افلوکساسین

عوارض جانبی جدی غیرفعال‌کننده و بالقوه غیرقابل برگشت از جمله التهاب تاندون و پارگی تاندون، نوروپاتی محیطی، و اثرات سیستم عصبی مرکزی فلوروکینولون‌ها، از جمله افلوکساسین، با عوارض جانبی جدی غیرقابل برگشت و ناتوان‌کننده و بالقوه غیرقابل برگشت از سیستم‌های مختلف بدن بیمار همراه بوده است. عوارض جانبی که معمولاً مشاهده می شود شامل تاندونیت، پارگی تاندون، آرترالژی، میالژی، نوروپاتی محیطی و اثرات سیستم عصبی مرکزی (توهم، اضطراب، افسردگی، بی خوابی، سردردهای شدید و گیجی) است. این واکنش ها می تواند در عرض چند ساعت تا چند هفته پس از شروع افلوکساسین رخ دهد. بیماران در هر سنی یا بدون عوامل خطر قبلی این عوارض جانبی را تجربه کرده اند (به هشدارها مراجعه کنید). علاوه بر این، از مصرف فلوروکینولون ها، از جمله افلوکساسین، در بیمارانی که هر یک از این عوارض جانبی جدی مرتبط با فلوروکینولون ها را تجربه کرده اند، خودداری کنید. تاندونیت و پارگی تاندون فلوروکینولون ها، از جمله افلوکساسین، با افزایش خطر تاندونیت و پارگی تاندون در تمام سنین مرتبط بوده است. این واکنش نامطلوب اغلب تاندون آشیل و پارگی تاندون آشیل را درگیر می کند و با روتاتور کاف (شانه)، دست، عضله دوسر، شست و سایر تاندون ها گزارش شده است. تاندونیت یا پارگی تاندون می تواند ظرف چند ساعت یا چند روز پس از شروع افلوکساسین یا تا چند ماه پس از اتمام درمان با فلوروکینولون رخ دهد. تاندونیت و پارگی تاندون می تواند به صورت دو طرفه رخ دهد. خطر ابتلا به تاندونیت و پارگی تاندون مرتبط با فلوروکینولون در بیماران بالای 60 سال، در افرادی که داروهای کورتیکواستروئید مصرف می کنند و در بیمارانی که پیوند کلیه، قلب یا ریه دارند، افزایش می یابد. عوامل دیگری که ممکن است به طور مستقل خطر پارگی تاندون را افزایش دهند عبارتند از: فعالیت بدنی شدید، نارسایی کلیوی و اختلالات قبلی تاندون مانند آرتریت روماتوئید. تاندونیت و پارگی تاندون در بیمارانی که فلوروکینولون مصرف می کنند و فاکتورهای خطر فوق را ندارند گزارش شده است. اگر بیمار دچار درد، تورم، التهاب یا پارگی تاندون شد، فوراً مصرف افلوکساسین را قطع کنید. از مصرف فلوروکینولون ها، از جمله افلوکساسین، در بیمارانی که سابقه اختلالات تاندون دارند یا تاندونیت یا پارگی تاندون را تجربه کرده اند، خودداری کنید (به عوارض جانبی مراجعه کنید). به بیماران توصیه می شود که در اولین علائم تاندونیت یا پارگی تاندون استراحت کنند و در مورد تغییر داروی ضد میکروبی غیر کینولون با پزشک خود تماس بگیرند. نوروپاتی محیطی فلوروکینولون ها، از جمله افلوکساسین، با افزایش خطر نوروپاتی محیطی مرتبط است. مواردی از پلی نوروپاتی آکسونی حسی یا حسی حرکتی که آکسون‌های کوچک و/یا بزرگ را تحت تأثیر قرار می‌دهد و منجر به پارستزی، هیپوستزی، دیستزی و ضعف در بیماران دریافت‌کننده فلوروکینولون‌ها، از جمله افلوکساسین، گزارش شده است. علائم ممکن است بلافاصله پس از شروع نورفلوکساسین رخ دهد و ممکن است در برخی از بیماران برگشت ناپذیر باشد (به هشدارها مراجعه کنید). اگر بیمار علائم نوروپاتی محیطی از جمله درد، سوزش، گزگز، بی حسی و/یا ضعف یا سایر تغییرات در احساسات از جمله لمس سبک، درد، دما، حس موقعیت و احساس ارتعاش و/یا قدرت حرکتی را تجربه کرد، فوراً مصرف افلوکساسین را متوقف کنید تا ایجاد یک وضعیت غیرقابل برگشت به حداقل برسد. در بیمارانی که قبلا نوروپاتی محیطی را تجربه کرده‌اند، از مصرف فلوروکینولون‌ها، از جمله افلوکساسین، اجتناب کنید (به واکنش‌های جانبی مراجعه کنید). اثرات سیستم عصبی مرکزی واکنش های نامطلوب روانپزشکی: فلوروکینولون ها، از جمله افلوکساسین، با افزایش خطر عوارض جانبی روانپزشکی روان پریشی سمی یا توهم مرتبط است. آشفتگی؛ هذیان، گیجی، گیجی، یا اختلال در توجه. عصبی بودن یا بی قراری، اختلال حافظه. در صورت بروز این واکنش ها در بیمارانی که افلوکساسین دریافت می کنند، دارو باید قطع شود و اقدامات مناسب انجام شود. عوارض جانبی سیستم عصبی مرکزی: فلوروکینولون ها با افزایش خطر تشنج (تشنج)، افزایش فشار داخل جمجمه (شبه تومور مغزی)، سبکی سر، یا لرزش مرتبط هستند. اثرات افلوکساسین بر عملکرد مغز یا بر فعالیت الکتریکی مغز آزمایش نشده است. بنابراین، تا زمانی که اطلاعات بیشتری در دسترس قرار گیرد، افلوکساسین، مانند سایر کینولون ها، باید با احتیاط در بیماران مبتلا به اختلالات شناخته شده یا مشکوک CNS، مانند تصلب شرایین شدید مغزی، صرع، و سایر عوامل مستعد تشنج استفاده شود (به واکنش های نامطلوب مراجعه کنید). تشدید میاستنی گراویس فلوروکینولون ها، از جمله افلوکساسین، فعالیت مسدودکننده عصبی-عضلانی دارند و ممکن است ضعف عضلانی را در افراد مبتلا به میاستنی گراویس تشدید کنند. عوارض جانبی جدی پس از فروش، از جمله مرگ و میر و نیاز به حمایت تهویه، با استفاده از فلوروکینولون در افراد مبتلا به میاستنی گراویس همراه بوده است. از افلوکساسین در بیماران با سابقه شناخته شده میاستنی گراویس خودداری کنید (به احتیاط ها، اطلاعات برای بیماران و واکنش های نامطلوب، عوارض جانبی پس از بازاریابی مراجعه کنید). ایمنی و اثربخشی افلوکساسین در کودکان و نوجوانان (زیر 18 سال)، زنان باردار و زنان شیرده ایجاد نشده است (به موارد احتیاطات و موارد احتیاطی مراجعه کنید، بخش های فرعی). در موش صحرایی