم کودکان و بیماران اطفال > 50 کیلوگرم سن <á5 500 میلی گرم جدول 2 را در زیر ببینید (2.2) 10 تا 14 10 تا 14 عفونت پیچیده دستگاه ادراری (cUTI) یا پیلونفریت حاد (AP) ¶ 750 میلی گرم 5 عفونت پیچیده ادراری (cUTI) یا پیلونفریت حاد (AP) # 250 میلی گرم 10 عفونت مجاری ادراری بدون عارضه 250 میلی گرم 3 تشدید باکتریایی حاد برونشیت مزمن (ABECB) 500 میلی گرم 7 سینوزیت باکتریال حاد 750 میلی گرم (ABS) با توجه به پاتوژن های تعیین شده. درمان متوالی (داخل وریدی به خوراکی) ممکن است بنا به صلاحدید پزشک انجام شود. به دلیل حساسیت به متی سیلین (از جمله ایزوله های مقاوم به چند دارو [MDRSP])، یا . به دلیل (به استثنای ایزوله های مقاوم به چند دارو [MDRSP])، . این رژیم برای cUTI ناشی از و AP ناشی از، از جمله موارد با باکتریمی همزمان نشان داده شده است. این رژیم برای cUTI ناشی از و برای AP ناشی از نشان داده شده است. تجویز دارو باید در اسرع وقت پس از قرار گرفتن مشکوک یا تایید شده در معرض آئروسل شروع شود. این نشانه بر اساس یک نقطه پایانی جایگزین است. غلظت های پلاسمایی لووفلوکساسین در انسان به احتمال معقولی می تواند مزایای بالینی را پیش بینی کند. ایمنی لووفلوکساسین در بزرگسالان برای مدت درمان بیش از 28 روز یا در بیماران اطفال برای مدت زمان بیش از 14 روز مطالعه نشده است. افزایش بروز عوارض جانبی اسکلتی عضلانی در مقایسه با گروه شاهد در بیماران اطفال مشاهده شده است. درمان طولانی‌مدت با لووفلوکساسین تنها زمانی باید استفاده شود که سود آن بیشتر از خطر باشد. تجویز دارو باید در اسرع وقت پس از تماس مشکوک یا تایید شده با . دوزهای بالاتر لووفلوکساسین که معمولاً برای درمان ذات الریه استفاده می شود، در صورت وجود اندیکاسیون بالینی، می تواند برای درمان طاعون استفاده شود. * با توجه به پاتوژن های تعیین شده [نگاه کنید به موارد مصرف و استفاده (1)]. † درمان متوالی (داخل وریدی به خوراکی) ممکن است بنا به صلاحدید پزشک انجام شود. ‡ به دلیل استافیلوکوکوس اورئوس حساس به متی سیلین، استرپتوکوک پنومونیه (شامل ایزوله‌های مقاوم به چند دارو [MDRSP])، هموفیلوس آنفولانزا، هموفیلوس پاراآنفلوآنزا، کلبسیلا پنومونیه، موراکسولیزوفیلومونه، موراکسیلا، کاکلاتار لژیونلا پنوموفیلا یا مایکوپلاسما پنومونیه [نگاه کنید به موارد مصرف و استفاده (1.2)]. § به دلیل استرپتوکوک پنومونیه (به استثنای ایزوله های مقاوم به چند دارو [MDRSP])، هموفیلوسینفلوئنزا، هموفیلوس پاراآنفلوانزا، مایکوپلاسما پنومونیه، یا کلامیدوفیلا پنومونیه [به موارد مصرف مراجعه کنید. 3.] ¶ این رژیم برای cUTI ناشی از اشریشیا کلی، کلبسیلا پنومونیه، پروتئوس میرابیلیس و AP ناشی از E.coli، از جمله موارد با باکتریمی همزمان، اندیکاسیون دارد. # این رژیم برای cUTI ناشی از Enterococcus faecalis، Enterococcus cloacae، Escherichia coli، Klebsiella Pneumoniae، Proteus mirabilis، Pseudomonas aeruginosa نشان داده شده است. و برای AP ناشی از E. coli . Þ تجویز دارو باید در اسرع وقت پس از مواجهه مشکوک یا تایید شده با B.anthracis آئروسل شده شروع شود. این نشانه بر اساس یک نقطه پایانی جایگزین است. غلظت پلاسمایی لووفلوکساسین در انسان به احتمال معقولی می تواند مزایای بالینی را پیش بینی کند [به مطالعات بالینی (14.9) مراجعه کنید]. بی خطر بودن لووفلوکساسین در بزرگسالان برای مدت درمان بیش از 28 روز یا در بیماران اطفال برای مدت بیش از 14 روز مطالعه نشده است. افزایش بروز عوارض جانبی اسکلتی- عضلانی در مقایسه با گروه کنترل در بیماران اطفال مشاهده شده است [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.10)، استفاده در جمعیت های خاص (8.4) و مطالعات بالینی (14.9) مراجعه کنید]. درمان طولانی‌مدت با لووفلوکساسین تنها زمانی باید استفاده شود که سود آن بیشتر از خطر باشد. تجویز دارو باید در اسرع وقت پس از تماس مشکوک یا تایید شده با یرسینیا پستیس آغاز شود. دوزهای بالاتر لووفلوکساسین که معمولاً برای درمان ذات الریه استفاده می شود، در صورت وجود اندیکاسیون بالینی، می تواند برای درمان طاعون استفاده شود.

2.2 دوز در بیماران اطفال دوز در بیماران کودکان ≥ 6 ماهه در جدول 2 در زیر توضیح داده شده است. یک بار در مدت زمان † سیاه زخم استنشاقی (بعد از مواجهه) ‡ بیماران اطفال > 50 کیلوگرم 500 میلی گرم 24 ساعت 60 روز § کودکان کودکان کمتر از 50 کیلوگرم و ≥ 6 ماه سن 8 mg/kg (بیشتر از 250 میلی گرم در هر دوز بیمار 12 روز 500 میلی گرم در هر دوز) 12 روز 500 میلی گرم 24 ساعت 10 تا 14 روز کودکان کمتر از 50 کیلوگرم و سن ≥ 6 ماه 8 میلی گرم بر کیلوگرم (حداکثر از 250 میلی گرم در هر دوز) 12 ساعت 10 تا 14 روز * به دلیل Bacillus anthracis [نگاه کنید به موارد مصرف و استفاده (1.13)] و Yersinia pestis [نگاه کنید به موارد مصرف و استفاده (1.14)]. † درمان متوالی (داخل وریدی به خوراکی) ممکن است بنا به صلاحدید پزشک انجام شود. ‡ تجویز دارو باید در اسرع وقت پس از مواجهه مشکوک یا تایید شده با B. anthracis آئروسل شده آغاز شود. این نشانه بر اساس یک نقطه پایانی جایگزین است. غلظت پلاسمایی لووفلوکساسین در انسان به احتمال معقولی می تواند مزایای بالینی را پیش بینی کند [به مطالعات بالینی (14.9) مراجعه کنید] § ایمنی لووفلوکساسین در بیماران اطفال برای مدت درمان بیش از 14 روز مطالعه نشده است. افزایش بروز عوارض جانبی اسکلتی- عضلانی در مقایسه با گروه کنترل در بیماران اطفال مشاهده شده است [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.10)، استفاده در جمعیت های خاص (8.4) و مطالعات بالینی (14.9) مراجعه کنید]. درمان طولانی‌مدت با لووفلوکساسین تنها زمانی باید استفاده شود که سود آن بیشتر از خطر باشد. ¶ تجویز دارو باید در اسرع وقت پس از تماس مشکوک یا تایید شده با یرسینیا پستیس شروع شود.

2.3 تنظیم دوز در بزرگسالان با نارسایی کلیوی لووفلوکساسین را با احتیاط در حضور نارسایی کلیوی تجویز کنید. مشاهدات بالینی دقیق و مطالعات آزمایشگاهی مناسب باید قبل و در طول درمان انجام شود زیرا حذف لووفلوکساسین ممکن است کاهش یابد. برای بیماران با کلیرانس کراتینین ≥ 50 میلی لیتر در دقیقه نیازی به تنظیم نیست. در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیه (کلیرانس کراتینین <50 میلی لیتر در دقیقه)، تنظیم رژیم دوز برای جلوگیری از تجمع لووفلوکساسین به دلیل کاهش کلیرانس ضروری است [به مصرف در جمعیت های خاص مراجعه کنید (8.6)]. جدول 3 نحوه تنظیم دوز را بر اساس کلیرانس کراتینین نشان می دهد. جدول 3: تنظیم دوز در بیماران بزرگسال مبتلا به نارسایی کلیوی (کلیرانس کراتینین <50 میلی لیتر در دقیقه) دوز در عملکرد طبیعی کلیه هر 24 ساعت یکبار کلیرینس کراتینین 20 تا 49 میلی لیتر در دقیقه کلیرنس کراتینین 10 تا 19 میلی لیتر در دقیقه دیالیز آمبولانسی (همودیالیز آمبولانسی) میلی گرم 750 میلی گرم هر 48 ساعت 750 میلی گرم دوز اولیه، سپس 500 میلی گرم هر 48 ساعت 750 میلی گرم دوز اولیه، سپس 500 میلی گرم هر 48 ساعت 500 میلی گرم 500 میلی گرم دوز اولیه، سپس 250 میلی گرم هر 24 ساعت، دوز اولیه 500 میلی گرم، سپس 250 میلی گرم هر 48 ساعت، 500 میلی گرم دوز اولیه، سپس 250 میلی گرم هر 48 ساعت، 250 میلی گرم بدون نیاز به تنظیم دوز، 250 میلی گرم هر 48 ساعت. در صورت درمان عفونت ادراری بدون عارضه، نیازی به تنظیم دوز نیست. هیچ اطلاعاتی در مورد تنظیم دوز در دسترس نیست. 2.4 تداخل دارویی با عوامل کیلات: آنتی اسیدها، سوکرالفات، کاتیون های فلزی، قرص لووفلوکساسین قرص لووفلوکساسین باید حداقل دو ساعت قبل یا دو ساعت بعد از آنتی اسیدهای حاوی منیزیم، آلومینیوم، و همچنین سوکرالفات، کاتیون های فلزی مانند آهن، و فرآورده های مولتی ویتامین با روی یا دیدانوزین پودر جویدنی یا محلول دیدانوزین برای خوراکی یا محلول دیدانوزین تجویز شود. تعاملات (7.1) و اطلاعات مشاوره بیمار (17.2)].

2.5 دستورالعمل مصرف غذا و قرص لووفلوکساسین قرص لووفلوکساسین را می توان بدون توجه به غذا تجویز کرد. هیدراتاسیون برای بیمارانی که قرص لووفلوکساسین دریافت می کنند هیدراتاسیون کافی در بیمارانی که لووفلوکساسین خوراکی دریافت می کنند باید حفظ شود تا از تشکیل ادرار با غلظت بالا جلوگیری شود. کریستالوری و سیلندروریا با کینولون ها گزارش شده است [به واکنش های نامطلوب (6.1) و اطلاعات مشاوره بیمار (17.2) مراجعه کنید].

5 هشدارها و اقدامات احتیاطی واکنش‌های آنافیلاکتیک و واکنش‌های پوستی آلرژیک، جدی، گاهی کشنده، ممکن است پس از اولین دوز (4، 5.7) هماتولوژیک (از جمله آگرانولوسیتوز، ترومبوسیتوپنی) و سمیت‌های کلیوی ممکن است پس از دوزهای متعدد رخ دهد (5.6، سمیت‌های چربی سمی و سمیت‌های کبدی: 5.6 سمیت ناشی از سمیت کبدی: 5.6) گزارش شده است. در صورت بروز علائم و نشانه های هپاتیت فوراً قطع شود (8/5) کولیت مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل: بررسی کنید که آیا اسهال رخ می دهد (9/5) طولانی شدن فاصله QT و موارد منفرد تورساد د پوینتس گزارش شده است. از مصرف در بیماران با طولانی شدن مشخص شده، مبتلایان به هیپوکالمی و سایر داروهایی که فاصله QT را طولانی می کنند خودداری کنید (5.10، 8.5).

5.1 واکنش‌های جانبی جدی غیرفعال‌کننده و بالقوه غیرقابل برگشت از جمله تاندونیت و پارگی تاندون، نوروپاتی محیطی، و اثرات سیستم عصبی مرکزی، از جمله لووفلوکساسین، با واکنش‌های نامطلوب جدی و بالقوه غیرقابل برگشت از سیستم‌های مختلف بدن بیمار همراه بوده است. واکنش هایی که معمولا دیده می شود شامل تاندونیت، پارگی تاندون، آرترالژی، میالژی، نوروپاتی محیطی و اثرات سیستم عصبی مرکزی (توهم، اضطراب، افسردگی، بی خوابی، سردردهای شدید و گیجی) است. این می تواند در عرض چند ساعت تا چند هفته پس از شروع لووفلوکساسین رخ دهد. بیماران در هر سنی یا بدون عوامل خطر از قبل این عوارض جانبی را تجربه کرده اند [ ]. فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، با عوارض جانبی جدی غیرقابل برگشت و ناتوان کننده از سیستم های مختلف بدن همراه بوده اند که می توانند با هم در یک بیمار اتفاق بیفتند. عوارض جانبی که معمولاً مشاهده می شود شامل تاندونیت، پارگی تاندون، آرترالژی، میالژی، نوروپاتی محیطی و اثرات سیستم عصبی مرکزی (توهم، اضطراب، افسردگی، بی خوابی، سردردهای شدید و گیجی) است. این واکنش ها می توانند در عرض چند ساعت تا چند هفته پس از شروع لووفلوکساسین رخ دهند. بیماران در هر سنی یا بدون عوامل خطر قبلی این عوارض جانبی را تجربه کرده اند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2، 5.3، 5.4) مراجعه کنید. لووفلوکساسین بلافاصله در اولین علائم یا علائم هر واکنش جانبی جدی. علاوه بر این، از مصرف فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، در بیمارانی که هر یک از این عوارض جانبی مرتبط با فلوروکینولون ها را تجربه کرده اند، خودداری کنید. لووفلوکساسین را بلافاصله در اولین علائم یا علائم هر واکنش جانبی جدی قطع کنید. علاوه بر این، از مصرف فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، در بیمارانی که هر یک از این عوارض جانبی جدی مرتبط با فلوروکینولون ها را تجربه کرده اند، خودداری کنید.

