اولانزاپین

اولانزاپین یک آنتی سایکوتیک غیر معمول است که نشان داده شده است: به عنوان فرمول خوراکی برای موارد:

• درمان اسکیزوفرنی. (1.1)
• بزرگسالان: اثربخشی در سه کارآزمایی بالینی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی ایجاد شد: دو کارآزمایی 6 هفته‌ای و یک کارآزمایی نگهدارنده. (14.1)
• نوجوانان (سنین 13 تا 17): اثربخشی در یک کارآزمایی 6 هفته ای در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی ثابت شد (14.1). پتانسیل افزایش یافته (در نوجوانان در مقایسه با بزرگسالان) برای افزایش وزن و دیس لیپیدمی ممکن است باعث شود پزشکان ابتدا داروهای دیگر را برای نوجوانان تجویز کنند. (1.1)
• درمان حاد اپیزودهای شیدایی یا مختلط مرتبط با اختلال دوقطبی I و درمان نگهدارنده اختلال دوقطبی I. (1.2)
• بزرگسالان: اثربخشی در سه کارآزمایی بالینی در بیماران مبتلا به دوره‌های شیدایی یا مختلط اختلال دوقطبی I ثابت شد: دو کارآزمایی 3 تا 4 هفته‌ای و یک کارآزمایی نگهدارنده. (14.2)
• نوجوانان (سنین 13 تا 17): اثربخشی در یک کارآزمایی 3 هفته‌ای در بیماران مبتلا به دوره‌های شیدایی یا مختلط مرتبط با اختلال دوقطبی I ثابت شد (14.2). پتانسیل افزایش یافته (در نوجوانان در مقایسه با بزرگسالان) برای افزایش وزن و دیس لیپیدمی ممکن است باعث شود پزشکان ابتدا داروهای دیگر را برای نوجوانان تجویز کنند. (1.2)
• درمان دارویی برای بیماران کودکان مبتلا به اسکیزوفرنی یا اختلال دوقطبی I باید تنها پس از ارزیابی تشخیصی کامل و با در نظر گرفتن دقیق خطرات احتمالی انجام شود. (1.3)
• مکمل والپروات یا لیتیوم در درمان دوره های مانیک یا مختلط مرتبط با اختلال دوقطبی I. (1.2)
• اثربخشی در دو کارآزمایی بالینی 6 هفته ای در بزرگسالان ثابت شد (14.2). کارایی نگهداری به طور سیستماتیک ارزیابی نشده است. به عنوان اولانزاپین داخل عضلانی برای:
• درمان بی قراری حاد مرتبط با اسکیزوفرنی و شیدایی دوقطبی I. (1.4)
• اثربخشی در سه کارآزمایی 1 روزه در بزرگسالان مشخص شد. (14.3) به عنوان اولانزاپین و فلوکستین در ترکیب برای موارد:
• درمان دوره های افسردگی مرتبط با اختلال دوقطبی I. (1.5)
• اثربخشی با Symbyax (الانزاپین و فلوکستین در ترکیب) ایجاد شد. به برچسب محصول برای Symbyax مراجعه کنید.
• درمان افسردگی مقاوم به درمان (1.6)
• اثربخشی با Symbyax (الانزاپین و فلوکستین در ترکیب) در بزرگسالان ایجاد شد. به برچسب محصول برای Symbyax مراجعه کنید.

1.1 اسکیزوفرنی اولانزاپین خوراکی برای درمان اسکیزوفرنی اندیکاسیون دارد. اثربخشی در سه کارآزمایی بالینی در بیماران بزرگسال مبتلا به اسکیزوفرنی ایجاد شد: دو کارآزمایی 6 هفته‌ای و یک کارآزمایی نگهدارنده. در بیماران نوجوان مبتلا به اسکیزوفرنی (سنین 13 تا 17)، اثربخشی در یک کارآزمایی 6 هفته ای ثابت شد [به مطالعات بالینی (14.1) مراجعه کنید]. هنگام تصمیم گیری درمورد درمان های جایگزین موجود برای نوجوانان، پزشکان باید پتانسیل افزایش یافته (در نوجوانان در مقایسه با بزرگسالان) برای افزایش وزن و دیس لیپیدمی را در نظر بگیرند. پزشکان هنگام تجویز برای نوجوانان باید خطرات بالقوه درازمدت را در نظر بگیرند و در بسیاری از موارد ممکن است آنها را وادار کند که ابتدا داروهای دیگر را برای نوجوانان تجویز کنند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.5) مراجعه کنید].

1.2 اختلال دوقطبی I (قسمت های مانیک یا مختلط) تک درمانی - اولانزاپین خوراکی برای درمان حاد دوره های مانیک یا مختلط مرتبط با اختلال دوقطبی I و درمان نگهدارنده اختلال دوقطبی I نشان داده شده است. اثربخشی در سه کارآزمایی بالینی در بیماران بزرگسال مبتلا به دوره‌های شیدایی یا مختلط اختلال دوقطبی I ثابت شد: دو کارآزمایی 3 تا 4 هفته ای و یک کارآزمایی نگهدارنده تک درمانی. در بیماران نوجوان مبتلا به دوره های شیدایی یا مختلط مرتبط با اختلال دوقطبی I (سنین 13 تا 17)، اثربخشی در یک کارآزمایی 3 هفته ای ثابت شد [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. هنگام تصمیم گیری درمورد درمان های جایگزین موجود برای نوجوانان، پزشکان باید پتانسیل افزایش یافته (در نوجوانان در مقایسه با بزرگسالان) برای افزایش وزن و دیس لیپیدمی را در نظر بگیرند. پزشکان باید خطرات بالقوه درازمدت را هنگام تجویز برای نوجوانان در نظر بگیرند، و در بسیاری از موارد ممکن است آنها را وادار کند که ابتدا داروهای دیگر را برای نوجوانان تجویز کنند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.5) مراجعه کنید]. درمان کمکی با لیتیوم یا والپروات - اولانزاپین خوراکی برای درمان دوره های مانیک یا مختلط مرتبط با اختلال دوقطبی I به عنوان مکمل لیتیوم یا والپروات اندیکاسیون دارد. اثربخشی در دو کارآزمایی بالینی 6 هفته ای در بزرگسالان مشخص شد. اثربخشی درمان کمکی برای استفاده طولانی مدت به طور سیستماتیک در کارآزمایی های کنترل شده ارزیابی نشده است [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید].

1.3 ملاحظات ویژه در درمان اسکیزوفرنی کودکان و اختلال دوقطبی I اسکیزوفرنی کودکان و اختلال دوقطبی I اختلالات روانی جدی هستند. با این حال، تشخیص می تواند چالش برانگیز باشد. برای اسکیزوفرنی کودکان، نمایه علائم می تواند متغیر باشد، و برای اختلال دوقطبی I، بیماران اطفال ممکن است الگوهای متغیر تناوب علائم شیدایی یا ترکیبی داشته باشند. توصیه می شود که درمان دارویی برای اسکیزوفرنی کودکان و اختلال دوقطبی I فقط پس از انجام ارزیابی تشخیصی کامل و بررسی دقیق خطرات مرتبط با درمان دارویی آغاز شود. درمان دارویی برای اسکیزوفرنی کودکان و اختلال دوقطبی I باید بخشی از یک برنامه درمانی کامل باشد که اغلب شامل مداخلات روانشناختی، آموزشی و اجتماعی است.

1.4 اولانزاپین داخل عضلانی: بی قراری همراه با اسکیزوفرنی و شیدایی دوقطبی I Olanzapine Intra Muscular برای درمان بی قراری حاد همراه با اسکیزوفرنی و مانیا دوقطبی I اندیکاسیون دارد. اثربخشی در 3 کارآزمایی کوتاه‌مدت (24 ساعت درمان IM) کنترل‌شده با دارونما در بیماران بزرگسال بی‌قرار با موارد زیر نشان داده شد: اسکیزوفرنی یا اختلال دوقطبی I (قسمت های شیدایی یا مختلط) [به مطالعات بالینی (14.3) مراجعه کنید]. "آژیتاسیون روانی حرکتی" در DSM-IV به عنوان "فعالیت حرکتی بیش از حد همراه با احساس تنش درونی" تعریف شده است. بیمارانی که بیقراری را تجربه می کنند اغلب رفتارهایی از خود نشان می دهند که در تشخیص و مراقبت آنها اختلال ایجاد می کند، به عنوان مثال، رفتارهای تهدیدآمیز، رفتارهای تشدید کننده یا شدیداً ناراحت کننده، یا رفتار خسته کننده، پزشکان را به سمت استفاده از داروهای ضد روان پریشی داخل عضلانی سوق می دهد. برای دستیابی به کنترل فوری آشفتگی

1.5 اولانزاپین و فلوکستین به صورت ترکیبی: دوره های افسردگی مرتبط با اختلال دوقطبی I بر اساس مطالعات بالینی، اولانزاپین خوراکی و فلوکستین به صورت ترکیبی برای درمان دوره های افسردگی مرتبط با اختلال دوقطبی I نشان داده شده است. هنگام استفاده از اولانزاپین و فلوکستین به صورت ترکیبی، به بخش مطالعات بالینی درج بسته برای Symbyax مراجعه کنید. تک درمانی اولانزاپین برای درمان دوره های افسردگی مرتبط با اختلال دوقطبی I اندیکاسیون ندارد.

1.6 اولانزاپین و فلوکستین به صورت ترکیبی: افسردگی مقاوم در برابر درمان اولانزاپین خوراکی و فلوکستین به صورت ترکیبی برای درمان افسردگی مقاوم به درمان (اختلال افسردگی اساسی در بیمارانی که به 2 کارآزمایی جداگانه از داروهای ضدافسردگی مختلف با دوز کافی و مدت زمان در بیماران بزرگسالان پاسخ نمی دهند) اندیکاسیون دارد. هنگام استفاده از اولانزاپین و فلوکستین به صورت ترکیبی، به بخش مطالعات بالینی درج بسته برای Symbyax مراجعه کنید. تک درمانی اولانزاپین برای درمان افسردگی مقاوم به درمان اندیکاسیون ندارد.

اسکیزوفرنی در بزرگسالان ( 2.1 ) خوراکی: با 5 تا 10 میلی گرم یک بار در روز شروع شود. هدف: 10 میلی گرم در روز در طی چند روز اسکیزوفرنی در نوجوانان (2.1) خوراکی: از 2.5 تا 5 میلی گرم یک بار در روز شروع شود. هدف: 10 میلی گرم در روز اختلال دوقطبی I (قسمت های شیدایی یا مختلط) در بزرگسالان (2.2) خوراکی: از 10 یا 15 میلی گرم یک بار در روز اختلال دوقطبی I (قسمت های شیدایی یا مختلط) در نوجوانان شروع شود (2.2) خوراکی: از 2.5 تا 5 میلی گرم یک بار در روز شروع کنید. هدف: 10 میلی گرم در روز اختلال دوقطبی I (قسمت های شیدایی یا مختلط) همراه با لیتیوم یا والپروات در بزرگسالان (2.2) خوراکی: شروع با 10 میلی گرم یک بار در روز تحریک همراه با اسکیزوفرنی و شیدایی دوقطبی I در بزرگسالان (2.4) IM: 10 میلی گرم (5 میلی گرم در هنگام جنگ بالینی یا 7 میلی گرم بالینی). افت فشار خون قبل از دوز بعدی (حداکثر 3 دوز به فاصله 2 تا 4 ساعت) دوره های افسردگی مرتبط با اختلال دوقطبی I در بزرگسالان (2.5) خوراکی همراه با فلوکستین: با 5 میلی گرم الانزاپین خوراکی و 20 میلی گرم فلوکستین یک بار در روز شروع شود. فلوکستین: شروع با 2.5 میلی گرم اولانزاپین خوراکی و 20 میلی گرم فلوکستین یک بار در روز درمان افسردگی مقاوم در برابر افسردگی در بزرگسالان (2.6) خوراکی در ترکیب با فلوکستین: با 5 میلی گرم الانزاپین خوراکی و 20 میلی گرم فلوکستین یک بار در روز شروع کنید.

• دوز اولیه کمتر در بیماران ناتوان یا حساس به فارماکودینامیکی یا بیمارانی که مستعد واکنش های فشار خون هستند یا با پتانسیل متابولیسم کند توصیه می شود. (2.1)
• اولانزاپین ممکن است بدون توجه به وعده های غذایی داده شود. (2.1) اولانزاپین و فلوکستین در ترکیب:
• تنظیم دوز، در صورت نشان دادن، باید با تک تک اجزا بر اساس اثربخشی و تحمل انجام شود. ( 2.5 , 2.6 )
• تک‌تراپی اولانزاپین برای درمان دوره‌های افسردگی مرتبط با اختلال دوقطبی I یا افسردگی مقاوم به درمان توصیه نمی‌شود. ( 2.5 , 2.6 )
• ایمنی مصرف همزمان دوزهای بالای 18 میلی گرم اولانزاپین با 75 میلی گرم فلوکستین در بزرگسالان ارزیابی نشده است. ( 2.5 , 2.6 )
• ایمنی مصرف همزمان دوزهای بالای 12 میلی گرم اولانزاپین با 50 میلی گرم فلوکستین در کودکان و نوجوانان 10 تا 17 ساله ارزیابی نشده است. (2.5)

