مومتازون فوروات مونوهیدرات

5 هشدارها و اقدامات احتیاطی اپیستاکسی، زخم بینی، عفونت کاندیدا آلبیکنس، سوراخ شدن تیغه بینی، اختلال در بهبود زخم. بیماران را به صورت دوره ای از نظر علائم عوارض جانبی روی مخاط بینی تحت نظر بگیرید. از مصرف در بیمارانی که اخیراً زخم بینی، جراحی بینی یا ضربه به بینی دارند، خودداری شود. (5.1) گلوکوم و آب مروارید. در بیمارانی که علائم چشمی دارند یا از اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات برای مدت طولانی استفاده می کنند، مراجعه به چشم پزشک را در نظر بگیرید. (5.2) بدتر شدن بالقوه سل موجود. عفونت های قارچی، باکتریایی، ویروسی یا انگلی؛ یا هرپس سیمپلکس چشمی سیر جدی تر یا حتی کشنده آبله مرغان یا سرخک در بیماران مستعد. در بیماران مبتلا به موارد فوق به دلیل احتمال بدتر شدن این عفونت ها احتیاط کنید. (5.4) هایپرکورتیسیسم و ​​سرکوب آدرنال با دوزهای بالاتر از توصیه شده یا با دوز معمولی در افراد مستعد. در صورت بروز چنین تغییراتی، اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات را به آرامی قطع کنید. (5.5) کاهش بالقوه در سرعت رشد در کودکان. به طور معمول رشد را در بیماران اطفال دریافت کننده اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات کنترل کنید. ( 5.6 , 8.4 )

5.1 واکنش های نامطلوب موضعی بینی اپیستاکسی اپیستاکسی در بیماران مبتلا به رینیت آلرژیک و بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن با پولیپ بینی که اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات دریافت کردند بیشتر از افرادی که دارونما دریافت کردند مشاهده شد [به عوارض جانبی (6.1) مراجعه کنید]. عفونت کاندیدا عفونت های موضعی بینی و حلق با کاندیدا آلبیکنس از تجویز بینی مومتازون فوروات رخ داده است. هنگامی که چنین عفونتی ایجاد می شود، استفاده از اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات باید قطع شود و در صورت نیاز، درمان موضعی یا سیستمیک مناسب انجام شود. سوراخ شدن تیغه بینی مواردی از سوراخ شدن تیغه بینی در بیماران به دنبال استفاده از کورتیکواستروئیدها از جمله اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات در بینی رخ داد. مانند هر درمان موضعی طولانی مدت حفره بینی، بیمارانی که از اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات در طول چند ماه یا بیشتر استفاده می کنند باید به طور دوره ای برای تغییرات احتمالی در مخاط بینی معاینه شوند. اختلال در ترمیم زخم به دلیل اثر بازدارنده کورتیکواستروئیدها بر بهبود زخم، بیمارانی که اخیراً زخم تیغه بینی، جراحی بینی یا ضربه به بینی را تجربه کرده‌اند، نباید از کورتیکواستروئید بینی استفاده کنند تا زمانی که بهبودی حاصل شود.

5.2 گلوکوم و آب مروارید گلوکوم و آب مروارید ممکن است با مصرف کورتیکواستروئیدهای سیستمیک و موضعی (از جمله بینی، استنشاقی و چشمی) گزارش شود. در بیمارانی که علائم چشمی ایجاد می‌کنند یا از اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات طولانی مدت استفاده می‌کنند، ارجاع به چشم پزشک را در نظر بگیرید [به عوارض جانبی (6) مراجعه کنید].

5.3 واکنش های حساسیتی واکنش های حساسیت مفرط از جمله موارد خس خس ممکن است پس از تجویز بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات رخ دهد. در صورت بروز چنین واکنش هایی، اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات را قطع کنید [به موارد منع مصرف (4) مراجعه کنید].