5.2 تاندونوپاتی و پارگی تاندون فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، با افزایش خطر تاندونیت و پارگی تاندون در تمام سنین مرتبط بوده است [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1) و عوارض جانبی (6.2) مراجعه کنید. این واکنش نامطلوب اغلب تاندون آشیل را درگیر می کند و همچنین با روتاتور کاف (شانه)، دست، عضله دوسر، شست و سایر نقاط تاندون گزارش شده است. تاندونیت یا پارگی تاندون می تواند ظرف چند ساعت یا چند روز پس از شروع لووفلوکساسین یا تا چند ماه پس از اتمام درمان با فلوروکینولون رخ دهد. تاندونیت و پارگی تاندون می تواند به صورت دو طرفه رخ دهد. خطر ابتلا به تاندونیت و پارگی تاندون مرتبط با فلوروکینولون در بیماران بالای 60 سال، در افرادی که داروهای کورتیکواستروئید مصرف می کنند و در بیمارانی که پیوند کلیه، قلب یا ریه دارند، افزایش می یابد. عوامل دیگری که ممکن است به طور مستقل خطر پارگی تاندون را افزایش دهند عبارتند از: فعالیت بدنی شدید، نارسایی کلیوی و اختلالات قبلی تاندون مانند آرتریت روماتوئید. تاندونیت و پارگی تاندون در بیمارانی که فلوروکینولون مصرف می کنند و فاکتورهای خطر فوق را ندارند گزارش شده است. اگر بیمار دچار درد، تورم، التهاب یا پارگی تاندون شد، فوراً مصرف لووفلوکساسین را قطع کنید. به بیماران توصیه می شود که در اولین علائم تاندونیت یا پارگی تاندون استراحت کنند و در مورد تغییر داروی ضد میکروبی غیر کینولون با پزشک خود تماس بگیرند. از لووفلوکساسین در بیمارانی که سابقه اختلالات تاندون یا پارگی تاندون دارند اجتناب کنید [به واکنش های نامطلوب مراجعه کنید (6.3). اطلاعات مشاوره بیمار ( 17.3 ) ].

5.3 نوروپاتی محیطی فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، با افزایش خطر نوروپاتی محیطی مرتبط است. مواردی از پلی نوروپاتی آکسونی حسی یا حسی حرکتی که آکسون‌های کوچک و/یا بزرگ را تحت تأثیر قرار می‌دهد و منجر به پارستزی، هیپوستزی، دیستزی و ضعف در بیماران دریافت‌کننده فلوروکینولون‌ها، از جمله لووفلوکساسین، گزارش شده است. علائم ممکن است بلافاصله پس از شروع لووفلوکساسین رخ دهد و ممکن است در برخی از بیماران برگشت ناپذیر باشد [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1) و عوارض جانبی (6.1، 6.2) مراجعه کنید]. اگر بیمار علائم نوروپاتی از جمله درد، سوزش، سوزن سوزن شدن، بی حسی و/یا ضعف یا سایر تغییرات حسی از جمله لمس سبک، درد، دما، حس موقعیت و احساس ارتعاش را تجربه کرد، فوراً مصرف لووفلوکساسین را قطع کنید. در بیمارانی که قبلا نوروپاتی محیطی را تجربه کرده‌اند از فلوروکینولون‌ها، از جمله لووفلوکساسین، اجتناب کنید [به واکنش‌های نامطلوب (6)، اطلاعات مشاوره بیمار (17.3) مراجعه کنید.

5.4 اثرات سیستم عصبی مرکزی فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، با افزایش خطر اثرات سیستم عصبی مرکزی (CNS) از جمله تشنج، سایکوزهای سمی، افزایش فشار داخل جمجمه (از جمله تومور کاذب مغزی) مرتبط است. فلوروکینولون ها همچنین ممکن است باعث تحریک سیستم عصبی مرکزی شوند که ممکن است منجر به لرزش، بیقراری، اضطراب، سبکی سر، گیجی، توهم، پارانویا، افسردگی، کابوس، بی خوابی، و به ندرت، افکار یا اعمال خودکشی شود. این واکنش ها ممکن است پس از اولین دوز رخ دهد. اگر این واکنش‌ها در بیمارانی که لووفلوکساسین دریافت می‌کنند رخ داد، مصرف لووفلوکساسین را قطع کرده و اقدامات لازم را انجام دهید. مانند سایر فلوروکینولون ها، لووفلوکساسین باید با احتیاط در بیماران مبتلا به اختلال شناخته شده یا مشکوک سیستم عصبی مرکزی (CNS) استفاده شود که ممکن است آنها را مستعد تشنج کند یا آستانه تشنج را پایین بیاورد (مانند تصلب شرایین شدید مغزی، صرع) یا در حضور سایر عوامل خطرساز که ممکن است باعث تشنج آنها شود. (به عنوان مثال، داروی خاص درمان، اختلال عملکرد کلیه). [به واکنش های نامطلوب (6) مراجعه کنید. تداخلات دارویی ( 7.4 , 7.5 ); اطلاعات مشاوره بیمار ( 17.3 ) ].

5.5 تشدید میاستنی گراویس فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، فعالیت مسدودکننده عصبی-عضلانی دارند و ممکن است ضعف عضلانی را در بیماران مبتلا به میاستنی گراویس تشدید کنند. عوارض جانبی جدی پس از فروش از جمله مرگ و میر و نیاز به حمایت تهویه، با استفاده از فلوروکینولون در بیماران مبتلا به میاستنی گراویس همراه بوده است. از لووفلوکساسین در بیماران با سابقه شناخته شده میاستنی گراویس اجتناب کنید [به واکنش های نامطلوب مراجعه کنید (6.3). اطلاعات مشاوره بیمار ( 17.3 ) ].

5.6 سایر عوارض جانبی جدی و گاه کشنده سایر عوارض جانبی جدی و گاه کشنده، برخی به دلیل حساسیت مفرط و برخی به علت نامشخص، به ندرت در بیمارانی که تحت درمان با فلوروکینولون ها از جمله لووفلوکساسین قرار می گیرند، گزارش شده است. این وقایع ممکن است شدید باشند و عموماً پس از تجویز دوزهای متعدد رخ می دهند. تظاهرات بالینی ممکن است شامل یک یا چند مورد از موارد زیر باشد:

• تب، بثورات پوستی یا واکنش های شدید پوستی (مانند نکرولیز اپیدرمی سمی، سندرم استیونز-جانسون)؛
• واسکولیت؛ آرترالژی؛ میالژی؛ بیماری سرمی؛
• پنومونیت آلرژیک؛
• نفریت بینابینی؛ نارسایی یا نارسایی حاد کلیه؛
• هپاتیت؛ زردی؛ نکروز یا نارسایی حاد کبدی؛
• کم خونی، از جمله همولیتیک و آپلاستیک؛ ترومبوسیتوپنی، از جمله پورپورای ترومبوسیتوپنی ترومبوتیک؛ لکوپنی؛ آگرانولوسیتوز؛ پان سیتوپنی؛ و/یا سایر ناهنجاری های هماتولوژیک. در اولین ظهور بثورات پوستی، یرقان یا هر نشانه دیگری از حساسیت مفرط، فوراً لووفلوکساسین را قطع کنید و اقدامات حمایتی را انجام دهید [به واکنش‌های نامطلوب مراجعه کنید (6). اطلاعات مشاوره بیمار ( 17.3 ) ].

5.7 واکنش های حساسیت مفرط حساسیت مفرط و/یا واکنش های آنافیلاکتیک جدی و گاهی کشنده در بیمارانی که تحت درمان با فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین قرار می گیرند، گزارش شده است. این واکنش ها اغلب پس از اولین دوز رخ می دهد. برخی از واکنش ها با کلاپس قلبی عروقی، افت فشار خون/شوک، تشنج، از دست دادن هوشیاری، سوزن سوزن شدن، آنژیوادم (از جمله ادم/تورم زبان، حنجره، گلو، یا صورت)، انسداد راه هوایی (شامل برونکواسپاسم، تنگی نفس، تنگی نفس، تنگی نفس، دیس اوراتوری، و تنگی نفس، دیه‌اورمی) همراه بوده است. خارش و سایر واکنش های جدی پوستی. لووفلوکساسین باید بلافاصله در اولین ظاهر بثورات پوستی یا هر نشانه دیگری از حساسیت مفرط قطع شود. واکنش‌های شدید حساسیت حاد ممکن است نیاز به درمان با اپی نفرین و سایر اقدامات احیاکننده، از جمله اکسیژن، مایعات داخل وریدی، آنتی هیستامین‌ها، کورتیکواستروئیدها، آمین‌های پرسور و مدیریت راه هوایی داشته باشند، همانطور که از نظر بالینی نشان داده شده است [به واکنش‌های نامطلوب مراجعه کنید (6). اطلاعات مشاوره بیمار ( 17.3 ) ].

5.8 سمیت کبدی گزارش های پس از بازاریابی در مورد سمیت شدید کبدی (شامل هپاتیت حاد و حوادث کشنده) برای بیماران تحت درمان با لووفلوکساسین دریافت شده است. در کارآزمایی‌های بالینی بیش از 7000 بیمار، شواهدی مبنی بر سمیت کبدی جدی مرتبط با دارو مشاهده نشد. سمیت کبدی شدید عموماً در 14 روز پس از شروع درمان رخ می دهد و بیشتر موارد در طی 6 روز رخ می دهد. اکثر موارد سمیت کبدی شدید با حساسیت مفرط همراه نبود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6) مراجعه کنید]. اکثر گزارشات سمیت کبدی کشنده در بیماران 65 ساله یا بالاتر رخ داده است و اکثر آنها با حساسیت مفرط مرتبط نبودند. در صورت بروز علائم و نشانه های هپاتیت در بیمار باید فوراً مصرف لووفلوکساسین قطع شود [به واکنش های جانبی مراجعه کنید (6). اطلاعات مشاوره بیمار ( 17.3 ) ].

5.9 اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل (CDAD) با استفاده از تقریباً تمام عوامل ضد باکتریایی از جمله لووفلوکساسین گزارش شده است و ممکن است شدت آن از اسهال خفیف تا کولیت کشنده متغیر باشد. درمان با عوامل ضد باکتری فلور طبیعی روده بزرگ را تغییر می دهد که منجر به رشد بیش از حد C. difficile می شود. سی. difficile سموم A و B تولید می کند که به توسعه CDAD کمک می کند. سویه های مولد هیپرتوکسین C. difficile باعث افزایش عوارض و مرگ و میر می شود، زیرا این عفونت ها می توانند نسبت به درمان ضد میکروبی مقاوم باشند و ممکن است نیاز به کولکتومی داشته باشند. CDAD باید در تمام بیمارانی که به دنبال مصرف آنتی بیوتیک با اسهال مراجعه می کنند در نظر گرفته شود. تاریخچه پزشکی دقیق ضروری است زیرا CDAD بیش از دو ماه پس از تجویز عوامل ضد باکتریایی گزارش شده است. اگر CDAD مشکوک یا تأیید شود، مصرف مداوم آنتی بیوتیکی که علیه C. difficile انجام نشده است، ممکن است نیاز به قطع شود. مدیریت مناسب مایعات و الکترولیت ها، مکمل های پروتئینی، درمان آنتی بیوتیکی C. مشکل، و ارزیابی جراحی باید مطابق با اندیکاسیون بالینی انجام شود [به واکنش های جانبی (6.2)، اطلاعات مشاوره بیمار (17.3) مراجعه کنید].

5.10 طولانی شدن فاصله QT برخی از فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، با طولانی شدن فاصله QT در نوار قلب و موارد نادر آریتمی مرتبط است. موارد نادری از تورساد د پوینتس در بیمارانی که فلوروکینولون‌ها از جمله لووفلوکساسین دریافت می‌کنند، به‌طور خودبه‌خود در طی نظارت پس از بازاریابی گزارش شده است. از مصرف لووفلوکساسین در بیماران با طولانی شدن فاصله QT مشخص، بیماران مبتلا به هیپوکالمی اصلاح نشده و بیمارانی که داروهای ضد آریتمی کلاس IA (کینیدین، پروکائین آمید) یا کلاس III (آمیودارون، سوتالول) دریافت می کنند، باید اجتناب شود. بیماران مسن ممکن است نسبت به اثرات مرتبط با دارو در فاصله QT حساس تر باشند [به واکنش های نامطلوب (6.3)، استفاده در جمعیت های خاص (8.5)، و اطلاعات مشاوره بیمار (17.3) مراجعه کنید.

5.11 اختلالات اسکلتی عضلانی در بیماران اطفال و اثرات آرتروپاتی در حیوانات لووفلوکساسین در بیماران کودکان (6 ماهه و بالاتر) فقط برای پیشگیری از سیاه زخم استنشاقی (بعد از قرار گرفتن در معرض) و برای طاعون استفاده می شود [نگاه کنید به موارد مصرف و استفاده (1.8، 1.8)، ]. افزایش بروز اختلالات اسکلتی عضلانی (آرترالژی، آرتریت، تاندونوپاتی و اختلال راه رفتن) در مقایسه با گروه شاهد در بیماران اطفال دریافت کننده لووفلوکساسین مشاهده شده است [به استفاده در جمعیت های خاص مراجعه کنید (8.4)]. در موش‌ها و سگ‌های نابالغ، تجویز خوراکی و داخل وریدی لووفلوکساسین منجر به افزایش پوکی استخوان شد. بررسی هیستوپاتولوژیک مفاصل تحمل کننده وزن سگ های نابالغ که با لووفلوکساسین دوز شده بودند، ضایعات پایدار غضروف را نشان داد. سایر فلوروکینولون ها نیز فرسایش های مشابهی را در مفاصل تحمل کننده وزن و سایر علائم آرتروپاتی در حیوانات نابالغ گونه های مختلف ایجاد می کنند [به سم شناسی و/یا فارماکولوژی حیوانی مراجعه کنید (13.2)].

5.12 اختلالات گلوکز خون مانند سایر فلوروکینولون ها، اختلالات قند خون، از جمله هیپر- و هیپوگلیسمی علامت دار، با لووفلوکساسین گزارش شده است، معمولاً در بیماران دیابتی که درمان همزمان با یک عامل کاهش دهنده قند خون خوراکی (مانند گلیبورید) یا با داروی خوراکی را دریافت می کنند. در این بیماران نظارت دقیق بر قند خون توصیه می شود. اگر یک واکنش هیپوگلیسمی در بیمار تحت درمان با لووفلوکساسین رخ دهد، لووفلوکساسین باید قطع شود و درمان مناسب باید بلافاصله شروع شود [به عوارض جانبی (6.2) مراجعه کنید. تداخلات دارویی ( 7.3 ); اطلاعات مشاوره بیمار ( 17.4 ) ].

