کپسول Lisdexamfetamine Dimesylate

کپسول لیزدگزامفتامین دایمسیلات برای درمان موارد زیر توصیه می شود:

• اختلال کمبود توجه بیش فعالی (ADHD) در بزرگسالان و کودکان 6 سال و بالاتر [به مطالعات بالینی (14.1) مراجعه کنید].
• اختلال پرخوری متوسط ​​تا شدید (BED) در بزرگسالان [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. محدودیت های استفاده:
• استفاده از کپسول های لیسدگزامفتامین دایمسیلات در کودکان کمتر از 6 سال توصیه نمی شود، زیرا آنها در معرض پلاسما بیشتر و بروز عوارض جانبی بیشتری (مانند کاهش وزن) نسبت به بیماران 6 سال و بالاتر با همان دوز داشتند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی مراجعه کنید (در قسمت 8.5 مشخصات]).
• کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات برای کاهش وزن اندیکاسیون یا توصیه نمی شود. استفاده از سایر داروهای سمپاتومیمتیک برای کاهش وزن با عوارض جانبی جدی قلبی عروقی همراه بوده است. ایمنی و اثربخشی کپسول های لیسدگزامفتامین دایمسیلات برای درمان چاقی ثابت نشده است [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2) مراجعه کنید]. کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات یک محرک سیستم عصبی مرکزی (CNS) است که برای درمان (1):
• اختلال کمبود توجه بیش فعالی (ADHD) در بزرگسالان و کودکان 6 سال و بالاتر
• اختلال پرخوری متوسط تا شدید (BED) در بزرگسالان محدودیت های استفاده:
• استفاده از کپسول های لیسدگزامفتامین دایمسیلات در کودکان کمتر از 6 سال توصیه نمی شود زیرا آنها در معرض پلاسما بیشتر و بروز عوارض جانبی بیشتری (مانند کاهش وزن) نسبت به بیماران 6 سال و بالاتر با دوز مشابه داشتند (5.5، 8.4).
• کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات برای کاهش وزن توصیه نمی شود. استفاده از سایر داروهای سمپاتومیمتیک برای کاهش وزن با عوارض جانبی جدی قلبی عروقی همراه بوده است. ایمنی و اثربخشی کپسول لیزدگزامفتامین دایمسیلات برای درمان چاقی ثابت نشده است (5.2)

جمعیت نشان داده شده برنامه تیتراسیون دوز اولیه دوز توصیه شده حداکثر دوز ADHD (بزرگسالان و کودکان 6 سال و بالاتر) (2.2) 30 میلی گرم هر روز صبح 10 میلی گرم یا 20 میلی گرم در هفته 30 میلی گرم تا 70 میلی گرم در روز 70 میلی گرم در روز هر روز BED (بزرگسالان) 30 میلی گرم در هفته 20 تا 20 میلی گرم 70 میلی گرم در روز 70 میلی گرم در روز

• قبل از درمان، وجود بیماری قلبی را ارزیابی کنید (2.4)
• نارسایی شدید کلیوی: حداکثر دوز 50 میلی گرم در روز است (2.5)
• مرحله نهایی بیماری کلیوی (ESRD): حداکثر دوز 30 میلی گرم در روز است (2.5)

2.1 غربالگری قبل از درمان قبل از درمان بیماران با کپسول لیزدگزامفتامین دایمسیلات، ارزیابی کنید:

• برای وجود بیماری قلبی (به عنوان مثال، انجام یک شرح حال دقیق، سابقه خانوادگی مرگ ناگهانی یا آریتمی بطنی، و معاینه فیزیکی) [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2) مراجعه کنید].
• سابقه خانوادگی و ارزیابی بالینی بیماران از نظر تیک های حرکتی یا کلامی یا سندرم تورت قبل از شروع کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.8) مراجعه کنید].

2.2 اطلاعات عمومی اداره کل کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات را صبح با یا بدون غذا به صورت خوراکی مصرف کنید. از دوزهای بعد از ظهر به دلیل احتمال بی خوابی اجتناب کنید. کپسول های لیزدگزامفتامین دایمسیلات ممکن است به یکی از روش های زیر تجویز شود:

• کپسول های لیسدگزامفتامین دایمسیلات را به طور کامل ببلعید
• کپسول ها را باز کنید، خالی کنید و کل محتویات را با ماست، آب یا آب پرتقال مخلوط کنید. اگر محتویات کپسول حاوی پودر فشرده باشد، می توان از قاشق برای جدا کردن پودر استفاده کرد. محتویات باید مخلوط شوند تا کاملاً پراکنده شوند. بلافاصله کل مخلوط را مصرف کنید. نباید ذخیره شود. ماده فعال پس از پراکندگی به طور کامل حل می شود. با این حال، یک فیلم حاوی مواد غیر فعال ممکن است پس از مصرف مخلوط در شیشه یا ظرف باقی بماند. کپسول های لیزدگزامفتامین دایمسیلات را می توان با قرص های جویدنی لیزدگزامفتامین دیمسیلات بر اساس واحد در واحد/میلی گرم در هر میلی گرم جایگزین کرد (به عنوان مثال کپسول های 30 میلی گرمی برای قرص جویدنی 30 میلی گرمی) [به فارماکولوژی بالینی (12.3) مراجعه کنید]. کمتر از یک کپسول در روز مصرف نکنید. یک دوز واحد نباید تقسیم شود.

2.3 دوز برای درمان ADHD دوز اولیه توصیه شده در بزرگسالان و کودکان 6 سال و بالاتر 30 میلی گرم یک بار در روز در صبح است. دوز ممکن است با افزایش 10 میلی گرم یا 20 میلی گرم در فواصل تقریباً هفتگی تا حداکثر دوز توصیه شده 70 میلی گرم یک بار در روز تنظیم شود [به مطالعات بالینی (14.1) مراجعه کنید].