5.4 سرکوب سیستم ایمنی و خطر عفونت افرادی که داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مصرف می کنند نسبت به افراد سالم بیشتر مستعد ابتلا به عفونت هستند. برای مثال، آبله مرغان و سرخک می‌توانند در کودکان غیرایمن یا بزرگسالانی که کورتیکواستروئید مصرف می‌کنند، دوره جدی‌تر یا حتی کشنده‌تری داشته باشند. در چنین کودکان یا بزرگسالانی که این بیماری ها را نداشته اند، باید مراقبت های ویژه ای برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض آنها انجام شود. اینکه چگونه دوز، مسیر و مدت تجویز کورتیکواستروئید بر خطر ابتلا به عفونت منتشر تأثیر می گذارد، مشخص نیست. نقش بیماری زمینه‌ای و/یا درمان قبلی کورتیکواستروئید در خطر نیز مشخص نیست. در صورت مواجهه با آبله مرغان، پیشگیری با گلوبولین ایمنی واریسلا زوستر (VZIG) ممکن است نشان داده شود. در صورت قرار گرفتن در معرض سرخک، پیشگیری با ایمونوگلوبولین عضلانی (IG) ممکن است نشان داده شود. (به اطلاعات مربوط به تجویز VZIG و IG مراجعه کنید.) اگر آبله مرغان ایجاد شود، ممکن است درمان با عوامل ضد ویروسی در نظر گرفته شود. کورتیکواستروئیدها باید با احتیاط مصرف شوند، اگر اصلا وجود دارد، در بیماران مبتلا به عفونت سل فعال یا ساکن دستگاه تنفسی، یا در عفونت های قارچی، باکتریایی، ویروسی سیستمیک یا هرپس سیمپلکس چشمی درمان نشده، به دلیل احتمال بدتر شدن این عفونت ها.

5.5 هیپرکورتیسیسم و ​​سرکوب آدرنال هیپرکورتیسیسم و ​​سرکوب آدرنال ممکن است زمانی رخ دهد که کورتیکواستروئیدهای بینی، از جمله اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات مونوهیدرات، در دوزهای بالاتر از مقدار توصیه شده استفاده شود [به دوز و نحوه تجویز (2) مراجعه کنید] یا در بیماران در معرض خطر چنین اثراتی استفاده شود. اگر چنین تغییراتی رخ دهد، دوز اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات باید به آرامی قطع شود، مطابق با روش های پذیرفته شده برای قطع درمان با کورتیکواستروئید خوراکی.

5.6 اثر بر رشد کورتیکواستروئیدها، از جمله اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات، ممکن است باعث کاهش سرعت رشد در بیماران اطفال شوند. به طور معمول رشد بیماران اطفال دریافت کننده اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات را کنترل کنید. برای به حداقل رساندن اثرات سیستمیک کورتیکواستروئیدهای بینی، از جمله اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات، دوز هر بیمار را به کمترین دوزی که به طور موثر علائم او را کنترل می کند، تیتر کنید [به استفاده در جمعیت های خاص (8.4) مراجعه کنید].