5.13 حساسیت به نور / سمیت نوری واکنش‌های حساسیت به نور / سمیت نوری متوسط تا شدید، که دومی ممکن است به صورت واکنش‌های آفتاب‌سوختگی اغراق‌آمیز (مانند سوزش، اریتم، ترشح، وزیکول، تاول، ادم) که شامل نواحی در معرض نور (معمولاً نواحی بیرونی صورت، نواحی بیرونی صورت، رگ‌ها) ظاهر می‌شود. پشتی دست)، را می توان با استفاده از فلوروکینولون ها پس از قرار گرفتن در معرض نور خورشید یا اشعه ماوراء بنفش. بنابراین باید از قرار گرفتن بیش از حد در معرض این منابع نوری خودداری کرد. در صورت بروز حساسیت به نور/ سمیت نوری باید درمان دارویی قطع شود [به واکنش های نامطلوب مراجعه کنید (6.3). اطلاعات مشاوره بیمار (17.3)].

5.14 توسعه باکتری های مقاوم به دارو تجویز لووفلوکساسین در غیاب عفونت باکتریایی اثبات شده یا مشکوک قوی یا نشانه های پیشگیری کننده بعید است برای بیمار مفید باشد و خطر ایجاد باکتری های مقاوم به دارو را افزایش می دهد [به اطلاعات مشاوره بیمار مراجعه کنید (17.1)].

تداخل دارویی محصولات حاوی کاتیون چند ظرفیتی از جمله آنتی اسیدها، کاتیون های فلزی یا دیدانوزین جذب لووفلوکساسین با مصرف فرمول قرص در عرض 2 ساعت پس از مصرف این محصولات کاهش می یابد. (2.4، 7.1) اثر وارفارین ممکن است افزایش یابد. نظارت بر زمان پروترومبین، INR، نظارت بر خونریزی (7.2) عوامل ضد دیابت قند خون را به دقت کنترل کنید (5.12، 7.3)

7.1 عوامل کیلات: آنتی اسیدها، سوکرالفات، کاتیون های فلزی، مولتی ویتامین ها قرص لووفلوکساسین در حالی که کیلاسیون توسط کاتیون های دو ظرفیتی کمتر از سایر فلوروکینولون ها مشخص است، تجویز همزمان قرص لووفلوکساسین با آنتی اسیدهای حاوی منیزیم، یا آلومینیوم، و همچنین آماده سازی سوکرالفات، کاتیون های فلزی، زیورآمین و کاتیون های مولتی مینفرون با incamin. دستگاه گوارش جذب لووفلوکساسین، که منجر به سطوح سیستمیک به طور قابل توجهی کمتر از حد مطلوب می شود. قرص‌های حاوی آنتی‌اسیدهای حاوی منیزیم، آلومینیوم و همچنین سوکرالفات، کاتیون‌های فلزی مانند آهن، و آماده‌سازی‌های مولتی ویتامین با روی یا دیدانوزین ممکن است به طور قابل‌توجهی با جذب لووفلوکساسین از طریق دستگاه گوارش تداخل داشته باشند و در نتیجه سطوح سیستمیک به میزان قابل توجهی کمتر از حد مطلوب باشد. این داروها باید حداقل دو ساعت قبل یا دو ساعت بعد از تجویز خوراکی لووفلوکساسین مصرف شوند.

7.2 وارفارین در یک مطالعه بالینی که شامل داوطلبان سالم بود، هیچ اثر قابل توجهی از لووفلوکساسین بر غلظت های اوج پلاسما، AUC و سایر پارامترهای آماده سازی R- و S-warfarin مشاهده نشد. به طور مشابه، هیچ اثر آشکاری از وارفارین بر جذب و رسوب لووفلوکساسین مشاهده نشد. با این حال، در طول تجربه پس از بازاریابی در بیماران گزارش هایی مبنی بر افزایش اثرات وارفارین توسط لووفلوکساسین گزارش شده است. افزایش زمان پروترومبین در شرایط مصرف همزمان وارفارین و لووفلوکساسین با اپیزودهای خونریزی همراه بوده است. در صورت تجویز همزمان لووفلوکساسین با وارفارین، زمان پروترومبین، نسبت نرمال شده بین المللی (INR) یا سایر تست های ضد انعقاد مناسب باید به دقت بررسی شوند. بیماران همچنین باید برای شواهدی از خونریزی تحت نظر باشند [به واکنش های نامطلوب مراجعه کنید (6.3). اطلاعات مشاوره بیمار (17.4)].

7.3 عوامل ضد دیابت اختلالات گلوکز خون، از جمله هیپرگلیسمی و هیپوگلیسمی، در بیمارانی که همزمان با فلوروکینولون ها و یک عامل ضد دیابت درمان شده اند، گزارش شده است. بنابراین، هنگام تجویز همزمان این داروها، نظارت دقیق بر گلوکز خون توصیه می شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.12) مراجعه کنید. واکنش های نامطلوب (6.2)، اطلاعات مشاوره بیمار (17.4)].

7.4 داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی تجویز همزمان یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی با فلوروکینولون، از جمله لووفلوکساسین، ممکن است خطر تحریک CNS و تشنج تشنجی را افزایش دهد [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.4) مراجعه کنید].

7.5 تئوفیلین هیچ اثر قابل توجهی از لووفلوکساسین بر غلظت پلاسمایی، AUC و سایر پارامترهای تئوفیلین در یک مطالعه بالینی شامل داوطلبان سالم مشاهده نشد. به طور مشابه، هیچ اثر آشکاری از تئوفیلین بر جذب و رسوب لووفلوکساسین مشاهده نشد. با این حال، مصرف همزمان سایر فلوروکینولون ها با تئوفیلین منجر به نیمه عمر حذف طولانی مدت، افزایش سطح سرمی تئوفیلین و افزایش متعاقب آن در خطر عوارض جانبی مرتبط با تئوفیلین در جمعیت بیمار شده است. بنابراین، در صورت مصرف همزمان لووفلوکساسین، سطح تئوفیلین باید به دقت کنترل شود و دوز مناسب تنظیم شود. عوارض جانبی، از جمله تشنج، ممکن است با یا بدون افزایش سطح تئوفیلین سرم رخ دهد [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.4) مراجعه کنید].

7.6 سیکلوسپورین در یک مطالعه بالینی که شامل داوطلبان سالم بود، هیچ اثر قابل توجهی از لووفلوکساسین بر غلظت های اوج پلاسما، AUC و سایر پارامترهای تنظیم سیکلوسپورین مشاهده نشد. با این حال، افزایش سطح سرمی سیکلوسپورین در جمعیت بیماران در صورت تجویز همزمان با برخی دیگر از فلوروکینولون ها گزارش شده است. لووفلوکساسین C max و k e کمی کمتر بودند در حالی که T max و t 1/2 در حضور سیکلوسپورین کمی طولانی تر از موارد مشاهده شده در سایر مطالعات بدون داروی همزمان بودند. با این حال، تفاوت ها از نظر بالینی قابل توجه در نظر گرفته نمی شوند. بنابراین، هیچ تنظیم دوز برای لووفلوکساسین یا سیکلوسپورین در صورت تجویز همزمان لازم نیست.

7.7 دیگوکسین در یک مطالعه بالینی که شامل داوطلبان سالم بود، اثر قابل توجهی از لووفلوکساسین بر غلظت های اوج پلاسما، AUC و سایر پارامترهای آماده سازی دیگوکسین مشاهده نشد. سینتیک جذب و رسوب لووفلوکساسین در حضور یا عدم حضور دیگوکسین مشابه بود. بنابراین، هیچ تنظیم دوز برای لووفلوکساسین یا دیگوکسین در صورت تجویز همزمان لازم نیست.

7.8 پروبنسید و سایمتیدین هیچ اثر قابل توجهی از پروبنسید یا سایمتیدین بر C max لووفلوکساسین در یک مطالعه بالینی که شامل داوطلبان سالم بود مشاهده نشد. AUC و t1/2 لووفلوکساسین بالاتر بود در حالی که CL/F و CL R در طول درمان همزمان لووفلوکساسین با پروبنسید یا سایمتیدین در مقایسه با لووفلوکساسین به تنهایی کمتر بود. با این حال، این تغییرات در صورت تجویز همزمان پروبنسید یا سایمتیدین، تنظیم دوز لووفلوکساسین را تضمین نمی کند.

7.9 تداخل با تست های آزمایشگاهی یا تشخیصی برخی از فلوروکینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، ممکن است نتایج غربالگری ادرار مثبت کاذب را با استفاده از کیت های ایمونواسی موجود در بازار ایجاد کنند. تایید غربالگری مواد افیونی مثبت با روش های خاص تر ممکن است ضروری باشد.

شایع ترین واکنش ها (≥3%) عبارت بودند از تهوع، سردرد، اسهال، بی خوابی، یبوست و سرگیجه (6.2). برای گزارش واکنش‌های نامطلوب مشکوک، با Hetero Labs Limited به شماره 866-495-1995 یا FDA به شماره 1-800-FDA-1088 یا www.fda.gov/medwatch تماس بگیرید.

6.1 عوارض جانبی جدی و در غیر این صورت مهم واکنش‌های جانبی جدی و مهم دارویی زیر با جزئیات بیشتری در بخش‌های دیگر برچسب‌گذاری مورد بحث قرار گرفته‌اند:

• واکنش‌های جانبی جدی غیرفعال‌کننده و بالقوه غیرقابل برگشت [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1) مراجعه کنید]
• تاندونیت و پارگی تاندون [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2) مراجعه کنید]
• نوروپاتی محیطی [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.3)]
• اثرات سیستم عصبی مرکزی [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.4) مراجعه کنید]
• تشدید میاستنی گراویس [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.5)]
• سایر واکنش های جدی و گاهی کشنده [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6) مراجعه کنید]
• واکنش های حساسیت مفرط [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) مراجعه کنید]
• سمیت کبدی [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.8)]
• اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.9)]
• طولانی شدن فاصله QT [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.10) مراجعه کنید]
• اختلالات اسکلتی عضلانی در بیماران کودکان [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.11) مراجعه کنید]
• اختلالات گلوکز خون [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.12) مراجعه کنید]
• حساسیت به نور/سمیت نوری [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.13) مراجعه کنید]
• ایجاد باکتری های مقاوم به دارو [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.14)] کریستالوری و سیلندروریا با کینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، گزارش شده است. بنابراین، هیدراتاسیون کافی در بیمارانی که لووفلوکساسین دریافت می کنند باید حفظ شود تا از تشکیل ادرار بسیار غلیظ جلوگیری شود [به دوز و نحوه تجویز (2.5) مراجعه کنید.

6.2 تجربه کارآزمایی بالینی از آنجا که کارآزمایی‌های بالینی تحت شرایط بسیار متفاوتی انجام می‌شوند، نرخ‌های واکنش نامطلوب مشاهده‌شده در کارآزمایی‌های بالینی یک دارو را نمی‌توان مستقیماً با نرخ‌های آزمایش‌های بالینی داروی دیگر مقایسه کرد و ممکن است نرخ‌های مشاهده شده در عمل را منعکس نکند. داده‌هایی که در زیر توضیح داده می‌شوند منعکس‌کننده قرار گرفتن در معرض لووفلوکساسین در 7537 بیمار در 29 کارآزمایی بالینی فاز 3 هستند. جمعیت مورد مطالعه دارای میانگین سنی 50 سال بود (تقریباً 74٪ از جمعیت کمتر از 65 سال سن داشتند)، 50٪ مرد، 71٪ قفقازی، 19٪ سیاه پوست بودند. بیماران برای طیف گسترده ای از بیماری های عفونی تحت درمان با لووفلوکساسین قرار گرفتند [نگاه کنید به موارد مصرف و استفاده (1)]. بیماران دوزهای لووفلوکساسین 750 میلی گرم یک بار در روز، 250 میلی گرم یک بار در روز، یا 500 میلی گرم یک یا دو بار در روز دریافت کردند. مدت درمان معمولاً 3 تا 14 روز و میانگین تعداد روزهای درمان 10 روز بود. بروز کلی، نوع و توزیع عوارض جانبی در بیمارانی که دوزهای 750 میلی گرمی لووفلوکساسین یک بار در روز، 250 میلی گرم یک بار در روز و 500 میلی گرم یک یا دو بار در روز دریافت می کردند مشابه بود. قطع مصرف لووفلوکساسین به دلیل عوارض جانبی دارویی در کل 3/4 درصد بیماران، 8/3 درصد از بیماران تحت درمان با دوزهای 250 میلی گرم و 500 میلی گرم و 4/5 درصد از بیماران تحت درمان با دوز 750 میلی گرم رخ داد. شایع‌ترین واکنش‌های جانبی دارویی که منجر به قطع مصرف دوزهای 250 و 500 میلی‌گرم شد، دستگاه گوارش (1.4%)، در درجه اول حالت تهوع (0.6%) بود. استفراغ (0.4٪)؛ سرگیجه (0.3٪)؛ و سردرد (0.2%). شایع ترین واکنش های جانبی دارویی که منجر به قطع دوز 750 میلی گرمی شد، دستگاه گوارش (1.2%)، در درجه اول تهوع (0.6%)، استفراغ (0.5%) بود. سرگیجه (0.3٪)؛ و سردرد (0.3%). عوارض جانبی که در ≥1٪ از بیماران تحت درمان با لووفلوکساسین رخ می دهد و عوارض جانبی کمتر شایع، که در 0.1 تا <1٪ از بیماران تحت درمان با لووفلوکساسین رخ می دهد، به ترتیب در جدول 4 و جدول 5 نشان داده شده است. شایع ترین عوارض جانبی دارویی (بیش از 3 درصد) تهوع، سردرد، اسهال، بی خوابی، یبوست و سرگیجه است. جدول 4: واکنش های جانبی شایع (≥1%) گزارش شده در کارآزمایی های بالینی با سیستم لووفلوکساسین/کلاس اندامی واکنش نامطلوب درصد (N=7537) عفونت ها و آلودگی ها مونیلیازیس 1 اختلالات روانی بی خوابی * [به هشدارها و اقدامات احتیاطی مراجعه کنید] Disorzierv [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.4)] 6 3 اختلالات تنفسی، قفسه سینه و مدیاستن، تنگی نفس [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی ( 5.7 )] 1 اختلالات گوارشی حالت تهوع اسهال یبوست درد شکم استفراغ سوء هاضمه 7 5 3 2 2 2 اختلالات پوستی و بافت زیر جلدی راش [به هشدارها و اقدامات احتیاطی مراجعه کنید (به 5.7 سیستم تولیدمثل واژینال و التهاب مجدد دهانی2) 1 † اختلالات عمومی و شرایط محل تجویز ادم واکنش محل تزریق درد قفسه سینه 1 1 1 * N = 7274 † N=3758 (زنان) جدول 5: عوارض جانبی کمتر شایع (0.1 تا 1%) گزارش شده در کارآزمایی‌های بالینی با لووفلوکساسین (N=7537) واکنش‌های نامطلوب سیستم/ارگان و عفونت‌ها و هجوم ژنیتال مونیلیازیس خون و سیستم لنفاوی اختلالات خونی و سیستم لنفاوی کم‌خونی ترومبوسیتوپنی گرانولوسیتوپنی (5.6) اختلالات واکنش آلرژیک [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6، 5.7)] متابولیسم و اختلالات تغذیه ای هیپوگلیسمی هیپرگلیسمی [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.12) مراجعه کنید] هیپرکالمی اختلالات روانپزشکی اضطراب آشفتگی آشفتگی افسردگی توهم کابوس * [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.4) مراجعه کنید] اختلال خواب * بی اشتهایی، بی اشتهایی، خواب غیرطبیعی، تشنج و لرز اقدامات احتیاطی (5.4)] پارستزی [به هشدارها و اقدامات احتیاطی مراجعه کنید ( 5.3 )] سرگیجه هیپرتونیزی، خواب آلودگی راه رفتن غیرطبیعی * سنکوپ اختلالات تنفسی، قفسه سینه و مدیاستن اپیستاکسی اختلالات قلبی ایست قلبی تپش قلب تاکی کاردی بطنی آریتمی بطنی اختلالات عروقی فلبیت ورم معده و التهاب دستگاه گوارش گاستروانتریت گلوسیت کاذب غشایی / C. کولیت دیفیسیل [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.9)] اختلالات کبدی صفراوی عملکرد غیر طبیعی کبد باعث افزایش آنزیم های کبدی افزایش آلکالین فسفاتاز پوست و اختلالات بافت زیر جلدی کهیر [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) آرترالژیاتندینیت [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2)] میالژی درد اسکلتی کلیه و ادرار اختلالات نارسایی حاد کلیه غیرطبیعی عملکرد کلیه [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6) مراجعه کنید] * N = 7274 در کارآزمایی‌های بالینی با استفاده از درمان با دوز چندگانه، ناهنجاری‌های چشمی، از جمله آب مروارید و کدورت‌های عدسی چند نقطه‌ای، در بیماران تحت درمان با لکوفلوکساسین مشاهده شده است. ارتباط داروها با این رویدادها در حال حاضر مشخص نشده است.