2.1 اسکیزوفرنی انتخاب دوز بزرگسالان - اولانزاپین خوراکی باید بر اساس برنامه یک بار در روز بدون توجه به وعده های غذایی تجویز شود، معمولاً با 5 تا 10 میلی گرم در ابتدا، با دوز هدف 10 میلی گرم در روز در طی چند روز تجویز می شود. تعدیل دوز بیشتر، در صورت لزوم، معمولاً باید در فواصل کمتر از 1 هفته انجام شود، زیرا حالت پایدار برای اولانزاپین تقریباً برای 1 هفته در بیمار معمولی حاصل نمی شود. هنگامی که تنظیم دوز ضروری است، افزایش/کاهش دوز 5 میلی گرم QD توصیه می شود. اثربخشی در اسکیزوفرنی در محدوده دوز 10 تا 15 میلی گرم در روز در آزمایشات بالینی نشان داده شد. با این حال، دوزهای بالای 10 میلی گرم در روز مؤثرتر از دوز 10 میلی گرم در روز نشان داده نشد. افزایش دوز به بیش از دوز هدف 10 میلی گرم در روز (یعنی به دوز 15 میلی گرم در روز یا بیشتر) تنها پس از ارزیابی بالینی توصیه می شود. اولانزاپین برای استفاده در دوزهای بالای 20 میلی گرم در روز توصیه نمی شود. دوز در جمعیت های خاص - دوز شروع توصیه شده 5 میلی گرم در بیمارانی است که ناتوان هستند، مستعد واکنش های افت فشار خون هستند، در غیر این صورت ترکیبی از عواملی را نشان می دهند که ممکن است منجر به متابولیسم کندتر اولانزاپین شود (مانند بیماران زن غیرسیگاری بالای 65 سال)، یا افرادی که ممکن است از نظر دارویی حساس تر باشند. (5.14)، تداخلات دارویی (7)، و فارماکولوژی بالینی (12.3)]. در صورت اندیکاسیون، افزایش دوز باید با احتیاط در این بیماران انجام شود. درمان نگهدارنده - اثربخشی اولانزاپین خوراکی، 10 میلی گرم در روز تا 20 میلی گرم در روز، در حفظ پاسخ درمانی در بیماران اسکیزوفرنی که به مدت تقریبی 8 هفته تحت الانزاپین ثابت بوده و سپس برای عود بیماری تحت پیگیری قرار گرفته اند، در یک کارآزمایی کنترل شده با دارونما نشان داده شده است.14 را ببینید. ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی که استفاده از اولانزاپین را برای دوره‌های طولانی انتخاب می‌کند، باید به طور دوره‌ای سودمندی طولانی‌مدت دارو برای هر بیمار را مورد ارزیابی مجدد قرار دهد. انتخاب دوز برای نوجوانان - اولانزاپین خوراکی باید بر اساس برنامه یک بار در روز بدون توجه به وعده های غذایی با دوز شروع توصیه شده 2.5 یا 5 میلی گرم، با دوز هدف 10 میلی گرم در روز تجویز شود. اثربخشی در نوجوانان مبتلا به اسکیزوفرنی بر اساس محدوده دوز انعطاف پذیر 2.5 تا 20 میلی گرم در روز در کارآزمایی های بالینی، با میانگین دوز مودال 12.5 میلی گرم در روز (میانگین دوز 11.1 میلی گرم در روز) نشان داده شد. در صورت لزوم تنظیم دوز، افزایش/کاهش دوز 2.5 یا 5 میلی گرم توصیه می شود. ایمنی و اثربخشی دوزهای بالای 20 میلی گرم در روز در کارآزمایی های بالینی ارزیابی نشده است [به مطالعات بالینی (14.1) مراجعه کنید]. درمان نگهدارنده - اثر اولانزاپین برای درمان نگهدارنده اسکیزوفرنی در جمعیت نوجوان به طور سیستماتیک ارزیابی نشده است. با این حال، کارایی نگهداری را می توان از داده های بزرگسالان همراه با مقایسه پارامترهای فارماکوکینتیک اولانزاپین در بیماران بزرگسال و نوجوان برون یابی کرد. بنابراین، به طور کلی توصیه می‌شود که بیماران پاسخ‌دهنده فراتر از پاسخ حاد، اما در کمترین دوز مورد نیاز برای حفظ بهبودی ادامه پیدا کنند. بیماران باید به طور دوره‌ای مجدداً ارزیابی شوند تا نیاز به درمان نگهدارنده مشخص شود.

2.2 اختلال دوقطبی I (قسمت های شیدایی یا مختلط) انتخاب دوز بزرگسالان برای تک درمانی - اولانزاپین خوراکی باید بر اساس برنامه یک بار در روز بدون توجه به وعده های غذایی تجویز شود، معمولاً با 10 یا 15 میلی گرم شروع می شود. تعدیل دوز، در صورت نشان دادن، معمولاً باید در فواصل کمتر از 24 ساعت اتفاق بیفتد، که منعکس کننده رویه ها در کارآزمایی های کنترل شده با دارونما است. هنگامی که تنظیم دوز ضروری است، افزایش/کاهش دوز 5 میلی گرم QD توصیه می شود. اثر ضد جنون کوتاه مدت (3 تا 4 هفته) در محدوده دوز 5 تا 20 میلی گرم در روز در کارآزمایی های بالینی نشان داده شد. ایمنی دوزهای بالای 20 میلی گرم در روز در کارآزمایی های بالینی ارزیابی نشده است [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. تک درمانی نگهدارنده - مزیت حفظ بیماران دوقطبی I تحت تک درمانی با اولانزاپین خوراکی با دوز 5 تا 20 میلی گرم در روز، پس از دستیابی به وضعیت پاسخ به مدت متوسط ​​2 هفته، در یک کارآزمایی کنترل شده نشان داده شد [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی که استفاده از اولانزاپین را برای دوره‌های طولانی انتخاب می‌کند، باید به طور دوره‌ای سودمندی طولانی‌مدت دارو برای هر بیمار را مورد ارزیابی مجدد قرار دهد. انتخاب دوز برای درمان کمکی - هنگامی که به عنوان درمان کمکی برای لیتیوم یا والپروات تجویز می شود، دوز خوراکی اولانزاپین معمولاً باید با 10 میلی گرم یک بار در روز بدون توجه به وعده های غذایی شروع شود. اثر ضد جنون در محدوده دوز 5 تا 20 میلی گرم در روز در آزمایشات بالینی نشان داده شد [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. ایمنی دوزهای بالای 20 میلی گرم در روز در آزمایشات بالینی ارزیابی نشده است. انتخاب دوز برای نوجوانان - اولانزاپین خوراکی باید بر اساس برنامه یک بار در روز بدون توجه به وعده های غذایی با دوز شروع توصیه شده 2.5 یا 5 میلی گرم، با دوز هدف 10 میلی گرم در روز تجویز شود. اثربخشی در نوجوانان مبتلا به اختلال دوقطبی I (قسمت های شیدایی یا مختلط) بر اساس محدوده دوز انعطاف پذیر 2.5 تا 20 میلی گرم در روز در کارآزمایی های بالینی، با میانگین دوز مودال 10.7 میلی گرم در روز (میانگین دوز 8.9 میلی گرم در روز) نشان داده شد. در صورت لزوم تنظیم دوز، افزایش/کاهش دوز 2.5 یا 5 میلی گرم توصیه می شود. ایمنی و اثربخشی دوزهای بالای 20 میلی گرم در روز در کارآزمایی های بالینی ارزیابی نشده است [به مطالعات بالینی (14.2) مراجعه کنید]. درمان نگهدارنده - اثر اولانزاپین برای درمان نگهدارنده اختلال دوقطبی I در جمعیت نوجوان ارزیابی نشده است. با این حال، کارایی نگهداری را می توان از داده های بزرگسالان همراه با مقایسه پارامترهای فارماکوکینتیک اولانزاپین در بیماران بزرگسال و نوجوان برون یابی کرد. بنابراین، به طور کلی توصیه می‌شود که بیماران پاسخ‌دهنده فراتر از پاسخ حاد، اما در کمترین دوز مورد نیاز برای حفظ بهبودی ادامه پیدا کنند. بیماران باید به طور دوره‌ای مجدداً ارزیابی شوند تا نیاز به درمان نگهدارنده مشخص شود.

2.4 اولانزاپین داخل عضلانی: بی قراری همراه با اسکیزوفرنی و شیدایی دوقطبی I انتخاب دوز برای بیماران بزرگسال آشفته مبتلا به اسکیزوفرنی و شیدایی دوقطبی I - اثربخشی الانزاپین عضلانی برای کنترل بی قراری در این اختلالات در محدوده mg5 تا 20 میلی گرم نشان داده شد. دوز توصیه شده در این بیماران 10 میلی گرم است. زمانی که فاکتورهای بالینی ایجاب می کنند، ممکن است دوز کمتر 5 یا 7.5 میلی گرم در نظر گرفته شود [به مطالعات بالینی (14.3) مراجعه کنید]. اگر تحریک دوزهای عضلانی اضافی پس از دوز اولیه ادامه یابد، ممکن است دوزهای بعدی تا 10 میلی گرم تجویز شود. با این حال، اثربخشی دوزهای مکرر اولانزاپین عضلانی برای تزریق در بیماران آشفته به طور سیستماتیک در کارآزمایی‌های بالینی کنترل‌شده ارزیابی نشده است. همچنین، ایمنی کل دوزهای روزانه بیش از 30 میلی گرم یا تزریق 10 میلی گرم که بیشتر از 2 ساعت پس از دوز اولیه و 4 ساعت پس از دوز دوم تجویز می شود، در کارآزمایی های بالینی ارزیابی نشده است. حداکثر دوز اولانزاپین عضلانی (به عنوان مثال، 3 دوز 10 میلی گرمی با فاصله 2 تا 4 ساعت تجویز می شود) ممکن است با بروز قابل توجه افت فشار خون ارتواستاتیک مرتبط باشد [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) مراجعه کنید]. بنابراین، توصیه می شود بیمارانی که نیاز به تزریق عضلانی بعدی دارند، قبل از تجویز هر دوز بعدی از اولانزاپین عضلانی برای تزریق، از نظر افت فشار خون ارتواستاتیک ارزیابی شوند. تجویز دوز اضافی برای بیمار با تغییر وضعیت بالینی قابل توجه در فشار خون سیستولیک توصیه نمی شود. اگر درمان مداوم با اولانزاپین از نظر بالینی اندیکاسیون داشته باشد، الانزاپین خوراکی ممکن است در محدوده 5 تا 20 میلی گرم در روز در اسرع وقت از نظر بالینی مناسب شروع شود [به دوز و نحوه تجویز مراجعه کنید (2.1، 2.2)]. دوز عضلانی در جمعیت های خاص - دوز 5 میلی گرم / تزریق باید برای بیماران سالمند یا زمانی که سایر عوامل بالینی ایجاب می کند در نظر گرفته شود. برای بیمارانی که در غیر این صورت ممکن است ناتوان باشند، مستعد واکنش های کاهش فشار خون باشند یا از نظر فارماکودینامیکی نسبت به اولانزاپین حساس تر باشند، باید دوز کمتری 2.5 میلی گرم در تزریق در نظر گرفته شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.14)، تداخلات دارویی (7.) و فارماکولوژی بالینی (23) مراجعه کنید. تجویز Olanzapine Intra Muscular - Olanzapine IntraMuscular فقط برای استفاده داخل عضلانی در نظر گرفته شده است. به صورت داخل وریدی یا زیر جلدی تجویز نشود. به آرامی و در عمق توده عضلانی تزریق کنید. محصولات دارویی تزریقی باید قبل از تجویز، هر زمان که محلول و ظرف اجازه می دهد، از نظر وجود ذرات معلق و تغییر رنگ به صورت چشمی بازرسی شوند.

2.5 الانزاپین و فلوکستین به صورت ترکیبی: دوره های افسردگی مرتبط با اختلال دوقطبی I هنگام استفاده ترکیبی از اولانزاپین و فلوکستین، همچنین به بخش مطالعات بالینی درج بسته بندی Symbyax مراجعه کنید. بزرگسالان اولانزاپین خوراکی باید همراه با فلوکستین یک بار در روز در شب بدون توجه به وعده های غذایی تجویز شود، معمولاً با 5 میلی گرم الانزاپین خوراکی و 20 میلی گرم فلوکستین شروع می شود. تنظیم دوز، در صورت لزوم، می تواند بر اساس اثربخشی و تحمل در محدوده دوز اولانزاپین خوراکی 5 تا 12.5 میلی گرم و فلوکستین 20 تا 50 میلی گرم انجام شود. اثر ضد افسردگی با اولانزاپین و فلوکستین در ترکیب در بیماران بزرگسال با محدوده دوز اولانزاپین 6 تا 12 میلی گرم و فلوکستین 25 تا 50 میلی گرم نشان داده شد. ایمنی مصرف همزمان دوزهای بالای 18 میلی گرم اولانزاپین با 75 میلی گرم فلوکستین در مطالعات بالینی مورد ارزیابی قرار نگرفته است. کودکان و نوجوانان (10 تا 17 سال) اولانزاپین خوراکی باید همراه با فلوکستین یک بار در روز در شب، بدون توجه به وعده های غذایی، معمولاً با 2.5 میلی گرم الانزاپین خوراکی و 20 میلی گرم فلوکستین شروع شود. تنظیم دوز، در صورت نشان دادن، می تواند بر اساس اثربخشی و تحمل انجام شود. ایمنی مصرف همزمان دوزهای بالای 12 میلی گرم اولانزاپین با 50 میلی گرم فلوکستین در مطالعات بالینی کودکان ارزیابی نشده است. ایمنی و اثربخشی اولانزاپین و فلوکستین به صورت ترکیبی در کارآزمایی‌های بالینی تأیید شده از Symbyax (ترکیب با دوز ثابت اولانزاپین و فلوکستین) تعیین شد. Symbyax بین 3 میلی گرم / 25 میلی گرم (الانزاپین / فلوکستین) در روز و 12 میلی گرم / 50 میلی گرم (الانزاپین / فلوکستین) در روز تجویز می شود. جدول زیر دوزهای منفرد مناسب اولانزاپین و فلوکستین را در مقابل Symbyax نشان می دهد. تنظیم دوز، در صورت نشان دادن، باید با تک تک اجزا بر اساس اثربخشی و تحمل انجام شود. جدول 1: تناظر تقریبی دوز بین Symbyax a و ترکیبی از اولانزاپین و فلوکستین ForSymbyax (میلی گرم در روز) استفاده در ترکیب اولانزاپین (میلی گرم در روز) فلوکستین (میلی گرم در روز) 3 میلی گرم الانزاپین / 25 میلی گرم فلوکستین 6 میلی گرم در 25 میلی گرم فلوکستین 6 میلی گرم در روز اولانزاپین / 25 میلی گرم فلوکستین 6 میلی گرم الانزاپین / 50 میلی گرم فلوکستین 12 میلی گرم اولانزاپین / 50 میلی گرم فلوکستین 2.5 5 10 + 2.5 5 10 + 2.5 20 20 20 40 + 10 40 + 10 a Symbya (اولانزاپین/فلوکستین HCl) ترکیبی با دوز ثابت از اولانزاپین و فلوکستین است. در حالی که هیچ مدرکی برای پاسخ به این سوال وجود ندارد که بیمار تحت درمان ترکیبی اولانزاپین و فلوکستین چه مدت باید در آن بماند، به طور کلی پذیرفته شده است که اختلال دوقطبی I، از جمله دوره‌های افسردگی مرتبط با اختلال دوقطبی I، یک بیماری مزمن است که نیاز به درمان مزمن دارد. ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی باید به‌طور دوره‌ای نیاز به ادامه دارودرمانی را مجدداً بررسی کند. تک درمانی اولانزاپین برای درمان دوره های افسردگی مرتبط با اختلال دوقطبی I اندیکاسیون ندارد.