8.1 خلاصه خطر بارداری مومتازون پس از مصرف بینی به میزان کم جذب سیستمی می شود و انتظار نمی رود مصرف مادر منجر به قرار گرفتن جنین در معرض دارو شود. داده‌های موجود از مطالعات مشاهده‌ای استفاده از مومتازون در زنان باردار برای ارزیابی خطر ابتلا به نقص‌های مادرزادی عمده، سقط جنین یا سایر پیامدهای نامطلوب مادر یا جنین کافی نیست. در مطالعات تولید مثل حیوانی با موش‌های باردار، موش‌ها یا خرگوش‌ها (به ترتیب زیر جلدی، زیر جلدی/درمال/دهانی موضعی، و پوستی/خوراکی موضعی)، مومتازون فوروات باعث افزایش ناهنجاری‌های جنینی و کاهش بقا و رشد جنین پس از تجویز دوزهایی شد که باعث ایجاد قرار گرفتن در معرض تقریباً 1/3 تا 2 برابر mRc توصیه‌شده در انسان شد. مبنای AUC [به داده ها مراجعه کنید]. با این حال، تجربه با کورتیکواستروئیدهای خوراکی نشان می دهد که جوندگان بیشتر از انسان در معرض اثرات تراتوژنیک قرار گرفتن در معرض کورتیکواستروئید هستند. خطر پس زمینه تخمینی نقایص مادرزادی و سقط جنین برای جمعیت مشخص شده ناشناخته است. همه حاملگی ها دارای خطر پس زمینه نقص مادرزادی، از دست دادن یا سایر پیامدهای نامطلوب هستند. در ایالات متحده جمعیت عمومی، خطر تخمینی نقایص مادرزادی و سقط جنین در حاملگی های بالینی شناخته شده به ترتیب 2 تا 4 درصد و 15 تا 20 درصد است. داده های حیوانی در یک مطالعه رشد جنینی با موش های باردار که در طول دوره اندام زایی دوز مصرف شده بود، مومتازون فوروات با دوز کمتر از حداکثر دوز روزانه توصیه شده داخل بینی (MRDID) (بر اساس mcg/m 2 با دوزهای زیر جلدی مادر 60 mcg/kg 60 mcg/kg و تقریباً در MRD2 برابر بیشتر و بیشتر کاهش یافت) ایجاد شکاف کام کرد. mcg/m 2 اساس با دوز زیر جلدی مادر 180 میکروگرم بر کیلوگرم). با دوزی که قرار گرفتن در معرض کمتر از MRDID (بر اساس mcg/m 2 با دوزهای پوستی موضعی مادر 20 mcg/kg و بالاتر) ایجاد می شود، سمیتی مشاهده نشد. در یک مطالعه رشد جنینی با موش‌های باردار که در طول دوره ارگانوژنز دوز مصرف شده بود، مومتازون فوروات باعث ایجاد فتق ناف جنینی با قرار گرفتن در معرض تقریباً 10 برابر MRDID (بر اساس mcg/m 2 با دوزهای پوستی موضعی مادر 600 mcg/kg و بالاتر) شد و تقریباً 6 بار در هر دوز جنینی تاخیر در MRDID داشت. پایه mcg/m 2 با موضعی مادر دوزهای پوستی mcg/kg 300 و بالاتر). در مطالعه دیگری در مورد سمیت تولید مثلی، موش‌های باردار در طول بارداری یا اواخر حاملگی با مومتازون فوروات تجویز شدند. حيوانات تحت درمان زايمان طولاني و سخت، تولد زنده كمتر، وزن كمتر هنگام تولد، و كاهش بقاي اوليه توله سگ در دوز كمتر از MRDID (بر اساس mcg/m2 با دوز زير جلدي مادر 15 mcg/kg) داشتند. هیچ یافته ای در دوز کمتر از MRDID (بر اساس mcg/m2 با دوز زیر جلدی مادر 7.5 mcg/kg) وجود نداشت. مطالعات رشد جنینی با دوزهای مومتازون فوروات در خرگوش‌های باردار از طریق پوستی موضعی یا خوراکی در طول دوره اندام‌زایی انجام شد. در مطالعه با استفاده از مسیر پوستی موضعی، مومتازون فوروات باعث ایجاد ناهنجاری‌های متعدد در جنین‌ها شد (مانند پنجه‌های جلویی خمیده، آژنزی کیسه صفرا، فتق ناف، هیدروسفالی) در دوزهای تقریباً 6 برابر MRDID (بر اساس mcg/m 2 با دوزهای پوستی موضعی مادر 150 mg/kg و بالاتر). در مطالعه با استفاده از راه خوراکی، مومتازون فوروات باعث افزایش جذب جنین و ناهنجاری های شکاف کام و/یا سر (هیدروسفالی و سر گنبدی) با دوز تقریباً 30 برابر MRDID (بر اساس mcg/m 2 با دوز خوراکی مادر 700 میکروگرم بر کیلوگرم) شد. تقریباً 110 برابر MRDID (بر اساس mcg/m2 با دوز خوراکی مادر 2800 mcg/kg)، اکثر بسترها سقط یا جذب شدند. هیچ اثری در دوز تقریباً 6 برابر MRDID (بر اساس mcg/m2 با دوز خوراکی مادر 140 mcg/kg) مشاهده نشد.