2.4 دوز برای درمان BED متوسط ​​تا شدید در بزرگسالان دوز اولیه توصیه شده در بزرگسالان 30 میلی گرم یک بار در روز است که با افزایش 20 میلی گرم در فواصل تقریباً هفتگی برای دستیابی به دوز هدف توصیه شده 50 میلی گرم تا 70 میلی گرم یک بار در روز تیتر می شود. حداکثر دوز توصیه شده 70 میلی گرم یک بار در روز است [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. اگر پرخوری بهبود نیافت کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات را قطع کنید.

2.5 دوز در بیماران مبتلا به نارسایی کلیوی در بیماران با نارسایی شدید کلیوی (GFR 15 تا <30 میلی لیتر در دقیقه / 1.73 متر مربع)، حداکثر دوز نباید از 50 میلی گرم یک بار در روز تجاوز کند. در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی مرحله نهایی (ESRD، GFR <15 میلی‌لیتر/دقیقه/1.73 متر مربع)، حداکثر دوز توصیه شده 30 میلی‌گرم یک بار در روز است [به مصرف در جمعیت‌های خاص (8.6) مراجعه کنید].

2.6 تغییر دوز به دلیل تداخلات دارویی عواملی که PH ادرار را تغییر می دهند می توانند بر دفع ادرار تأثیر بگذارند و سطح آمفتامین در خون را تغییر دهند. عوامل اسیدی (مانند اسید اسکوربیک) سطح خون را کاهش می دهند، در حالی که عوامل قلیایی (مانند بی کربنات سدیم) سطح خون را افزایش می دهند. بر این اساس دوز کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات را تنظیم کنید [به تداخلات دارویی (7.1) مراجعه کنید].

کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات:

• کپسول 10 میلی گرم: کپسول اندازه "3"، بدنه صورتی مات / کلاه صورتی مات (با چاپ S6 10)
• کپسول 20 میلی گرم: کپسول سایز "3"، بدنه عاج مات/کلاه عاج مات (حک شده با S6 20)
• کپسول 30 میلی گرم: کپسول اندازه "3"، بدنه سفید مات/ کلاهک نارنجی مات (حک شده با S6 30)
• کپسول 40 میلی گرم: کپسول اندازه "3"، بدنه سفید مات / کلاه سبز آبی مات (حک شده با S6 40)
• کپسول 50 میلی گرم: کپسول اندازه "3"، بدنه سفید مات / کلاه آبی مات (با S6 50 چاپ شده است)
• کپسول‌های 60 میلی‌گرمی: کپسول اندازه «3»، بدنه آبی آبی مات/کلاه آبی آبی مات (با چاپ S6 60)
• کپسول 70 میلی گرم: کپسول اندازه "3"، بدنه آبی مات/ کلاهک نارنجی مات (با چاپ S6 70)
• کپسول ها: 10 میلی گرم، 20 میلی گرم، 30 میلی گرم، 40 میلی گرم، 50 میلی گرم، 60 میلی گرم، 70 میلی گرم (3)

کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات در بیماران مبتلا به موارد زیر منع مصرف دارد:

• حساسیت مفرط شناخته شده به فرآورده های آمفتامین یا سایر مواد تشکیل دهنده کپسول های لیسدگزامفتامین دایمسیلات. واکنش های آنافیلاکتیک، سندرم استیونز-جانسون، آنژیوادم و کهیر در گزارش های پس از بازاریابی مشاهده شده است [به واکنش های جانبی (6.2) مراجعه کنید].
• بیمارانی که از مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOIs) یا در عرض 14 روز پس از قطع MAOI (از جمله MAOIها مانند لینزولید یا متیلن بلو داخل وریدی) استفاده می‌کنند، به دلیل افزایش خطر بحران فشار خون [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) و تداخلات دارویی مراجعه کنید] (7).
• حساسیت مفرط شناخته شده به محصولات آمفتامین یا سایر مواد موجود در کپسول های لیسدگزامفتامین دایمسیلات (4)
• با مهارکننده مونوآمین اکسیداز (MAO) یا ظرف 14 روز از آخرین دوز مهارکننده MAO استفاده شود (4، 7.1)

برای ورود به تداخلات دارویی عوامل اسیدی و قلیایی کننده اینجا را کلیک کنید: عواملی که PH ادرار را تغییر می دهند می توانند سطح خونی آمفتامین را تغییر دهند. عوامل اسیدی کننده سطح آمفتامین خون را کاهش می دهند، در حالی که عوامل قلیایی کننده سطح آمفتامین خون را افزایش می دهند. دوز کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات را بر این اساس تنظیم کنید. (2.6، 7.1)