2.6 اولانزاپین و فلوکستین به صورت ترکیبی: افسردگی مقاوم در برابر درمان هنگام استفاده ترکیبی از اولانزاپین و فلوکستین، همچنین به بخش مطالعات بالینی درج بسته بندی Symbyax مراجعه کنید. اولانزاپین خوراکی باید همراه با فلوکستین یک بار در روز در شب بدون توجه به وعده های غذایی تجویز شود، معمولاً با 5 میلی گرم الانزاپین خوراکی و 20 میلی گرم فلوکستین شروع می شود. تنظیم دوز، در صورت لزوم، می تواند بر اساس اثربخشی و تحمل در محدوده دوز اولانزاپین خوراکی 5 تا 20 میلی گرم و فلوکستین 20 تا 50 میلی گرم انجام شود. اثر ضد افسردگی با اولانزاپین و فلوکستین در ترکیب در بیماران بزرگسال با محدوده دوز اولانزاپین 6 تا 18 میلی گرم و فلوکستین 25 تا 50 میلی گرم نشان داده شد. ایمنی و اثربخشی اولانزاپین در ترکیب با فلوکستین در کارآزمایی‌های بالینی تأیید شده از Symbyax (ترکیب با دوز ثابت اولانزاپین و فلوکستین) تعیین شد. Symbyax بین 3 میلی گرم / 25 میلی گرم (الانزاپین / فلوکستین) در روز و 12 میلی گرم / 50 میلی گرم (الانزاپین / فلوکستین) در روز تجویز می شود. جدول 1 در بالا دوزهای منفرد مناسب اولانزاپین و فلوکستین را در مقابل سیمبیاکس نشان می دهد. تنظیم دوز، در صورت نشان دادن، باید با تک تک اجزا بر اساس اثربخشی و تحمل انجام شود. در حالی که هیچ مدرکی برای پاسخ به این سوال وجود ندارد که یک بیمار تحت درمان با اولانزاپین و فلوکستین به طور ترکیبی چه مدت باید در آن بماند، به طور کلی پذیرفته شده است که افسردگی مقاوم به درمان (اختلال افسردگی اساسی در بیماران بزرگسالی که به 2 کارآزمایی جداگانه از داروهای ضد افسردگی مختلف با دوز و مدت کافی در دوره فعلی پاسخ نمی‌دهند) یک مزمن است. بیماری که نیاز به درمان مزمن دارد. ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی باید به‌طور دوره‌ای نیاز به ادامه دارودرمانی را مجدداً بررسی کند. ایمنی مصرف همزمان دوزهای بالای 18 میلی گرم اولانزاپین با 75 میلی گرم فلوکستین در مطالعات بالینی مورد ارزیابی قرار نگرفته است. تک درمانی اولانزاپین برای درمان افسردگی مقاوم به درمان (اختلال افسردگی اساسی در بیمارانی که به 2 داروی ضد افسردگی با دوز و مدت کافی در دوره فعلی پاسخ نمی دهند) اندیکاسیون ندارد.

2.7 اولانزاپین و فلوکستین در ترکیب: دوز اولیه اولانزاپین خوراکی 2.5 تا 5 میلی گرم با فلوکستین 20 میلی گرم باید برای بیمارانی که مستعد واکنش های افت فشار خون هستند، بیماران مبتلا به نارسایی کبدی، یا بیمارانی که ترکیبی از عواملی را نشان می دهند که ممکن است متابولیسم الانزاپین را کاهش دهند، استفاده شود (ژرمایو یا ژرماکستین ترکیبی از سن، فلوکستین). بیمارانی که ممکن است از نظر فارماکودینامیک به اولانزاپین حساس باشند. در بیمارانی که ترکیبی از عواملی را نشان می دهند که ممکن است متابولیسم را کند کنند، ممکن است تغییر دوز لازم باشد. در صورت اندیکاسیون، افزایش دوز باید با احتیاط در این بیماران انجام شود. اولانزاپین و فلوکستین در ترکیب آنها به طور سیستماتیک در بیماران بالای 65 سال یا در بیماران زیر 10 سال مورد مطالعه قرار نگرفته است [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.14)، تداخلات دارویی (7)، و فارماکولوژی بالینی (12.3) مراجعه کنید.

5 هشدارها و اقدامات احتیاطی هنگام استفاده ترکیبی از اولانزاپین و فلوکستین، همچنین به بخش هشدارها و اقدامات احتیاطی در جعبه بسته Symbyax مراجعه کنید. بیماران مسن مبتلا به روان پریشی مرتبط با دمانس: افزایش خطر مرگ و افزایش بروز عوارض جانبی عروق مغزی (مانند سکته مغزی، حمله ایسکمیک گذرا). (5.1) خودکشی: احتمال اقدام به خودکشی در اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی یک ذاتی است و نظارت دقیق بر بیماران پرخطر باید همراه با دارو درمانی باشد. هنگام استفاده در ترکیب با فلوکستین، همچنین به بخش هشدارها و هشدارها و اقدامات احتیاطی جعبه‌ای در داخل بسته برای Symbyax مراجعه کنید. (5.2) سندرم بدخیم نورولپتیک: با قطع فوری و نظارت دقیق مدیریت کنید. (5.3) واکنش دارویی با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک (DRESS): در صورت مشکوک به DRESS، مصرف دارو را قطع کنید. (5.4) تغییرات متابولیک: داروهای ضد روان پریشی غیر معمول با تغییرات متابولیکی از جمله هیپرگلیسمی، دیس لیپیدمی و افزایش وزن همراه بوده است. (5.5) هیپرگلیسمی و دیابت شیرین: در برخی موارد شدید و همراه با کتواسیدوز یا کمای هیپراسمولار یا مرگ، در بیمارانی که اولانزاپین مصرف می کنند گزارش شده است. بیمارانی که اولانزاپین مصرف می کنند باید از نظر علائم هیپرگلیسمی تحت نظر باشند و در ابتدای درمان و به طور دوره ای در طول درمان تحت آزمایش قند خون ناشتا قرار گیرند. (5.5) دیس لیپیدمی: تغییرات نامطلوب در لیپیدها مشاهده شده است. نظارت بالینی مناسب، از جمله آزمایش چربی خون ناشتا در شروع درمان و به طور دوره ای در طول درمان توصیه می شود. (5.5) افزایش وزن: پیامدهای بالقوه افزایش وزن باید در نظر گرفته شود. بیماران باید به طور منظم وزن خود را کنترل کنند. (5.5) دیسکینزی دیررس: در صورت مناسب بودن بالینی، قطع شود. (5.6) هیپوتانسیون ارتواستاتیک: افت فشار خون ارتواستاتیک همراه با سرگیجه، تاکی کاردی، برادی کاردی و در برخی بیماران سنکوپ ممکن است به خصوص در طی تیتراسیون دوز اولیه رخ دهد. در بیماران مبتلا به بیماری های قلبی عروقی، بیماری عروق مغزی و شرایطی که می توانند بر پاسخ های همودینامیک تأثیر بگذارند، احتیاط کنید. (5.7) لکوپنی، نوتروپنی و آگرانولوسیتوز: با داروهای ضد روان پریشی از جمله اولانزاپین گزارش شده است. بیمارانی که دارای سابقه شمارش کم گلبول های سفید خون (WBC) یا لکوپنی/نوتروپنی ناشی از دارو هستند، باید شمارش کامل خون (CBC) خود را به طور مکرر در طی چند ماه اول درمان کنترل کنند و قطع اولانزاپین باید در اولین نشانه کاهش بالینی قابل توجه در WBC در غیاب سایر عوامل عاملی در نظر گرفته شود. (5.9) تشنج: در بیماران با سابقه تشنج یا با شرایطی که به طور بالقوه آستانه تشنج را کاهش می دهند، با احتیاط مصرف شود. (5.11) پتانسیل برای اختلال شناختی و حرکتی: دارای پتانسیل آسیب رساندن به قضاوت، تفکر و مهارت های حرکتی است. هنگام کار با ماشین آلات احتیاط کنید. (5.12) اثرات آنتی کولینرژیک (ضد موسکارینی): با سایر داروهای آنتی کولینرژیک و در بیماران مبتلا به احتباس ادرار، هیپرتروفی پروستات، یبوست، ایلئوس فلجی یا شرایط مرتبط با احتیاط مصرف شود. (5.14) هیپرپرولاکتینمی: ممکن است سطح پرولاکتین را افزایش دهد. ( 5.15 ) استفاده در ترکیب با فلوکستین، لیتیوم یا والپروات: همچنین به درج بسته بندی سیمبیاکس، لیتیوم یا والپروات مراجعه کنید. (5.16) تست های آزمایشگاهی: قند خون ناشتا و پروفایل لیپیدی را در شروع درمان و به طور دوره ای در طول درمان کنترل کنید. (5.17)

5.1 بیماران سالمند مبتلا به روان پریشی مرتبط با زوال عقل، مرگ و میر را افزایش می دهند - بیماران سالمند مبتلا به روان پریشی مرتبط با زوال عقل که با داروهای ضد روان پریشی درمان می شوند، در معرض خطر مرگ هستند. اولانزاپین برای درمان بیماران مبتلا به روان پریشی مرتبط با زوال عقل تایید نشده است [به هشدار جعبه، استفاده در جمعیت های خاص (8.5)، و اطلاعات مشاوره بیمار (17) مراجعه کنید]. در کارآزمایی‌های بالینی کنترل‌شده با دارونما بر روی بیماران مسن مبتلا به روان‌پریشی مرتبط با زوال عقل، بروز مرگ و میر در بیماران تحت درمان با اولانزاپین به طور قابل‌توجهی بیشتر از بیماران تحت درمان با دارونما بود (به ترتیب 3.5٪ در مقابل 1.5٪). عوارض جانبی عروق مغزی (CVAE)، از جمله سکته مغزی - عوارض جانبی عروق مغزی (مانند سکته مغزی، حمله ایسکمیک گذرا)، از جمله مرگ و میر، در بیماران در کارآزمایی های اولانزاپین در بیماران مسن مبتلا به روان پریشی مرتبط با زوال عقل گزارش شد. در کارآزمایی‌های کنترل‌شده با دارونما، بروز عوارض جانبی عروق مغزی در بیماران تحت درمان با اولانزاپین در مقایسه با بیماران تحت درمان با دارونما به‌طور قابل‌توجهی بالاتر بود. اولانزاپین برای درمان بیماران مبتلا به روان پریشی مرتبط با زوال عقل تایید نشده است [به جعبه هشدار و اطلاعات مشاوره بیمار مراجعه کنید (17)].

5.2 خودکشی احتمال اقدام به خودکشی در اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی I ذاتی است و نظارت دقیق بر بیماران پرخطر باید همراه با دارو درمانی باشد. نسخه های اولانزاپین باید برای کمترین مقدار قرص نوشته شود که با مدیریت خوب بیمار سازگار باشد تا خطر مصرف بیش از حد کاهش یابد.

5.3 سندرم بدخیم نورولپتیک (NMS) یک مجموعه علائم بالقوه کشنده که گاهی اوقات به عنوان سندرم بدخیم نورولپتیک (NMS) شناخته می شود، در ارتباط با تجویز داروهای ضد روان پریشی، از جمله اولانزاپین گزارش شده است. تظاهرات بالینی NMS عبارتند از هایپر تب، سفتی عضلانی، تغییر وضعیت ذهنی و شواهدی از بی ثباتی اتونومیک (نبض یا فشار خون نامنظم، تاکی کاردی، دیافورز و دیس ریتمی قلبی). علائم اضافی ممکن است شامل افزایش کراتینین فسفوکیناز، میوگلوبینوری (رابدومیولیز) و نارسایی حاد کلیه باشد. ارزیابی تشخیصی بیماران مبتلا به این سندرم پیچیده است. برای رسیدن به تشخیص، مهم است که مواردی را که تظاهرات بالینی شامل بیماری‌های جدی پزشکی (مانند ذات‌الریه، عفونت سیستمیک و غیره) و علائم و نشانه‌های خارج هرمی درمان نشده یا ناکافی درمان شده باشد، حذف کنید. سایر ملاحظات مهم در تشخیص افتراقی شامل سمیت آنتی کولینرژیک مرکزی، گرمازدگی، تب دارویی و آسیب شناسی اولیه سیستم عصبی مرکزی است. مدیریت NMS باید شامل موارد زیر باشد: 1) قطع فوری داروهای ضد روان پریشی و سایر داروهایی که برای درمان همزمان ضروری نیستند. 2) درمان شدید علامتی و نظارت پزشکی؛ و 3) درمان هر گونه مشکل جدی پزشکی همراه که درمان های خاصی برای آن در دسترس است. هیچ توافق کلی در مورد رژیم های درمانی دارویی خاص برای NMS وجود ندارد. اگر بیمار پس از بهبودی از NMS به درمان با داروهای ضد روان پریشی نیاز داشته باشد، شروع مجدد احتمالی درمان دارویی باید به دقت مورد بررسی قرار گیرد. بیمار باید به دقت تحت نظر باشد، زیرا عود NMS گزارش شده است [به اطلاعات مشاوره بیمار مراجعه کنید (17)].

5.4 واکنش دارویی با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک (DRESS) واکنش دارویی همراه با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک (DRESS) با قرار گرفتن در معرض اولانزاپین گزارش شده است. DRESS ممکن است با یک واکنش پوستی (مانند راش یا درماتیت لایه بردار)، ائوزینوفیلی، تب و/یا لنفادنوپاتی همراه با عوارض سیستمیک مانند هپاتیت، نفریت، پنومونیت، میوکاردیت و/یا پریکاردیت تظاهر کند. لباس گاهی کشنده است. در صورت مشکوک بودن به DRESS، الانزاپین را قطع کنید [به اطلاعات مشاوره بیمار مراجعه کنید (17)].