8.2 خلاصه خطر شیردهی هیچ اطلاعاتی در مورد وجود مومتازون فوروات مونوهیدرات در شیر انسان، اثرات آن بر روی کودک شیرده یا اثرات آن بر تولید شیر وجود ندارد. با این حال، مومتازون به‌دنبال استفاده از بینی به‌طور سیستماتیک توسط مادر جذب می‌شود و انتظار نمی‌رود که شیردهی منجر به قرار گرفتن نوزاد در معرض مومتازون شود. فواید رشدی و سلامتی تغذیه با شیر مادر باید همراه با نیاز بالینی مادر به اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات و هرگونه عوارض جانبی احتمالی بر روی نوزاد شیرخوار از اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات یا بیماری زمینه ای مادر در نظر گرفته شود.

8.4 استفاده در کودکان ایمنی و اثربخشی اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات برای پیشگیری از علائم بینی رینیت آلرژیک فصلی در بیماران کودکان 12 سال و بالاتر ثابت شده است [به عوارض جانبی (6.1) و مطالعات بالینی (14.1) مراجعه کنید. استفاده از اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات برای این اندیکاسیون توسط شواهدی از کارآزمایی های کنترل شده در بیماران بزرگسال و کودکان 12 سال و بالاتر تایید شده است [به مطالعات بالینی (14.1) مراجعه کنید. ایمنی و اثربخشی اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات برای درمان رینوسینوزیت مزمن همراه با پولیپ بینی در بیماران اطفال کمتر از 18 سال ثابت نشده است. اثربخشی در یک کارآزمایی 4 ماهه که برای ارزیابی ایمنی و اثربخشی اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات در درمان رینوسینوزیت مزمن همراه با پولیپ بینی در بیماران کودکان 6 تا 17 ساله انجام شد، نشان داده نشد. هدف اصلی این مطالعه ارزیابی ایمنی بود. پارامترهای اثربخشی به عنوان نقاط پایانی ثانویه جمع آوری شد. در مجموع 127 بیمار مبتلا به رینوسینوزیت مزمن با پولیپ بینی به طور تصادفی به دارونما یا اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات 100 میکروگرم یک یا دو بار در روز (بیماران 6 تا 11 سال) یا 200 میکروگرم یک یا دو بار در روز (بیماران 12 تا 17 سال) تقسیم شدند. نتایج این کارآزمایی از اثربخشی اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات در درمان رینوسینوزیت مزمن همراه با پولیپ بینی در بیماران اطفال حمایت نکرد. عوارض جانبی گزارش شده در این کارآزمایی مشابه واکنش های نامطلوب گزارش شده در بیماران 18 ساله و بالاتر مبتلا به رینوسینوزیت مزمن با پولیپ بینی بود. تأثیر بر رشد مطالعات بالینی کنترل شده نشان داده است که کورتیکواستروئیدهای بینی ممکن است باعث کاهش سرعت رشد در بیماران اطفال شوند. این اثر در غیاب شواهد آزمایشگاهی از سرکوب محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) مشاهده شده است، که نشان می دهد سرعت رشد شاخص حساس تری برای قرار گرفتن در معرض کورتیکواستروئید سیستمیک در بیماران اطفال نسبت به برخی از تست های رایج عملکرد محور HPA است. اثرات طولانی مدت این کاهش سرعت رشد مرتبط با کورتیکواستروئیدهای بینی، از جمله تأثیر بر قد نهایی بزرگسالان، ناشناخته است. پتانسیل رشد "پیشرفت" پس از قطع درمان با کورتیکواستروئیدهای بینی به اندازه کافی مورد مطالعه قرار نگرفته است. رشد بیماران اطفال دریافت کننده کورتیکواستروئیدهای بینی، از جمله اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات، باید به طور معمول کنترل شود (مثلاً از طریق استادیومتری). اثرات رشد بالقوه درمان طولانی‌مدت باید با مزایای بالینی به‌دست‌آمده و در دسترس بودن جایگزین‌های درمانی غیرکورتیکواستروئیدی ایمن و مؤثر سنجیده شود. برای به حداقل رساندن اثرات سیستمیک کورتیکواستروئیدهای بینی، از جمله اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات، هر بیمار باید به کمترین دوز موثر خود تیتر شود. یک مطالعه بالینی برای ارزیابی اثر اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات (مکروگرم 100 دوز کل روزانه) بر سرعت رشد در کودکان 3 تا 9 ساله مبتلا به رینیت آلرژیک انجام شده است. هیچ اثر آماری معنی داری بر سرعت رشد برای اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات در مقایسه با دارونما پس از یک سال درمان مشاهده نشد. پس از انفوزیون 30 دقیقه ای کوسینتروپین، شواهدی از سرکوب محور HPA مرتبط بالینی مشاهده نشد. پتانسیل اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات برای سرکوب رشد در بیماران مستعد یا زمانی که در دوزهای بالاتر تجویز می شود را نمی توان رد کرد.