نابالغ، تجویز خوراکی افلوکساسین با 5 تا 16 برابر حداکثر دوز توصیه شده انسانی بر اساس mg/kg یا 1 تا 3 برابر بر اساس mg/m2، بروز و شدت پوکی استخوان را افزایش داد. ضایعات پس از 13 هفته ترک دارو پسرفت نکردند. سایر کینولون ها نیز فرسایش های مشابهی را در مفاصل تحمل کننده وزن و سایر علائم آرتروپاتی در حیوانات نابالغ گونه های مختلف ایجاد می کنند (به داروسازی حیوانات مراجعه کنید). واکنش‌های حساسیت مفرط در بیمارانی که تحت درمان با کینولون‌ها، از جمله افلوکساسین قرار می‌گیرند، واکنش‌های حساسیت مفرط و/یا آنافیلاکتیک جدی و گاهی کشنده گزارش شده است. این واکنش ها اغلب پس از اولین دوز رخ می دهد. برخی از واکنش ها با کلاپس قلبی عروقی، افت فشار خون/شوک، تشنج، از دست دادن هوشیاری، سوزن سوزن شدن، آنژیوادم (از جمله ادم/تورم زبان، حنجره، گلو، یا صورت)، انسداد راه هوایی (شامل برونکواسپاسم، تنگی نفس، تنگی نفس، تنگی نفس، دیس اوراتوری، و تنگی نفس، دیه‌اورمی) همراه بوده است. خارش و سایر واکنش های جدی پوستی. مصرف این دارو باید بلافاصله با اولین بثورات پوستی یا هر نشانه دیگری از حساسیت قطع شود. واکنش‌های شدید حساسیت حاد ممکن است نیاز به درمان با اپی نفرین و سایر اقدامات احیاگر، از جمله اکسیژن، مایعات داخل وریدی، آنتی هیستامین‌ها، کورتیکواستروئیدها، آمین‌های پرسور و مدیریت راه هوایی داشته باشند، همانطور که از نظر بالینی مشخص شده است (به احتیاط‌ها و واکنش‌های نامطلوب مراجعه کنید). سایر حوادث جدی و گاهی کشنده، برخی به دلیل حساسیت مفرط، و برخی به دلیل علت نامشخص، به ندرت در بیماران تحت درمان با کینولون ها، از جمله افلوکساسین، گزارش شده است. این وقایع ممکن است شدید باشند و عموماً پس از تجویز دوزهای متعدد رخ می دهند. تظاهرات بالینی ممکن است شامل یک یا چند مورد از موارد زیر باشد:

• تب، بثورات پوستی یا واکنش های شدید پوستی (مانند نکرولیز سمی اپیدرمی، سندرم استیونز جانسون)؛
• واسکولیت؛ آرترالژی؛ میالژی؛ بیماری سرمی؛
• پنومونیت آلرژیک؛
• نفریت بینابینی؛ نارسایی یا نارسایی حاد کلیه؛
• هپاتیت؛ زردی؛ نکروز یا نارسایی حاد کبدی؛
• کم خونی، از جمله همولیتیک و آپلاستیک؛ ترومبوسیتوپنی، از جمله پورپورای ترومبوسیتوپنی ترومبوتیک؛ لکوپنی؛ آگرانولوسیتوز؛ پان سیتوپنی؛ و/یا سایر ناهنجاری های هماتولوژیک. دارو باید بلافاصله در اولین ظاهر بثورات پوستی، یرقان یا هر نشانه دیگری از حساسیت مفرط و اقدامات حمایتی قطع شود (به احتیاط ها، اطلاعات برای بیماران و واکنش های نامطلوب مراجعه کنید). اسهال مرتبط با کلستریدیوم دیفیسیل (CDAD) با استفاده از تقریباً تمام عوامل ضد باکتریایی، از جمله قرص افلوکساسین، گزارش شده است و ممکن است شدت آن از اسهال خفیف تا کولیت کشنده متغیر باشد. درمان با عوامل ضد باکتری فلور طبیعی روده بزرگ را تغییر می دهد که منجر به رشد بیش از حد C. difficile می شود. C. difficile سموم A و B تولید می کند که به توسعه CDAD کمک می کند. سویه های مولد هیپرتوکسین C. difficile باعث افزایش عوارض و مرگ و میر می شود، زیرا این عفونت ها می توانند نسبت به درمان ضد میکروبی مقاوم باشند و ممکن است نیاز به کولکتومی داشته باشند. CDAD باید در تمام بیمارانی که به دنبال مصرف آنتی بیوتیک با اسهال مراجعه می کنند در نظر گرفته شود. تاریخچه پزشکی دقیق ضروری است زیرا CDAD بیش از دو ماه پس از تجویز عوامل ضد باکتریایی گزارش شده است. اگر CDAD مشکوک یا تأیید شود، مصرف مداوم آنتی بیوتیک که علیه C. difficile انجام نشده است، ممکن است نیاز به قطع شود. مدیریت مناسب مایعات و الکترولیت ها، مکمل های پروتئینی، درمان آنتی بیوتیکی C. مشکل، و ارزیابی جراحی باید مطابق با اندیکاسیون بالینی انجام شود (به واکنش های نامطلوب مراجعه کنید). خطر آنوریسم آئورت و تشریح مطالعات اپیدمیولوژیک افزایش میزان آنوریسم و ​​تشریح آئورت را طی دو ماه پس از استفاده از فلوروکینولون ها، به ویژه در بیماران مسن گزارش می کنند. علت افزایش خطر شناسایی نشده است. در بیماران مبتلا به آنوریسم آئورت شناخته شده یا بیمارانی که در معرض خطر بیشتری برای آنوریسم آئورت هستند، افلوکساسین را برای استفاده تنها زمانی ذخیره کنید که هیچ درمان ضد باکتری دیگری در دسترس نباشد. اثربخشی افلوکساسین در درمان سیفلیس ثابت نشده است. فلوروکینولون ها با اختلالات گلوکز خون، از جمله هایپرگلیسمی علامت دار و هیپوگلیسمی، معمولاً در بیماران دیابتی که همزمان با یک عامل خوراکی کاهش دهنده قند خون (مانند گلیبورید) یا با انسولین درمان می شوند، همراه بوده است. در این بیماران کنترل دقیق گلوکز خون توصیه می شود. موارد شدید هیپوگلیسمی منجر به کما یا مرگ گزارش شده است. اگر در بیمار تحت درمان با افلوکساسین واکنش هیپوگلیسمی رخ دهد، مصرف افلوکساسین را قطع کرده و بلافاصله درمان مناسب را شروع کنید. عوامل ضد میکروبی که در دوزهای بالا برای دوره های زمانی کوتاه برای درمان سوزاک استفاده می شوند، ممکن است علائم سیفلیس انکوباسیون را پنهان کرده یا به تاخیر بیندازند. همه بیماران مبتلا به سوزاک باید در زمان تشخیص آزمایش سرولوژیک برای سیفلیس انجام دهند. بیماران تحت درمان با افلوکساسین برای سوزاک باید پس از سه ماه یک آزمایش سرولوژیک بعدی برای سیفلیس انجام دهند و در صورت مثبت بودن، درمان با یک ضد میکروبی مناسب باید آغاز شود.