7.1 داروهای دارای تداخلات بالینی مهم با آمفتامین ها جدول 5 داروهای دارای تداخلات بالینی مهم با آمفتامین ها. مهارکننده‌های MAO (MAOI) تأثیر بالینی داروهای ضد افسردگی MAOI متابولیسم آمفتامین را کاهش می‌دهند، اثر آمفتامین‌ها را بر آزادسازی نوراپی نفرین و سایر مونوآمین‌ها از انتهای عصب آدرنرژیک افزایش می‌دهند که باعث سردرد و سایر علائم بحران فشار خون می‌شود. اثرات عصبی سمی و هیپرپیرکسی بدخیم ممکن است رخ دهد که گاهی اوقات با نتایج کشنده همراه است. مداخله کپسول های لیسدگزامفتامین دایمسیلات را در طول یا در طی 14 روز پس از تجویز MAOI تجویز نکنید [به موارد منع مصرف (4) مراجعه کنید]. اثرات بالینی داروهای سروتونرژیک مصرف همزمان کپسول های لیسدگزامفتامین دایمسیلات و داروهای سروتونرژیک خطر ابتلا به سندرم سروتونین را افزایش می دهد. مداخله با دوزهای پایین‌تر شروع کنید و بیماران را از نظر علائم و نشانه‌های سندرم سروتونین، به‌ویژه در زمان شروع کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات یا افزایش دوز، تحت نظر بگیرید. در صورت بروز سندرم سروتونین، مصرف کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات و دارو(های) سروتونرژیک همزمان را قطع کنید [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) مراجعه کنید]. تأثیر بالینی مهارکننده‌های CYP2D6 مصرف همزمان کپسول‌های لیسدگزامفتامین دایمسیلات و مهارکننده‌های CYP2D6 ممکن است قرار گرفتن در معرض دکستروآمفتامین، متابولیت فعال کپسول‌های لیسدگزامفتامین دایمسیلات را در مقایسه با استفاده از دارو به تنهایی افزایش دهد و خطر ابتلا به سندروم را افزایش دهد. مداخله با دوزهای پایین‌تر شروع کنید و بیماران را از نظر علائم و نشانه‌های سندرم سروتونین به‌ویژه در زمان شروع کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات و پس از افزایش دوز تحت نظر بگیرید. در صورت بروز سندرم سروتونین، مصرف کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات و مهارکننده CYP2D6 را قطع کنید [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) و مصرف بیش از حد (10) مراجعه کنید]. عوامل قلیایی کننده تاثیر بالینی عوامل قلیایی کننده ادرار می توانند سطح خون را افزایش داده و اثر آمفتامین را تقویت کنند. مداخله از مصرف همزمان کپسول های لیزدگزامفتامین دایمسیلات و عوامل قلیایی کننده ادرار باید اجتناب شود. عوامل اسیدی کننده تاثیر بالینی عوامل اسیدی کننده ادرار می توانند سطح خون و اثر آمفتامین ها را کاهش دهند. مداخله افزایش دوز بر اساس پاسخ بالینی. اثرات بالینی داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای ممکن است فعالیت عوامل سه حلقه ای یا سمپاتومیمتیک را افزایش داده و باعث افزایش قابل توجه و پایدار در غلظت دی آمفتامین در مغز شود. اثرات قلبی عروقی را می توان تقویت کرد. مداخله به طور مکرر نظارت کنید و درمان جایگزین را بر اساس پاسخ بالینی تنظیم یا استفاده کنید.

7.2 تداخل با تست آزمایشگاهی اجازه دهید یک دوره شستشوی کافی بین تجویز کپسول های لیسدگزامفتامین دایمسیلات و عوامل تشخیصی رادیواکتیو مورد استفاده برای تجسم ناقل دوپامین (DAT) وجود داشته باشد. کپسول لیزدگزامفتامین دایمسیلات می تواند با نتایج آزمایش یک عامل تشخیصی رادیواکتیو (یوفلوپان I-123) که برای تجسم DAT با اتصال و درونی کردن DAT استفاده می شود، تداخل ایجاد کند، که ممکن است منجر به کاهش DAT در جسم مخطط شود. این ممکن است منجر به نتایج تشخیصی مثبت کاذب شود.

اثرات بالینی مصرف بیش از حد مصرف بیش از حد محرک های CNS با اثرات سمپاتومیمتیک زیر مشخص می شود:

• اثرات قلبی عروقی از جمله تاکی آریتمی و فشار خون بالا یا افت فشار خون. وازواسپاسم، انفارکتوس میوکارد یا تشریح آئورت ممکن است منجر به مرگ ناگهانی قلبی شود. کاردیومیوپاتی تاکوتسوبو ممکن است ایجاد شود.
• اثرات CNS از جمله تحریک روانی حرکتی، سردرگمی، و توهم. سندرم سروتونین، تشنج، حوادث عروقی مغزی و کما ممکن است رخ دهد.
• هیپرترمی تهدید کننده زندگی (درجه حرارت بیش از 104 درجه فارنهایت) و رابدومیولیز ممکن است ایجاد شود. مدیریت مصرف بیش از حد احتمال مصرف چندگانه دارو را در نظر بگیرید. مشخصات فارماکوکینتیک کپسول های لیزدگزامفتامین دایمسیلات باید هنگام درمان بیماران با مصرف بیش از حد مورد توجه قرار گیرد. لیسدگزامفتامین و دی آمفتامین قابل دیالیز نیستند. برای توصیه‌های بیشتر برای مدیریت مصرف بیش از حد، با خط راهنمای Poison Help (1-800-222-1222) یا یک سم‌شناس پزشکی تماس بگیرید.

9.1 ماده کنترل شده کپسول های Lisdexamfetamine dimesylate حاوی lisdexamfetamine، یک پیش داروی آمفتامین، یک ماده کنترل شده در جدول II است.