5.5 تغییرات متابولیک داروهای ضد روان پریشی غیر معمول با تغییرات متابولیکی از جمله هیپرگلیسمی، دیس لیپیدمی و افزایش وزن همراه بوده است. تغییرات متابولیک ممکن است با افزایش خطر قلبی عروقی/عروقی مغزی همراه باشد. مشخصات متابولیک خاص اولانزاپین در زیر ارائه شده است. هیپرگلیسمی و دیابت ملیتوس ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی هنگام تجویز اولانزاپین برای بیمارانی که تشخیص قطعی دیابت دارند، یا سطح گلوکز خونشان در حد مرزی افزایش یافته است (در حالت ناشتا 100 تا 126 میلی گرم در دسی لیتر، بدون ناشتا 140 تا 200 میلی گرم در دسی لیتر) باید خطرات و فواید را در نظر بگیرند. بیمارانی که اولانزاپین مصرف می کنند باید به طور منظم از نظر بدتر شدن کنترل گلوکز تحت نظر باشند. بیمارانی که درمان با اولانزاپین را شروع می کنند باید در ابتدای درمان و به طور دوره ای در طول درمان آزمایش قند خون ناشتا را انجام دهند. هر بیمار تحت درمان با آنتی سایکوتیک های آتیپیک باید از نظر علائم هیپرگلیسمی از جمله پلی دیپسی، پلی اوری، پلی فاژی و ضعف تحت نظر باشد. بیمارانی که علائم هیپرگلیسمی را در طول درمان با داروهای ضد روان پریشی غیر معمول نشان می دهند، باید آزمایش قند خون ناشتا را انجام دهند. در برخی موارد، با قطع آنتی سایکوتیک غیر معمول، هیپرگلیسمی برطرف شده است. با این حال، برخی از بیماران با وجود قطع داروی مشکوک، نیاز به ادامه درمان ضد دیابت داشتند [به اطلاعات مشاوره بیمار مراجعه کنید (17)]. هیپرگلیسمی، در برخی موارد شدید و همراه با کتواسیدوز یا کمای هیپراسمولار یا مرگ، در بیماران تحت درمان با داروهای ضد روان پریشی آتیپیک از جمله اولانزاپین گزارش شده است. ارزیابی رابطه بین مصرف آنتی‌سایکوتیک غیر معمول و ناهنجاری‌های گلوکز به دلیل احتمال افزایش خطر ابتلا به دیابت شیرین در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی و افزایش بروز دیابت در جمعیت عمومی پیچیده است. مطالعات اپیدمیولوژیک حاکی از افزایش خطر عوارض جانبی ناشی از هیپرگلیسمی در بیماران تحت درمان با داروهای ضد روان پریشی غیر معمول است. در حالی که تخمین‌های خطر نسبی متناقض است، ارتباط بین آنتی‌سایکوتیک‌های آتیپیک و افزایش سطح گلوکز به‌طور پیوسته کاهش می‌یابد و به نظر می‌رسد اولانزاپین ارتباط بیشتری نسبت به برخی دیگر از داروهای ضد روان پریشی غیر معمول دارد. میانگین افزایش در گلوکز خون در بیماران تحت درمان (متوسط ​​مواجهه 9.2 ماه) با اولانزاپین در فاز 1 کارآزمایی بالینی اثربخشی مداخله ضد روان پریشی (CATIE) مشاهده شده است. میانگین افزایش گلوکز سرم (نمونه های ناشتا و غیر ناشتا) از پایه به میانگین 2 بالاترین غلظت سرمی 0/15 میلی گرم در دسی لیتر بود. در مطالعه ای بر روی داوطلبان سالم، افرادی که به مدت 3 هفته اولانزاپین (N=22) دریافت کردند، میانگین افزایش گلوکز خون ناشتا 2.3 میلی گرم در دسی لیتر در مقایسه با سطح پایه داشتند. افراد تحت درمان با دارونما (N=19) میانگین افزایش گلوکز خون ناشتا در مقایسه با سطح پایه 0.34 میلی گرم در دسی لیتر داشتند. تک درمانی با اولانزاپین در بزرگسالان - در تجزیه و تحلیل 5 مطالعه تک درمانی با اولانزاپین بزرگسالان کنترل شده با پلاسبو با میانگین مدت درمان تقریباً 3 هفته، اولانزاپین با میانگین تغییر بیشتر در سطح گلوکز ناشتا در مقایسه با دارونما (2.76 میلی گرم در دسی لیتر در مقابل 0.17 میلی گرم در دسی لیتر) همراه بود. تفاوت در میانگین تغییرات بین اولانزاپین و دارونما در بیمارانی که شواهدی از اختلال در تنظیم گلوکز در ابتدا داشتند بیشتر بود (بیمارانی که دیابت یا عوارض جانبی مرتبط با آن تشخیص داده شد، بیماران تحت درمان با داروهای ضد دیابت، بیمارانی که سطح گلوکز تصادفی پایه ≥200 میلی گرم در دسی لیتر ≥200 میلی گرم در دسی لیتر، و/یا سطح پایه 6 گلوکز ≥1 میلی گرم در دسی لیتر). بیماران تحت درمان با اولانزاپین میانگین افزایش HbA 1c بیشتری نسبت به سطح پایه 0.04% داشتند (متوسط ​​قرار گرفتن در معرض 21 روز)، در مقایسه با میانگین کاهش HbA 1c 0.06٪ در افراد تحت درمان با دارونما (متوسط ​​مواجهه 17 روز). در تجزیه و تحلیل 8 مطالعه کنترل شده با پلاسبو (متوسط ​​قرار گرفتن در معرض درمان 4 تا 5 هفته)، 6.1٪ از افراد تحت درمان با اولانزاپین (N = 855) در مقایسه با 2.8٪ از افراد تحت درمان با دارونما (N = 599) گلیکوزوری اورژانسی داشتند. جدول 2 تغییرات کوتاه مدت و بلند مدت در سطح گلوکز ناشتا را از مطالعات تک درمانی با اولانزاپین بزرگسالان نشان می دهد. جدول 2: تغییرات در سطوح گلوکز ناشتا از مطالعات تک درمانی با اولانزاپین بزرگسالان تا 12 هفته قرار گرفتن در معرض حداقل 48 هفته قرار گرفتن در معرض رده آنالیت آزمایشگاهی تغییر (حداقل یک بار) از شروع درمان بازوی N بیماران N بیماران ناشتا گلوکز نرمال به بالا (100 mg/dL O) 543 2.2% 345 12.8% دارونما 293 3.4% NA a NA مرزی تا زیاد (≥100 mg/dL و <126 mg/dL تا ≥126 mg/dL) Olanzapine 178 17.4% 127 26.0% دارونما 96 11.5% NA a NA a a غیر قابل اجرا. میانگین تغییر در گلوکز ناشتا برای بیمارانی که حداقل 48 هفته در معرض قرار گرفتند 4.2 میلی گرم در دسی لیتر (N=487) بود. در تجزیه و تحلیل بیمارانی که 9 تا 12 ماه درمان با اولانزاپین را تکمیل کردند، میانگین تغییر در سطح گلوکز ناشتا و غیر ناشتا به مرور زمان افزایش یافت. تک درمانی اولانزاپین در نوجوانان - ایمنی و اثربخشی اولانزاپین در بیماران زیر 13 سال ثابت نشده است. در تجزیه و تحلیل 3 مطالعه تک درمانی با اولانزاپین کنترل شده با دارونما در بیماران نوجوان، از جمله بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی (6 هفته) یا اختلال دوقطبی I (قسمت های شیدایی یا مختلط) (3 هفته)، اولانزاپین با میانگین تغییر بیشتر از سطح پایه در سطوح گلوکز ناشتا در مقایسه با دارونما (2.68 - mg/dL.5) همراه بود. میانگین تغییر در گلوکز ناشتا برای نوجوانانی که حداقل 24 هفته در معرض قرار گرفتند 3.1 میلی گرم در دسی لیتر (N=121) بود. جدول 3 تغییرات کوتاه مدت و بلندمدت در قند خون ناشتا را از مطالعات تک درمانی با اولانزاپین نوجوانان نشان می دهد. جدول 3: تغییرات در سطح گلوکز ناشتا از مطالعات تک درمانی با اولانزاپین نوجوانان تا 12 هفته قرار گرفتن در معرض حداقل 24 هفته قرار گرفتن در معرض رده آنالیت آزمایشگاهی تغییر (حداقل یک بار) از شروع درمان بازو N بیماران N P بیماران ناشتا گلوکز نرمال / 10 mg/L اولانزاپین 124 0% 108 0.9% دارونما 53 1.9% NA a NA مرزی تا بالا (≥100 mg/dL و <126 mg/dL تا ≥126 میلی گرم در دسی لیتر) اولانزاپین 14 14.3% 13 23.1% دارونما 13 0% NA a NA a غیر قابل استفاده است. دیس لیپیدمی تغییرات نامطلوبی در لیپیدها با استفاده از اولانزاپین مشاهده شده است. نظارت بالینی، شامل ارزیابی‌های پایه و پیگیری دوره‌ای لیپید در بیمارانی که از اولانزاپین استفاده می‌کنند، توصیه می‌شود [به اطلاعات مشاوره بیمار مراجعه کنید (17)]. افزایش سطح تری گلیسیرید از نظر بالینی قابل توجه و گاهی بسیار بالا (>500 میلی گرم در دسی لیتر) با استفاده از اولانزاپین مشاهده شده است. افزایش متوسط ​​متوسط ​​در کلسترول تام نیز با استفاده از اولانزاپین مشاهده شده است. تک‌تراپی با اولانزاپین در بزرگسالان - در تجزیه و تحلیل 5 مطالعه تک‌درمانی با اولانزاپین کنترل‌شده با دارونما با طول مدت درمان تا 12 هفته، بیماران تحت درمان با اولانزاپین افزایش‌هایی نسبت به سطح پایه در میانگین کلسترول تام ناشتا، کلسترول LDL و تری‌گلیسرید 5.3 mg/dL، mg/dL 0، و 0.3 داشتند. به ترتیب در مقایسه با کاهش میانگین کلسترول تام ناشتا، LDL از سطح پایه کلسترول و تری گلیسیرید 6.1 mg/dL، 4.3 mg/dL و 10.7 mg/dL برای بیماران تحت درمان با دارونما. برای کلسترول HDL ناشتا، هیچ تفاوت بالینی معنی‌داری بین بیماران تحت درمان با اولانزاپین و بیماران تحت درمان با دارونما مشاهده نشد. میانگین افزایش در مقادیر لیپید ناشتا (کلسترول تام، کلسترول LDL و تری گلیسیرید) در بیماران بدون شواهدی از اختلال تنظیم چربی در ابتدا بیشتر بود، که در آن اختلال تنظیم چربی به عنوان بیماران مبتلا به دیس‌لیپیدمی یا واکنش‌های جانبی مرتبط، بیماران تحت درمان با سطوح لیپید بالا یا بیمارانی که سطح لیپید پایین‌تر داشتند، تعریف شد. در مطالعات طولانی‌مدت (حداقل 48 هفته)، میانگین کلسترول تام ناشتا، کلسترول LDL و تری گلیسیرید به ترتیب 5.6 میلی‌گرم در دسی‌لیتر، 2.5 میلی‌گرم در دسی‌لیتر، و 18.7 میلی‌گرم در دسی‌لیتر، و میانگین کاهش کلسترول HDL66 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر ناشتا، افزایش یافت. در تجزیه و تحلیل بیمارانی که 12 ماه از درمان را به پایان رساندند، میانگین کلسترول تام بدون ناشتا پس از تقریباً 4 تا 6 ماه افزایش بیشتری پیدا نکرد. نسبت بیمارانی که (حداقل یک بار) در کلسترول تام، کلسترول LDL یا تری گلیسیرید از نرمال یا مرزی به بالا، یا تغییر در کلسترول HDL از نرمال یا مرزی به پایین (حداقل یک بار) تغییر داشتند، در مطالعات طولانی مدت (حداقل 48 هفته) در مقایسه با مطالعات کوتاه مدت بیشتر بود. جدول 4 تغییرات طبقه بندی شده در مقادیر لیپیدهای ناشتا را نشان می دهد. جدول 4: تغییرات در مقادیر لیپیدهای ناشتا از مطالعات تک درمانی با اولانزاپین بزرگسالان تا 12 هفته قرار گرفتن در معرض حداقل 48 هفته قرار گرفتن در معرض رده آنالیت آزمایشگاهی تغییر (حداقل یک بار) از درمان اولیه بازو N بیماران N بیماران ناشتا تری گلیسیرید افزایش 50 mg/dL 3974% O. 61.4% دارونما 402 26.1% NA a NA یک نرمال تا زیاد (<150 mg/dL تا 200 mg/dL) اولانزاپین 457 9.2% 293 32.4% دارونما 251 4.4% NA a NA یک مرزی تا بالا (≥150 میلی گرم در دسی لیتر و <200 میلی گرم در دسی لیتر تا 200 میلی گرم در دسی لیتر) اولانزاپین 135 39.3% 75 70.7% دارونما توتال فاکراز 65% NA 20.NA. ≥40 میلی گرم در دسی لیتر اولانزاپین 745 21.6% 489 32.9% دارونما 402 9.5% NA a NA یک نرمال تا زیاد (<200 میلی گرم در دسی لیتر تا 240 میلی گرم در دسی لیتر) اولانزاپین 392 2.8% 2.8% پلاسبو 402.28% NA 28% NA یک مرز به بالا (≥200 mg/dL و <240 mg/dL به ≥240 mg/dL) اولانزاپین 222 23.0% 125 55.2% دارونما 112 12.5% NA a NA a کلسترول LDL ناشتا افزایش ≥30 میلی گرم در دسی لیتر اولانزاپین 536 23.4% 23.7% Plaboce. 14.1% NA a NA یک نرمال تا زیاد (<100 mg/dL تا ≥160 mg/dL) اولانزاپین 154 0% 123 7.3% دارونما 82 1.2% NA a NA یک خط مرزی تا زیاد (≥100 mg/dL) و 60 ≥ mg/dL اولانزاپین 302 10.6% 284 31.0% دارونما 173 8.1% NA a NA a Not قابل اجرا در فاز 1 کارآزمایی بالینی آنتی سایکوتیک اثربخشی مداخله (CATIE)، طی یک قرار گرفتن در معرض متوسط ​​9.2 ماه، میانگین افزایش تری گلیسیرید در بیمارانی که اولانزاپین مصرف می کردند 40.5 میلی گرم در دسی لیتر بود. در فاز 1 CATIE، میانگین افزایش کلسترول تام 9.4 میلی گرم در دسی لیتر بود. تک درمانی اولانزاپین در نوجوانان - ایمنی و اثربخشی اولانزاپین در بیماران زیر 13 سال ثابت نشده است. در تجزیه و تحلیل 3 مطالعه تک درمانی با اولانزاپین کنترل شده با پلاسبو در نوجوانان، از جمله افراد مبتلا به اسکیزوفرنی (6 هفته) یا اختلال دوقطبی I (دوره های شیدایی یا مختلط) (3 هفته)، نوجوانان تحت درمان با الانزاپین در میانگین کلسترول تام ناشتا، تری گلیسرول LDL، 9 و LDL از سطح ابتدایی افزایش یافته بودند. به ترتیب 6.5 میلی گرم در دسی لیتر و 28.4 میلی گرم در دسی لیتر در مقایسه با افزایش از پایه در میانگین کلسترول تام ناشتا و کلسترول LDL 1.3 میلی گرم در دسی لیتر و 1.0 میلی گرم در دسی لیتر و کاهش تری گلیسیرید 1.1 میلی گرم در دسی لیتر برای نوجوانان تحت درمان با دارونما. برای کلسترول HDL ناشتا، هیچ تفاوت بالینی معنی‌داری بین نوجوانان تحت درمان با اولانزاپین و نوجوانان تحت درمان با دارونما مشاهده نشد. در مطالعات طولانی مدت (حداقل 24 هفته)، میانگین کلسترول تام ناشتا، کلسترول LDL و تری گلیسیرید به ترتیب 5.5 میلی گرم در دسی لیتر، 5.4 میلی گرم در دسی لیتر و 20.5 میلی گرم در دسی لیتر، و میانگین کاهش HDL4.5 در mg/dL ناشتا در نوجوانان از ابتدا افزایش یافت. جدول 5 تغییرات طبقه بندی شده در مقادیر لیپیدهای ناشتا را در نوجوانان نشان می دهد. جدول 5: تغییرات در مقادیر لیپیدهای ناشتا از مطالعات تک درمانی با اولانزاپین در نوجوانان قرار گرفتن در معرض تا 6 هفته قرار گرفتن در معرض حداقل 24 هفته رده آنالیت آزمایشگاهی تغییر (حداقل یک بار) در شروع درمان بازو N بیماران N بیماران ناشتا تری گلیسیرید ناشتا افزایش 30 mg/30% O. 122 45.9% دارونما 66 15.2% NA a NA یک نرمال تا زیاد (<90 mg/dL تا >130 mg/dL) اولانزاپین 67 26.9% 66 36.4% دارونما 28 10.7% NA a NA مرزی تا بالا (≥90 mg/dL و ≤130 mg/dL تا >130 mg/dL) اولانزاپین 37 59.5% 31 64.5% پلاسبو توتال فاسیبو 17% acre asterol NA 17 NA35. ≥40 میلی گرم در دسی لیتر اولانزاپین 138 14.5% 122 14.8% دارونما 66 4.5% NA a NA یک نرمال تا زیاد (<170 میلی گرم در دسی لیتر تا 200 میلی گرم در دسی لیتر) اولانزاپین 87 6.9% 72% NA a34% NA 78 a3% NA. مرزی تا زیاد (≥170 mg/dL و <200 mg/dL تا 200 میلی گرم در دسی لیتر) اولانزاپین 36 38.9% 33 57.6% دارونما 13 7.7% NA a NA a کلسترول LDL ناشتا افزایش ≥30 میلی گرم در دسی لیتر اولانزاپین 137 17.5% 17.222% 137 NA 121% NA NA یک نرمال تا زیاد (<110 mg/dL تا ≥130 mg/dL) اولانزاپین 98 5.1% 92 10.9% دارونما 44 4.5% NA a NA مرزی تا زیاد (≥110 mg/dL و کمتر از 230 mg/dL O19 mg/dL) تا ≥پین 48.3% 21 47.6% دارونما 9 0% NA a NA a غیر قابل اجرا. افزایش وزن عواقب بالقوه افزایش وزن باید قبل از شروع اولانزاپین در نظر گرفته شود. بیمارانی که اولانزاپین دریافت می کنند باید نظارت منظم بر وزن داشته باشند [به اطلاعات مشاوره بیمار مراجعه کنید (17). تک درمانی با اولانزاپین در بزرگسالان - در تجزیه و تحلیل 13 مطالعه تک درمانی با اولانزاپین کنترل شده با دارونما، بیماران تحت درمان با اولانزاپین به طور متوسط ​​2.6 کیلوگرم (5.7 پوند) در مقایسه با میانگین 0.3 کیلوگرم (0.6 پوند) کاهش وزن در بیماران تحت درمان با دارونما با میانگین قرار گرفتن در معرض 6 هفته افزایش وزن داشتند. 22.2٪ از بیماران تحت درمان با اولانزاپین حداقل 7٪ از وزن پایه خود را در مقایسه با 3٪ از بیماران تحت درمان با دارونما، با میانگین قرار گرفتن در معرض رویداد 8 هفته به دست آوردند. 4.2٪ از بیماران تحت درمان با اولانزاپین حداقل 15٪ از وزن اولیه خود را در مقایسه با 0.3٪ از بیماران تحت درمان با دارونما، با میانگین قرار گرفتن در معرض این رویداد 12 هفته، به دست آوردند. افزایش وزن از نظر بالینی قابل توجهی در تمام دسته‌های شاخص توده بدنی (BMI) مشاهده شد. قطع مصرف به دلیل افزایش وزن در 0.2٪ از بیماران تحت درمان با اولانزاپین و در 0٪ از بیماران تحت درمان با پلاسبو رخ داد. در مطالعات طولانی مدت (حداقل 48 هفته)، میانگین افزایش وزن 5.6 کیلوگرم (12.3 پوند) بود (متوسط ​​قرار گرفتن در معرض 573 روز، N=2021). درصد بیمارانی که با قرار گرفتن در معرض طولانی مدت حداقل 7، 15 درصد یا 25 درصد وزن اولیه بدن خود را افزایش دادند به ترتیب 64، 32 و 12 درصد بود. قطع مصرف به دلیل افزایش وزن در 0.4٪ از بیماران تحت درمان با اولانزاپین پس از حداقل 48 هفته قرار گرفتن در معرض رخ داد. جدول 6 شامل داده های مربوط به افزایش وزن بزرگسالان با اولانزاپین است که از 86 کارآزمایی بالینی جمع آوری شده است. داده‌های موجود در هر ستون، داده‌های مربوط به بیمارانی را نشان می‌دهد که دوره‌های درمان را با مدت‌های مشخص شده تکمیل کرده‌اند. جدول 6: افزایش وزن با استفاده از اولانزاپین در بزرگسالان مقدار اضافه شده کیلوگرم (پوند) 6 هفته (N=7,465) (%) 6 ماه (N=4,162) ( % ) 12 ماه ( N = 1,345) (%) 2 4 ماه (N=474) (% 26 ⤵ N) (% 26 ⤤ 26) ماه 24.3 20.8 23.2 17.0 0 تا ≤5 (0 تا 11 پوند) 57.0 36.0 26.0 23.4 25.2 > 5 تا ≤10 (11 تا 22 پوند) 14.9 24.6 ≤ 24.2 > 10.2 تا 10.2 تا 33 پوند) 1.8 10.9 14.9 11.4 17.0 > 15 تا ≤20 (33 تا 44 پوند) 0.1 3.1 8.6 9.3 11.6 > 20 تا 25 ≤ (44 تا 55 پوند) 0 0.9 3.3 5.1 4.1 > 25 تا 30 ≤ (55 تا 66 پوند) 0 0.2 1.4 2.3 4.8 > 30 (> 66 پوند) 0 0.1 2 0.8 افزایش وزن در گروه مشاهده شده است. در یک مطالعه تصادفی 8 هفته ای، دوسوکور، با دوز ثابت که 10 (N=199)، 20 (N=200) و 40 (N=200) میلی گرم در روز اولانزاپین خوراکی را در بیماران بزرگسال مبتلا به اسکیزوفرنی یا اسکیزوافکتیو مقایسه کرد. mg/day: 2.3 کیلوگرم؛ 40 mg/day: 3 kg) با تفاوت معنی داری بین 10 در مقابل 40 mg/day مشاهده شد. تک درمانی اولانزاپین در نوجوانان - ایمنی و اثربخشی اولانزاپین در بیماران زیر 13 سال ثابت نشده است. میانگین افزایش وزن در نوجوانان بیشتر از بزرگسالان بود. در 4 کارآزمایی کنترل شده با پلاسبو، قطع مصرف به دلیل افزایش وزن در 1% از بیماران تحت درمان با اولانزاپین در مقایسه با 0% بیماران تحت درمان با پلاسبو رخ داد. جدول 7: افزایش وزن با اولانزاپین استفاده در نوجوانان از 4 کارآزمایی کنترل شده با دارونما بیماران تحت درمان با اولانزاپین بیماران تحت درمان با دارونما میانگین تغییر وزن بدن از پایه (متوسط قرار گرفتن در معرض = 3 هفته) 4.6 کیلوگرم (10.1 پوند) 0.3 کیلوگرم (0.7 پوند) درصد از بیمارانی که وزن اولیه آنها 0.6 درصد افزایش یافته است. (متوسط قرار گرفتن در معرض 7٪ = 4 هفته) 9.8٪ (متوسط قرار گرفتن در معرض 7٪ = 8 هفته) درصد بیمارانی که حداقل 15% از وزن اولیه بدن را به دست آوردند 7.1% (متوسط ​​قرار گرفتن در معرض 15% = 19 هفته) 2.7% (متوسط ​​قرار گرفتن در معرض 15% = 8 هفته) در مطالعات طولانی مدت (حداقل 24 هفته)، میانگین افزایش وزن 11.2 کیلوگرم (24.6 پوند) بود. (میانگین قرار گرفتن در معرض 201 روز، N=179). درصد نوجوانانی که با قرار گرفتن در معرض طولانی مدت حداقل 7%، 15% یا 25% وزن اولیه بدن خود را افزایش دادند به ترتیب 89%، 55% و 29% بود. در میان بیماران نوجوان، میانگین افزایش وزن بر اساس دسته BMI پایه به ترتیب 11.5 کیلوگرم (25.3 پوند)، 12.1 کیلوگرم (26.6 پوند)، و 12.7 کیلوگرم (27.9 پوند)، برای افراد عادی (N=106)، اضافه وزن (N=26) و چاق (N=17) بود. قطع مصرف به دلیل افزایش وزن در 2.2 درصد از بیماران تحت درمان با اولانزاپین پس از حداقل 24 هفته مواجهه رخ داد. جدول 8 داده های مربوط به افزایش وزن نوجوانان با اولانزاپین را از 6 کارآزمایی بالینی نشان می دهد. داده‌های موجود در هر ستون، داده‌های مربوط به بیمارانی را نشان می‌دهد که دوره‌های درمان را با مدت‌های مشخص شده تکمیل کرده‌اند. داده های کارآزمایی بالینی کمی در مورد افزایش وزن در نوجوانان با اولانزاپین بیش از 6 ماه از درمان در دسترس است. جدول 8: افزایش وزن با استفاده از اولانزاپین در نوجوانان افزایش وزن یک میلیون کیلوگرم (پوند) 6 هفته (N=243) (%) 6 ماه (N=191) (%) ≤0 2.9 2.1 0 تا ≤5 (0 تا 11 پوند) 47.3 211 ≤ £ 24.6 > 24.6 42.4 26.7 > 10 تا 15 ≤ (22 تا 33 پوند) 5.8 22.0 > 15 تا 20 ≤ (33 تا 44 پوند) 0.8 12.6 > 20 تا ≤25 (44 تا 55 پوند) 0.8 0.8 تا 9.4 > 9.4 2.1 > 30 تا 35 ≤ (66 تا 77 پوند) 0 0 > 35 تا 40 ≤ (77 تا 88 پوند) 0 0 > 40 (> 88 پوند) 0 0.5 5.6 دیسکینزی دیررس در بیمارانی که با داروهای ضد روان پریشی درمان می شوند، ممکن است یک سندرم با حرکات غیر ارادی، برگشت ناپذیر و دیسکینتیک ایجاد شود. اگرچه به نظر می‌رسد شیوع این سندرم در میان سالمندان، به‌ویژه زنان سالخورده، بالاترین میزان باشد، اما نمی‌توان به تخمین‌های شیوع برای پیش‌بینی، در آغاز درمان آنتی‌سایکوتیک، تکیه کرد که احتمال ابتلای بیماران به این سندرم وجود دارد. اینکه آیا فرآورده های دارویی آنتی سایکوتیک در پتانسیل آنها برای ایجاد دیسکینزی دیررس متفاوت است یا خیر، ناشناخته است. اعتقاد بر این است که خطر ابتلا به دیسکینزی دیررس و احتمال برگشت ناپذیر شدن آن با افزایش مدت درمان و کل دوز تجمعی داروهای ضد روان پریشی تجویز شده به بیمار افزایش می یابد. با این حال، این سندرم می تواند، هرچند بسیار کمتر، پس از دوره های درمانی نسبتاً کوتاه در دوزهای پایین ایجاد شود یا حتی ممکن است پس از قطع درمان ایجاد شود. در صورت قطع درمان ضد روان پریشی، دیسکینزی دیررس ممکن است به طور جزئی یا کامل از بین برود. با این حال، درمان ضد روان پریشی به خودی خود ممکن است علائم و نشانه های سندرم را سرکوب کند (یا تا حدی سرکوب کند) و در نتیجه ممکن است روند زمینه ای را بپوشاند. اثری که سرکوب علامتی بر سیر طولانی مدت سندرم دارد ناشناخته است. با توجه به این ملاحظات، اولانزاپین باید به روشی تجویز شود که به احتمال زیاد بروز دیسکینزی دیررس را به حداقل برساند. درمان ضد روان پریشی مزمن باید به طور کلی برای بیمارانی اختصاص داده شود (1) که از یک بیماری مزمن رنج می برند که به داروهای ضد روان پریشی پاسخ می دهد، و (2) برای آنها درمان های جایگزین، به همان اندازه موثر، اما بالقوه کمتر مضر در دسترس یا مناسب نیست. در بیمارانی که نیاز به درمان مزمن دارند، باید کمترین دوز و کوتاه‌ترین مدت درمان را که پاسخ بالینی رضایت‌بخشی ایجاد می‌کند، جستجو کرد. نیاز به ادامه درمان باید به صورت دوره ای مورد ارزیابی مجدد قرار گیرد. اگر علائم و نشانه های دیسکینزی دیررس در بیمار تحت الانزاپین ظاهر شود، باید قطع دارو را در نظر گرفت. با این حال، برخی از بیماران ممکن است علیرغم وجود سندرم نیاز به درمان با اولانزاپین داشته باشند. برای اطلاعات خاص در مورد هشدارهای لیتیوم یا والپروات، به بخش هشدارها در داخل بسته بندی این محصولات دیگر مراجعه کنید.