8.5 استفاده در سالمندان در مجموع 280 بیمار بالای 64 سال مبتلا به رینیت آلرژیک یا رینوسینوزیت مزمن همراه با پولیپ بینی (محدوده سنی 64 تا 86 سال) به ترتیب تا 3 یا 4 ماه با اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات درمان شده اند. هیچ تفاوتی در ایمنی و/یا اثربخشی در بیماران سالمند در مقایسه با بیماران بالغ جوان مشاهده نشد.

8.6 اختلال کبدی به نظر می رسد غلظت مومتازون فوروات با شدت نارسایی کبدی افزایش می یابد [به فارماکولوژی بالینی (12.3) مراجعه کنید].

12.1 مکانیسم اثر اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات یک کورتیکواستروئید است که دارای خواص ضد التهابی قوی است. مکانیسم دقیق اثر کورتیکواستروئید در رینیت آلرژیک شناخته شده نیست. نشان داده شده است که کورتیکواستروئیدها طیف وسیعی از اثرات بر روی انواع سلول های متعدد (مانند ماست سل ها، ائوزینوفیل ها، نوتروفیل ها، ماکروفاژها و لنفوسیت ها) و واسطه ها (مانند هیستامین، ایکوزانوئیدها، لکوترین ها و سیتوکین ها) دخیل در التهاب دارند. در دو مطالعه بالینی با استفاده از چالش آنتی ژن بینی، اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات برخی از نشانگرهای پاسخ آلرژیک فاز اولیه و اواخر را کاهش داد. این مشاهدات شامل کاهش (در مقایسه با دارونما) در سطح پروتئین کاتیونی هیستامین و ائوزینوفیل، و کاهش (در مقایسه با سطح پایه) در ائوزینوفیل ها، نوتروفیل ها و پروتئین های چسبنده سلول های اپیتلیال بود. اهمیت بالینی این یافته ها مشخص نیست. اثر اسپری بینی مومتازون فوروات مونوهیدرات بر مخاط بینی پس از 12 ماه درمان در 46 بیمار مبتلا به رینیت آلرژیک مورد بررسی قرار گرفت. هیچ شواهدی از آتروفی وجود نداشت و کاهش قابل توجهی در ائوزینوفیلی داخل اپیتلیال و ارتشاح سلول های التهابی (مانند ائوزینوفیل ها، لنفوسیت ها، مونوسیت ها، نوتروفیل ها و پلاسماسل ها) وجود داشت.