9.2 سوء استفاده کپسول های Lisdexamfetamine dimesylate پتانسیل بالایی برای سوء استفاده و سوء استفاده دارند که می تواند منجر به ایجاد یک اختلال مصرف مواد، از جمله اعتیاد شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1) مراجعه کنید]. کپسول های لیسدگزامفتامین دایمسیلات را می توان برای استفاده غیرپزشکی به کانال ها یا توزیع غیرقانونی هدایت کرد. سوء استفاده، استفاده عمدی غیر درمانی از یک دارو، حتی یک بار، برای دستیابی به یک اثر روانی یا فیزیولوژیکی مطلوب است. استفاده نادرست عبارت است از استفاده عمدی، برای اهداف درمانی، از یک دارو توسط یک فرد به روشی غیر از تجویز یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی یا افرادی که برای آنها تجویز نشده است. اعتیاد به مواد مخدر مجموعه ای از پدیده های رفتاری، شناختی و فیزیولوژیکی است که ممکن است شامل میل شدید به مصرف دارو، مشکلات در کنترل مصرف مواد مخدر (مثلاً ادامه مصرف مواد مخدر با وجود پیامدهای مضر، اولویت دادن به مصرف مواد مخدر نسبت به سایر فعالیت ها و تعهدات) و تحمل یا وابستگی فیزیکی احتمالی باشد. استفاده نادرست و سوء استفاده از لیسدگزامفتامین، پیش داروی آمفتامین، ممکن است باعث افزایش ضربان قلب، تعداد تنفس یا فشار خون شود. عرق کردن؛ مردمک گشاد شده؛ بیش فعالی؛ بی قراری؛ بی خوابی؛ کاهش اشتها؛ از دست دادن هماهنگی؛ لرزش؛ پوست برافروخته؛ استفراغ؛ و/یا درد شکمی اضطراب، روان پریشی، خصومت، پرخاشگری، و افکار خودکشی یا خودکشی نیز با سوء استفاده و/یا سوء استفاده از محرک های CNS مشاهده شده است. استفاده نادرست و سوء استفاده از محرک‌های CNS، از جمله کپسول‌های لیسدگزامفتامین دایمسیلات، می‌تواند منجر به مصرف بیش از حد و مرگ شود [نگاه کنید به مصرف بیش از حد (10)]، و این خطر با دوزهای بالاتر یا روش‌های مصرف تایید نشده مانند خروپف یا تزریق افزایش می‌یابد. مطالعات کپسول لیزدگزامفتامین دایمسیلات در مصرف کنندگان مواد مخدر یک مطالعه تصادفی، دوسوکور، کنترل دارونما، متقاطع، مسئولیت سوء مصرف در 38 بیمار با سابقه سوء مصرف دارو با دوزهای تک دوز 50، 100، یا 150 میلی گرم لیزدگزامفتامین 4 کپسول مدیا دیم انجام شد. d-آمفتامین سولفات (یک ماده II کنترل شده) و 200 میلی گرم دی اتیل پروپیون هیدروکلراید (یک ماده IV کنترل شده). کپسول‌های Lisdexamfetamine dimesylate 100 میلی‌گرم «اثرات دوست‌داشتنی دارو» را به‌طور قابل‌توجهی که با نمره پرسشنامه رتبه‌بندی دارو اندازه‌گیری می‌شود، در مقایسه با d-آمفتامین 40 میلی‌گرمی ایجاد کرد. و 150 میلی گرم کپسول لیزدگزامفتامین دایمسیلات "اثرات داروپسندی" مشابهی را در مقایسه با 40 میلی گرم دی آمفتامین و 200 میلی گرم دی اتیل پروپیون نشان دادند. تجویز داخل وریدی 50 میلی گرم لیسدگزامفتامین دایمسیلات به افرادی با سابقه سوء مصرف مواد، پاسخ های ذهنی مثبتی را در مقیاس های اندازه گیری «دوست داشتن دارو»، «سرخوشی»، «اثرات آمفتامین» و «اثرات بنزدرین» ایجاد کرد که بیشتر از دارونما بود، اما کمتر از آن هایی بود که با دوز آمپر معادل (20 میلی گرم) تولید می شد.

9.3 وابستگی وابستگی فیزیکی کپسول های لیسدگزامفتامین دایمسیلات ممکن است وابستگی فیزیکی ایجاد کنند. وابستگی فیزیکی حالتی است که در نتیجه سازگاری فیزیولوژیکی در پاسخ به مصرف مکرر دارو ایجاد می شود و با علائم و نشانه های ترک پس از قطع ناگهانی یا کاهش قابل توجه دوز دارو نمایان می شود. علائم و نشانه‌های ترک پس از قطع ناگهانی مصرف یا کاهش دوز به دنبال استفاده طولانی مدت از محرک‌های CNS از جمله کپسول‌های لیسدگزامفتامین دایمسیلات شامل خلق ناخوشایند است. افسردگی؛ خستگی؛ رویاهای واضح و ناخوشایند؛ بی خوابی یا پرخوابی؛ افزایش اشتها؛ و عقب ماندگی یا تحریک روانی حرکتی. تحمل کپسول لیسدگزامفتامین دایمسیلات ممکن است تحمل ایجاد کند. تحمل یک حالت فیزیولوژیکی است که با کاهش پاسخ به یک دارو پس از تجویز مکرر مشخص می شود (یعنی دوز بالاتری از یک دارو برای ایجاد همان اثری که زمانی با دوز پایین تر به دست می آمد مورد نیاز است).