عمومی تجویز قرص افلوکساسین در صورت عدم وجود عفونت باکتریایی اثبات شده یا مشکوک قوی یا نشانه های پیشگیری کننده بعید است برای بیمار مفید باشد و خطر ایجاد باکتری های مقاوم به دارو را افزایش می دهد. هیدراتاسیون کافی بیماران دریافت کننده افلوکساسین باید حفظ شود تا از تشکیل ادرار بسیار غلیظ جلوگیری شود. در صورت وجود نارسایی/نارسایی کلیوی یا کبدی، افلوکساسین را با احتیاط تجویز کنید. در بیماران مشکوک به نارسایی/نارسایی کلیوی یا کبدی، مشاهدات بالینی دقیق و مطالعات آزمایشگاهی مناسب باید قبل و در طول درمان انجام شود زیرا ممکن است دفع افلوکساسین کاهش یابد. در بیماران مبتلا به اختلال عملکرد کلیه (کلیرانس کراتینین ≤ 50 میلی گرم در میلی لیتر)، تغییر رژیم دوز ضروری است (به فارماکولوژی بالینی و دوز و تجویز مراجعه کنید). واکنش‌های حساس به نور/فتوتوکسیسیته متوسط تا شدید، که دومی ممکن است به صورت واکنش‌های آفتاب‌سوختگی اغراق‌آمیز (مانند سوزش، اریتم، ترشح، وزیکول، تاول، ادم) که شامل نواحی در معرض نور (معمولاً صورت، ناحیه «V» گردن، سطوح بازکننده دست‌ها با استفاده از دم‌ها) تظاهر می‌کند. کینولون ها پس از نور خورشید یا اشعه ماوراء بنفش قرار گرفتن در معرض بیماری. بنابراین باید از قرار گرفتن بیش از حد در معرض این منابع نوری خودداری کرد. در صورت بروز حساسیت به نور/ سمیت نوری باید درمان دارویی قطع شود (به واکنش های نامطلوب، عوارض پس از بازاریابی مراجعه کنید). همانند سایر کینولون ها، افلوکساسین باید با احتیاط در هر بیمار مبتلا به اختلال CNS شناخته شده یا مشکوک که ممکن است مستعد تشنج باشد یا آستانه تشنج را کاهش دهد (مانند تصلب شرایین شدید مغزی، صرع) یا در حضور سایر عوامل خطر که ممکن است مستعد ابتلا به برخی از درمان های دارویی، تشنج مجدد یا کاهش تشنج باشد، استفاده شود. اختلال عملکرد) (به هشدارها مراجعه کنید و تداخلات دارویی). تداخل احتمالی بین داروهای کاهنده قند خون خوراکی (مانند گلیبورید/گلی بن کلامید) یا با انسولین و عوامل ضد میکروبی فلوروکینولون گزارش شده است که منجر به تشدید اثر هیپوگلیسمی این داروها می شود که گاهی اوقات منجر به کما یا مرگ می شود. مکانیسم این تعامل مشخص نیست. اگر در بیمار تحت درمان با افلوکساسین واکنش هیپوگلیسمی رخ داد، فوراً مصرف افلوکساسین را قطع کرده و با پزشک مشورت کنید (به تداخلات دارویی و واکنش های نامطلوب مراجعه کنید). مانند هر داروی قوی، ارزیابی دوره ای عملکرد سیستم اندام، از جمله کلیه، کبد و خونساز، در طول درمان طولانی توصیه می شود (به هشدارها و واکنش های نامطلوب مراجعه کنید). Torsade de Pointes برخی از کینولون ها، از جمله افلوکساسین، با طولانی شدن فاصله QT در نوار قلب و موارد نادر آریتمی مرتبط هستند. موارد نادری از تورساد د پوینتس در بیمارانی که کینولون‌ها از جمله افلوکساسین دریافت می‌کنند، به‌طور خود به خود در طی نظارت پس از بازاریابی گزارش شده است. از افلوکساسین در بیماران با طولانی شدن معلومات فاصله QT، بیماران مبتلا به هیپوکالمی اصلاح نشده و بیمارانی که داروهای ضد آریتمی کلاس IA (کینیدین، پروکائین آمید) یا کلاس III (آمیودارون، سوتالول) دریافت می کنند، باید اجتناب شود. اطلاعاتی برای بیماران به بیمار توصیه کنید برچسب‌گذاری بیمار مورد تایید FDA (راهنمای دارویی) را مطالعه کند. بیماران را از عوارض جانبی جدی زیر که با استفاده از NOROXIN یا سایر فلوروکینولون‌ها همراه بوده است مطلع کنید:

• عوارض جانبی جدی ناتوان کننده و بالقوه غیرقابل برگشتی که ممکن است با هم رخ دهند: به بیماران اطلاع دهید که عوارض جانبی جدی ناتوان کننده و بالقوه غیرقابل برگشت، از جمله تاندونیت و پارگی تاندون، نوروپاتی های محیطی و اثرات سیستم عصبی مرکزی، با استفاده از افلوکساسین همراه بوده و ممکن است با هم در یک بیمار رخ دهند. به بیماران اطلاع دهید که در صورت بروز واکنش نامطلوب فوراً مصرف افلوکساسین را قطع کنند و با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود تماس بگیرند.
• اختلالات تاندون: به بیماران دستور دهید در صورت احساس درد، تورم یا التهاب تاندون، یا ضعف یا ناتوانی در استفاده از یکی از مفاصل خود، با پزشک خود تماس بگیرند. استراحت و خودداری از ورزش؛ و درمان با افلوکساسین را قطع کنید. خطر اختلالات شدید تاندون با فلوروکینولون ها در بیماران مسن معمولا بالای 60 سال، در بیمارانی که داروهای کورتیکواستروئید مصرف می کنند و در بیمارانی که پیوند کلیه، قلب یا ریه دارند، بیشتر است.
• نوروپاتی های محیطی: به بیماران اطلاع دهید که نوروپاتی های محیطی با استفاده از افلوکساسین همراه بوده است، که علائم ممکن است بلافاصله پس از شروع درمان رخ دهد و ممکن است غیرقابل برگشت باشد. در صورت بروز علائم نوروپاتی محیطی از جمله درد، سوزش، گزگز، بی حسی و/یا ضعف، بیماران باید فوراً مصرف افلوکساسین را قطع کرده و با پزشک خود تماس بگیرند.
• اثرات سیستم عصبی مرکزی (به عنوان مثال، تشنج، سرگیجه، سبکی سر، افزایش فشار داخل جمجمه): به بیماران اطلاع دهید که تشنج در بیماران دریافت کننده فلوروکینولون، از جمله افلوکساسین، گزارش شده است. به بیماران دستور دهید در صورت داشتن سابقه تشنج، قبل از مصرف این دارو به پزشک خود اطلاع دهند. به بیماران اطلاع دهید که باید بدانند که چگونه به افلوکساسین واکنش نشان می دهند قبل از اینکه ماشین یا ماشین آلات را کار کنند یا در فعالیت های دیگری که نیاز به هوشیاری و هماهنگی ذهنی دارند شرکت کنند. به بیماران آموزش دهید که در صورت بروز سردرد مداوم با یا بدون تاری دید، به پزشک خود اطلاع دهند.
• میاستنی گراویس: به بیماران اطلاع دهید که فلوروکینولون هایی مانند افلوکساسین ممکن است باعث بدتر شدن علائم میاستنی گراویس، از جمله ضعف عضلانی و مشکلات تنفسی شوند. در صورت بدتر شدن ضعف عضلانی یا مشکلات تنفسی، بیماران باید فوراً با پزشک خود تماس بگیرند.
• واکنش های حساسیت مفرط: به بیماران اطلاع دهید که افلوکساسین می‌تواند باعث واکنش‌های حساسیت بیش از حد شود، حتی پس از یک نوبت مصرف، و در اولین علائم بثورات پوستی، کهیر یا سایر واکنش‌های پوستی، ضربان قلب سریع، مشکل در بلع یا تنفس، هر تورمی که حاکی از آنژیوادم باشد (به عنوان مثال، تورم لب‌ها، تورم، تورم لب‌ها، تورم، تورم لب‌ها، گلوگیدن، سایر علائم) دارو را مطلع کنید. از یک واکنش آلرژیک
• سمیت کبدی: به بیماران اطلاع دهید که سمیت شدید کبدی (از جمله هپاتیت حاد و حوادث کشنده) در بیمارانی که افلوکساسین مصرف می کنند گزارش شده است. به بیماران آموزش دهید که در صورت مشاهده علائم یا علائم آسیب کبدی به پزشک خود اطلاع دهند از جمله: از دست دادن اشتها، حالت تهوع، استفراغ، تب، ضعف، خستگی، حساسیت ربع فوقانی راست، خارش، زردی پوست و چشم، حرکات روده روشن یا ادرار تیره رنگ.