12.2 Pharmacodynamics Adrenal Function in Adults: Four clinical pharmacology studies have been conducted in humans to assess the effect of mometasone furoate monohydrate nasal spray at various doses on adrenal function. In one study, daily doses of 200 and 400 mcg of mometasone furoate monohydrate nasal spray and 10 mg of prednisone were compared to placebo in 64 patients (22 to 44 years of age) with allergic rhinitis. Adrenal function before and after 36 consecutive days of treatment was assessed by measuring plasma cortisol levels following a 6-hour Cortrosyn (ACTH) infusion and by measuring 24-hour urinary free cortisol levels. Mometasone furoate monohydrate nasal spray at both the 200 and 400 mcg dose, was not associated with a statistically significant decrease in mean plasma cortisol levels post-Cortrosyn infusion or a statistically significant decrease in the 24-hour urinary free cortisol levels compared to placebo. A statistically significant decrease in the mean plasma cortisol levels post-Cortrosyn infusion and 24-hour urinary free cortisol levels was detected in the prednisone treatment group compared to placebo. A second study assessed adrenal response to mometasone furoate monohydrate nasal spray (400 and 1600 mcg/day), prednisone (10 mg/day), and placebo, administered for 29 days in 48 male volunteers (21 to 40 years of age). The 24-hour plasma cortisol area under the curve (AUC 0-24 ), during and after an 8-hour Cortrosyn infusion and 24-hour urinary free cortisol levels were determined at baseline and after 29 days of treatment. No statistically significant differences in adrenal function were observed with mometasone furoate monohydrate nasal spray compared to placebo. A third study evaluated single, rising doses of mometasone furoate monohydrate nasal spray (1000, 2000, and 4000 mcg/day), orally administered mometasone furoate (2000, 4000, and 8000 mcg/day), orally administered dexamethasone (200, 400, and 800 mcg/day), and placebo (administered at the end of each series of doses) in 24 male volunteers (22 to 39 years of age). Dose administrations were separated by at least 72 hours. Determination of serial plasma cortisol levels at 8 AM and for the 24-hour period following each treatment were used to calculate the plasma cortisol area under the curve (AUC 0-24 ). In addition, 24-hour urinary free cortisol levels were collected prior to initial treatment administration and during the period immediately following each dose. No statistically significant decreases in the plasma cortisol AUC, 8 AM cortisol levels, or 24-hour urinary free cortisol levels were observed in volunteers treated with either mometasone furoate monohydrate nasal spray or oral mometasone, as compared with placebo treatment. Conversely, nearly all volunteers treated with the three doses of dexamethasone demonstrated abnormal 8 AM cortisol levels (defined as a cortisol level <10 mcg/dL), reduced 24-hour plasma AUC values, and decreased 24-hour urinary free cortisol levels, as compared to placebo treatment. In a fourth study, adrenal function was assessed in 213 patients (18 to 81 years of age) with chronic rhinosinusitis with nasal polyps before and after 4 months of treatment with either mometasone furoate monohydrate nasal spray (200 mcg once or twice daily) or placebo by measuring 24-hour urinary free cortisol levels. Mometasone furoate monohydrate nasal spray at both doses (200 and 400 mcg/day), was not associated with statistically significant decreases in the 24-hour urinary free cortisol levels compared to placebo. Three clinical pharmacology studies have been conducted in pediatric patients to assess the effect of mometasone furoate nasal spray on the adrenal function at daily doses of 50, 100, and 200 mcg vs. placebo. In one study, adrenal function before and after 7 consecutive days of treatment was assessed in 48 pediatric patients with allergic rhinitis (ages 6 to 11 years) by measuring morning plasma cortisol and 24-hour urinary free cortisol levels. Mometasone furoate nasal spray, at all three doses, was not associated with a statistically significant decrease in mean plasma cortisol levels or a statistically significant decrease in the 24-hour urinary free cortisol levels compared to placebo. In the second study, adrenal function before and after 14 consecutive days of treatment was assessed in 48 pediatric patients (ages 3 to 5 years) with allergic rhinitis by measuring plasma cortisol levels following a 30-minute Cortrosyn infusion. Mometasone furoate nasal spray, 50 mcg, at all three doses (50, 100, and 200 mcg/day), was not associated with a statistically significant decrease in mean plasma cortisol levels post-Cortrosyn infusion compared to placebo. All patients had a normal response to Cortrosyn. In the third study, adrenal function before and after up to 42 consecutive days of once-daily treatment was assessed in 52 patients with allergic rhinitis (ages 2 to 5 years), 28 of whom received mometasone furoate nasal spray, 50 mcg per nostril (total daily dose 100 mcg), by measuring morning plasma cortisol and 24-hour urinary free cortisol levels. Mometasone furoate nasal spray was not associated with a statistically significant decrease in mean plasma cortisol levels or a statistically significant decrease in the 24-hour urinary free cortisol levels compared to placebo.