Risk Summary The limited available data from published literature and postmarketing reports on use of lisdexamfetamine dimesylate capsules in pregnant women are not sufficient to inform a drug-associated risk for major birth defects and miscarriage. Adverse pregnancy outcomes, including premature delivery and low birth weight, have been seen in infants born to mothers dependent on amphetamines [see Clinical Considerations] . In animal reproduction studies, lisdexamfetamine dimesylate (a prodrug of d-amphetamine) had no effects on embryo-fetal morphological development or survival when administered orally to pregnant rats and rabbits throughout the period of organogenesis. Pre- and postnatal studies were not conducted with lisdexamfetamine dimesylate. However, amphetamine (d- to l- ratio of 3:1) administration to pregnant rats during gestation and lactation caused a decrease in pup survival and a decrease in pup body weight that correlated with a delay in developmental landmarks at clinically relevant doses of amphetamine. In addition, adverse effects on reproductive performance were observed in pups whose mothers were treated with amphetamine. Long-term neurochemical and behavioral effects have also been reported in animal developmental studies using clinically relevant doses of amphetamine [see Data] . The estimated background risk of major birth defects and miscarriage for the indicated population is unknown. All pregnancies have a background risk of birth defect, loss or other adverse outcomes. In the U.S. general population, the estimated background risk of major birth defects and miscarriage in clinically recognized pregnancies is 2-4% and 15-20%, respectively. Clinical Considerations Fetal/Neonatal Adverse Reactions Amphetamines, such as lisdexamfetamine dimesylate capsules, cause vasoconstriction and thereby may decrease placental perfusion. In addition, amphetamines can stimulate uterine contractions increasing the risk of premature delivery. Infants born to amphetamine-dependent mothers have an increased risk of premature delivery and low birth weight. Monitor infants born to mothers taking amphetamines for symptoms of withdrawal such as feeding difficulties, irritability, agitation, and excessive drowsiness. Data Animal Data Lisdexamfetamine dimesylate had no apparent effects on embryo-fetal morphological development or survival when administered orally to pregnant rats and rabbits throughout the period of organogenesis at doses of up to 40 and 120 mg/kg/day, respectively. These doses are approximately 5.5 and 33 times, respectively, the maximum recommended human dose (MRHD) of 70 mg/day given to adults, on a mg/m 2 body surface area basis. A study was conducted with amphetamine (d- to l- enantiomer ratio of 3:1) in which pregnant rats received daily oral doses of 2, 6, and 10 mg/kg from gestation day 6 to lactation day 20. All doses caused hyperactivity and decreased weight gain in the dams. A decrease in pup survival was seen at all doses. A decrease in pup body weight was seen at 6 and 10 mg/kg which correlated with delays in developmental landmarks, such as preputial separation and vaginal opening. Increased pup locomotor activity was seen at 10 mg/kg on day 22 postpartum but not at 5 weeks postweaning. When pups were tested for reproductive performance at maturation, gestational weight gain, number of implantations, and number of delivered pups were decreased in the group whose mothers had been given 10 mg/kg. A number of studies from the literature in rodents indicate that prenatal or early postnatal exposure to amphetamine (d- or d, l-) at doses similar to those used clinically can result in long‑term neurochemical and behavioral alterations. Reported behavioral effects include learning and memory deficits, altered locomotor activity, and changes in sexual function.

The safety and effectiveness of lisdexamfetamine dimesylate capsules have not been established in pediatric patients below the age of 6 years. ADHD Safety and effectiveness of lisdexamfetamine dimesylate capsules have been established in pediatric patients with ADHD ages 6 to 17 years [see Dosage and Administration ( 2.3 ), Adverse Reactions ( 6.1 ), Clinical Pharmacology ( 12.3 ), and Clinical Studies ( 14.1 )] . Safety and efficacy of lisdexamfetamine dimesylate capsules were evaluated in a double-blind, randomized, parallel-group, placebo-controlled, fixed-dose study in pediatric patients ages 4 to 5 years with ADHD, followed by a 1-year open-label extension study. In these studies, patients experienced elevated rates of adverse reactions, including weight loss, decreased BMI, decreased appetite, insomnia, infections (upper respiratory and nasopharyngitis), irritability, and affect lability. With the same lisdexamfetamine dimesylate capsules dose, mean steady state exposure of dextroamphetamine was approximately 44% higher in pediatric patients ages 4 to 5 years compared to the pediatric patients ages 6 to 11 years. BED Safety and effectiveness of lisdexamfetamine dimesylate capsules have not been established in pediatric patients with BED less than 18 years of age. Growth Suppression Growth should be monitored during treatment with stimulants, including lisdexamfetamine dimesylate capsules, and pediatric patients who are not growing or gaining weight as expected may need to have their treatment interrupted [see Warnings and Precautions ( 5.5 ) and Adverse Reactions ( 6.1 )] . Juvenile Animal Data Studies conducted in juvenile rats and dogs at clinically relevant doses showed growth suppression that partially or fully reversed in dogs and female rats but not in male rats after a four-week drug-free recovery period. A study was conducted in which juvenile rats received oral doses of 4, 10, or 40 mg/kg/day of lisdexamfetamine dimesylate from day 7 to day 63 of age. These doses are approximately 0.3, 0.7, and 3 times the maximum recommended human daily dose of 70 mg on a mg/m 2 basis for a child. Dose-related decreases in food consumption, bodyweight gain, and crown-rump length were seen; after a four-week drug-free recovery period, bodyweights and crown-rump lengths had significantly recovered in females but were still substantially reduced in males. Time to vaginal opening was delayed in females at the highest dose, but there were no drug effects on fertility when the animals were mated beginning on day 85 of age. In a study in which juvenile dogs received lisdexamfetamine dimesylate for 6 months beginning at 10 weeks of age, decreased bodyweight gain was seen at all doses tested (2, 5, and 12 mg/kg/day, which are approximately 0.5, 1, and 3 times the maximum recommended human daily dose on a mg/m 2 basis for a child). This effect partially or fully reversed during a four- week drug-free recovery period.

Clinical studies of lisdexamfetamine dimesylate capsules did not include sufficient numbers of subjects aged 65 and over to determine whether they respond differently from younger subjects. Other reported clinical experience and pharmacokinetic data [see Clinical Pharmacology ( 12.3 )] have not identified differences in responses between the elderly and younger patients. In general, dose selection for an elderly patient should start at the low end of the dosing range, reflecting the greater frequency of decreased hepatic, renal, or cardiac function, and of concomitant disease or other drug therapy.