6.3 تجارب پس از بازاریابی جدول 6 واکنش های نامطلوبی را که در طی استفاده پس از تایید لووفلوکساسین شناسایی شده اند، فهرست می کند. از آنجایی که این واکنش‌ها به‌طور داوطلبانه از جمعیتی با اندازه نامشخص گزارش می‌شوند، تخمین قابل اعتماد فراوانی آن‌ها یا ایجاد رابطه علّی با قرار گرفتن در معرض دارو همیشه امکان‌پذیر نیست. جدول 6: گزارش‌های پس از بازاریابی از واکنش‌های نامطلوب دارویی سیستم/کلاس اندامی واکنش‌های نامطلوب خون و سیستم لنفاوی پانسیتوپنی آنمی آپلاستیک لکوپنی کم‌خونی همولیتیک [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6)] ائوزینوفیلی اختلالات سیستم ایمنی، گاهی اوقات واکنش‌های حساسیت به چربی: واکنش های آنافیلاکتیک/آنافیلاکتوید شوک آنافیلاکتیک ادم آنژیونورتیک بیماری سرمی [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6، 5.7) مراجعه کنید] اختلالات روانپزشکی پارانویای روانپریشی گزارش های جدا شده از اقدام به خودکشی و افکار خودکشی را مشاهده کنید. میاستنی گراویس [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2)] anosmia ageusia parosmia نوروپاتی محیطی دیسگوزیا (ممکن است برگشت ناپذیر باشد) [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.3) مراجعه کنید] گزارش های جدا شده از انسفالوپاتی الکتروانسفالوگرام غیرطبیعی (EEG) نارسایی تومور کاذب مغزی [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.4)]. کاهش دید اسکوتوما تاری اختلالات گوش و هزارتوی هیپواکوزیس وزوز قلبی اختلالات گزارش های جدا شده از طویل شدن QT الکتروکاردیوگرام تورساد د پوینت [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.10)] تاکی کاردی اختلالات عروقی اتساع عروق اختلالات تنفسی، قفسه سینه و مدیاستن گزارش های جداگانه ای از پنومونیت آلرژیک را مشاهده کنید (از جمله موارد کشنده) زردی هپاتیت [به هشدارها و اقدامات احتیاطی ( 5.6 )، ( 5.8 )] اختلالات پوستی و بافت زیر جلدی فوران های تاولی شامل: سندرم استیونز-جانسون سمی نکرولیز اپیدرمی اریتم مولتی فرم [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6)] واکنش حساسیت به نور / سمیت نوری [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.13)] واسکولیت لکوسیتوکلاستیک تاندون‌های اسکلتی- عضلانی و انقباض ضایعات اسکلتی عضلانی و همبند اقدامات احتیاطی (5.2)] آسیب عضلانی، از جمله پارگی رابدومیولیز اختلالات کلیوی و ادراری نفریت بینابینی [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6)] اختلالات عمومی و شرایط محل تجویز نارسایی چند ارگانی تب بررسی ها زمان پروترومبین طولانی شدن نسبت عادی بین المللی افزایش آنزیم های عضلانی طولانی

• سالمندان: سمیت کبدی شدید گزارش شده است. اکثر گزارش ها بیماران 65 ساله یا بالاتر را توصیف می کنند (5.5، 8.5، 17). ممکن است خطر تاندونوپاتی (از جمله پارگی) را افزایش دهد، به ویژه با مصرف همزمان کورتیکواستروئید (5.2، 8.5، 17). ممکن است بیشتر مستعد طولانی شدن فاصله QT باشد. (5.10، 8.5، 17). اطفال: اختلالات اسکلتی عضلانی (آرترالژی، آرتریت، تاندونوپاتی، و اختلال راه رفتن) در بیمارانی که تحت درمان با لووفلوکساسین قرار گرفته اند بیشتر از بیماران مقایسه شده مشاهده می شود. نشان داده شده است که باعث آرتروپاتی و استئوکندروز در حیوانات جوان می شود (5.11، 8.4، 13.2). ایمنی در بیماران اطفال تحت درمان بیش از 14 روز مطالعه نشده است. خطر-منفعت مناسب فقط برای درمان سیاه زخم استنشاقی (پس از مواجهه) (1.7، 2.2، 8.4، 14.9) و طاعون (1.8، 2.2، 8.4، 14.10)

8.1 بارداری رده C. لووفلوکساسین در دوزهای خوراکی 810 میلی گرم بر کیلوگرم در روز که معادل 9.4 برابر بالاترین دوز توصیه شده انسان بر اساس سطح نسبی بدن است، یا در دوزهای داخل وریدی تا 160 میلی گرم بر کیلوگرم بر اساس سطح نسبی بدن انسان، تراتوژن زا نبود. دوز خوراکی 810 میلی گرم بر کیلوگرم در روز به موش ها باعث کاهش وزن جنین و افزایش مرگ و میر جنین شد. هنگامی که خرگوش ها به صورت خوراکی به میزان 50 میلی گرم بر کیلوگرم در روز که معادل 1.1 برابر بالاترین دوز توصیه شده انسان بر اساس سطح نسبی سطح بدن است، یا زمانی که به صورت داخل وریدی تا 25 میلی گرم بر کیلوگرم در روز مصرف می شود، که معادل 0.5 برابر بالاترین دوز توصیه شده انسان بر اساس سطح نسبی سطح بدن است، هیچ تراتوژنیسیتی مشاهده نشد. با این حال، هیچ مطالعه کافی و به خوبی کنترل شده در زنان باردار وجود ندارد. لووفلوکساسین تنها در صورتی باید در دوران بارداری استفاده شود که فواید احتمالی آن خطر بالقوه برای جنین را توجیه کند.

8.3 مادران شیرده بر اساس داده های مربوط به سایر فلوروکینولون ها و داده های بسیار محدود در مورد لووفلوکساسین، می توان حدس زد که لووفلوکساسین در شیر انسان دفع می شود. به دلیل احتمال بروز عوارض جانبی جدی از لووفلوکساسین در نوزادان شیرده، باید با در نظر گرفتن اهمیت دارو برای مادر، تصمیم به قطع شیردهی یا قطع دارو گرفته شود.

8.4 استفاده در کودکان کینولون ها، از جمله لووفلوکساسین، باعث آرتروپاتی و استئوکندروز در حیوانات جوان از چندین گونه می شود. [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.11) و سم شناسی و/یا فارماکولوژی حیوانات (13.2) مراجعه کنید]. آنتراکس استنشاقی (پس از قرار گرفتن در معرض) لووفلوکساسین در بیماران کودکان 6 ماهه و بالاتر برای سیاه زخم استنشاقی (پس از مواجهه) اندیکاسیون دارد. ارزیابی ریسک و فایده نشان می دهد که تجویز لووفلوکساسین در بیماران اطفال مناسب است. ایمنی لووفلوکساسین در بیماران اطفال تحت درمان بیش از 14 روز مورد مطالعه قرار نگرفته است. لووفلوکساسین طاعون در کودکان 6 ماهه و بالاتر برای درمان طاعون از جمله طاعون پنومونی و سپتی سمیک ناشی از یرسینیا پستیس (Y. pestis) و پیشگیری از طاعون اندیکاسیون دارد. مطالعات اثربخشی لووفلوکساسین به دلایل اخلاقی و امکان سنجی نمی تواند در انسان مبتلا به طاعون پنومونی انجام شود. بنابراین، تایید این اندیکاسیون بر اساس یک مطالعه اثربخشی انجام شده بر روی حیوانات بود. ارزیابی خطر-فایده نشان می‌دهد که تجویز لووفلوکساسین در بیماران اطفال مناسب است [به موارد مصرف و مصرف (1.8)، دوز و تجویز (2.2) و مطالعات بالینی (14.10) مراجعه کنید]. ایمنی و اثربخشی در بیماران اطفال زیر شش ماه ثابت نشده است. عوارض جانبی در کارآزمایی های بالینی، 1534 کودک (6 ماه تا 16 سال) با لووفلوکساسین خوراکی و وریدی تحت درمان قرار گرفتند. کودکان 6 ماه تا 5 سال لووفلوکساسین 10 میلی گرم بر کیلوگرم دو بار در روز و کودکان بالای 5 سال 10 میلی گرم بر کیلوگرم یک بار در روز (حداکثر 500 میلی گرم در روز) به مدت تقریباً 10 روز دریافت کردند. زیرمجموعه‌ای از کودکان در کارآزمایی‌های بالینی (1340 تحت درمان با لووفلوکساسین و 893 بدون درمان با فلوروکینولون) در یک مطالعه نظارتی آینده‌نگر و طولانی‌مدت برای ارزیابی بروز اختلالات اسکلتی- عضلانی (آرترالژی، ورم مفاصل، تاندونوپاتی تاندونالیتی، ورم مفاصل در اولین سال 60) ثبت‌نام کردند. دوز داروی مورد مطالعه کودکان تحت درمان با لووفلوکساسین در مقایسه با کودکان تحت درمان با فلوروکینولون که در جدول 7 نشان داده شده است، به طور قابل توجهی بروز اختلالات اسکلتی عضلانی بالاتری داشتند. جدول 7: بروز اختلالات اسکلتی- عضلانی در کارآزمایی بالینی کودکان دوره پیگیری لووفلوکساسین N = 1340 غیر فلوروکینولون * N = 893 p-value † 60 روز 28 (2.1%) 8 (0.9%) p = 0.038 p = 0.038 1 سال 0.025 * غیر فلوروکینولون: سفتریاکسون، آموکسی سیلین/کلاوولانات، کلاریترومایسین. با این حال، بروز اختلالات اسکلتی عضلانی با استفاده از تمام رویدادهای گزارش شده در طول دوره مشخص شده برای همه کودکان ثبت نام شده بدون در نظر گرفتن اینکه آیا بازدید ارزیابی یک ساله را تکمیل کرده اند محاسبه شد. آرترالژی شایع ترین اختلال اسکلتی عضلانی در هر دو گروه درمان بود. بیشتر اختلالات اسکلتی عضلانی در هر دو گروه شامل مفاصل چندگانه تحمل کننده وزن بود. اختلالات در 46/8 (17%) کودکان متوسط ​​و در 46/35 (76%) کودکان تحت درمان با لووفلوکساسین خفیف بود و اکثر آنها با مسکن درمان شدند. میانگین زمان بهبودی برای کودکان تحت درمان با لووفلوکساسین 7 روز و برای کودکان تحت درمان با فلوروکینولون 9 روز بود (تقریباً 80٪ در هر دو گروه در عرض 2 ماه برطرف شد). هیچ کودکی اختلال شدید یا جدی نداشت و تمام اختلالات اسکلتی عضلانی بدون عواقب برطرف شد. استفراغ و اسهال شایع ترین عوارض جانبی گزارش شده بودند که در کودکان تحت درمان با لووفلوکساسین و کودکان تحت درمان با فلوروکینولون با فراوانی مشابهی رخ داد. علاوه بر حوادث گزارش شده در بیماران اطفال در کارآزمایی های بالینی، رویدادهای گزارش شده در بزرگسالان در طول کارآزمایی های بالینی یا تجربه پس از بازاریابی [به واکنش های نامطلوب (6) مراجعه کنید] نیز ممکن است در بیماران اطفال رخ دهد.