5.7 هیپوتانسیون ارتواستاتیک اولانزاپین ممکن است باعث افت فشار خون ارتواستاتیک همراه با سرگیجه، تاکی کاردی، برادی کاردی و در برخی بیماران سنکوپ شود، به خصوص در طول دوره تیتراسیون اولیه دوز، که احتمالاً منعکس کننده خواص آنتاگونیستی α1- آدرنرژیک آن است [به اطلاعات مشاوره بیمار مراجعه کنید] (17). از تجزیه و تحلیل داده های علائم حیاتی در یک پایگاه داده یکپارچه از 41 مطالعه بالینی تکمیل شده در بیماران بزرگسال تحت درمان با اولانزاپین خوراکی، افت فشار خون ارتواستاتیک در ≥20٪ (1277/6030) از بیماران ثبت شد. برای درمان خوراکی اولانزاپین، خطر افت فشار خون و سنکوپ ارتواستاتیک ممکن است با شروع درمان با 5 میلی گرم QD به حداقل برسد [دوز و نحوه تجویز (2) را ببینید]. در صورت بروز افت فشار خون، باید یک تیتراسیون تدریجی به دوز مورد نظر در نظر گرفته شود. افت فشار خون، برادی کاردی با یا بدون افت فشار خون، تاکی کاردی، و سنکوپ نیز در طول کارآزمایی های بالینی با اولانزاپین عضلانی برای تزریق گزارش شده است. در یک مطالعه فارماکولوژی بالینی با برچسب باز در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی غیرآژیته که در آن ایمنی و تحمل اولانزاپین عضلانی تحت یک رژیم حداکثر دوز (سه دوز 10 میلی‌گرم با فاصله 4 ساعت از همدیگر) مورد ارزیابی قرار گرفت، تقریباً یک سوم از این بیماران کاهش قابل‌توجهی فشار خون ارتواستاتیک (میلی‌گرم H≥3) را تجربه کردند. [ببینید دوز و تجویز (2.4)]. سنکوپ در 0.6% (15/2500) از بیماران تحت درمان با اولانزاپین در مطالعات فاز 2 تا 3 خوراکی اولانزاپین و در 0.3% (2/722) از بیماران تحت درمان با اولانزاپین با تحریک در مطالعات داخل عضلانی اولانزاپین برای تزریق گزارش شد. سه داوطلب عادی در مطالعات فاز 1 در اولانزاپین تراموسکولار افت فشار خون، برادی کاردی و مکث های سینوسی تا 6 ثانیه را تجربه کردند که به طور خود به خود برطرف شد (در 2 مورد واکنش ها روی اولانزاپین عضلانی و در 1 مورد روی اولانزاپین خوراکی رخ داد). خطر این توالی افت فشار خون، برادی کاردی و مکث سینوسی ممکن است در بیماران غیرروانپزشکی در مقایسه با بیماران روانپزشکی که احتمالاً با اثرات خاصی از داروهای روانگردان سازگارتر هستند، بیشتر باشد. برای درمان تزریقی اولانزاپین عضلانی، بیماران در صورت خواب آلودگی یا سرگیجه پس از تزریق باید در حالت درازکش بمانند تا زمانی که معاینه نشان دهد که آنها هیپوتانسیون وضعیتی، برادی کاردی و/یا هیپوونتیلاسیون را تجربه نمی کنند. اولانزاپین باید با احتیاط خاص در بیماران مبتلا به بیماری قلبی عروقی شناخته شده (سابقه انفارکتوس میوکارد یا ایسکمی، نارسایی قلبی یا ناهنجاری های هدایتی)، بیماری عروق مغزی و شرایطی که بیماران را مستعد افت فشار خون می کند (کم آبی، هیپوولمی و درمان با داروهای ضد فشار خون) در صورت بروز سنکوپ یا افت فشار خون استفاده شود. و/یا برادی کاردی ممکن است بیمار را در معرض خطر پزشکی افزایش دهد. احتیاط در بیمارانی که با داروهای دیگری تحت درمان قرار می‌گیرند، دارای اثراتی است که می‌تواند باعث کاهش فشار خون، برادی کاردی، افسردگی تنفسی یا سیستم عصبی مرکزی شود [به تداخلات دارویی (7) مراجعه کنید]. مصرف همزمان اولانزاپین عضلانی و بنزودیازپین تزریقی به دلیل…