Lisdexamfetamine dimesylate capsules, a CNS stimulant, are for once-a-day oral administration. The chemical designation for lisdexamfetamine dimesylate is (2S)-2,6-diamino‑ N -[(1 S )-1-methyl-2-phenylethyl] hexanamide dimethanesulfonate. The molecular formula is C 15 H 25 N 3 O

• (CH 4 O 3 S) 2 , which corresponds to a molecular weight of 455.60. The chemical structure is: Lisdexamfetamine dimesylate is a white to off-white powder that is soluble in water (792 mg/mL). Information for lisdexamfetamine dimesylate capsules: Lisdexamfetamine dimesylate capsules contain 10 mg, 20 mg, 30 mg, 40 mg, 50 mg, 60 mg, and 70 mg of lisdexamfetamine dimesylate (equivalent to 5.8 mg, 11.6 mg, 17.3 mg, 23.1 mg, 28.9 mg, 34.7 mg, and 40.5 mg of lisdexamfetamine). Inactive ingredients: croscarmellose sodium, magnesium stearate, and microcrystalline cellulose. The imprinting ink for all strengths contain D&C yellow #10 Aluminum Lake, FD&C Blue #1 Aluminum Lake, FD&C Blue #2 Aluminum Lake, FD&C Red #40 Aluminum Lake, iron oxide black, potassium hydroxide, propylene glycol and shellac glaze. The capsule shells of each strength contain ingredients as below: Strength Ingredients 10 mg FD&C Blue 1, FD&C Red 3, gelatin, sodium lauryl sulfate and titanium dioxide 20 mg gelatin, Iron Oxide Yellow, sodium lauryl sulfate and titanium dioxide 30 mg FD&C Red 3, FD&C Yellow 6, gelatin, sodium lauryl sulfate and titanium dioxide 40 mg FD&C Blue 1, gelatin, Iron Oxide Black, Iron Oxide Yellow, sodium lauryl sulfate and titanium dioxide 50 mg FD&C Blue 1, gelatin, sodium lauryl sulfate and titanium dioxide 60 mg FD&C Blue 1, gelatin, sodium lauryl sulfate and titanium dioxide 70 mg FD&C Blue 1, FD&C Red 3, FD&C Yellow 6, gelatin, sodium lauryl sulfate and titanium dioxide chemical structure

12.1 Mechanism of Action Lisdexamfetamine is a prodrug of dextroamphetamine. Amphetamines are non-catecholamine sympathomimetic amines with CNS stimulant activity. The exact mode of therapeutic action in ADHD and BED is not known.

12.2 Pharmacodynamics Amphetamines block the reuptake of norepinephrine and dopamine into the presynaptic neuron and increase the release of these monoamines into the extraneuronal space. The parent drug, lisdexamfetamine, does not bind to the sites responsible for the reuptake of norepinephrine and dopamine in vitro .

12.3 Pharmacokinetics Pharmacokinetic studies after oral administration of lisdexamfetamine dimesylate have been conducted in healthy adult (capsule formulation) and pediatric (6 to 12 years) patients with ADHD (capsule formulation). After single dose administration of lisdexamfetamine dimesylate, pharmacokinetics of dextroamphetamine was found to be linear between 30 mg and 70 mg in a pediatric study (6 to 12 years), and between 50 mg and 250 mg in an adult study. Dextroamphetamine pharmacokinetic parameters following administration of lisdexamfetamine dimesylate in adults exhibited low inter-subject (<25%) and intra-subject (<8%) variability. There is no accumulation of lisdexamfetamine and dextroamphetamine at steady state in healthy adults. Absorption Capsule formulation Following single-dose oral administration of lisdexamfetamine dimesylate capsule (30 mg, 50 mg, or 70 mg) in patients ages 6 to 12 years with ADHD under fasted conditions, T max of lisdexamfetamine and dextroamphetamine was reached at approximately 1 hour and 3.5 hours post dose, respectively. Weight/Dose normalized AUC and C max values were the same in pediatric patients ages 6 to 12 years as the adults following single doses of 30 mg to 70 mg lisdexamfetamine dimesylate capsule. Effect of food on capsule formulation Neither food (a high fat meal or yogurt) nor orange juice affects the observed AUC and C max of dextroamphetamine in healthy adults after single-dose oral administration of 70 mg of lisdexamfetamine dimesylate capsules. Food prolongs T max by approximately 1 hour (from 3.8 hours at fasted state to 4.7 hours after a high fat meal or to 4.2 hours with yogurt). After an 8-hour fast, the AUC for dextroamphetamine following oral administration of lisdexamfetamine dimesylate in solution and as intact capsules were equivalent. Elimination Plasma concentrations of unconverted lisdexamfetamine are low and transient, generally becoming non-quantifiable by 8 hours after administration. The plasma elimination half-life of lisdexamfetamine typically averaged less than one hour in volunteers ages 6 years and older. The plasma elimination half-life of dextroamphetamine was approximately 8.6 to 9.5 hours in pediatric patients 6 to 12 years and 10 to 11.3 hours in healthy adults. Metabolism Lisdexamfetamine is converted to dextroamphetamine and l-lysine primarily in blood due to the hydrolytic activity of red blood cells after oral administration of lisdexamfetamine dimesylate. In vitro data demonstrated that red blood cells have a high capacity for metabolism of lisdexamfetamine; substantial hydrolysis occurred even at low hematocrit levels (33% of normal). Lisdexamfetamine is not metabolized by cytochrome P450 enzymes. Excretion Following oral administration of a 70 mg dose of radiolabeled lisdexamfetamine dimesylate to 6 healthy subjects, approximately 96% of the oral dose radioactivity was recovered in the urine and only 0.3% recovered in the feces over a period of 120 hours. Of the radioactivity recovered in the urine, 42% of the dose was related to amphetamine, 25% to hippuric acid, and 2% to intact lisdexamfetamine. Specific Populations Exposures of dextroamphetamine in specific populations are summarized in Figure 1. Figure 1: Specific Populations*: *Figure 1 shows the geometric mean ratios and the 90% confidence limits for C max and AUC of d-amphetamine. Comparison for gender uses males as the reference. Comparison for age uses 55-64 years as the reference. Drug Interaction Studies Effects of other drugs on the exposures of dextroamphetamine are summarized in Figure 2. Figure 2: Effect of Other Drugs on Lisdexamfetamine Dimesylate Capsules: The effects of lisdexamfetamine dimesylate capsules on the exposures of other drugs are summarized in Figure 3. Figure 3: Effect of Lisdexamfetamine Dimesylate Capsules on Other Drugs: figure 1 figure 2 figure 3