• اسهال: اسهال یک مشکل رایج ناشی از آنتی بیوتیک است که معمولاً با قطع مصرف آنتی بیوتیک به پایان می رسد. گاهی اوقات پس از شروع درمان با آنتی بیوتیک، بیماران ممکن است مدفوع آبکی و خونی (با یا بدون کرامپ معده و تب) را حتی تا دو ماه یا بیشتر پس از مصرف آخرین دوز آنتی بیوتیک ایجاد کنند. اگر این اتفاق افتاد، به بیماران دستور دهید تا در اسرع وقت با پزشک خود تماس بگیرند.
• حساسیت به نور/ سمیت نوری: به بیماران اطلاع دهید که در بیمارانی که فلوروکینولون دریافت می کنند، حساسیت به نور/ سمیت نوری گزارش شده است. بیماران باید در حین مصرف کینولون ها از قرار گرفتن در معرض نور طبیعی یا مصنوعی خورشید (تخت برنزه یا درمان UVA/B) به حداقل برسانند یا از آن اجتناب کنند. اگر بیماران در حین استفاده از کینولون ها نیاز به حضور در فضای باز دارند، باید لباس های گشاد بپوشند که از پوست در برابر قرار گرفتن در معرض نور خورشید محافظت می کند و سایر اقدامات محافظتی در برابر آفتاب را با پزشک خود در میان بگذارند. اگر واکنشی شبیه آفتاب سوختگی یا برآمدگی پوست رخ داد، بیماران باید با پزشک خود تماس بگیرند. سایر اطلاعات به بیماران باید توصیه شود:
• برای نوشیدن آزادانه مایعات
• مکمل‌های معدنی، ویتامین‌های حاوی آهن یا مواد معدنی، آنتی‌اسیدهای مبتنی بر کلسیم، آلومینیوم یا منیزیم، قرص‌های جویدنی/بافری سوکرالفیت یا دیدانوزین یا پودر محلول خوراکی کودکان نباید در مدت دو ساعت قبل یا در مدت دو ساعت پس از مصرف افلوکساسین مصرف شوند (به بخش دارو مراجعه کنید).
• که افلوکساسین را می توان بدون توجه به وعده های غذایی مصرف کرد
• به بیماران توصیه شود که داروهای ضد باکتری از جمله قرص افلوکساسین فقط برای درمان عفونت های باکتریایی استفاده شود. آنها عفونت های ویروسی (مانند سرماخوردگی) را درمان نمی کنند. هنگامی که قرص افلوکساسین برای درمان عفونت باکتریایی تجویز می شود، باید به بیماران گفته شود که اگرچه در اوایل دوره درمان احساس بهتری دارند، اما دارو باید دقیقاً طبق دستور مصرف شود. نادیده گرفتن دوزها یا تکمیل نکردن دوره کامل درمان ممکن است (1) اثربخشی درمان فوری را کاهش دهد و (2) احتمال مقاومت باکتری ها را افزایش دهد و با قرص های افلوکساسین یا سایر داروهای ضد باکتریایی در آینده قابل درمان نباشند.
• اگر دیابتی هستند و تحت درمان با انسولین یا داروی خوراکی کاهنده قند خون هستند، در صورت بروز واکنش هیپوگلیسمی فوراً مصرف افلوکساسین را قطع کرده و با پزشک مشورت کنند (به احتیاط ها، تداخلات عمومی و دارویی مراجعه کنید).
• تشنج در بیمارانی که کینولون ها از جمله افلوکساسین مصرف می کنند گزارش شده است و در صورت وجود سابقه این بیماری قبل از مصرف این دارو به پزشک خود اطلاع دهند.
• به پزشک خود در مورد هرگونه سابقه شخصی یا خانوادگی طولانی شدن QTC یا شرایط پروآریتمیک مانند هیپوکالمی، برادی کاردی یا ایسکمی اخیر میوکارد اطلاع دهند. اگر از داروهای ضد آریتمی کلاس IA (کینیدین، پروکائین آمید) یا کلاس III (آمیودارون، سوتالول) استفاده می کنند. بیماران باید در صورت داشتن علائم طولانی شدن فاصله QTC از جمله تپش قلب طولانی مدت یا از دست دادن هوشیاری به پزشک خود اطلاع دهند.
• Aortic aneurysm and dissection: Inform patients to seek emergency medical care if they experience sudden chest, stomach, or back pain. Drug Interactions Antacids, Sucralfate, Metal Cations, Multivitamins Quinolones form chelates with alkaline earth and transition metal cations. Administration of quinolones with antacids containing calcium, magnesium, or aluminum, with sucralfate, with divalent or trivalent cations such as iron, or with multivitamins containing zinc or with didanosine, chewable/buffered tablets or the pediatric powder for oral solution may substantially interfere with the absorption of quinolones resulting in systemic levels considerably lower than desired. These agents should not be taken within the two-hour period before or within the two-hour period after ofloxacin administration (see DOSAGE AND ADMINISTRATION ). Caffeine Interactions between ofloxacin and caffeine have not been detected. Cimetidine Cimetidine has demonstrated interference with the elimination of some quinolones. This interference has resulted in significant increases in half-life and AUC of some quinolones. The potential for interaction between ofloxacin and cimetidine has not been studied. Cyclosporine Elevated serum levels of cyclosporine have been reported with concomitant use of cyclosporine with some other quinolones. The potential for interaction between ofloxacin and cyclosporine has not been studied. Drugs Metabolized by Cytochrome P450 Enzymes Most quinolone antimicrobial drugs inhibit cytochrome P450 enzyme activity. This may result in a prolonged half-life for some drugs that are also metabolized by this system (e.g., cyclosporine, theophylline/methylxanthines, warfarin) when coadministered with quinolones. The extent of this inhibition varies among different quinolones (see other Drug Interactions ). Non Steroidal Anti-Inflammatory Drugs The concomitant administration of a non-steroidal anti-inflammatory drug with a quinolone, including ofloxacin, may increase the risk of CNS stimulation and convulsive seizures (see WARNINGS and PRECAUTIONS , General ). Probenecid The concomitant use of probenecid with certain other quinolones has been reported to affect renal tubular secretion. The effect of probenecid on the elimination of ofloxacin has not been studied. Theophylline Steady-state theophylline levels may increase when ofloxacin and theophylline are administered concurrently. As with other quinolones, concomitant administration of ofloxacin may prolong the half-life of theophylline, elevate serum theophylline levels, and increase the risk of theophylline-related adverse reactions. Theophylline levels should be closely monitored and theophylline dosage adjustments made, if appropriate, when ofloxacin is coadministered. Adverse reactions (including seizures) may occur with or without an elevation in the serum theophylline level (see WARNINGS and PRECAUTIONS , General ). Warfarin Some quinolones have been reported to enhance the effects of the oral anticoagulant warfarin or its derivatives. Therefore, if a quinolone antimicrobial is administered concomitantly with warfarin or its derivatives, the prothrombin time or other suitable coagulation test should be closely monitored. Antidiabetic Agents (e.g., Insulin, Glyburide/Glibenclamide) Since disturbances of blood glucose, including hyperglycemia and hypoglycemia, have been reported in patients treated concurrently with quinolones and an antidiabetic agent, careful monitoring of blood glucose is recommended when these agents are used concomitantly (see PRECAUTIONS , General and Information for Patients ). Interaction With Laboratory or Diagnostic Testing Some quinolones, including ofloxacin, may produce false-positive urine screening results for opiates using commercially available immunoassay kits. Confirmation of positive opiate screens by more specific methods may be necessary. Carcinogenesis, Mutagenesis, Impairment of Fertility Long-term studies to determine the carcinogenic potential of ofloxacin have not been conducted. Ofloxacin was not mutagenic in the Ames bacterial test, in vitro and in vivo cytogenetic assay, sister chromatid exchange (Chinese Hamster and Human Cell Lines), unscheduled DNA Repair (UDS) using human fibroblasts, dominant lethal assays, or mouse micronucleus assay. Ofloxacin was positive in the UDS test using rat hepatocytes and Mouse Lymphoma Assay. Pregnancy Teratogenic Effects Pregnancy Category C Ofloxacin has not been shown to have any teratogenic effects at oral doses as high as 810 mg/kg/day (11 times the recommended maximum human dose based on mg/m 2 or 50 times based on mg/kg) and 160 mg/kg/day (4 times the recommended maximum human dose based on mg/m 2 or 10 times based on mg/kg) when administered to pregnant rats and rabbits, respectively. Additional studies in rats with oral doses up to 360 mg/kg/day (5 times the recommended maximum human dose based on mg/m 2 or 23 times based on mg/kg) demonstrated no adverse effect on late fetal development, labor, delivery, lactation, neonatal viability, or growth of the newborn. Doses equivalent to 50 and 10 times the recommended maximum human dose of ofloxacin (based on mg/kg) were fetotoxic (i.e., decreased fetal body weight and increased fetal mortality) in rats and rabbits, respectively. Minor skeletal variations were reported in rats receiving doses of 810 mg/kg/day, which is