12.3 Pharmacokinetics Absorption: Mometasone furoate monohydrate administered as a nasal spray suspension has very low bioavailability (<1%) in plasma using a sensitive assay with a lower quantitation limit (LOQ) of 0.25 pcg/mL. Distribution: The in vitro protein binding for mometasone furoate was reported to be 98% to 99% in concentration range of 5 to 500 ng/mL. Elimination: Following intravenous administration, the effective plasma elimination half-life of mometasone furoate is 5.8 hours. Any absorbed drug is excreted as metabolites mostly via the bile, and to a limited extent, into the urine. Metabolism: Studies have shown that any portion of a mometasone furoate dose which is swallowed and absorbed undergoes extensive metabolism to multiple metabolites. There are no major metabolites detectable in plasma. Upon in vitro incubation, one of the minor metabolites formed is 6ß-hydroxy-mometasone furoate. In human liver microsomes, the formation of the metabolite is regulated by cytochrome P-450 3A4 (CYP3A4). Specific Populations: Patients with Hepatic Impairment: Administration of a single inhaled dose of 400 mcg mometasone furoate to subjects with mild (n=4), moderate (n=4), and severe (n=4) hepatic impairment resulted in only 1 or 2 subjects in each group having detectable peak plasma concentrations of mometasone furoate (ranging from 50 to 105 pcg/mL). The observed peak plasma concentrations appear to increase with severity of hepatic impairment, however, the numbers of detectable levels were few. Patients with Renal Impairment: The effects of renal impairment on mometasone furoate pharmacokinetics have not been adequately investigated. Pediatric Patients: Mometasone furoate pharmacokinetics have not been investigated in the pediatric population [see Use in Specific Populations (8.4) ] . Male and Female Patients: The effects of gender on mometasone furoate pharmacokinetics have not been adequately investigated. Racial or Ethnic Groups: The effects of race on mometasone furoate pharmacokinetics have not been adequately investigated. Drug Interaction Studies: Inhibitors of Cytochrome P450 3A4: In a drug interaction study, an inhaled dose of mometasone furoate 400 mcg was given to 24 healthy subjects twice daily for 9 days and ketoconazole 200 mg (as well as placebo) were given twice daily concomitantly on Days 4 to 9. Mometasone furoate plasma concentrations were <150 pcg/mL on Day 3 prior to coadministration of ketoconazole or placebo. Following concomitant administration of ketoconazole, 4 out of 12 subjects in the ketoconazole treatment group (n=12) had peak plasma concentrations of mometasone furoate >200 pcg/mL on Day 9 (211 to 324 pcg/mL).