Lisdexamfetamine is a prodrug of dextroamphetamine. Amphetamines are non-catecholamine sympathomimetic amines with CNS stimulant activity. The exact mode of therapeutic action in ADHD and BED is not known.

Amphetamines block the reuptake of norepinephrine and dopamine into the presynaptic neuron and increase the release of these monoamines into the extraneuronal space. The parent drug, lisdexamfetamine, does not bind to the sites responsible for the reuptake of norepinephrine and dopamine in vitro .

Pharmacokinetic studies after oral administration of lisdexamfetamine dimesylate have been conducted in healthy adult (capsule formulation) and pediatric (6 to 12 years) patients with ADHD (capsule formulation). After single dose administration of lisdexamfetamine dimesylate, pharmacokinetics of dextroamphetamine was found to be linear between 30 mg and 70 mg in a pediatric study (6 to 12 years), and between 50 mg and 250 mg in an adult study. Dextroamphetamine pharmacokinetic parameters following administration of lisdexamfetamine dimesylate in adults exhibited low inter-subject (<25%) and intra-subject (<8%) variability. There is no accumulation of lisdexamfetamine and dextroamphetamine at steady state in healthy adults. Absorption Capsule formulation Following single-dose oral administration of lisdexamfetamine dimesylate capsule (30 mg, 50 mg, or 70 mg) in patients ages 6 to 12 years with ADHD under fasted conditions, T max of lisdexamfetamine and dextroamphetamine was reached at approximately 1 hour and 3.5 hours post dose, respectively. Weight/Dose normalized AUC and C max values were the same in pediatric patients ages 6 to 12 years as the adults following single doses of 30 mg to 70 mg lisdexamfetamine dimesylate capsule. Effect of food on capsule formulation Neither food (a high fat meal or yogurt) nor orange juice affects the observed AUC and C max of dextroamphetamine in healthy adults after single-dose oral administration of 70 mg of lisdexamfetamine dimesylate capsules. Food prolongs T max by approximately 1 hour (from 3.8 hours at fasted state to 4.7 hours after a high fat meal or to 4.2 hours with yogurt). After an 8-hour fast, the AUC for dextroamphetamine following oral administration of lisdexamfetamine dimesylate in solution and as intact capsules were equivalent. Elimination Plasma concentrations of unconverted lisdexamfetamine are low and transient, generally becoming non-quantifiable by 8 hours after administration. The plasma elimination half-life of lisdexamfetamine typically averaged less than one hour in volunteers ages 6 years and older. The plasma elimination half-life of dextroamphetamine was approximately 8.6 to 9.5 hours in pediatric patients 6 to 12 years and 10 to 11.3 hours in healthy adults. Metabolism Lisdexamfetamine is converted to dextroamphetamine and l-lysine primarily in blood due to the hydrolytic activity of red blood cells after oral administration of lisdexamfetamine dimesylate. In vitro data demonstrated that red blood cells have a high capacity for metabolism of lisdexamfetamine; substantial hydrolysis occurred even at low hematocrit levels (33% of normal). Lisdexamfetamine is not metabolized by cytochrome P450 enzymes. Excretion Following oral administration of a 70 mg dose of radiolabeled lisdexamfetamine dimesylate to 6 healthy subjects, approximately 96% of the oral dose radioactivity was recovered in the urine and only 0.3% recovered in the feces over a period of 120 hours. Of the radioactivity recovered in the urine, 42% of the dose was related to amphetamine, 25% to hippuric acid, and 2% to intact lisdexamfetamine. Specific Populations Exposures of dextroamphetamine in specific populations are summarized in Figure 1. Figure 1: Specific Populations*: *Figure 1 shows the geometric mean ratios and the 90% confidence limits for C max and AUC of d-amphetamine. Comparison for gender uses males as the reference. Comparison for age uses 55-64 years as the reference. Drug Interaction Studies Effects of other drugs on the exposures of dextroamphetamine are summarized in Figure 2. Figure 2: Effect of Other Drugs on Lisdexamfetamine Dimesylate Capsules: The effects of lisdexamfetamine dimesylate capsules on the exposures of other drugs are summarized in Figure 3. Figure 3: Effect of Lisdexamfetamine Dimesylate Capsules on Other Drugs: figure 1 figure 2 figure 3

, Mutagenesis, and Impairment of Fertility Carcinogenesis Carcinogenicity studies of lisdexamfetamine dimesylate have not been performed. No evidence of carcinogenicity was found in studies in which d-, l-amphetamine (enantiomer ratio of 1:1) was administered to mice and rats in the diet for 2 years at doses of up to 30 mg/kg/day in male mice, 19 mg/kg/day in female mice, and 5 mg/kg/day in male and female rats. Mutagenesis Lisdexamfetamine dimesylate was not clastogenic in the mouse bone marrow micronucleus test in vivo and was negative when tested in the E. coli and S. typhimurium components of the Ames test and in the L5178Y/TK +/- mouse lymphoma assay in vitro . Impairment of Fertility Amphetamine (d- to l-enantiomer ratio of 3:1) did not adversely affect fertility or early embryonic development in the rat at doses of up to 20 mg/kg/day.