more than 10 times higher than the recommended maximum human dose based on mg/m 2 . There are, however, no adequate and well-controlled studies in pregnant women. Ofloxacin should be used during pregnancy only if the potential benefit justifies the potential risk to the fetus (see WARNINGS ). Nursing Mothers In lactating females, a single oral 200 mg dose of ofloxacin resulted in concentrations of ofloxacin in milk that were similar to those found in plasma. Because of the potential for serious adverse reactions from ofloxacin in nursing infants, a decision should be made whether to discontinue nursing or to discontinue the drug, taking into account the importance of the drug to the mother (see WARNINGS and ADVERSE REACTIONS ). Pediatric Use Safety and effectiveness in pediatric patients and adolescents below the age of 18 years have not been established. Ofloxacin causes arthropathy (arthrosis) and osteochondrosis in juvenile animals of several species (see WARNINGS ). Geriatric Use Geriatric patients are at increased risk for developing severe tendon disorders including tendon rupture when being treated with a fluoroquinolone such as ofloxacin. This risk is further increased in patients receiving concomitant corticosteroid therapy. Tendinitis or tendon rupture can involve the Achilles, hand, shoulder, or other tendon sites and can occur during or after completion of therapy; cases occurring up to several months after fluoroquinolone treatment have been reported. Caution should be used when prescribing ofloxacin to elderly patients especially those on corticosteroids. Patients should be informed of this potential side effect and advised to discontinue ofloxacin and contact their healthcare provider if any symptoms of tendinitis or tendon rupture occur (See Boxed Warning ; WARNINGS ; and ADVERSE REACTIONS, Postmarketing Adverse Event Reports ). In phase 2/3 clinical trials with ofloxacin, 688 patients (14.2%) were ≥ 65 years of age. Of these, 436 patients (9%) were between the ages of 65 and 74 and 252 patients (5.2%) were 75 years or older. There was no apparent difference in the frequency or severity of adverse reactions in elderly adults compared with younger adults. The pharmacokinetic properties of ofloxacin in elderly subjects are similar to those in younger subjects. Drug absorption appears to be unaffected by age. Dosage adjustment is necessary for elderly patients with impaired renal function (creatinine clearance rate ≤ 50 mL/min) due to reduced clearance of ofloxacin. In comparative studies, the frequency and severity of most drug-related nervous system events in patients ≥65 years of age were comparable for ofloxacin and control drugs. The only differences identified were an increase in reports of insomnia (3.9% vs. 1.5%) and headache (4.7% vs. 1.8%) with ofloxacin. It is important to note that these geriatric safety data are extracted from 44 comparative studies where the adverse reaction information from 20 different controls (other antibiotics or placebo) were pooled for comparison with ofloxacin. The clinical significance of such a comparison is not clear (see CLINICAL PHARMACOLOGY and DOSAGE AND ADMINISTRATION ). Elderly patients may be more sensitive to drug-associated effects on the QT interval. Therefore, precaution should be taken when using ofloxacin with concomitant drugs that can result in prolongation of the QT interval (e.g. Class IA or Class III antiarrhythmics) or in patients with risk factors for torsade de pointes (e.g. known QT prolongation, uncorrected hypokalemia) (see PRECAUTIONS , General, Torsade de Pointes ). Epidemiologic studies report an increased rate of aortic aneurysm and dissection within two months following use of fluoroquinolones, particularly in elderly patients [see Warnings ].

The following is a compilation of the data for ofloxacin based on clinical experience with both the oral and intravenous formulations. The incidence of drug-related adverse reactions in patients during Phase 2 and 3 clinical trials was 11%. Among patients receiving multiple-dose therapy, 4% discontinued ofloxacin due to adverse experiences. In clinical trials, the following events were considered likely to be drug-related in patients receiving multiple doses of ofloxacin: nausea 3%, insomnia 3%, headache 1%, dizziness 1%, diarrhea 1%, vomiting 1%, rash 1%, pruritus 1%, external genital pruritus in women 1%, vaginitis 1%, dysgeusia 1%. In clinical trials, the most frequently reported adverse events, regardless of relationship to drug, were: nausea 10%, headache 9%, insomnia 7%, external genital pruritus in women 6%, dizziness 5%, vaginitis 5%, diarrhea 4%, vomiting 4%. In clinical trials, the following events, regardless of relationship to drug, occurred in 1 to 3% of patients: abdominal pain and cramps, chest pain, decreased appetite, dry mouth, dysgeusia, fatigue, flatulence, gastrointestinal distress, nervousness, pharyngitis, pruritus, fever, rash, sleep disorders, somnolence, trunk pain, vaginal discharge, visual disturbances, and constipation. Additional events, occurring in clinical trials at a rate of less than 1%, regardless of relationship to drug, were: Body as a Whole: asthenia, chills, malaise, extremity pain, pain, epistaxis Cardiovascular System: cardiac arrest, edema, hypertension, hypotension, palpitations, vasodilation Gastrointestinal System: dyspepsia Genital/Reproductive System: burning, irritation, pain and rash of the female genitalia; dysmenorrhea; menorrhagia; metrorrhagia Musculoskeletal System: arthralgia, myalgia Nervous System: seizures, anxiety, cognitive change, depression, dream abnormality, euphoria, hallucinations, paresthesia, syncope, vertigo, tremor, confusion Nutritional/Metabolic: thirst, weight loss Respiratory System: respiratory arrest, cough, rhinorrhea Skin/Hypersensitivity: angioedema, diaphoresis, urticaria, vasculitis Special Senses: decreased hearing acuity, tinnitus, photophobia Urinary System: dysuria, urinary frequency, urinary retention The following laboratory abnormalities appeared in ≥ 1% of patients receiving multiple doses of ofloxacin. It is not known whether these abnormalities were caused by the drug or the underlying conditions being treated. Hematopoietic: anemia, leukopenia, leukocytosis, neutropenia, neutrophilia, increased band forms, lymphocytopenia, eosinophilia, lymphocytosis, thrombocytopenia, thrombocytosis, elevated ESR Hepatic: elevated: alkaline phosphatase, AST (SGOT), ALT (SGPT) Serum Chemistry: hyperglycemia, hypoglycemia, elevated creatinine, elevated BUN Urinary: glucosuria, proteinuria, alkalinuria, hyposthenuria, hematuria, pyuria Postmarketing Adverse Events Additional adverse events, regardless of relationship to drug, reported from worldwide marketing experience with quinolones, including ofloxacin: Clinical Cardiovascular System: cerebral thrombosis, pulmonary edema, tachycardia, hypotension/shock, syncope, torsade de pointes. Endocrine/Metabolic: hyper- or hypoglycemia, especially in diabetic patients on insulin or oral hypoglycemic agents (see PRECAUTIONS , General and Drug Interactions ). Gastrointestinal System: hepatic dysfunction including: hepatic necrosis, jaundice (cholestatic or hepatocellular), hepatitis; intestinal perforation; hepatic failure (including fatal cases); pseudomembranous colitis (the onset of pseudomembranous colitis symptoms may occur during or after antimicrobial treatment), GI hemorrhage; hiccough, painful oral mucosa, pyrosis (see WARNINGS ). Genital/Reproductive System: vaginal candidiasis Hematopoietic: anemia, including hemolytic and aplastic; hemorrhage, pancytopenia, agranulocytosis, leukopenia, reversible bone marrow depression, thrombocytopenia, thrombotic thrombocytopenic purpura, petechiae, ecchymosis/bruising (see WARNINGS ). Musculoskeletal: tendinitis/rupture; weakness; rhabdomyolysis (see WARNINGS ). Nervous System: nightmares; suicidal thoughts or acts, disorientation, psychotic reactions, paranoia; phobia, agitation, restlessness, aggressiveness/hostility, manic reaction, emotional lability; peripheral neuropathy that may be