8.5 استفاده در دوران سالمندی بیماران سالمندان در هنگام درمان با فلوروکینولون مانند لووفلوکساسین در معرض افزایش خطر ابتلا به اختلالات شدید تاندون از جمله پارگی تاندون هستند. این خطر در بیمارانی که درمان همزمان کورتیکواستروئید را دریافت می کنند بیشتر می شود. تاندونیت یا پارگی تاندون می تواند آشیل، دست، شانه یا سایر نقاط تاندون را درگیر کند و می تواند در حین یا پس از اتمام درمان رخ دهد. مواردی که تا چند ماه پس از درمان فلوروکینولون رخ می دهد گزارش شده است. هنگام تجویز لووفلوکساسین برای بیماران مسن به ویژه آنهایی که کورتیکواستروئید مصرف می کنند باید احتیاط کرد. بیماران باید از این عارضه جانبی بالقوه مطلع شوند و توصیه شود که در صورت بروز هر گونه علائم تاندونیت یا پارگی تاندون، مصرف لووفلوکساسین را قطع کرده و با پزشک خود تماس بگیرند. هشدارها و اقدامات احتیاطی ( 5.2 ); و واکنشهای نامطلوب (6.3)]. در فاز 3 کارآزمایی بالینی، 1945 بیمار تحت درمان با لووفلوکساسین (26%) بالای 65 سال سن داشتند. از این تعداد، 1081 بیمار (14 درصد) بین 65 تا 74 سال و 864 بیمار (12 درصد) 75 سال یا بیشتر بودند. هیچ تفاوت کلی در ایمنی یا اثربخشی بین این افراد و افراد جوان مشاهده نشد، اما حساسیت بیشتر برخی از افراد مسن را نمی توان رد کرد. موارد شدید و گاهی کشنده سمیت کبدی پس از بازاریابی در ارتباط با لووفلوکساسین گزارش شده است. اکثر گزارشات سمیت کبدی کشنده در بیماران 65 ساله یا بالاتر رخ داده است و اکثر آنها با حساسیت مفرط مرتبط نبودند. در صورت بروز علائم و نشانه های هپاتیت در بیمار باید فوراً مصرف لووفلوکساسین قطع شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.8) مراجعه کنید]. بیماران مسن ممکن است بیشتر مستعد اثرات مرتبط با دارو در فاصله QT باشند. بنابراین، هنگام استفاده از لووفلوکساسین با داروهایی که می تواند منجر به طولانی شدن فاصله QT شود (مانند داروهای ضد آریتمی کلاس IA یا کلاس III) یا در بیمارانی که فاکتورهای خطر ابتلا به تورساد د پوینتز دارند (مانند طولانی شدن QT شناخته شده، هیپوکالمی اصلاح نشده و احتیاطات قبلی) باید احتیاط کرد (10). هنگامی که کلیرانس کراتینین در نظر گرفته می شود، خواص فارماکوکینتیک لووفلوکساسین در بزرگسالان جوان و سالمندان تفاوت قابل توجهی ندارد. با این حال، از آنجایی که شناخته شده است که دارو به طور قابل توجهی از طریق کلیه دفع می شود، خطر واکنش های سمی به این دارو ممکن است در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیوی بیشتر باشد. از آنجایی که احتمال کاهش عملکرد کلیه در بیماران مسن بیشتر است، در انتخاب دوز باید دقت شود و ممکن است نظارت بر عملکرد کلیه مفید باشد [به فارماکولوژی بالینی (12.3) مراجعه کنید].

8.6 نارسایی کلیوی پاکسازی لووفلوکساسین به طور قابل توجهی کاهش می یابد و نیمه عمر حذف پلاسما در بیماران با اختلال عملکرد کلیوی (کلیرانس کراتینین <50 میلی لیتر در دقیقه) به طور قابل توجهی طولانی می شود، که نیاز به تنظیم دوز در چنین بیمارانی برای جلوگیری از تجمع دارد. نه همودیالیز و نه دیالیز صفاقی سرپایی مداوم (CAPD) در حذف لووفلوکساسین از بدن مؤثر نیستند، که نشان می‌دهد دوزهای مکمل لووفلوکساسین پس از همودیالیز یا CAPD مورد نیاز نیست [دوز و نحوه تجویز (2.3) را ببینید].

8.7 نارسایی کبدی مطالعات فارماکوکینتیک در بیماران نارسایی کبدی انجام نشده است. به دلیل محدود بودن متابولیسم لووفلوکساسین، انتظار نمی رود که فارماکوکینتیک لووفلوکساسین تحت تأثیر نارسایی کبدی قرار گیرد.

12.1 Mechanism of Action Levofloxacin is a member of the fluoroquinolone class of antibacterial agents [see Microbiology ( 12.4 )] .

12.3 Pharmacokinetics The mean ± SD pharmacokinetic parameters of levofloxacin determined under single and steady-state conditions following oral tablet, oral solution, or intravenous (IV) doses of levofloxacin are summarized in Table 8. Table 8: Mean ± SD Levofloxacin PK Parameters Regimen C max (mcg/mL) T max (h) AUC (mcg

• h/mL) CL/F 1 (mL/min) Vd/F 2 (L) t 1/2 (h) CL R (mL/min) Single dose 250 mg oral tablet 3 2.8 ± 0.4 1.6 ± 1 27.2 ± 3.9 156 ± 20 ND 7.3 ± 0.9 142 ± 21 500 mg oral tablet 3 * 5.1 ± 0.8 1.3 ± 0.6 47.9 ± 6.8 178 ± 28 ND 6.3 ± 0.6 103 ± 30 500 mg oral solution 12 5.8 ± 1.8 0.8 ± 0.7 47.8 ± 10.8 183 ± 40 112 ± 37.2 7 ± 1.4 ND 500 mg IV 3 6.2 ± 1 1 ± 0.1 48.3 ± 5.4 175 ± 20 90 ± 11 6.4 ± 0.7 112 ± 25 750 mg oral tablet 5 * 9.3 ± 1.6 1.6 ± 0.8 101 ± 20 129 ± 24 83 ± 17 7.5 ± 0.9 ND 750 mg IV 5 11.5 ± 4 4 ND 110 ± 40 126 ± 39 75 ± 13 7.5 ± 1.6 ND Multiple dose 500 mg every 24h oral tablet 3 5.7 ± 1.4 1.1 ± 0.4 47.5 ± 6.7 175 ± 25 102 ± 22 7.6 ± 1.6 116 ± 31 500 mg every 24h IV 3 6.4 ± 0.8 ND 54.6 ± 11.1 158 ± 29 91 ± 12 7 ± 0.8 99 ± 28 500 mg or 250 mg every 24h IV, patients with bacterial infection 6 8.7 ± 4 7 ND 72.5 ± 51.2 7 154 ± 72 111 ± 58 ND ND 750 mg every 24h oral tablet 5 8.6 ± 1.9 1.4 ± 0.5 90.7 ± 17.6 143 ± 29 100 ± 16 8.8 ± 1.5 116 ± 28 750 mg every 24h IV 5 12.1 ± 4.1 4 ND 108 ± 34 126 ± 37 80 ± 27 7.9 ± 1.9 ND 500 mg oral tablet single dose, effects of gender and age: Male 8 5.5 ± 1.1 1.2 ± 0.4 54.4 ± 18.9 166 ± 44 89 ± 13 7.5 ± 2.1 126 ± 38 Female 9 7 ± 1.6 1.7 ± 0.5 67.7 ± 24.2 136 ± 44 62 ± 16 6.1 ± 0.8 106 ± 40 Young 10 5.5 ± 1 1.5 ± 0.6 47.5 ± 9.8 182 ± 35 83 ± 18 6 ± 0.9 140 ± 33 Elderly 11 7 ± 1.6 1.4 ± 0.5 74.7 ± 23.3 121 ± 33 67 ± 19 7.6 ± 2 091 ± 29 500 mg oral single dose tablet, patients with renal insufficiency: CLCR 50-80 mL/min 7.5 ± 1.8 1.5 ± 0.5 95.6 ± 11.8 88 ± 10 ND 9.1 ± 0.9 57 ± 8 CLCR 20-49 mL/min 7.1 ± 3.1 2.1 ± 1.3 182.1 ± 62.6 51 ± 19 ND 27 ± 10 26 ± 13 CLCR <20 mL/min 8.2 ± 2.6 1.1 ± 1 263.5 ± 72.5 33 ± 8 ND 35 ± 5 13 ± 3 Hemodialysis 5.7 ± 1 2.8 ± 2.2 ND ND ND 76 ± 42 ND CAPD 6.9 ± 2.3 1.4 ± 1.1 ND ND ND 51 ± 24 ND 1 clearance/bioavailability 2 volume of distribution/bioavailability 3 healthy males 18 to 53 years of age 4 60 min infusion for 250 mg and 500 mg doses, 90 min infusion for 750 mg dose 5 healthy male and female subjects 18 to 54 years of age 6 500 mg every 48h for patients with moderate renal impairment (CLCR 20 to 50 mL/min) and infections of the respiratory tract or skin 7 dose-normalized values (to 500 mg dose), estimated by population pharmacokinetic modeling 8 healthy males 22 to 75 years of age 9 healthy females 18 to 80 years of age 10 young healthy male and female subjects 18 to 36 years of age 11 healthy elderly male and female subjects 66 to 80 years of age 12 healthy males and females 19 to 55 years of age. * Absolute bioavailability; F=0.99 ± 0.08 from a 500 mg tablet and F=0.99 ± 0.06 from a 750 mg tablet; ND=not determined. Absorption Levofloxacin is rapidly and essentially completely absorbed after oral administration. Peak plasma concentrations are usually attained one to two hours after oral dosing. The absolute bioavailability of levofloxacin from a 500 mg tablet and a 750 mg tablet of levofloxacin are both approximately 99%, demonstrating complete oral absorption of levofloxacin. Following a single intravenous dose of levofloxacin to healthy volunteers, the mean ± SD peak plasma concentration attained was 6.2 ± 1 mcg/mL after a 500 mg dose infused over 60 minutes and 11.5 ± 4 mcg/mL after a 750 mg dose infused over 90 minutes. Levofloxacin Oral Solution and Tablet formulations are bioequivalent. Levofloxacin pharmacokinetics are linear and predictable after single and multiple oral or IV dosing regimens. Steady-state conditions are reached within 48 hours following a 500 mg or 750 mg once-daily dosage regimen. The mean ± SD peak and trough plasma concentrations attained following multiple once-daily oral dosage regimens were approximately 5.7 ± 1.4 and 0.5 ± 0.2 mcg/mL after the 500 mg doses, and 8.6 ± 1.9 and 1.1 ± 0.4 mcg/mL after the 750 mg doses, respectively. The mean ± SD peak and trough plasma concentrations attained following multiple once-daily IV regimens were approximately 6.4 ± 0.8 and 0.6 ± 0.2 mcg/mL after the 500 mg doses, and 12.1 ± 4.1 and 1.3 ± 0.71 mcg/mL after the 750 mg doses, respectively. Oral administration of a 500 mg dose of levofloxacin with food prolongs the time to peak concentration by approximately 1 hour and decreases the peak concentration by approximately 14% following tablet and approximately 25% following oral solution administration. Therefore, levofloxacin tablets can be administered without regard to food. It is recommended that levofloxacin oral solution be taken 1 hour before or 2 hours after eating. The plasma concentration profile of levofloxacin after IV administration is similar and comparable in extent of exposure (AUC) to that observed for levofloxacin tablets when equal doses (mg/mg) are administered. Therefore, the oral and IV routes of administration can be considered interchangeable ( see Figure 2 and Figure 3 ). Figure 2: Mean Levofloxacin Plasma Concentration vs.Time Profile: 750 mg Figure 3: Mean Levofloxacin Plasma Concentration vs.Time Profile: 500 mg Distribution The mean volume of distribution of levofloxacin generally ranges from 74 to 112 L after single and multiple 500 mg or 750 mg doses, indicating widespread distribution into body tissues. Levofloxacin reaches its peak levels in skin tissues and in blister fluid of healthy subjects at approximately 3 hours after dosing. The skin tissue biopsy to plasma AUC ratio is approximately 2 and the blister fluid to plasma AUC ratio is approximately 1 following multiple once-daily oral administration of 750 mg and 500 mg doses of levofloxacin, respectively, to healthy subjects. Levofloxacin also penetrates well into lung tissues. Lung tissue concentrations were generally 2- to 5-fold higher than plasma concentrations and ranged from approximately 2.4 to 11.3 mcg/g over a 24-hour period after a single 500 mg oral dose. In vitro , over a clinically relevant range (1 to 10 mcg/mL) of serum/plasma levofloxacin concentrations, levofloxacin is approximately 24 to 38% bound to serum proteins across all species studied, as determined by the equilibrium dialysis method. Levofloxacin is mainly bound to serum albumin in humans. Levofloxacin binding to serum proteins is independent of the drug concentration. Metabolism Levofloxacin is stereochemically stable in plasma and urine and does not invert metabolically to its enantiomer, D-ofloxacin. Levofloxacin undergoes limited metabolism in humans and is primarily excreted as unchanged drug in the urine. Following oral administration, approximately 87% of an administered dose was recovered as unchanged drug in urine within 48 hours, whereas less than 4% of the dose was recovered in feces in 72 hours. Less than 5% of an administered dose was recovered in the urine as the desmethyl and N-oxide metabolites, the only metabolites identified in humans. These metabolites have little relevant pharmacological activity. Excretion Levofloxacin is excreted largely as unchanged drug in the urine. The mean terminal plasma elimination half-life of levofloxacin ranges from approximately 6 to 8 hours following single or multiple doses of levofloxacin given orally or intravenously. The mean apparent total body clearance and renal clearance range from approximately 144 to 226 mL/min and 96 to 142 mL/min, respectively. Renal clearance in excess of the glomerular filtration rate suggests that tubular secretion of levofloxacin occurs in addition to its glomerular filtration. Concomitant administration of either cimetidine or probenecid results in approximately 24% and 35% reduction in the levofloxacin renal clearance, respectively, indicating that secretion of levofloxacin occurs in the renal proximal tubule. No levofloxacin crystals were found in any of the urine samples freshly collected from subjects receiving levofloxacin. Geriatric There are no significant differences in levofloxacin pharmacokinetics between young and elderly subjects when the subjects' differences in creatinine clearance are taken into consideration. Following