خطرات استفاده از اولانزاپین در ترکیب با سایر داروها به طور گسترده در مطالعات سیستماتیک مورد ارزیابی قرار نگرفته است.

• دیازپام: ممکن است افت فشار خون ارتواستاتیک را تشدید کند. (7.1، 7.2)
• الکل: ممکن است افت فشار خون ارتواستاتیک را تشدید کند. (7.1)
• کاربامازپین: افزایش کلیرانس اولانزاپین. (7.1)
• فلووکسامین: ممکن است سطح اولانزاپین را افزایش دهد. (7.1)
• اولانزاپین و فلوکستین در ترکیب: همچنین به بخش تداخلات دارویی در برگه بسته Symbyax مراجعه کنید. (7.1)
• داروهای موثر بر CNS: در صورت مصرف همزمان با سایر داروهای با اثر مرکزی و الکل باید احتیاط کرد. (7.2)
• عوامل ضد فشار خون: افزایش اثر ضد فشار خون. (7.2)
• لوودوپا و آگونیست های دوپامین: ممکن است آگونیست های لوودوپا/دوپامین را آنتاگونیست کنند. (7.2)
• لورازپام (IM): افزایش خواب آلودگی با الانزاپین IM. (7.2)
• سایر درمان‌های دارویی همزمان: هنگام استفاده از اولانزاپین در ترکیب با لیتیوم یا والپروات، به بخش تداخلات دارویی در داخل بسته مربوط به آن محصولات مراجعه کنید. (7.2)

7.1 احتمال تأثیر سایر داروها بر اولانزاپین دیازپام - تجویز همزمان دیازپام با اولانزاپین افت فشار خون ارتواستاتیک مشاهده شده با اولانزاپین را تقویت کرد [به تداخلات دارویی (7.2) مراجعه کنید]. سایمتیدین و آنتی اسیدها - دوزهای منفرد سایمتیدین (800 میلی گرم) یا آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم و منیزیم بر فراهمی زیستی خوراکی اولانزاپین تأثیری نداشت. القاء کننده های CYP1A2 - درمان با کاربامازپین (200 میلی گرم در روز) باعث افزایش تقریباً 50 درصدی در کلیرانس اولانزاپین می شود. این افزایش احتمالاً به دلیل این واقعیت است که کاربامازپین یک القاء کننده قوی فعالیت CYP1A2 است. دوزهای روزانه بالاتر کاربامازپین ممکن است باعث افزایش حتی بیشتر در کلیرانس اولانزاپین شود. الکل - اتانول (45 میلی گرم/70 کیلوگرم تک دوز) تأثیری بر فارماکوکینتیک اولانزاپین نداشت. مصرف همزمان الکل (یعنی اتانول) با اولانزاپین افت فشار خون ارتواستاتیک مشاهده شده با الانزاپین را تقویت کرد [به تداخلات دارویی (7.2) مراجعه کنید]. مهارکننده های CYP1A2 فلووکسامین: فلووکسامین، یک مهارکننده CYP1A2، پاکسازی الانزاپین را کاهش می دهد. این منجر به افزایش میانگین اولانزاپین C max به دنبال فلووکسامین 54 درصد در زنان غیرسیگاری و 77 درصد در مردان سیگاری می شود. میانگین افزایش AUC اولانزاپین به ترتیب 52% و 108% است. در بیمارانی که درمان همزمان با فلووکسامین دریافت می کنند، باید دوزهای پایین تر از اولانزاپین در نظر گرفته شود. مهار کننده های CYP2D6 فلوکستین: فلوکستین (60 میلی گرم تک دوز یا 60 میلی گرم دوز روزانه به مدت 8 روز) باعث افزایش جزئی (متوسط ​​16٪) در حداکثر غلظت اولانزاپین و کاهش جزئی (متوسط ​​16٪) در کلیرانس اولانزاپین می شود. میزان تأثیر این عامل در مقایسه با تنوع کلی بین افراد کم است و بنابراین اصلاح دوز به طور معمول توصیه نمی شود. هنگام استفاده از اولانزاپین و فلوکستین به صورت ترکیبی، به بخش تداخلات دارویی در داخل بسته برای Symbyax نیز مراجعه کنید. وارفارین - وارفارین (20 میلی گرم تک دوز) بر فارماکوکینتیک اولانزاپین تأثیری نداشت [به تداخلات دارویی (7.2) مراجعه کنید]. القاء کننده های CYP1A2 یا گلوکورونیل ترانسفراز - امپرازول و ریفامپین ممکن است باعث افزایش کلیرانس اولانزاپین شوند. زغال چوب - تجویز زغال فعال (1 گرم) Cmax و AUC اولانزاپین خوراکی را حدود 60٪ کاهش داد. از آنجایی که حداکثر سطح اولانزاپین معمولاً تا حدود 6 ساعت پس از مصرف به دست نمی آید، زغال چوب ممکن است یک درمان مفید برای مصرف بیش از حد اولانزاپین باشد. داروهای آنتی کولینرژیک - درمان همزمان با اولانزاپین و سایر داروهای دارای فعالیت آنتی کولینرژیک می تواند خطر عوارض جانبی شدید گوارشی مرتبط با کم تحرکی را افزایش دهد. اولانزاپین باید با احتیاط در بیماران دریافت کننده داروهای دارای اثرات آنتی کولینرژیک (ضد موسکارینی) استفاده شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.14) مراجعه کنید].

7.2 احتمال تأثیر اولانزاپین بر داروهای دیگر. داروهای ضد فشار خون - اولانزاپین، به دلیل پتانسیل آن برای القای افت فشار خون، ممکن است اثرات برخی از داروهای ضد فشار خون را افزایش دهد. لوودوپا و آگونیست های دوپامین - اولانزاپین ممکن است با اثرات لوودوپا و آگونیست های دوپامین مخالفت کند. لورازپام (IM) - تجویز لورازپام عضلانی (2 میلی گرم) 1 ساعت پس از تزریق عضلانی اولانزاپین (5 میلی گرم) تأثیر قابل توجهی بر فارماکوکینتیک الانزاپین، لورازپام غیر کونژوگه یا لورازپام کل نداشت. با این حال، این تجویز همزمان لورازپام عضلانی و اولانزاپین عضلانی برای تزریق به خواب آلودگی مشاهده شده با هر دو دارو به تنهایی افزود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) مراجعه کنید]. لیتیوم - دوزهای متعدد اولانزاپین (10 میلی گرم به مدت 8 روز) بر سینتیک لیتیوم تأثیری نداشت. بنابراین، تجویز همزمان اولانزاپین نیازی به تنظیم دوز لیتیوم ندارد [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.16) مراجعه کنید]. والپروات - اولانزاپین (10 میلی گرم در روز به مدت 2 هفته) بر غلظت پلاسمایی حالت پایدار والپروات تأثیری نداشت. بنابراین، تجویز همزمان اولانزاپین نیازی به تنظیم دوز والپروات ندارد [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.16) مراجعه کنید]. اثر اولانزاپین بر آنزیم‌های متابولیزکننده دارو - مطالعات آزمایشگاهی با استفاده از میکروزوم‌های کبد انسان نشان می‌دهد که اولانزاپین پتانسیل کمی برای مهار CYP1A2، CYP2C9، CYP2C19، CYP2D6 و CYP3A دارد. بنابراین، بعید است که اولانزاپین باعث ایجاد تداخلات دارویی مهم بالینی با واسطه این آنزیم ها شود. ایمی پرامین - دوزهای منفرد اولانزاپین بر فارماکوکینتیک ایمی پرامین یا متابولیت فعال آن دزیپرامین تأثیری نداشت. وارفارین - دوزهای منفرد اولانزاپین بر فارماکوکینتیک وارفارین تأثیری نداشت [به تداخلات دارویی (7.1) مراجعه کنید]. دیازپام - اولانزاپین بر فارماکوکینتیک دیازپام یا متابولیت فعال آن N-desmethyldiazepam تأثیری نداشت. با این حال، تجویز همزمان دیازپام با اولانزاپین، افت فشار خون ارتواستاتیک مشاهده شده با هر یک از داروها را افزایش داد [به تداخلات دارویی (7.1) مراجعه کنید. الکل - دوزهای متعدد اولانزاپین بر سینتیک اتانول تأثیری نداشت [به تداخلات دارویی (7.1) مراجعه کنید]. بیپریدن - دوزهای متعدد اولانزاپین بر سینتیک بیپریدن تأثیری نداشت. تئوفیلین - دوزهای متعدد اولانزاپین بر فارماکوکینتیک تئوفیلین یا متابولیت های آن تأثیری نداشت.

هنگام استفاده از اولانزاپین و فلوکستین به صورت ترکیبی، به بخش واکنش های نامطلوب در داخل بسته برای Symbyax نیز مراجعه کنید. شایع ترین عوارض جانبی (≥5٪ و حداقل دو برابر دارونما) مرتبط با: تک درمانی با اولانزاپین خوراکی:

• اسکیزوفرنی (بزرگسالان) - افت فشار خون وضعیتی، یبوست، افزایش وزن، سرگیجه، اختلال شخصیت، آکاتیزیا. (6.1)
• اسکیزوفرنی (نوجوانان) - آرام بخش، افزایش وزن، سردرد، افزایش اشتها، سرگیجه، درد شکم، درد در اندام ها، خستگی، خشکی دهان. (6.1)
• دوره های شیدایی یا مختلط، اختلال دوقطبی I (بزرگسالان) - استنی، خشکی دهان، یبوست، افزایش اشتها، خواب آلودگی، سرگیجه، لرزش. (6.1)
• دوره‌های شیدایی یا مختلط، اختلال دوقطبی I (نوجوانان) - آرام‌بخشی، افزایش وزن، افزایش اشتها، سردرد، خستگی، سرگیجه، خشکی دهان، درد شکم، درد در اندام‌ها. (6.1) ترکیبی از اولانزاپین و لیتیوم یا والپروات:
• دوره های شیدایی یا مختلط، اختلال دوقطبی I (بزرگسالان) - خشکی دهان، افزایش وزن، افزایش اشتها، سرگیجه، کمردرد، یبوست، اختلال گفتار، افزایش ترشح بزاق، فراموشی، پارستزی. (6.1) اولانزاپین و فلوکستین در ترکیب: همچنین به بخش واکنش های نامطلوب درج بسته بندی برای Symbyax مراجعه کنید. (6) اولانزاپین داخل عضلانی برای تزریق:
• آشفتگی با اسکیزوفرنی و شیدایی دوقطبی I (بزرگسالان) - خواب آلودگی. ( 6.1 ) برای گزارش واکنش های نامطلوب مشکوک، با Modavar Pharmaceuticals LLC با شماره 800 688 4697 (فکس 1-202-355-9784) یا FDA به شماره 1-800-FDA-1088 یا www.fda.gov/medch تماس بگیرید.