17 PATIENT COUNSELING INFORMATION Advise the patient to read the FDA-approved patient labeling (Medication Guide). Abuse, Misuse, and Addiction Educate patients and their families about the risks of abuse, misuse, and addiction of lisdexamfetamine dimesylate capsules, which can lead to overdose and death, and proper disposal of any unused drug [see Warnings and Precautions ( 5.1 ), Drug Abuse and Dependence ( 9.2 ), Overdosage ( 10 )]. Advise patients to store lisdexamfetamine dimesylate capsules in a safe place, preferably locked, and instruct patients to not give lisdexamfetamine dimesylate capsules to anyone else. Risks to Patients with Serious Cardiac Disease Advise patients that there are potential risks to patients with serious cardiac disease, including sudden death, with lisdexamfetamine dimesylate capsules use. Instruct patients to contact a healthcare provider immediately if they develop symptoms such as exertional chest pain, unexplained syncope, or other symptoms suggestive of cardiac disease [see Warnings and Precautions ( 5.2 )] . Increased Blood Pressure and Heart Rate Instruct patients that lisdexamfetamine dimesylate capsules can cause elevations of their blood pressure and pulse rate and they should be monitored for such effects. Psychiatric Adverse Reactions Advise patients that lisdexamfetamine dimesylate capsules at recommended doses may cause psychotic or manic symptoms even in patients without prior history of psychotic symptoms or mania [see Warnings and Precautions ( 5.4 )] . Long-Term Suppression of Growth in Pediatric Patients Advise patients that lisdexamfetamine dimesylate capsules may cause slowing of growth including weight loss [see Warnings and Precautions ( 5.5 )] . Circulation problems in fingers and toes [Peripheral vasculopathy, including Raynaud’s phenomenon] Instruct patients beginning treatment with lisdexamfetamine dimesylate capsules about the risk of peripheral vasculopathy, including Raynaud’s phenomenon, and associated signs and symptoms: fingers or toes may feel numb, cool, painful, and/or may change from pale, to blue, to red. Instruct patients to report to their physician any new numbness, pain, skin color change, or sensitivity to temperature in fingers or toes. Instruct patients to call their physician immediately with any signs of unexplained wounds appearing on fingers or toes while taking lisdexamfetamine dimesylate capsules. Further clinical evaluation (e.g., rheumatology referral) may be appropriate for certain patients [see Warnings and Precautions ( 5.6 )] . Serotonin Syndrome Caution patients about the risk of serotonin syndrome with concomitant use of lisdexamfetamine dimesylate capsules and other serotonergic drugs including SSRIs, SNRIs, triptans, tricyclic antidepressants, fentanyl, lithium, tramadol, tryptophan, buspirone, St. John’s Wort, and with drugs that impair metabolism of serotonin (in particular MAOIs, both those intended to treat psychiatric disorders and also others such as linezolid [see Contraindications ( 4 ), Warnings and Precautions ( 5.7 ) and Drug Interactions ( 7.1 )] . Advise patients to contact their healthcare provider or report to the emergency room if they experience signs or symptoms of serotonin syndrome. Concomitant Medications Advise patients to notify their physicians if they are taking, or plan to take, any prescription or over-the-counter drugs because there is a potential for interactions [see Drug Interactions ( 7.1 )] . Advise patient or caregiver of steps to take with lisdexamfetamine dimesylate capsules when a laboratory imaging procedure is ordered [see Drug Interactions ( 7.2 )] . Motor and Verbal Tics, and Worsening of Tourette’s Syndrome Advise patients that motor and verbal tics and worsening of Tourette’s Syndrome may occur during treatment with lisdexamfetamine dimesylate capsules. Instruct patients to notify their healthcare provider if emergence of new tics or worsening of tics or Tourette’s syndrome occurs [see Warnings and Precautions ( 5.8 )] . Pregnancy Advise patients of the potential fetal effects from the use of lisdexamfetamine dimesylate capsules during pregnancy. Advise patients to notify their healthcare provider if they become pregnant or intend to become pregnant during treatment with lisdexamfetamine dimesylate capsules [see Use in Specific Populations ( 8.1 )] . Lactation Advise women not to breastfeed if they are taking lisdexamfetamine dimesylate capsules [see Use in Specific Populations ( 8.2 )] . Administration Instructions Capsules: Advise patients to take the capsules whole or empty and mix the entire contents with yogurt, water, or orange juice. Advise patients to consume the mixture immediately and not to store for future use [see Dosage and Administration ( 2.2 )]. Manufactured by: Prinston Laboratories Charlotte, NC 28206, USA Distributed by: Solco Healthcare US, LLC Somerset, NJ 08873, USA For more information call 1-866-257-2597 Revised: 05/2026 9040750-02

در یک ظرف محکم و مقاوم در برابر نور همانطور که در USP تعریف شده است توزیع کنید. در دمای اتاق، 20 تا 25 درجه سانتیگراد (68 درجه فارنهایت تا 77 درجه فارنهایت) نگهداری شود. گشت و گذار بین 15 درجه سانتیگراد و 30 درجه سانتیگراد (59 درجه فارنهایت و 86 درجه فارنهایت) مجاز است [به دمای اتاق کنترل شده USP مراجعه کنید].