a 500 mg oral dose of levofloxacin to healthy elderly subjects (66 to 80 years of age), the mean terminal plasma elimination half-life of levofloxacin was about 7.6 hours, as compared to approximately 6 hours in younger adults. The difference was attributable to the variation in renal function status of the subjects and was not believed to be clinically significant. Drug absorption appears to be unaffected by age. Levofloxacin dose adjustment based on age alone is not necessary [see Use in Specific Populations ( 8.5 )] . Pediatrics The pharmacokinetics of levofloxacin following a single 7 mg/kg intravenous dose were investigated in pediatric patients ranging in age from 6 months to 16 years. Pediatric patients cleared levofloxacin faster than adult patients, resulting in lower plasma exposures than adults for a given mg/kg dose. Subsequent pharmacokinetic analyses predicted that a dosage regimen of 8 mg/kg every 12 hours (not to exceed 250 mg per dose) for pediatric patients 6 months to 17 years of age would achieve comparable steady state plasma exposures (AUC 0 to 24 and C max ) to those observed in adult patients administered 500 mg of levofloxacin once every 24 hours. Gender There are no significant differences in levofloxacin pharmacokinetics between male and female subjects when subjects' differences in creatinine clearance are taken into consideration. Following a 500 mg oral dose of levofloxacin to healthy male subjects, the mean terminal plasma elimination half-life of levofloxacin was about 7.5 hours, as compared to approximately 6.1 hours in female subjects. This difference was attributable to the variation in renal function status of the male and female subjects and was not believed to be clinically significant. Drug absorption appears to be unaffected by the gender of the subjects. Dose adjustment based on gender alone is not necessary. Race The effect of race on levofloxacin pharmacokinetics was examined through a covariate analysis performed on data from 72 subjects: 48 white and 24 non-white. The apparent total body clearance and apparent volume of distribution were not affected by the race of the subjects. Renal Impairment Clearance of levofloxacin is substantially reduced and plasma elimination half-life is substantially prolonged in adult patients with impaired renal function (creatinine clearance < 50 mL/min), requiring dosage adjustment in such patients to avoid accumulation. Neither hemodialysis nor continuous ambulatory peritoneal dialysis (CAPD) is effective in removal of levofloxacin from the body, indicating that supplemental doses of levofloxacin are not required following hemodialysis or CAPD [see Dosage and Administration ( 2.3 ), Use in Specific Populations ( 8.6 )] . Hepatic Impairment Pharmacokinetic studies in hepatically impaired patients have not been conducted. Due to the limited extent of levofloxacin metabolism, the pharmacokinetics of levofloxacin are not expected to be affected by hepatic impairment [see Use in Specific Populations ( 8.7 )] . Bacterial Infection The pharmacokinetics of levofloxacin in patients with serious community-acquired bacterial infections are comparable to those observed in healthy subjects. Drug-Drug Interactions The potential for pharmacokinetic drug interactions between levofloxacin and antacids, warfarin, theophylline, cyclosporine, digoxin, probenecid, and cimetidine has been evaluated [see Drug Interactions ( 7 )] . levofloxacinfigure2 levofloxacinfigure2 levofloxacinfigure2 levofloxacinfigure2 levofloxacinfigure2 levofloxacinfigure3 levofloxacinfigure3 12.4 Microbiology Mechanism of Action Levofloxacin is the L-isomer of the racemate, ofloxacin, a quinolone antimicrobial agent. The antibacterial activity of ofloxacin resides primarily in the L-isomer. The mechanism of action of levofloxacin and other fluoroquinolone antimicrobials involves inhibition of bacterial topoisomerase IV and DNA gyrase (both of which are type II topoisomerases), enzymes required for DNA replication, transcription, repair and recombination. Mechanism of Resistance Fluoroquinolone resistance can arise through mutations in defined regions of DNA gyrase or topoisomerase IV, termed the Quinolone-Resistance Determining Regions (QRDRs), or through altered efflux. Fluoroquinolones, including levofloxacin, differ in chemical structure and mode of action from aminoglycosides, macrolides and β-lactam antibiotics, including penicillins. Fluoroquinolones may, therefore, be active against bacteria resistant to these antimicrobials. Resistance to levofloxacin due to spontaneous mutation in vitro is a rare occurrence (range: 10 -9 to 10 -10 ). Cross-resistance has been observed between levofloxacin and some other fluoroquinolones, some microorganisms resistant to other fluoroquinolones may be susceptible to levofloxacin. Activity in vitro and in vivo Levofloxacin has in vitro activity against Gram-negative and Gram-positive bacteria. Levofloxacin has been shown to be active against most isolates of the following bacteria both in vitro and in clinical infections as described in Indications and Usage ( 1 ) : Gram-Positive Bacteria Enterococcus faecalis Staphylococcus aureus (methicillin-susceptible isolates) Staphylococcus epidermidis (methicillin-susceptible isolates) Staphylococcus saprophyticus Streptococcus pneumoniae (including multi-drug resistant isolates [MDRSP] 1 ) Streptococcus pyogenes Gram-Negative Bacteria Enterobacter cloacae Escherichia coli Haemophilus influenzae Haemophilus parainfluenzae Klebsiella pneumoniae Legionella pneumophila Moraxella catarrhalis Proteus mirabilis Pseudomonas aeruginosa Serratia marcescens Other Bacteria Chlamydophila pneumoniae Mycoplasma pneumonia 1 MDRSP (Multi-drug resistant Streptococcus pneumoniae ) isolates are isolates resistant to two or more of the following antibiotics: penicillin (MIC ≥2 mcg/mL), 2 nd generation cephalosporins, e.g., cefuroxime; macrolides, tetracyclines and trimethoprim/sulfamethoxazole. The following in vitro data are available, but their clinical significance is unknown: Levofloxacin exhibits in vitro minimum inhibitory concentrations (MIC values) of 2 mcg/mL or less against most (≥90%) isolates of the following microorganisms; however, the safety and effectiveness of levofloxacin in treating clinical infections due to these bacteria have not been established in adequate and well-controlled clinical trials. Gram-Positive Bacteria Staphylococcus haemolyticus β-hemolytic Streptococcus (Group C/F) β-hemolytic Streptococcus (Group G) Streptococcus agalactiae Streptococcus milleri Viridans group streptococci Bacillus anthracis Gram-Negative Bacteria Acinetobacter baumannii Acinetobacter lwoffii Bordetella pertussis Citrobacter koseri Citrobacter freundii Enterobacter aerogenes Enterobacter sakazakii Klebsiella oxytoca Morganella morganii Pantoea agglomerans Proteus vulgaris Providencia rettgeri Providencia stuartii Pseudomonas fluorescens Yersinia pestis Anaerobic Gram-Positive Bacteria Clostridium perfringens Susceptibility Tests When available, the clinical microbiology laboratory should provide the results of in vitro susceptibility test results for antimicrobial drug products used in the resident hospitals to the physician as periodic reports that describe the susceptibility profile of nosocomial and community-acquired pathogens. These reports should aid the physician in selecting an antibacterial drug product for treatment. Dilution techniques: Quantitative methods are used to determine antimicrobial minimal inhibitory concentrations (MICs). These MICs provide estimates of the susceptibility of bacteria to antimicrobial compounds. The MIC values should be determined using a standardized procedure. Standardized procedures are based on a dilution method 1,2,4 (broth or agar) or equivalent with standardized inoculum concentrations and standardized concentrations of levofloxacin powder. The MIC values should be interpreted according to the criteria outlined in Table 11. Diffusion techniques: Quantitative methods that require measurement of zone diameters also provide reproducible estimates of the susceptibility of bacteria to antimicrobial compounds. One such standardized procedure 2,3 requires the use of standardized inoculum concentrations. This procedure uses paper disks impregnated with 5 mcg levofloxacin to test the susceptibility of bacteria to levofloxacin. Reports from the laboratory providing results of the standard single-disk susceptibility test with a 5 mcg levofloxacin disk should be interpreted according to the criteria outlined in Table 9. Table 9: Susceptibility Test Interpretive Criteria for Levofloxacin Minimum Inhibitory Concentrations (mcg/mL) Disk Diffusion (zone diameter in mm) Pathogen S I R S I R Enterobacteriaceae ≤2 4 ≥8 ≥17 14-16 ≤13 Enterococcus faecalis ≤2 4 ≥8 ≥17 14-16 ≤13 Staphylococcus species ≤2 4 ≥8 ≥17 14-16 ≤13 Pseudomonas aeruginosa ≤2 4 ≥8 ≥17 14-16 ≤13 Haemophilus influenzae ≤2 -- † -- ≥17 -- -- Haemophilus parainfluenzae ≤2 -- -- ≥17 -- -- Streptococcus pneumoniae ≤2 4 ≥8 ≥17 14-16 ≤13 Streptococcus pyogenes ≤2 4 ≥8 ≥17 14-16 ≤13 Yersinia pestis 4 ≤0.25 -- -- -- -- -- Bacillus anthracis 4 ≤0.25 -- -- -- -- -- S = Susceptible, I = Intermediate, R = Resistant † The current absence of data on resistant isolates precludes defining any categories other than "Susceptible." Isolates yielding MIC/zone diameter results suggestive of a "nonsusceptible" category should be submitted to a reference laboratory for further testing. A report of Susceptible indicates that the pathogen is likely to be inhibited if the antimicrobial compound in the blood reaches the concentrations usually achievable. A report of Intermediate indicates that the result should be considered equivocal, and, if the microorganism is not fully susceptible to alternative, clinically feasible drugs, the test should be repeated. This category implies possible clinical applicability in body sites where the drug is physiologically concentrated or in situations where a high dosage of drug can be used. This category also provides a buffer zone which prevents small uncontrolled technical factors from causing major discrepancies in interpretation. A report of Resistant indicates that the pathogen is not likely to be inhibited if the antimicrobial compound in the blood reaches the concentrations usually achievable; other therapy should be selected. Quality Control: Standardized susceptibility test procedures require the use of laboratory controls to monitor and ensure the accuracy and precision of supplies and reagents used in the assay, and the techniques of the individuals performing the test. 1,2,3,4 Standard levofloxacin powder should provide the range of MIC values noted in Table 10. For the diffusion technique using the 5 mcg disk, the criteria in Table 10 should be achieved. Table 10: Quality Control Ranges for Susceptibility Testing Microorganism Microorganism QC Number MIC (mcg/mL) Disk Diffusion (zone diameter in mm) Enterococcus faecalis ATCC 29212 0.25 – 2 -- Escherichia coli ATCC 25922 0.008 – 0.06 29 – 37 Escherichia coli ATCC 35218 0.015 – 0.06 -- Haemophilus influenzae ATCC 49247 0.008 – 0.03 32 – 40 Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853 0.5 – 4 19 – 26 Staphylococcus aureus ATCC 29213 0.06 – 0.5 -- Staphylococcus aureus ATCC 25923 -- 25 – 30 Streptococcus pneumoniae ATCC 49619 0.5 – 2 20 – 25