Adrenal Function in Adults: Four clinical pharmacology studies have been conducted in humans to assess the effect of mometasone furoate monohydrate nasal spray at various doses on adrenal function. In one study, daily doses of 200 and 400 mcg of mometasone furoate monohydrate nasal spray and 10 mg of prednisone were compared to placebo in 64 patients (22 to 44 years of age) with allergic rhinitis. Adrenal function before and after 36 consecutive days of treatment was assessed by measuring plasma cortisol levels following a 6-hour Cortrosyn (ACTH) infusion and by measuring 24-hour urinary free cortisol levels. Mometasone furoate monohydrate nasal spray at both the 200 and 400 mcg dose, was not associated with a statistically significant decrease in mean plasma cortisol levels post-Cortrosyn infusion or a statistically significant decrease in the 24-hour urinary free cortisol levels compared to placebo. A statistically significant decrease in the mean plasma cortisol levels post-Cortrosyn infusion and 24-hour urinary free cortisol levels was detected in the prednisone treatment group compared to placebo. A second study assessed adrenal response to mometasone furoate monohydrate nasal spray (400 and 1600 mcg/day), prednisone (10 mg/day), and placebo, administered for 29 days in 48 male volunteers (21 to 40 years of age). The 24-hour plasma cortisol area under the curve (AUC 0-24 ), during and after an 8-hour Cortrosyn infusion and 24-hour urinary free cortisol levels were determined at baseline and after 29 days of treatment. No statistically significant differences in adrenal function were observed with mometasone furoate monohydrate nasal spray compared to placebo. A third study evaluated single, rising doses of mometasone furoate monohydrate nasal spray (1000, 2000, and 4000 mcg/day), orally administered mometasone furoate (2000, 4000, and 8000 mcg/day), orally administered dexamethasone (200, 400, and 800 mcg/day), and placebo (administered at the end of each series of doses) in 24 male volunteers (22 to 39 years of age). Dose administrations were separated by at least 72 hours. Determination of serial plasma cortisol levels at 8 AM and for the 24-hour period following each treatment were used to calculate the plasma cortisol area under the curve (AUC 0-24 ). In addition, 24-hour urinary free cortisol levels were collected prior to initial treatment administration and during the period immediately following each dose. No statistically significant decreases in the plasma cortisol AUC, 8 AM cortisol levels, or 24-hour urinary free cortisol levels were observed in volunteers treated with either mometasone furoate monohydrate nasal spray or oral mometasone, as compared with placebo treatment. Conversely, nearly all volunteers treated with the three doses of dexamethasone demonstrated abnormal 8 AM cortisol levels (defined as a cortisol level <10 mcg/dL), reduced 24-hour plasma AUC values, and decreased 24-hour urinary free cortisol levels, as compared to placebo treatment. In a fourth study, adrenal function was assessed in 213 patients (18 to 81 years of age) with chronic rhinosinusitis with nasal polyps before and after 4 months of treatment with either mometasone furoate monohydrate nasal spray (200 mcg once or twice daily) or placebo by measuring 24-hour urinary free cortisol levels. Mometasone furoate monohydrate nasal spray at both doses (200 and 400 mcg/day), was not associated with statistically significant decreases in the 24-hour urinary free cortisol levels compared to placebo. Three clinical pharmacology studies have been conducted in pediatric patients to assess the effect of mometasone furoate nasal spray on the adrenal function at daily doses of 50, 100, and 200 mcg vs. placebo. In one study, adrenal function before and after 7 consecutive days of treatment was assessed in 48 pediatric patients with allergic rhinitis (ages 6 to 11 years) by measuring morning plasma cortisol and 24-hour urinary free cortisol levels. Mometasone furoate nasal spray, at all three doses, was not associated with a statistically significant decrease in mean plasma cortisol levels or a statistically significant decrease in the 24-hour urinary free cortisol levels compared to placebo. In the second study, adrenal function before and after 14 consecutive days of treatment was assessed in 48 pediatric patients (ages 3 to 5 years) with allergic rhinitis by measuring plasma cortisol levels following a 30-minute Cortrosyn infusion. Mometasone furoate nasal spray, 50 mcg, at all three doses (50, 100, and 200 mcg/day), was not associated with a statistically significant decrease in mean plasma cortisol levels post-Cortrosyn infusion compared to placebo. All patients had a normal response to Cortrosyn. In the third study, adrenal function before and after up to 42 consecutive days of once-daily treatment was assessed in 52 patients with allergic rhinitis (ages 2 to 5 years), 28 of whom received mometasone furoate nasal spray, 50 mcg per nostril (total daily dose 100 mcg), by measuring morning plasma cortisol and 24-hour urinary free cortisol levels. Mometasone furoate nasal spray was not associated with a statistically significant decrease in mean plasma cortisol levels or a statistically significant decrease in the 24-hour urinary free cortisol levels compared to placebo.