irreversible, ataxia, incoordination; exacerbation of: myasthenia gravis and extrapyramidal disorders; dysphasia, lightheadedness (see WARNINGS and PRECAUTIONS ). Respiratory System: dyspnea, bronchospasm, allergic pneumonitis, stridor (see WARNINGS ). Skin/Hypersensitivity: anaphylactic (-toid) reactions/shock; purpura, serum sickness, erythema multiforme/Stevens-Johnson syndrome, erythema nodosum, exfoliative dermatitis, hyperpigmentation, toxic epidermal necrolysis, conjunctivitis, photosensitivity/phototoxicity reaction, vesiculobullous eruption (see WARNINGS and PRECAUTIONS ). Special Senses: diplopia, nystagmus, blurred vision, disturbances of: taste, smell, hearing and equilibrium, usually reversible following discontinuation Urinary System: anuria, polyuria, renal calculi, renal failure, interstitial nephritis, hematuria (see WARNINGS and PRECAUTIONS ). Laboratory Hematopoietic: prolongation of prothrombin time Serum Chemistry: acidosis, elevation of: serum triglycerides, serum cholesterol, serum potassium, liver function tests including: GGTP, LDH, bilirubin Urinary: albuminuria, candiduria In clinical trials using multiple-dose therapy, ophthalmologic abnormalities, including cataracts and multiple punctate lenticular opacities, have been noted in patients undergoing treatment with other quinolones. The relationship of the drugs to these events is not presently established. CRYSTALLURIA and CYLINDRURIA HAVE BEEN REPORTED with other quinolones.

Following oral administration, the bioavailability of ofloxacin in the tablet formulation is approximately 98%. Maximum serum concentrations are achieved one to two hours after an oral dose. Absorption of ofloxacin after single or multiple doses of 200 to 400 mg is predictable, and the amount of drug absorbed increases proportionately with the dose. Ofloxacin has biphasic elimination. Following multiple oral doses at steady-state administration, the half-lives are approximately 4 to 5 hours and 20 to 25 hours. However, the longer half-life represents less than 5% of the total AUC. Accumulation at steady-state can be estimated using a half-life of 9 hours. The total clearance and volume of distribution are approximately similar after single or multiple doses. Elimination is mainly by renal excretion. The following are mean peak serum concentrations in healthy 70 to 80 kg male volunteers after single oral doses of 200, 300, or 400 mg of ofloxacin or after multiple oral doses of 400 mg. Oral Dose Serum Concentration 2 Hours After Admin. (mcg/mL) Area Under the Curve (AUC ( 0 to ∞) )(mcg

• h/mL) 200 mg single dose 1.5 14.1 300 mg single dose 2.4 21.2 400 mg single dose 2.9 31.4 400 mg steady-state 4.6 61.0 Steady-state concentrations were attained after four oral doses, and the area under the curve (AUC) was approximately 40% higher than the AUC after single doses. Therefore, after multiple-dose administration of 200 mg and 300 mg doses, peak serum levels of 2.2 mcg/mL and 3.6 mcg/mL, respectively, are predicted at steady-state. In vitro , approximately 32% of the drug in plasma is protein bound. The single dose and steady-state plasma profiles of ofloxacin injection were comparable in extent of exposure (AUC) to those of ofloxacin tablets when the injectable and tablet formulations of ofloxacin were administered in equal doses (mg/mg) to the same group of subjects. The mean steady-state AUC (0 to 12) attained after the intravenous administration of 400 mg over 60 min was 43.5 mcg
• h/mL; the mean steady-state AUC (0 to 12) attained after the oral administration of 400 mg was 41.2 mcg
• h/mL (two one-sided t-test, 90% confidence interval was 103 to 109). (see following chart). Between 0 and 6 h following the administration of a single 200 mg oral dose of ofloxacin to 12 healthy volunteers, the average urine ofloxacin concentration was approximately 220 mcg/mL. Between 12 and 24 hours after administration, the average urine ofloxacin level was approximately 34 mcg/mL. Following oral administration of recommended therapeutic doses, ofloxacin has been detected in blister fluid, cervix, lung tissue, ovary, prostatic fluid, prostatic tissue, skin, and sputum. The mean concentration of ofloxacin in each of these various body fluids and tissues after one or more doses was 0.8 to 1.5 times the concurrent plasma level. Inadequate data are presently available on the distribution or levels of ofloxacin in the cerebrospinal fluid or brain tissue. Ofloxacin has a pyridobenzoxazine ring that appears to decrease the extent of parent compound metabolism. Between 65% and 80% of an administered oral dose of ofloxacin is excreted unchanged via the kidneys within 48 hours of dosing. Studies indicate that less than 5% of an administered dose is recovered in the urine as the desmethyl or N-oxide metabolites. Four to eight percent of an ofloxacin dose is excreted in the feces. This indicates a small degree of biliary excretion of ofloxacin. The administration of ofloxacin tablets with food does not affect the C max and AUC ∞ of the drug, but T max is prolonged. Clearance of ofloxacin is reduced in patients with impaired renal function (creatinine clearance rate < 50 mL/min), and dosage adjustment is necessary. (see PRECAUTIONS, General and DOSAGE AND ADMINISTRATION ). Following oral administration to healthy elderly subjects (65 to 81 years of age), maximum plasma concentrations are usually achieved one to two hours after single and multiple twice-daily doses, indicating that the rate of oral absorption is unaffected by age or gender. Mean peak plasma concentrations in elderly subjects were 9 to 21% higher than those observed in younger subjects. Gender differences in the pharmacokinetic properties of elderly subjects have been observed. Peak plasma concentrations were 114% and 54% higher in elderly females compared to elderly males following single and multiple twice-daily doses. [This interpretation was based on study results collected from two separate studies.] Plasma concentrations increase dose-dependently with the increase in doses after single oral dose and at steady state. No differences were observed in the volume of distribution values between elderly and younger subjects. As in younger subjects, elimination is mainly by renal excretion as unchanged drug in elderly subjects, although less drug is recovered from renal excretion in elderly subjects. Consistent with younger subjects, less than 5% of an administered dose was recovered in the urine as the desmethyl and N-oxide metabolites in the elderly. A longer plasma half-life of approximately 6.4 to 7.4 hours was observed in elderly subjects, compared with 4 to 5 hours for young subjects. Slower elimination of ofloxacin is observed in elderly subjects as compared with younger subjects which may be attributable to the reduced renal function and renal clearance observed in the elderly subjects. Because ofloxacin is known to be substantially excreted by the kidney, and elderly patients are more likely to have decreased renal function, dosage adjustment is necessary for elderly patients with impaired renal function as recommended for all patients. (see PRECAUTIONS, General and DOSAGE AND ADMINISTRATION ). MICROBIOLOGY Ofloxacin is a quinolone antimicrobial agent. The mechanism of action of ofloxacin and other fluoroquinolone antimicrobials involves inhibition of bacterial topoisomerase IV and DNA gyrase (both of which are type II topoisomerases), enzymes required for DNA replication, transcription, repair and recombination. Ofloxacin has in vitro activity against a wide range of gram-negative and gram-positive microorganisms. Ofloxacin is often bactericidal at concentrations equal to or slightly greater than inhibitory concentrations. Fluoroquinolones, including ofloxacin, differ in chemical structure and mode of action from aminoglycosides, macrolides and β-lactam antibiotics, including penicillins. Fluoroquinolones may, therefore, be active against bacteria resistant to these antimicrobials. Resistance to ofloxacin due to spontaneous mutation in vitro is a rare occurrence (range: 10 -9 to 