The mean ± SD pharmacokinetic parameters of levofloxacin determined under single and steady-state conditions following oral tablet, oral solution, or intravenous (IV) doses of levofloxacin are summarized in Table 8. Table 8: Mean ± SD Levofloxacin PK Parameters Regimen C max (mcg/mL) T max (h) AUC (mcg

• h/mL) CL/F 1 (mL/min) Vd/F 2 (L) t 1/2 (h) CL R (mL/min) Single dose 250 mg oral tablet 3 2.8 ± 0.4 1.6 ± 1 27.2 ± 3.9 156 ± 20 ND 7.3 ± 0.9 142 ± 21 500 mg oral tablet 3 * 5.1 ± 0.8 1.3 ± 0.6 47.9 ± 6.8 178 ± 28 ND 6.3 ± 0.6 103 ± 30 500 mg oral solution 12 5.8 ± 1.8 0.8 ± 0.7 47.8 ± 10.8 183 ± 40 112 ± 37.2 7 ± 1.4 ND 500 mg IV 3 6.2 ± 1 1 ± 0.1 48.3 ± 5.4 175 ± 20 90 ± 11 6.4 ± 0.7 112 ± 25 750 mg oral tablet 5 * 9.3 ± 1.6 1.6 ± 0.8 101 ± 20 129 ± 24 83 ± 17 7.5 ± 0.9 ND 750 mg IV 5 11.5 ± 4 4 ND 110 ± 40 126 ± 39 75 ± 13 7.5 ± 1.6 ND Multiple dose 500 mg every 24h oral tablet 3 5.7 ± 1.4 1.1 ± 0.4 47.5 ± 6.7 175 ± 25 102 ± 22 7.6 ± 1.6 116 ± 31 500 mg every 24h IV 3 6.4 ± 0.8 ND 54.6 ± 11.1 158 ± 29 91 ± 12 7 ± 0.8 99 ± 28 500 mg or 250 mg every 24h IV, patients with bacterial infection 6 8.7 ± 4 7 ND 72.5 ± 51.2 7 154 ± 72 111 ± 58 ND ND 750 mg every 24h oral tablet 5 8.6 ± 1.9 1.4 ± 0.5 90.7 ± 17.6 143 ± 29 100 ± 16 8.8 ± 1.5 116 ± 28 750 mg every 24h IV 5 12.1 ± 4.1 4 ND 108 ± 34 126 ± 37 80 ± 27 7.9 ± 1.9 ND 500 mg oral tablet single dose, effects of gender and age: Male 8 5.5 ± 1.1 1.2 ± 0.4 54.4 ± 18.9 166 ± 44 89 ± 13 7.5 ± 2.1 126 ± 38 Female 9 7 ± 1.6 1.7 ± 0.5 67.7 ± 24.2 136 ± 44 62 ± 16 6.1 ± 0.8 106 ± 40 Young 10 5.5 ± 1 1.5 ± 0.6 47.5 ± 9.8 182 ± 35 83 ± 18 6 ± 0.9 140 ± 33 Elderly 11 7 ± 1.6 1.4 ± 0.5 74.7 ± 23.3 121 ± 33 67 ± 19 7.6 ± 2 091 ± 29 500 mg oral single dose tablet, patients with renal insufficiency: CLCR 50-80 mL/min 7.5 ± 1.8 1.5 ± 0.5 95.6 ± 11.8 88 ± 10 ND 9.1 ± 0.9 57 ± 8 CLCR 20-49 mL/min 7.1 ± 3.1 2.1 ± 1.3 182.1 ± 62.6 51 ± 19 ND 27 ± 10 26 ± 13 CLCR <20 mL/min 8.2 ± 2.6 1.1 ± 1 263.5 ± 72.5 33 ± 8 ND 35 ± 5 13 ± 3 Hemodialysis 5.7 ± 1 2.8 ± 2.2 ND ND ND 76 ± 42 ND CAPD 6.9 ± 2.3 1.4 ± 1.1 ND ND ND 51 ± 24 ND 1 clearance/bioavailability 2 volume of distribution/bioavailability 3 healthy males 18 to 53 years of age 4 60 min infusion for 250 mg and 500 mg doses, 90 min infusion for 750 mg dose 5 healthy male and female subjects 18 to 54 years of age 6 500 mg every 48h for patients with moderate renal impairment (CLCR 20 to 50 mL/min) and infections of the respiratory tract or skin 7 dose-normalized values (to 500 mg dose), estimated by population pharmacokinetic modeling 8 healthy males 22 to 75 years of age 9 healthy females 18 to 80 years of age 10 young healthy male and female subjects 18 to 36 years of age 11 healthy elderly male and female subjects 66 to 80 years of age 12 healthy males and females 19 to 55 years of age. * Absolute bioavailability; F=0.99 ± 0.08 from a 500 mg tablet and F=0.99 ± 0.06 from a 750 mg tablet; ND=not determined. Absorption Levofloxacin is rapidly and essentially completely absorbed after oral administration. Peak plasma concentrations are usually attained one to two hours after oral dosing. The absolute bioavailability of levofloxacin from a 500 mg tablet and a 750 mg tablet of levofloxacin are both approximately 99%, demonstrating complete oral absorption of levofloxacin. Following a single intravenous dose of levofloxacin to healthy volunteers, the mean ± SD peak plasma concentration attained was 6.2 ± 1 mcg/mL after a 500 mg dose infused over 60 minutes and 11.5 ± 4 mcg/mL after a 750 mg dose infused over 90 minutes. Levofloxacin Oral Solution and Tablet formulations are bioequivalent. Levofloxacin pharmacokinetics are linear and predictable after single and multiple oral or IV dosing regimens. Steady-state conditions are reached within 48 hours following a 500 mg or 750 mg once-daily dosage regimen. The mean ± SD peak and trough plasma concentrations attained following multiple once-daily oral dosage regimens were approximately 5.7 ± 1.4 and 0.5 ± 0.2 mcg/mL after the 500 mg doses, and 8.6 ± 1.9 and 1.1 ± 0.4 mcg/mL after the 750 mg doses, respectively. The mean ± SD peak and trough plasma concentrations attained following multiple once-daily IV regimens were approximately 6.4 ± 0.8 and 0.6 ± 0.2 mcg/mL after the 500 mg doses, and 12.1 ± 4.1 and 1.3 ± 0.71 mcg/mL after the 750 mg doses, respectively. Oral administration of a 500 mg dose of levofloxacin with food prolongs the time to peak concentration by approximately 1 hour and decreases the peak concentration by approximately 14% following tablet and approximately 25% following oral solution administration. Therefore, levofloxacin tablets can be administered without regard to food. It is recommended that levofloxacin oral solution be taken 1 hour before or 2 hours after eating. The plasma concentration profile of levofloxacin after IV administration is similar and comparable in extent of exposure (AUC) to that observed for levofloxacin tablets when equal doses (mg/mg) are administered. Therefore, the oral and IV routes of administration can be considered interchangeable ( see Figure 2 and Figure 3 ). Figure 2: Mean Levofloxacin Plasma Concentration vs.Time Profile: 750 mg Figure 3: Mean Levofloxacin Plasma Concentration vs.Time Profile: 500 mg Distribution The mean volume of distribution of levofloxacin generally ranges from 74 to 112 L after single and multiple 500 mg or 750 mg doses, indicating widespread distribution into body tissues. Levofloxacin reaches its peak levels in skin tissues and in blister fluid of healthy subjects at approximately 3 hours after dosing. The skin tissue biopsy to plasma AUC ratio is approximately 2 and the blister fluid to plasma AUC ratio is approximately 1 following multiple once-daily oral administration of 750 mg and 500 mg doses of levofloxacin, respectively, to healthy subjects. Levofloxacin also penetrates well into lung tissues. Lung tissue concentrations were generally 2- to 5-fold higher than plasma concentrations and ranged from approximately 2.4 to 11.3 mcg/g over a 24-hour period after a single 500 mg oral dose. In vitro , over a clinically relevant range (1 to 10 mcg/mL) of serum/plasma levofloxacin concentrations, levofloxacin is approximately 24 to 38% bound to serum proteins across all species studied, as determined by the equilibrium dialysis method. Levofloxacin is mainly bound to serum albumin in humans. Levofloxacin binding to serum proteins is independent of the drug concentration. Metabolism Levofloxacin is stereochemically stable in plasma and urine and does not invert metabolically to its enantiomer, D-ofloxacin. Levofloxacin undergoes limited metabolism in humans and is primarily excreted as unchanged drug in the urine. Following oral administration, approximately 87% of an administered dose was recovered as unchanged drug in urine within 48 hours, whereas less than 4% of the dose was recovered in feces in 72 hours. Less than 5% of an administered dose was recovered in the urine as the desmethyl and N-oxide metabolites, the only metabolites identified in humans. These metabolites have little relevant pharmacological activity. Excretion Levofloxacin is excreted largely as unchanged drug in the urine. The mean terminal plasma elimination half-life of levofloxacin ranges from approximately 6 to 8 hours following single or multiple doses of levofloxacin given orally or intravenously. The mean apparent total body clearance and renal clearance range from approximately 144 to 226 mL/min and 96 to 142 mL/min, respectively. Renal clearance in excess of the glomerular filtration rate suggests that tubular secretion of levofloxacin occurs in addition to its glomerular filtration. Concomitant administration of either cimetidine or probenecid results in approximately 24% and 35% reduction in the levofloxacin renal clearance, respectively, indicating that secretion of levofloxacin occurs in the renal proximal tubule. No levofloxacin crystals were found in any of the urine samples freshly collected from subjects receiving levofloxacin. Geriatric There are no significant differences in levofloxacin pharmacokinetics between young and elderly subjects when the subjects' differences in creatinine clearance are taken into consideration. Following a 500 mg oral dose of levofloxacin to healthy elderly subjects (66 to 80 years of age), the mean terminal plasma elimination half-life of levofloxacin was about 7.6 hours, as compared to approximately 6 hours in younger adults. The difference was attributable to the variation in renal function status of the subjects and was not believed to be clinically significant. Drug absorption appears to be unaffected by age. Levofloxacin dose adjustment based on age alone is not necessary [see Use in Specific Populations ( 8.5 )] . Pediatrics The pharmacokinetics of levofloxacin following a single 7 mg/kg intravenous dose were investigated in pediatric patients ranging in age from 6 months to 16 years. Pediatric patients cleared levofloxacin faster than adult patients, resulting in lower plasma exposures than adults for a given mg/kg dose. Subsequent pharmacokinetic analyses predicted that a dosage regimen of 8 mg/kg every 12 hours (not to exceed 250 mg per dose) for pediatric patients 6 months to 17 years of age would achieve comparable steady state plasma exposures (AUC 0 to 24 and C max ) to those observed in adult patients administered 500 mg of levofloxacin once every 24 hours. Gender There are no significant differences in levofloxacin pharmacokinetics between male and female subjects when subjects' differences in creatinine clearance are taken into consideration. Following a 500 mg oral dose of levofloxacin to healthy male subjects, the mean terminal plasma elimination half-life of levofloxacin was about 7.5 hours, as compared to approximately 6.1 hours in female subjects. This difference was attributable to the variation in renal function status of the male and female subjects and was not believed to be clinically significant. Drug absorption appears to be unaffected by the gender of the subjects. Dose adjustment based on gender alone is not necessary. Race The effect of race on levofloxacin pharmacokinetics was examined through a covariate analysis performed on data from 72 subjects: 48 white and 24 non-white. The apparent total body clearance and apparent volume of distribution were not affected by the race of the subjects. Renal Impairment Clearance of levofloxacin is substantially reduced and plasma elimination half-life is substantially prolonged in adult patients with impaired renal function (creatinine clearance < 50 mL/min), requiring dosage adjustment in such patients to avoid accumulation. Neither hemodialysis nor continuous ambulatory peritoneal dialysis (CAPD) is effective in removal of levofloxacin from the body, indicating that supplemental doses of levofloxacin are not required following hemodialysis or CAPD [see Dosage and Administration ( 2.3 ), Use in Specific Populations ( 8.6 )] . Hepatic Impairment Pharmacokinetic studies in hepatically impaired patients have not been conducted. Due to the limited extent of levofloxacin metabolism, the pharmacokinetics of levofloxacin are not expected to be affected by hepatic impairment [see Use in Specific Populations ( 8.7 )] . Bacterial Infection The pharmacokinetics of levofloxacin in patients with serious community-acquired bacterial infections are comparable to those observed in healthy subjects. Drug-Drug Interactions The potential for pharmacokinetic drug interactions between levofloxacin and antacids, warfarin, theophylline, cyclosporine, digoxin, probenecid, and cimetidine has been evaluated [see Drug Interactions ( 7 )] . levofloxacinfigure2 levofloxacinfigure2 levofloxacinfigure2 levofloxacinfigure2 levofloxacinfigure2 levofloxacinfigure3 levofloxacinfigure3

17 اطلاعات مشاوره بیمار به بیمار توصیه کنید که راهنمای دارویی مورد تایید FDA (17.6) را مطالعه کند.

17.1 Serious Adverse Reactions Advise patients to stop taking levofloxacin if they experience an adverse reaction and to call their healthcare provider for advice on completing the full course of treatment with another antibacterial drug. Inform patients of the following serious adverse reactions that have been associated with levofloxacin or other fluoroquinolone use: Disabling and Potentially Irreversible Serious Adverse Reactions That May Occur Together: Inform patients that disabling and potentially irreversible serious adverse reactions, including tendinitis and tendon rupture, peripheral neuropathies, and central nervous system effects, have been associated with use of levofloxacin and may occur together in the same patient. Inform patients to stop taking levofloxacin immediately if they experience an adverse reaction and to call their healthcare provider. Tendinitis and Tendon Rupture: Instruct patients to contact their healthcare provider if they experience pain, swelling, or inflammation of a tendon, or weakness or inability to use one of their joints; rest and refrain from exercise; and discontinue levofloxacin treatment. Symptoms may be irreversible. The risk of severe tendon disorder with fluoroquinolones is higher in older patients usually over 60 years of age, in patients taking corticosteroid drugs, and in patients with kidney, heart or lung transplants. Peripheral Neuropathies: Inform patients that peripheral neuropathies have been associated with levofloxacin use, symptoms may occur soon after initiation of therapy and may be irreversible. If symptoms of peripheral neuropathy including pain, burning, tingling, numbness and/or weakness develop, immediately discontinue levofloxacin and tell them to contact their physician. Central Nervous System Effects (for example, convulsions, dizziness, lightheadedness, increased intracranial pressure): Inform patients that convulsions have been reported in patients receiving fluoroquinolones, including levofloxacin. Instruct patients to notify their physician before taking this drug if they have a history of convulsions. Inform patients that they should know how they react to levofloxacin before they operate an automobile or machinery or engage in other activities requiring mental alertness and coordination. Instruct patients to notify their physician if persistent headache with or without blurred vision occurs. Exacerbation of Myasthenia Gravis: Instruct patients to inform their physician of any history of myasthenia gravis. Instruct patients to notify their physician if they experience any symptoms of muscle weakness, including respiratory difficulties. Hypersensitivity Reactions: Inform patients that levofloxacin can cause hypersensitivity reactions, even following a single dose, and to discontinue the drug at the first sign of a skin rash, hives or other skin reactions, a rapid heartbeat, difficulty in swallowing or breathing, any swelling suggesting angioedema (for example, swelling of the lips, tongue, face, tightness of the throat, hoarseness), or other symptoms of an allergic reaction. Hepatotoxicity: Inform patients that severe hepatotoxicity (including acute hepatitis and fatal events) has been reported in patients taking levofloxacin. Instruct patients to inform their physician if they experience any signs or symptoms of liver injury including: loss of appetite, nausea, vomiting, fever, weakness, tiredness, right upper quadrant tenderness, itching, yellowing of the skin and eyes, light colored bowel movements or dark colored urine. Diarrhea: Diarrhea is a common problem caused by antibiotics which usually ends when the antibiotic is discontinued. Sometimes after starting treatment with antibiotics, patients can develop watery and bloody stools (with or without stomach cramps and fever) even as late as two or more months after having taken the last dose of the antibiotic. If this occurs, instruct patients to contact their physician as soon as possible. Prolongation of the QT Interval: Instruct patients to inform their physician of any personal or family history of QT prolongation or proarrhythmic conditions such as hypokalemia, bradycardia, or recent myocardial ischemia; if they are taking any Class IA (quinidine, procainamide), or Class III (amiodarone, sotalol) antiarrhythmic agents. Instruct patients to notify their physician if they have any symptoms of prolongation of the QT interval, including prolonged heart palpitations or a loss of consciousness. Musculoskeletal Disorders in Pediatric Patients: Instruct parents to inform their child’s physician if the child has a history of joint-related problems before taking this drug. Inform parents of pediatric patients to notify their child’s physician of any joint-related problems that occur during or following levofloxacin therapy [ see Warnings and Precautions ( 5.11 ) and Use in Specific Populations ( 8.4 ) ]. Photosensitivity/Phototoxicity: Inform patients that photosensitivity/phototoxicity has been reported in patients receiving fluoroquinolones. Inform patients to minimize or avoid exposure to natural or artificial sunlight (tanning beds or UVA/B treatment) while taking fluoroquinolones. If patients need to be outdoors while using fluoroquinolones, instruct them to wear loose-fitting clothes that protect skin from sun exposure and discuss other sun protection measures with their physician. If a sunburn-like reaction or skin eruption occurs, instruct patients to contact their physician.

17.2 Antibacterial Resistance Antibacterial drugs including levofloxacin should only be used to treat bacterial infections. They do not treat viral infections (e.g., the common cold). When levofloxacin is prescribed to treat a bacterial infection, patients should be told that although it is common to feel better early in the course of therapy, the medication should be taken exactly as directed. Skipping doses or not completing the full course of therapy may (1) decrease the effectiveness of the immediate treatment and (2) increase the likelihood that bacteria will develop resistance and will not be treatable by levofloxacin or other antibacterial drugs in the future.

17.3 Administration with Food, Fluids, and Concomitant Medications Patients should be informed that levofloxacin tablets may be taken with or without food. The tablet should be taken at the same time each day. Patients should drink fluids liberally while taking levofloxacin to avoid formation of a highly concentrated urine and crystal formation in the urine. Antacids containing magnesium, or aluminum, as well as sucralfate, metal cations such as iron, and multivitamin preparations with zinc or didanosine should be taken at least two hours before or two hours after oral levofloxacin administration.

17.4 Drug Interactions with Insulin, Oral Hypoglycemic Agents, and Warfarin Patients should be informed that if they are diabetic and are being treated with insulin or an oral hypoglycemic agent and a hypoglycemic reaction occurs, they should discontinue levofloxacin and consult a physician. Patients should be informed that concurrent administration of warfarin and levofloxacin has been associated with increases of the International Normalized Ratio (INR) or prothrombin time and clinical episodes of bleeding. Patients should notify their physician if they are taking warfarin, be monitored for evidence of bleeding, and also have their anticoagulation tests closely monitored while taking warfarin concomitantly.