6.1 Clinical Trials Experience Because clinical trials are conducted under widely varying conditions, adverse reaction rates observed in the clinical trials of a drug cannot be directly compared to rates in the clinical trials of another drug and may not reflect or predict the rates observed in practice. Clinical Trials in Adults The information below for olanzapine is derived from a clinical trial database for olanzapine consisting of 10,504 adult patients with approximately 4,765 patient-years of exposure to olanzapine plus 722 patients with exposure to intramuscular olanzapine for injection. This database includes: (1) 2,500 patients who participated in multiple-dose oral olanzapine premarketing trials in schizophrenia and Alzheimer’s disease representing approximately 1,122 patient-years of exposure as of February 14, 1995; (2) 182 patients who participated in oral olanzapine premarketing bipolar I disorder (manic or mixed episodes) trials representing approximately 66 patient-years of exposure; (3) 191 patients who participated in an oral olanzapine trial of patients having various psychiatric symptoms in association with Alzheimer’s disease representing approximately 29 patient-years of exposure; (4) 5,788 additional patients from 88 oral olanzapine clinical trials as of December 31, 2001; (5) 1,843 additional patients from 41 olanzapine clinical trials as of October 31, 2011; and (6) 722 patients who participated in intramuscular olanzapine for injection premarketing trials in agitated patients with schizophrenia, bipolar I disorder (manic or mixed episodes), or dementia. Also included below is information from the premarketing 6-week clinical study database for olanzapine in combination with lithium or valproate, consisting of 224 patients who participated in bipolar I disorder (manic or mixed episodes) trials with approximately 22 patient-years of exposure. The conditions and duration of treatment with olanzapine varied greatly and included (in overlapping categories) open-label and double-blind phases of studies, inpatients and outpatients, fixed-dose and dose-titration studies, and short-term or longer-term exposure. Adverse reactions were assessed by collecting adverse reactions, results of physical examinations, vital signs, weights, laboratory analytes, ECGs, chest x-rays, and results of ophthalmologic examinations. Certain portions of the discussion below relating to objective or numeric safety parameters, namely, dose-dependent adverse reactions, vital sign changes, weight gain, laboratory changes, and ECG changes are derived from studies in patients with schizophrenia and have not been duplicated for bipolar I disorder (manic or mixed episodes) or agitation. However, this information is also generally applicable to bipolar I disorder (manic or mixed episodes) and agitation. Adverse reactions during exposure were obtained by spontaneous report and recorded by clinical investigators using terminology of their own choosing. Consequently, it is not possible to provide a meaningful estimate of the proportion of individuals experiencing adverse reactions without first grouping similar types of reactions into a smaller number of standardized reaction categories. In the tables and tabulations that follow, MedDRA and COSTART Dictionary terminology has been used to classify reported adverse reactions. The stated frequencies of adverse reactions represent the proportion of individuals who experienced, at least once, a treatment-emergent adverse reaction of the type listed. A reaction was considered treatment emergent if it occurred for the first time or worsened while receiving therapy following baseline evaluation. The reported reactions do not include those reaction terms that were so general as to be uninformative. Reactions listed elsewhere in labeling may not be repeated below. It is important to emphasize that, although the reactions occurred during treatment with olanzapine, they were not necessarily caused by it. The entire label should be read to gain a complete understanding of the safety profile of olanzapine. The prescriber should be aware that the figures in the tables and tabulations cannot be used to predict the incidence of side effects in the course of usual medical practice where patient characteristics and other factors differ from those that prevailed in the clinical trials. Similarly, the cited frequencies cannot be compared with figures obtained from other clinical investigations involving different treatments, uses, and investigators. The cited figures, however, do provide the prescribing healthcare provider with some basis for estimating the relative contribution of drug and nondrug factors to the adverse reactions incidence in the population studied. Incidence of Adverse Reactions in Short-Term, Placebo-Controlled and Combination Trials The following findings are based on premarketing trials of (1) oral olanzapine for schizophrenia, bipolar I disorder (manic or mixed episodes), a subsequent trial of patients having various psychiatric symptoms in association with Alzheimer’s disease, and premarketing combination trials, and (2) intramuscular olanzapine for injection in agitated patients with schizophrenia or bipolar I mania. Adverse Reactions Associated with Discontinuation of Treatment in Short-Term, Placebo-Controlled Trials Schizophrenia — Overall, there was no difference in the incidence of discontinuation due to adverse reactions (5% for oral olanzapine vs 6% for placebo). However, discontinuations due to increases in ALT were considered to be drug related (2% for oral olanzapine vs 0% for placebo). Bipolar I Disorder (Manic or Mixed Episodes) Monotherapy — Overall, there was no difference in the incidence of discontinuation due to adverse reactions (2% for oral olanzapine vs 2% for placebo). Agitation — Overall, there was no difference in the incidence of discontinuation due to adverse reactions (0.4% for intramuscular olanzapine for injection vs 0% for placebo). Adverse Reactions Associated with Discontinuation of Treatment in Short-Term Combination Trials Bipolar I Disorder (Manic or Mixed Episodes), Olanzapine as Adjunct to Lithium or Valproate — In a study of patients who were already tolerating either lithium or valproate as monotherapy, discontinuation rates due to adverse reactions were 11% for the combination of oral olanzapine with lithium or valproate compared to 2% for patients who remained on lithium or valproate monotherapy. Discontinuations with the combination of oral olanzapine and lithium or valproate that occurred in more than 1 patient were: somnolence (3%), weight gain (1%), and peripheral edema (1%). Commonly Observed Adverse Reactions in Short-Term, Placebo-Controlled Trials The most commonly observed adverse reactions associated with the use of oral olanzapine (incidence of 5% or greater) and not observed at an equivalent incidence among placebo-treated patients (olanzapine incidence at least twice that for placebo) were: Table 9: Common Treatment-Emergent Adverse Reactions Associated with the Use of Oral Olanzapine in 6-Week Trials — SCHIZOPHRENIA Adverse Reaction Percentage of Patients Reporting Event Olanzapine (N=248) Placebo (N=118) Postural hypotension 5 2 Constipation 9 3 Weight gain 6 1 Dizziness 11 4 Personality disorder a 8 4 Akathisia 5 1 a Personality disorder is the COSTART term for designating nonaggressive objectionable behavior. Table 10: Common Treatment-Emergent Adverse Reactions Associated with the Use of Oral Olanzapine in 3-Week and 4-Week Trials — Bipolar I Disorder (Manic or Mixed Episodes) Adverse Reaction Percentage of Patients Reporting Event Olanzapine (N=125) Placebo (N=129) Asthenia 15 6 Dry mouth 22 7 Constipation 11 5 Dyspepsia 11 5 Increased appetite 6 3 Somnolence 35 13 Dizziness 18 6 Tremor 6 3 Olanzapine Intramuscular — There was 1 adverse reaction (somnolence) observed at an incidence of 5% or greater among intramuscular olanzapine for injection-treated patients and not observed at an equivalent incidence among placebo-treated patients (olanzapine incidence at least twice that for placebo) during the placebo-controlled premarketing studies. The incidence of somnolence during the 24 hour IM treatment period in clinical trials in agitated patients with schizophrenia or bipolar I mania was 6% for intramuscular olanzapine for injection and 3% for placebo. Adverse Reactions Occurring at an Incidence of 2% or More among Oral Olanzapine-Treated Patients in Short-Term, Placebo-Controlled Trials Table 11 enumerates the incidence, rounded to the nearest percent, of treatment-emergent adverse reactions that occurred in 2% or more of patients treated with oral olanzapine (doses ≥2.5 mg/day) and with incidence greater than placebo who participated in the acute phase of placebo-controlled trials. Table 11: Treatment-Emergent Adverse Reactions: Incidence in Short-Term, Placebo-Controlled Clinical Trials with Oral Olanzapine Body System/Adverse Reaction Percentage of Patients Reporting Event Olanzapine (N=532) Placebo (N=294) Body as a Whole Accidental injury 12 8 Asthenia 10 9 Fever 6 2 Back pain 5 2 Chest pain 3 1 Cardiovascular System Postural hypotension 3 1 Tachycardia 3 1 Hypertension 2 1 Digestive System Dry mouth 9 5 Constipation 9 5 Dyspepsia 7 Vomiting 4 3 Increased appetite 3 2 Hemi c and Lymphatic System Ecchymosis 5 3 Metabolic and Nutritional Disorders Weight gain 5 3 Peripheral edema 3 1 Musculoskeletal System Extremity pain( other than joint) 5 3 Joint pain 5 3 Nervous System Somnolence 29 13 Insomnia 12 11 Dizziness 11 4 Abnormal gait 6 1 Tremor 4 3 Akathisia 3 2 Hypertonia 3 2 Articulation impairment 2 1 Respiratory System Rhinitis 7 6 Cough increased 6 3 Pharyngitis 4 3 S pecial Senses Amblyopia 3 2 Urogenital System Urinary incontinence 2 1 Urinary tract infection 2 1 Dose Dependency of Adverse Reactions A dose group difference has been observed for fatigue, dizziness, weight gain and prolactin elevation. In a single 8-week randomized, double-blind, fixed-dose study comparing 10 (N=199), 20 (N=200) and 40 (N=200) mg/day of oral olanzapine in adult patients with schizophrenia or schizoaffective disorder, incidence of fatigue (10 mg/day: 1.5%; 20 mg/day: 2.1%; 40 mg/day: 6.6%) was observed with significant differences between 10 vs 40 and 20 vs 40 mg/day. The incidence of dizziness (10 mg/day: 2.6%; 20 mg/day: 1.6%; 40 mg/day: 6.6%) was observed with significant differences between 20 vs 40 mg. Dose group differences were also noted for weight gain and prolactin elevation [see Warnings and Precautions ( 5.5 , 5.15 )]. The following table addresses dose relatedness for other adverse reactions using data from a schizophrenia trial involving fixed dosage ranges of oral olanzapine. It enumerates the percentage of patients with treatment-emergent adverse reactions for the 3 fixed-dose range groups and placebo. The data were analyzed using the Cochran-Armitage test, excluding the placebo group, and the table includes only those adverse reactions for which there was a trend. Table 12: Percentage of Patients from a Schizophrenia Trial with Treatment-Emergent Adverse Reactions for the 3 Dose Range Groups and Placebo Adverse Reaction Percentage of Patients Reporting Event Placebo (N=68) Olanzapine 5 ± 2.5 mg/day (N=65) Olanzapine 10 ± 2.5 mg/day (N=64) Olanzapine 15 ± 2.5 mg/day (N=69) Asthenia 15 8 9 20 Dry mouth 4 3 5 13 Nausea 9 0 2 9 Somnolence 16 20 30 39 Tremor 3 0 5 7 Commonly Observed Adverse Reactions in Short-Term Trials of Oral Olanzapine as Adjunct to Lithium or Valproate In the bipolar I disorder (manic or mixed episodes) adjunct placebo-controlled trials, the most commonly observed adverse reactions associated with the combination of olanzapine and lithium or valproate (incidence of ≥5% and at least twice placebo) were: Table 13: Common Treatment-Emergent Adverse Reactions Associated with the Use of Oral Olanzapine in 6-Week Adjunct to Lithium or Valproate Trials — Bipolar I Disorder (Manic or Mixed Episodes) Adverse Reaction PercentageofPatientsReportingEvent Olanzapine with lithium or valproate ( N=229) Placebowith lithium or valproate (N=115) Dry mouth 32 9 Weight gain 26 7 Increasedappetite 24 8 Dizziness 14 7 Backpain 8 4 Constipation 8 4 Speech disorder 7 1 Increasedsalivation 6 2 Amnesia 5 2 Paresthesia 5 2 Adverse Reactions Occurring at an Incidence of 2% or More among Oral Olanzapine-Treated Patients in Short-Term Trials of Olanzapine as Adjunct to Lithium or Valproate Table 14 enumerates the incidence, rounded to the nearest percent, of treatment-emergent adverse reactions that occurred in 2% or more of patients treated with the combination of olanzapine (doses ≥5 mg/day) and lithium or valproate and with incidence greater than lithium or valproate alone who participated in the acute phase of placebo-controlled combination trials. Table 14: Treatment-Emergent Adverse Reactions: Incidence in Short-Term, Placebo-Controlled Clinical Trials of Oral Olanzapine as Adjunct to Lithium or Valproate Body System/Adverse Reaction Percentage of Patients Reporting Event Olanzapine with lithium or valproate (N=229) Placebo with lithium or valproate (N=115) Body as a Whole Asthenia 18 13 Back pain 8 4 Accidental injury 4 2 Chest pain 3 2 Cardiovascular System Hypertension 2 1 Digestive System Dry mouth 32 9 Increased appetite 24 8 Thirst 10 6 Constipation 8 4 Increased salivation 6 2 Metabolic and Nutritional Disorders Weight gain 26 7 Peripheral edema 6 4 Edema 2 1 Nervous System Somnolence 52 27 Tremor 23 13 Depression 18 17 Dizziness 14 7 Speech disorder 7 1 Amnesia 5 2 Paresthesia 5 2 Apathy 4 3 Confusion 4 1 Euphoria 3 2 Incoordination 2 0 Respiratory System Pharyngitis 4 1 Dyspnea 3 1 Skin and Appendages Sweating 3 1 Acne 2 0 Dry skin 2 0 Special Senses Amblyopia 9 5 Abnormal vision 2 0 Urogenital System Dysmenorrhea a 2 0 Vaginitis a 2 0 a Denominator used was for females only (olanzapine, N=128; placebo, N=51). For specific information about the adverse reactions observed with lithium or valproate, refer to the Adverse Reactions section of the package inserts for these other products. Adverse Reactions Occurring at an Incidence of 1% or More among Intramuscular Olanzapine for Injection-Treated Patients in Short-Term, Placebo-Controlled Trials Table 15 enumerates the incidence, rounded to the nearest percent, of treatment- emergent adverse reactions that occurred in 1% or more of patients treated with intramuscular olanzapine for injection (dose range of 2.5 to 10 mg/injection) and with incidence greater than placebo who participated in the short-term, placebo-controlled trials in agitated patients with schizophrenia or bipolar I mania. Table 15: Treatment-Emergent Adverse Reactions: Incidence in Short-Term (24 Hour), Placebo-Controlled Clinical Trials with Intramuscular Olanzapine for Injection in Agitated Patients with Schizophrenia or Bipolar I Mania Percentage of Patients Reporting Event Body System/Adverse Reaction Olanzapine (N=415) Placebo (N=150) Body as a Whole Asthenia 2 1 Cardiovascular System Hypotension 2 0 Postural hypotension 1 0 Nervous System Somnolence 6 3 Dizziness 4 2 Tremor 1 0 Extrapyramidal Symptoms The following table enumerates the percentage of patients with treatment-emergent extrapyramidal symptoms as assessed by categorical analyses of formal rating scales during acute therapy in a controlled clinical trial comparing oral olanzapine at 3 fixed doses with placebo in the treatment of schizophrenia in a 6-week trial Table 16: Treatment-Emergent Extrapyramidal Symptoms Assessed by Rating Scales Incidence in a Fixed Dosage Range, Placebo-Controlled Clinical Trial of Oral Olanzapine in Schizophrenia — Acute Phase Percentage of Patients Reporting Event Placebo Olanzapine 5 ± 2.5 mg/day Olanzapine 10 ± 2.5 mg/day Olanzapine 15 ± 2.5 mg/day Parkinsonism a 15 14 12 14 Akathisia b 23 16 19 27 a Percentage of patients with a Simpson-Angus Scale total score >3. b Percentage of patients with a Barnes Akathisia Scale global score ≥2. The following table enumerates the percentage of patients with treatment-emergent extrapyramidal symptoms as assessed by spontaneously reported adverse reactions during acute therapy in the same controlled clinical trial comparing olanzapine at 3 fixed doses with placebo in the treatment of schizophrenia in a 6-week trial. Table 17: Treatment-Emergent Extrapyramidal Symptoms Assessed by Adverse Reactions Incidence in a Fixed Dosage Range, Placebo-Controlled Clinical Trial of Oral Olanzapine in Schizophrenia — Acute Phase Percentage of Patients Reporting Event Placebo (N=68 ) Olanzapine 5 ± 2.5 mg/day (N=65) Olanzapine 10 ± 2.5 mg/day (N=64) Olanzapine 15 ± 2.5 mg/day (N=69) Dystonic events a 1 3 2 3 Parkinsonism events b 10 8 14 20 Akathisia events c 1 5 11 10 Dyskinetic events d 4 0 2 1 Residual events e 1 2 5 1 Any extrapyramidal event 16 15 25 32 a Patients with the following COSTART terms were counted in this category: dystonia, generalized spasm, neck rigidity, oculogyric crisis, opisthotonos, torticollis. b Patients with the following COSTART terms were counted in this category: akinesia, cogwheel rigidity, extrapyramidal syndrome, hypertonia, hypokinesia, masked facies, tremor. c Patients with the following COSTART terms were counted in this category: akathisia, hyperkinesia. d Patients with the following COSTART terms were counted in this category: buccoglossal syndrome, choreoathetosis, dyskinesia, tardive dyskinesia. e Patients with the following COSTART terms were counted in this category: movement disorder, myoclonus, twitching. The following table enumerates the percentage of adolescent patients with treatment-emergent extrapyramidal symptoms as assessed by spontaneously reported adverse reactions during acute therapy (dose range: 2.5 to 20 mg/day). Table 18: Treatment-Emergent Extrapyramidal Symptoms Assessed by Adverse Reactions Incidence in Placebo- Controlled Clinical Trials of Oral Olanzapine in Schizophrenia and Bipolar I Disorder — Adolescents Categories a Percentage of Patients Reporting Event P lacebo (N=89) Olanzapine ( N=179) Dystonic events 0 1 Parkinsonism events 2 1 Akathisia events 4 6 Dyskinetic events 0 1 Nonspecific events 0 4 Any extrapyramidal event 6 10 a Categories are based on Standard MedDRA Queries (SMQ) for extrapyramidal symptoms as defined in MedDRA version 12.0. The following table enumerates the percentage of patients with treatment-emergent extrapyramidal symptoms as assessed by categorical analyses of formal rating scales during controlled clinical trials comparing fixed doses of intramuscular olanzapine for injection with placebo in agitation. Patients in each dose group could receive up to 3 injections during the trials [see Clinical Studies ( 14.3 )]. Patient assessments were conducted during the 24 hours following the initial dose of intramuscular olanzapine for injection. Table 19: Treatment-Emergent Extrapyramidal Symptoms Assessed by Rating Scales Incidence in a Fixed Dose, Placebo-Controlled Clinical Trial of Intramuscular Olanzapine for Injection in Agitated Patients with Schizophrenia Percentage of Patients Reporting Event Placebo Olanzapine IM2.5 mg Olanzapine IM5 mg Olanzapine IM7.5 mg Olanzapine IM10 mg Parkinsonism a 0 0 0 0 3 Akathisia b 0 0 5 0 0 a Percentage of patients with a Simpson-Angus Scale total score >3. b Percentage of patients with a Barnes Akathisia Scale global score ≥2. The following table enumerates the percentage of patients with treatment-emergent extrapyramidal symptoms as assessed by spontaneously reported adverse reactions in the same controlled clinical trial comparing fixed doses of intramuscular olanzapine for injection with placebo in agitated patients with schizophrenia. Table 20: Treatment-Emergent Extrapyramidal Symptoms Assessed by Adverse Reactions Incidence in a Fixed Dose, Placebo-Controlled Clinical Trial of Intramuscular Olanzapine for Injection in Agitated Patients with Schizophrenia Percentage of Patients Reporting Event Placebo(N=45) OlanzapineIM2.5 mg(N=48) OlanzapineIM5 mg(N=45) OlanzapineIM7.5 mg(N=46) OlanzapineIM10 mg(N=46) Dystonic events a 0 0 0 0 0 Parkinsonism events b 0 4 2 0 0 Akathisia events c 0 2 0 0 0 Dyskinetic events d 0 0 0 0 0 Residual events e 0 0 0 0 0 Any extrapyramidal events 0 4 2 0 0 a Patients with the following COSTART terms were counted in this category: dystonia, generalized spasm, neck rigidity, oculogyric crisis, opisthotonos, torticollis. b Patients with the following COSTART terms were counted in this category: akinesia, cogwheel rigidity, extrapyramidal syndrome, hypertonia, hypokinesia, masked facies, tremor. c Patients with the following COSTART terms were counted in this category: akathisia, hyperkinesia. d Patients with the following COSTART terms were counted in this category: buccoglossal syndrome, choreoathetosis, dyskinesia, tardive dyskinesia. e Patients with the following COSTART terms were counted in this category: movement disorder, myoclonus, twitching. Dystonia, Class Effect: Symptoms of dystonia, prolonged abnormal contractions of muscle groups, may occur in susceptible individuals during the first few days of treatment. Dystonic symptoms include: spasm of the neck muscles, sometimes progressing to tightness of the throat, swallowing difficulty, difficulty breathing, and/or protrusion of the tongue. While these symptoms can occur at low doses, the frequency and severity are greater with high potency and at higher doses of first generation antipsychotic drugs. In general, an elevated risk of acute dystonia may be observed in males and younger age groups receiving antipsychotics; however, events of dystonia have been reported infrequently (<1%) with olanzapine use. Other Adverse Reactions Other Adverse Reactions Observed During the Clinical Trial Evaluation of Oral Olanzapine Following is a list of treatment-emergent adverse reactions reported by patients treated with oral olanzapine (at multiple doses ≥1 mg/day) in clinical trials. This listing is not intended to include reactions (1) already listed in previous tables or elsewhere in labeling, (2) for which a drug cause was remote, (3) which were so general as to be uninformative, (4) which were not considered to have significant clinical implications, or (5) which occurred at a rate equal to or less than placebo. Reactions are classified by body system using the following definitions: frequent adverse reactions are those occurring in at least 1/100 patients; infrequent adverse reactions are those occurring in 1/100 to 1/1,000 patients; rare reactions are those occurring in fewer than 1/1,000 patients. Body as a Whole — Infrequent : chills, face edema, photosensitivity reaction, suicide attempt 1 ; Rare: chills and fever, hangover effect, sudden death 1 . Cardiovascular System — Infrequent: cerebrovascular accident, vasodilatation. Digestive System — Infrequent: abdominal distension, nausea and vomiting, tongue edema; Rare: ileus, intestinal obstruction, liver fatty deposit. Hemic and Lymphatic System — Infrequent: thrombocytopenia. Metabolic and Nutritional Disorders — Frequent: alkaline phosphatase increased; Infrequent: bilirubinemia, hypoproteinemia. Musculoskeletal System — Rare: osteoporosis. Nervous System — Infrequent: ataxia, dysarthria, libido decreased, stupor; Rare: coma. Respiratory System — Infrequent: epistaxis; Rare : lung edema. Skin and Appendages — Infrequent: alopecia. Special Senses — Infrequent: abnormality of accommodation, dry eyes; Rare : mydriasis. Urogenital System — Infrequent: amenorrhea 2 , breast pain, decreased menstruation, impotence 2 , increased menstruation 2 , menorrhagia 2 , metrorrhagia 2 , polyuria 2 , urinary frequency, urinary retention, urinary urgency, urination impaired. 1 These terms represent serious adverse events but do not meet the definition for adverse drug reactions. They are included here because of their seriousness. 2 Adjusted for gender. Other Adverse Reactions Observed During the Clinical Trial Evaluation of Intramuscular Olanzapine for Injection Following is a list of treatment-emergent adverse reactions reported by patients treated with intramuscular olanzapine for injection (at 1 or more doses ≥2.5 mg/injection) in clinical trials. This listing is not intended to include reactions (1) already listed in previous tables or elsewhere in labeling, (2) for which a drug cause was remote, (3) which were so general as to be uninformative, (4) which were not considered to have significant clinical implications, or (5) for which occurred at a rate equal to or less than placebo. Reactions are classified by body system using the following definitions: frequent adverse reactions are those occurring in at least 1/100 patients; infrequent adverse reactions are those occurring in 1/100 to 1/1,000 patients. Body as a Whole — Frequent: injection site pain. Cardiovascular System — Infrequent: syncope. Digestive System — Infrequent: nausea. Metabolic and Nutritional Disorders — Infrequent : creatine phosphokinase increased. Clinical Trials in Adolescent Patients (age 13 to 17 years) Commonly Observed Adverse Reactions in Oral Olanzapine Short-Term, Placebo-Controlled Trials Adverse reactions in adolescent patients treated with oral olanzapine (doses ≥2.5 mg) reported with an incidence of 5% or more and reported at least twice as frequently as placebo-treated patients are listed in Table 21. Table 21: Treatment-Emergent Adverse Reactions of ≥5% Incidence among Adolescents (13 to 17 Years Old) with Schizophrenia or Bipolar I Disorder (Manic or Mixed Episodes) Adverse Reactions Percentage of Patients Reporting Event 6 Week Trial % Schizophrenia Patients 3 Week Trial % Bipolar Patients Olanzapine (N=72) Placebo (N=35) Olanzapine (N=107) Placebo (N=54) Sedation a 39 9 48 9 Weight increased 31 9 29 4 Headache 17 6 17 17 Increased appetite 17 9 29 4 Dizziness 8 3 7 2 Abdominal pain b 6 3 6 7 Pain in extremity 6 3 5 0 Fatigue 3 3 14 6 Dry mouth 4 0 7 0 a Patients with the following MedDRA terms were counted in this category: hypersomnia, lethargy, sedation, somnolence. b Patients with the following MedDRA terms were counted in this category: abdominal pain, abdominal pain lower, abdominal pain upper. Adverse Reactions Occurring at an Incidence of 2% or More among Oral Olanzapine-Treated Patients in Short-Term (3 to 6 weeks), Placebo-Controlled Trials Adverse reactions in adolescent patients treated with oral olanzapine (doses ≥2.5 mg) reported with an incidence of 2% or more and greater than placebo are listed in Table 22. Table 22: Treatment-Emergent Adverse Reactions of ≥2% Incidence among Adolescents (13 to 17 Years Old) (Combined Incidence from Short-Term, Placebo-Controlled Clinical Trials of Schizophrenia or Bipolar I Disorder [Manic or Mixed Episodes]) Percentage of Patients Reporting Event Adverse Reaction Olanzapine ( N=179) Placebo ( N=89) Sedation a 44 9 Weight increased 30 6 Increased appetite 24 6 Headache 17 12 Fatigue 9 4 Dizziness 7 2 Dry mouth 6 0 Pain in extremity 5 1 Constipation 4 0 Nasopharyngitis 4 2 Diarrhea 3 0 Restlessness 3 2 Liver enzymes increased b 8 1 Dyspepsia 3 1 Epistaxis 3 0 Respiratory tract infection c 3 2 Sinusitis 3 0 Arthralgia 2 0 Musculoskeletal stiffness 2 0 a Patients with the following MedDRA terms were counted in this category: hypersomnia, lethargy, sedation, somnolence. b The terms alanine aminotransferase (ALT), aspartate aminotransferase (AST), and hepatic enzyme were combined under liver enzymes. c Patients with the following MedDRA terms were counted in this category: lower respiratory tract infection, respiratory tract infection, respiratory tract infection viral, upper respiratory tract infection, viral upper respiratory tract infection. Vital Signs and Laboratory Studies Vital Sign Changes — Oral olanzapine was associated with orthostatic hypotension and tachycardia in clinical trials. Intramuscular olanzapine for injection was associated with bradycardia, hypotension, and tachycardia in clinical trials [see Warnings and Precautions ( 5)]. Laboratory Changes Olanzapine Monotherapy in Adults : An assessment of the premarketing experience for olanzapine revealed an association with asymptomatic increases in ALT, AST, and GGT. Within the original premarketing database of about 2,400 adult patients with baseline ALT ≤90 IU/L, the incidence of ALT elevations to >200 IU/L …