10 -11 ). Although cross-resistance has been observed between ofloxacin and some other fluoroquinolones, some microorganisms resistant to other fluoroquinolones may be susceptible to ofloxacin. Ofloxacin has been shown to be active against most strains of the following microorganisms both in vitro and in clinical infections as described in the INDICATIONS AND USAGE section: Aerobic Gram-Positive Microorganisms Staphylococcus aureus (methicillin-susceptible strains) Streptococcus pneumoniae (penicillin-susceptible strains) Streptococcus pyogenes Aerobic Gram-Negative Microorganisms Citrobacter (diversus) koseri Enterobacter aerogenes Escherichia coli Haemophilus influenzae Klebsiella pneumoniae Neisseria gonorrhoeae Proteus mirabilis Pseudomonas aeruginosa As with other drugs in this class, some strains of Pseudomonas aeruginosa may develop resistance fairly rapidly during treatment with ofloxacin. Other Microorganisms Chlamydia trachomatis The following in vitro data are available, but their clinical significance is unknown. Ofloxacin exhibits in vitro minimum inhibitory concentrations (MIC values) of 2 mcg/mL or less against most (≥ 90%) strains of the following microorganisms; however, the safety and effectiveness of ofloxacin in treating clinical infections due to these microorganisms have not been established in adequate and well-controlled trials. Aerobic Gram-Positive Microorganisms Staphylococcus epidermidis (methicillin-susceptible strains) Staphylococcus saprophyticus Streptococcus pneumoniae (penicillin-resistant strains) Aerobic Gram-Negative Microorganisms Acinetobacter calcoaceticus Bordetella pertussis Citrobacter freundii Enterobacter cloacae Haemophilus ducreyi Klebsiella oxytoca Moraxella catarrhalis Morganella morganii Proteus vulgaris Providencia rettgeri Providencia stuartii Serratia marcescens Anaerobic Microorganisms Clostridium perfringes Other Microorganisms Chlamydia pneumoniae Gardnerella vaginalis Legionella pneumophila Mycoplasma hominis Mycoplasma pneumoniae Ureaplasma urealyticum Ofloxacin is not active against Treponema pallidum (see WARNINGS ). Many strains of other streptococcal species, Enterococcus species, and anaerobes are resistant to ofloxacin. Susceptibility Tests Dilution Techniques Quantitative methods are used to determine antimicrobial minimum inhibitory concentrations (MIC values). These MIC values provide estimates of the susceptibility of bacteria to antimicrobial compounds. The MIC values should be determined using a standardized procedure. Standardized procedures are based on a dilution method 1,3 (broth or agar) or equivalent with standardized inoculum concentrations and standardized concentrations of ofloxacin powder. The MIC values should be interpreted according to the following criteria: For testing Enterobacteriaceae , methicillin-susceptible Staphylococcus aureus , and Pseudomonas aeruginosa : MIC (mcg/mL) Interpretation ≤ 2 Susceptible (S) 4 Intermediate (I) ≥ 8 Resistant (R) For testing Haemophilus influenzae: a MIC (mcg/mL) Interpretation ≤ 2 Susceptible (S) a This interpretive standard is applicable only to broth microdilution susceptibility tests with Haemophilus influenzae using Haemophilus Test Medium. 1,3 The current absence of data on resistant strains precludes defining any results other than “Susceptible.” Strains yielding MIC results suggestive of a “nonsusceptible” category should be submitted to a reference laboratory for further testing. For testing Neisseria gonorrhoeae : b MIC (mcg/mL) Interpretation < 0.25 Susceptible (S) 0.5 to 1 Intermediate (I) > 2 Resistant (R) b These interpretive standards are applicable only to agar dilution tests using GC agar base and 1% defined growth supplement incubated in 5% CO 2 . For testing Streptococcus pneumoniae and Streptococcus pyogenes : c MIC (mcg/mL) Interpretation ≤ 2 Susceptible (S) 4 Intermediate (I) ≥ 8 Resistant (R) c These interpretive standards are applicable only to broth microdilution susceptibility tests using cation-adjusted Mueller-Hinton broth with 2 to 5% lysed horse blood. A report of “Susceptible” indicates that the pathogen is likely to be inhibited if the antimicrobial compound in the blood reaches the concentration usually achievable. A report of “Intermediate” indicates that the result should be considered equivocal, and, if the microorganism is not fully susceptible to alternative, clinically feasible drugs, the test should be repeated. This category implies possible clinical applicability in body sites where the drug is physiologically concentrated or in situations where a high dosage of drug can be used. This category also provides a buffer zone which prevents small uncontrolled technical factors from causing major discrepancies in interpretation. A report of “Resistant” indicates that the pathogen is not likely to be inhibited if the antimicrobial compound in the blood reaches the concentration usually achievable; other therapy should be selected. Standardized susceptibility test procedures require the use of laboratory control microorganisms to control the technical aspects of the laboratory procedures. Standard ofloxacin powder should provide the following MIC values: Microorganism MIC Range (mcg/mL) Escherichia coli ATCC 25922 0.015 to 0.12 Haemophilus influenzae ATCC 49247 d 0.016 to 0.06 Neisseria gonorrhoeae ATCC 49226 e 0.004 to 0.016 Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853 1 to 8 Staphylococcus aureus ATCC 29213 0.12 to 1 Streptococcus pneumoniae ATCC 49619 f 1 to 4 d This quality control range is applicable only to H. influenzae ATCC 49247 tested by a microdilution procedure using Haemophilus Test Medium (HTM). 1,3 e This quality control range is applicable only to N. gonorrhoeae ATCC 49226 tested by an agar dilution procedure using GC agar base with 1% defined growth supplement incubated in 5% CO 2 . f This quality control range is applicable only to S. pneumoniae ATCC 49619 tested by a microdilution procedure using cation-adjusted Mueller-Hinton broth with 2 to 5% lysed horse blood. Diffusion Techniques Quantitative methods that require measurement of zone diameters also provide reproducible estimates of the susceptibility of bacteria to antimicrobial compounds. One such standardized procedure 2 requires the use of standardized inoculum concentrations. This procedure uses paper disks impregnated with 5 mcg ofloxacin to test the susceptibility of microorganisms to ofloxacin. Reports from the laboratory providing results of the standard single-disk susceptibility test with a 5 mcg ofloxacin disk should be interpreted according to the following criteria: For testing Enterobacteriaceae , methicillin-susceptible Staphylococcus aureus , and Pseudomonas aeruginosa : Zone Diameter (mm) Interpretation ≥ 16 Susceptible (S) 13 to 15 Intermediate (I) ≤ 12 Resistant (R) For testing Haemophilus influenzae: g Zone Diameter (mm) Interpretation ≥ 16 Susceptible (S) g This zone diameter standard is applicable only to disk diffusion tests with Haemophilus influenzae using Haemophilus Test Medium (HTM) 2 incubated in 5% CO 2 . The current absence of data on resistant strains precludes defining any results other than “Susceptible.” Strains yielding zone diameter results suggestive of a “nonsusceptible” category should be submitted to a reference laboratory for further testing. For testing Neisseria gonorrhoeae : h Zone Diameter (mm) Interpretation ≥ 31 Susceptible (S) 25 to 30 Intermediate (I) ≤ 24 Resistant (R) h These zone diameter standards are applicable only to disk diffusion tests using GC agar base and 1% defined growth supplement incubated in 5% CO 2 . For testing Streptococcus pneumoniae and Streptococcus pyogenes : i Zone Diameter (mm) Interpretation ≥ 16 Susceptible (S) 13 to 15 Intermediate (I) ≤ 12 Resistant (R) i These zone diameter standards are applicable only to disk diffusion tests performed using Mueller-Hinton agar supplemented with 5% defibrinated sheep blood and incubated in 5% CO 2 . Interpretation should be as stated above for results using dilution techniques. Interpretation involves correlation of the