17.5 Plague and Anthrax Studies Patients given levofloxacin for these conditions should be informed that efficacy studies could not be conducted in humans for ethical and feasibility reasons. Therefore, approval for these conditions was based on efficacy studies conducted in animals. Manufactured for: Camber Pharmaceuticals, Inc., Piscataway, NJ 08854 By: HETERO TM SAPCODE Hetero Labs Limited, Unit V, Polepally, Jadcherla, Mahaboob Nagar-509 301, India. Barcode Revised: September 2016 levofloxacinaddress1 17.6 FDA-Approved Medication Guide MEDICATION GUIDE Levofloxacin (LEE-voe-FLOX-a-sin) Tablets Read this Medication Guide before you start taking levofloxacin and each time you get a refill. There may be new information. This Medication Guide does not take the place of talking to your healthcare provider about your medical condition or your treatment. What is the most important information I should know about levofloxacin? Levofloxacin, a fluoroquinolone antibiotic, can cause serious side effects. Some of these serious side effects can happen at the same time and could result in death. If you have any of the following serious side effects while you take levofloxacin, you should stop taking levofloxacin immediately and get medical help right away. 1. Tendon rupture or swelling of the tendon (tendinitis).

• Tendon problems can happen in people of all ages who take levofloxacin. Tendons are tough cords of tissue that connect muscles to bones. Some tendon problems include pain, swelling, tears, and swelling of tendons including the back of the ankle (Achilles), shoulder, hand, or other tendon sites.
• The risk of getting tendon problems while you take levofloxacin is higher if you: o are over 60 years of age o are taking steroids (corticosteroids) o have had a kidney, heart or lung transplant.
• Tendon problems can happen in people who do not have the above risk factors when they take levofloxacin.
• Other reasons that can increase your risk of tendon problems can include: o physical activity or exercise o kidney failure o tendon problems in the past, such as in people with rheumatoid arthritis (RA)
• Stop taking levofloxacin immediately and get medical help right away at the first sign of tendon pain, swelling or inflammation. Avoid exercise and using the affected area. The most common area of pain and swelling is the Achilles tendon at the back of your ankle. This can also happen with other tendons. You may need a different antibiotic that is not a fluoroquinolone to treat your infection.
• Tendon rupture can happen while you are taking or after you have finished taking levofloxacin. Tendon ruptures can happen within hours or days of taking levofloxacin and have happened up to several months after people have finished taking their fluoroquinolone.
• Stop taking levofloxacin immediately and get medical help right away if you get any of the following signs or symptoms of a tendon rupture: o hear or feel a snap or pop in a tendon area o bruising right after an injury in a tendon area o unable to move the affected area or bear weight 2. Changes in sensation and possible nerve damage (Peripheral Neuropathy). Damage to the nerves in arms, hands, legs, or feet can happen in people who take fluoroquinolones, including levofloxacin. Stop taking levofloxacin immediately and talk to your healthcare provider right away if you get any of the following symptoms of peripheral neuropathy in your arms, hands, legs, or feet:
• pain
• numbness
• burning
• weakness
• tingling The nerve damage may be permanent. 3. Central Nervous System (CNS) effects. Seizures have been reported in people who take fluoroquinolone antibacterial medicines, including levofloxacin. Tell your healthcare provider if you have a history of seizures before you start taking levofloxacin. CNS side effects may happen as soon as after taking the first dose of levofloxacin. Stop taking levofloxacin immediately and talk to your healthcare provider right away if you get any of these side effects, or other changes in mood or behavior:
• seizures
• trouble sleeping
• hear voices, see things, or sense things that are not there (hallucinations)
• nightmares
• feel restless
• feel lightheaded or dizzy
• tremors
• feel more suspicious (paranoia)
• feel anxious or nervous
• suicidal thoughts or acts
• confusion
• headaches that will not go away, with or without blurred vision
• depression 4. Worsening of myasthenia gravis (a problem that causes muscle weakness). Fluoroquinolones like levofloxacin may cause worsening of myasthenia gravis symptoms, including muscle weakness and breathing problems. Tell your healthcare provider if you have a history of myasthenia gravis before you start taking levofloxacin. Call your healthcare provider right away if you have any worsening muscle weakness or breathing problems. What is levofloxacin? Levofloxacin is a fluoroquinolone antibiotic medicine used in adults age 18 years or older to treat certain infections caused by certain germs called bacteria. These bacterial infections include:
• nosocomial pneumonia
• chronic prostate infection
• acquired pneumonia
• urinary tract infections, complicated and uncomplicated
• acute sinus infection
• acute kidney infection (pyelonephritis)
• acute worsening of chronic bronchitis
• inhalational anthrax
• skin infections, complicated and uncomplicated
• plague Studies of levofloxacin for use in the treatment of plague and anthrax were done in animals only, because plague and anthrax could not be studied in people. Levofloxacin should not be used in patients with uncomplicated urinary tract infections, acute bacterial exacerbation of chronic bronchitis, or acute bacterial sinusitis if there are other treatment options available. Levofloxacin is also used to treat children who are 6 months of age or older and may have breathed in anthrax germs, have plague, or been exposed to plague germs. It is not known if levofloxacin is safe and effective in children under 6 months of age. The safety and effectiveness in children treated with levofloxacin for more than 14 days is not known. Who should not take levofloxacin? Do not take levofloxacin if you have ever had a severe allergic reaction to an antibiotic known as a fluoroquinolone, or if you are allergic to levofloxacin or any of the ingredients in levofloxacin. See the end of this leaflet for a complete list of ingredients in levofloxacin. What should I tell my healthcare provider before taking levofloxacin? Before you take levofloxacin, tell your healthcare provider if you:
• have tendon problems; levofloxacin should not be used in patients who have a history of tendon problems
• have a problem that causes muscle weakness (myasthenia gravis); levofloxacin should not be used in patients who have a known history of myasthenia gravis
• have central nervous system problems such as seizures (epilepsy)
• have nerve problems; levofloxacin should not be used in patients how have a history of a nerve problem called peripheral neuropathy
• have or anyone in your family has an irregular heartbeat, especially a condition called “QT prolongation.”
• have low blood potassium (hypokalemia)
• have bone problems
• have joint problems including rheumatoid arthritis (RA)
• have kidney problems. You may need a lower dose of levofloxacin if your kidneys do not work well.
• have liver problems
• have diabetes or problems with low blood sugar (hypoglycemia)
• are pregnant or plan to become pregnant. It is not known if levofloxacin will harm your unborn child.
• are breastfeeding or plan to breastfeed. It is not known if levofloxacin passes into your breast milk. You and your healthcare provider should decide if you will take levofloxacin or breastfeed. You should not do both. Tell your healthcare provider about all the medicines you take, including prescription and non-prescription medicines, vitamins, and herbal supplements. Levofloxacin and other medicines can affect each other causing side effects. Especially tell your healthcare provider if you take:
• a steroid medicine.
• an anti-psychotic medicine
• a tricyclic antidepressant
• a water pill (diuretic)
• certain medicines may keep levofloxacin from working correctly. Take levofloxacin tablets either 2 hours before or 2 hours after taking these medicines or supplements: o an antacid, multivitamin, or other medicines or supplements that have magnesium, aluminium, iron, or zinc. o sucralfate (Carafate®) o didanosine (Videx®, Videx® EC)
• a blood thinner (warfarin, Coumadin, Jantoven)
• an oral anti-diabetes medicine or insulin
• an NSAID (Non-Steroidal Anti-Inflammatory Drug). Many common medicines for pain relief are NSAIDs. Taking an NSAID while you take levofloxacin or other fluoroquinolones may increase your risk of central nervous system effects and seizures.
• theophylline (Theo-24®, Elixophyllin®, Theochron®, Uniphyl®, Theolair®)
• a medicine to control your heart rate or rhythm (antiarrhythmics) Ask your healthcare provider if you are not sure if any of your medicines are listed above. Know the medicines you take. Keep a list of your medicines and show it to your healthcare provider and pharmacist when you get a new medicine. How should I take levofloxacin?
• Take levofloxacin exactly as your healthcare provider tells you to take it.
• Take levofloxacin at about the same time each day.
• Drink plenty of fluids while you take levofloxacin.
• Levofloxacin tablets can be taken with or without food.
• If you miss a dose of levofloxacin, take it as soon as you remember. Do not take more than 1 dose in 1 day.
• Do not skip any doses of levofloxacin or stop taking it, even if you begin to feel better, until you finish your prescribed treatment, unless: o you have tendon problems. See " What is the most important information I should know about levofloxacin?" o you have a nerve problem. See "What are the possible side effects of levofloxacin?". o you have a central nervous sytem problem. See " What are the possible side effects of levofloxacin?" . o you have a serious allergic reaction. See " What are the possible side effects of levofloxacin?" o your healthcare provider tells you to stop taking levofloxacin. Taking all of your levofloxacin doses will help make sure that all of the bacteria are killed. Taking all of your levofloxacin doses will help you lower the chance that the bacteria will become resistant to levofloxacin. If your infection does not get better while you take levofloxacin, it may mean that the bacteria causing your infection may be resistant to levofloxacin. If your infection does not get better, call your healthcare provider. If your infection does not get better, levofloxacin and other similar antibiotic medicines may not work for you in the future.
• If you take too much levofloxacin, call your healthcare provider or get medical help right away. What should I avoid while taking levofloxacin?
• Levofloxacin can make you feel dizzy and lightheaded. Do not drive, operate machinery, or do other activities that require mental alertness or coordination until you know how levofloxacin affects you.
• Avoid sunlamps, tanning beds, and try to limit your time in the sun. Levofloxacin can make your skin sensitive to the sun (photosensitivity) and the light from sunlamps and tanning beds. You could get severe sunburn, blisters or swelling of your skin. If you get any of these symptoms while you take levofloxacin, call your healthcare provider right away. You should use a sunscreen and wear a hat and clothes that cover your skin if you have to be in sunlight. What are the possible side effects of levofloxacin? Levofloxacin can cause serious side effects, including:
• See "What is the most important information I should know about levofloxacin?"
• Serious allergic reactions. Allergic reactions can happen in people taking fluoroquinolones, including levofloxacin, even after only 1 dose. Stop taking levofloxacin and get emergency medical help right away if you have any of the following symptoms of a severe allergic reaction: o hives o trouble breathing or swallowing o swelling of the lips, tongue, face o throat tightness, hoarseness o rapid heartbeat o faint o skin rash Skin rash may happen in people taking levofloxacin, even after only 1 dose. Stop taking levofloxacin at the first sign of a skin rash and call your healthcare provider. Skin rash may be a sign of a more serious reaction to levofloxacin.
• Liver damage (hepatotoxicity): Hepatotoxicity can happen in people who take levofloxacin. Call your healthcare provider right away if you have unexplained symptoms such as: o nausea or vomiting o stomach pain o fever o weakness o abdominal pain or tenderness o itching o unusual tiredness o loss of appetite o light colored bowel movements o dark colored urine o yellowing of your skin or the whites of your eyes Stop taking levofloxacin and tell your healthcare provider right away if you have yellowing of your skin or white part of your eyes, or if you have dark urine. These can be signs of a serious reaction to levofloxacin (a liver problem).
• Intestine infection (Pseudomembranous colitis) Pseudomembranous colitis can happen with many antibiotics, including levofloxacin. Call your healthcare provider right away if you get watery diarrhea, diarrhea that does not go away, or bloody stools. You may have stomach cramps and a fever.Pseudomembranous colitis can happen 2 or more months after you have finished your antibiotic.
• Serious heart rhythm changes (QT prolongation and torsades de pointes) Tell your healthcare provider right away if you have a change in your heart beat (a fast or irregular heartbeat), or if you faint. Levofloxacin may cause a rare heart problem known as prolongation of the QT interval. This condition can cause an abnormal heartbeat and can be very dangerous. The chances of this happening are higher in people: o who are elderly o with a family history of prolonged QT interval o with low blood potassium (hypokalemia) o who take certain medicines to control heart rhythm (antiarrhythmics)
• Joint Problems Increased chance of problems with joints and tissues around joints in children can happen. Tell your child’s healthcare provider if your child has any joint problems during or after treatment with levofloxacin.
• Changes in blood sugar People who take levofloxacin and other fluoroquinolone medicines with oral anti-diabetes medicines or with insulin can get low blood sugar (hypoglycemia) and high blood sugar (hyperglycemia). Follow your healthcare provider's instructions for how often to check your blood sugar. If you have diabetes and you get low blood sugar while taking levofloxacin, stop taking levofloxacin and call your healthcare provider right away. Your antibiotic medicine may need to be changed.
• Sensitivity to sunlight (photosensitivity) See "What should I avoid while taking levofloxacin?" The most common side effects of levofloxacin include: o nausea o headache o diarrhea o insomnia o constipation o dizziness In children 6 months and older who take levofloxacin to treat anthrax disease or plague, vomiting is also common. Levofloxacin may cause false-positive urine screening results for opiates when testing is done with some commercially available kits. A positive result should be confirmed using a more specific test. These are not all the possible side effects of levofloxacin. Tell your healthcare provider about any side effect that bothers you or that does not go away. Call your doctor for medical advice about side effects. You may report side effects to FDA at 1-800-FDA-1088. How should I store levofloxacin?
• Store levofloxacin tablets at 20° to 25°C (68° to 77°F) [see USP Controlled Room Temperature].
• Keep levofloxacin tablets in a tightly closed container Keep levofloxacin and all medicines out of the reach of children. General Information about the safe and effective use of levofloxacin Medicines are sometimes prescribed for purposes other than those listed in a Medication Guide. Do not use levofloxacin for a condition for which it is not prescribed. Do not give levofloxacin to other people, even if they have the same symptoms that you have. It may harm them. This Medication Guide summarizes the most important information about levofloxacin. If you would like more information about levofloxacin, talk with your healthcare provider. You can ask your healthcare provider or pharmacist for information about levofloxacin that is written for healthcare professionals. What are the ingredients in levofloxacin?
• Active ingredient: levofloxacin, USP
• Inactive ingredients: croscarmellose sodium, hypromellose, magnesium stearate, microcrystalline cellulose, polyethylene glycol, polysorbate 80, povidone and titanium dioxide.Levofloxacin Tablets USP, 250 mg also contains iron oxide red. Levofloxacin Tablets USP, 500 mg also contains iron oxide red and iron oxide yellow. This Medication Guide has been approved by the U.S. Food and Drug Administration. Manufactured for: Camber Pharmaceuticals, Inc., Piscataway, NJ 08854 By: HETERO TM Hetero Labs Limited, Unit V, Polepally, Jadcherla, Mahaboob Nagar-509 301, India. Revised: September 2016 levofloxacinaddress2