diameter obtained in the disk test with the MIC for ofloxacin. As with standardized dilution techniques, diffusion methods require the use of laboratory control microorganisms that are used to control the technical aspects of the laboratory procedures. For the diffusion technique, the 5 mcg ofloxacin disk should provide the following zone diameters in these laboratory quality control strains: Microorganism Zone Diameter (mm) Escherichia coli ATCC 25922 29 to 33 Haemophilus influenzae ATCC 49247 j 31 to 40 Neisseria gonorrhoeae ATCC 49226 k 43 to 51 Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853 17 to 21 Staphylococcus aureus ATCC 25923 24 to 28 Streptococcus pneumoniae ATCC 49619 l 16 to 21 j This quality control range is applicable only to H. influenzae ATCC 49247 tested by a disk diffusion procedure using Haemophilus Test Medium (HTM) 2 incubated in 5% CO 2 . k This quality control range is applicable only to N. gonorrhoeae ATCC 49226 tested by a disk diffusion procedure using GC agar base with 1% defined growth supplement incubated in 5% CO 2 . l This quality control range is applicable only to S. pneumoniae ATCC 49619 tested by a disk diffusion procedure using Mueller-Hinton agar supplemented with 5% defibrinated sheep blood and incubated in 5% CO 2 . ofloxacin-fig2-graph

Advise the patient to read the FDA -approved patient labeling (Medication Guide) Serious Adverse Reactions Advise patients to stop taking ofloxacin if they experience an adverse reaction and to call their healthcare provider for advice on completing the full course of treatment with another antibacterial drug. Inform patients of the following serious adverse reactions that have been associated with NOROXIN or other fluoroquinolone use:

• Disabling and potentially irreversible serious adverse reactions that may occur together: Inform patients that disabling and potentially irreversible serious adverse reactions, including tendinitis and tendon rupture, peripheral neuropathies, and central nervous system effects, have been associated with use of ofloxacin and may occur together in the same patient. Inform patients to stop taking ofloxacin immediately if they experience an adverse reaction and to call their healthcare provider.
• Tendon Disorders: instruct patients to contact their healthcare provider if they experience pain, swelling, or inflammation of a tendon, or weakness or inability to use one of their joints; rest and refrain from exercise; and discontinue ofloxacin treatment. The risk of severe tendon disorders with fluoroquinolones is higher in older patients usually over 60 years of age, in patients taking corticosteroid drugs, and in patients with kidney, heart or lung transplants.
• Peripheral Neuropathies: Inform patients that peripheral neuropathies have been associated with the use of ofloxacin, that symptoms may occur soon after initiation of therapy and may be irreversible. If symptoms of peripheral neuropathy including pain, burning, tingling, numbness, and/or weakness develop, patients should immediately discontinue ofloxacin and contact their physicians.
• Central nervous system effects (for example, convulsions, dizziness, lightheadedness, increased intracranial pressure): Inform patients that convulsions have been reported in patients receiving fluoroquinolones, including ofloxacin. Instruct patients to notify their physician before taking this drug if they have a history of convulsions. Inform patients that they should know how they react to ofloxacin before they operate an automobile or machinery or engage in other activities requiring mental alertness and coordination. Instruct patients to notify their physician if persistent headache with or without blurred vision occurs.
• Myasthenia gravis: inform patients that fluoroquinolones like ofloxacin may cause worsening of myasthenia gravis symptoms, including muscle weakness and breathing problems. Patients should call their healthcare provider right away if you have any worsening muscle weakness or breathing problems.
• Hypersensitivity Reactions: Inform patients that ofloxacin can cause hypersensitivity reactions, even following a single dose, and to discontinue the drug at the first sign of a skin rash, hives or other skin reactions, a rapid heartbeat, difficulty in swallowing or breathing, any swelling suggesting angioedema (for example, swelling of the lips, tongue, face, tightness of the throat, hoarseness), or other symptoms of an allergic reaction.
• Hepatotoxicity: Inform patients that severe hepatotoxicity (including acute hepatitis and fatal events) has been reported in patients taking ofloxacin. Instruct patients to inform their physician if they experience any signs or symptoms of liver injury including: loss of appetite, nausea, vomiting, fever, weakness, tiredness, right upper quadrant tenderness, itching, yellowing of the skin and eyes, light colored bowel movements or dark colored urine.
• Diarrhea: Diarrhea is a common problem caused by antibiotics which usually ends when the antibiotic is discontinued. Sometimes after starting treatment with antibiotics, patients can develop watery and bloody stools (with or without stomach cramps and fever) even as late as two or more months after having taken the last dose of the antibiotic. If this occurs, instruct patients to contact their physician as soon as possible.
• Photosensitivity/Phototoxicity: Inform patients that photosensitivity/phototoxicity has been reported in patients receiving fluoroquinolones. Patients should minimize or avoid exposure to natural or artificial sunlight (tanning beds or UVA/B treatment) while taking quinolones. If patients need to be outdoors while using quinolones, they should wear loose-fitting clothes that protect skin from sun exposure and discuss other sun protection measures with their physician. If a sunburn-like reaction or skin eruption occurs, patients should contact their physician. Other Information Patients should be advised:
• to drink fluids liberally.
• that mineral supplements, vitamins with iron or minerals, calcium-, aluminum- or magnesium-based antacids, sucralfate or didanosine chewable/buffered tablets or the pediatric powder for oral solution should not be taken within the two-hour period before or within the two-hour period after taking ofloxacin (see Drug Interactions )
• that ofloxacin can be taken without regard to meals
• Patients should be counseled that antibacterial drugs including ofloxacin tablets should only be used to treat bacterial infections. They do not treat viral infections (e.g., the common cold). When ofloxacin tablets are prescribed to treat a bacterial infection, patients should be told that although it is common to feel better early in the course of therapy, the medication should be taken exactly as directed. Skipping doses or not completing the full course of therapy may (1) decrease the effectiveness of the immediate treatment and (2) increase the likelihood that bacteria will develop resistance and will not be treatable by ofloxacin tablets or other antibacterial drugs in the future.
• that if they are diabetic and are being treated with insulin or an oral hypoglycemic drug, to discontinue ofloxacin immediately if a hypoglycemic reaction occurs and consult a physician (see PRECAUTIONS , General and Drug Interactions );
• that convulsions have been reported in patients taking quinolones, including ofloxacin, and to notify their physician before taking this drug if there is a history of this condition;
• to inform their physician of any personal or family history of QTC prolongation or proarrhythmic conditions such as hypokalemia, bradycardia, or recent myocardial ischemia; if they are taking any class IA (quinidine, procainamide), or class III (amiodarone, sotalol) antiarrhythmic agents. Patients should notify their physicians if they have any symptoms of prolongation of the QTC interval including prolonged heart palpitations or a loss of consciousness.
• Aortic aneurysm and dissection: Inform patients to seek emergency medical care if they experience sudden chest, stomach, or back pain.