When using olanzapine and fluoxetine in combination, also refer to the Use in Specific Populations section of the package insert for Symbyax.

• Pregnancy : May cause extrapyramidal and/or withdrawal symptoms in neonates with third trimester exposure. ( 8.1 )
• Pediatric Use : Safety and effectiveness of olanzapine in children <13 years of age have not been established. Safety and effectiveness of olanzapine and fluoxetine in combination in children <10 years of age have not been established. ( 8.4 )

8.1 Pregnancy Pregnancy Exposure Registry There is a pregnancy exposure registry that monitors pregnancy outcomes in women exposed to atypical antipsychotics, including olanzapine, during pregnancy. Healthcare providers are encouraged to register patients by contacting the National Pregnancy Registry for Atypical Antipsychotics at 1-866-961-2388 or visit http://womensmentalhealth.org/clinical-and-research-programs/pregnancyregistry/. Risk Summary Neonates exposed to antipsychotic drugs, including olanzapine, during the third trimester are at risk for extrapyramidal and/or withdrawal symptoms following delivery (see Clinical Considerations). Overall available data from published epidemiologic studies of pregnant women exposed to olanzapine have not established a drug-associated risk of major birth defects, miscarriage, or adverse maternal or fetal outcomes (see Data) . There are risks to the mother associated with untreated schizophrenia or bipolar I disorder and with exposure to antipsychotics, including olanzapine, during pregnancy (see Clinical Considerations). Olanzapine was not teratogenic when administered orally to pregnant rats and rabbits at doses that are 9- and 30-times the daily oral maximum recommended human dose (MRHD), based on mg/m 2 body surface area;some fetal toxicities were observed at these doses (see Data). The estimated background risk of major birth defects and miscarriage for the indicated populations is unknown. All pregnancies have a background risk of birth defects, loss, or other adverse outcomes. In the U.S. general population, the estimated background risk of major birth defects and miscarriage in clinically recognized pregnancies is 2% to 4% and 15% to 20%, respectively. Clinical Considerations Disease-associated maternal and embryo/fetal risk There is a risk to the mother from untreated schizophrenia or bipolar I disorder, including increased risk of relapse, hospitalization, and suicide. Schizophrenia and bipolar I disorder are associated with increased adverse perinatal outcomes, including preterm birth. It is not known if this is a direct result of the illness or other comorbid factors. Fetal/Neonatal adverse reactions Extrapyramidal and/or withdrawal symptoms, including agitation, hypertonia, hypotonia, tremor, somnolence, respiratory distress, and feeding disorder have been reported in neonates who were exposed to antipsychotic drugs, including olanzapine, during the third trimester of pregnancy. These symptoms have varied in severity. Monitor neonates for extrapyramidal and/or withdrawal symptoms and manage symptoms appropriately. Some neonates recovered within hours or days without specific treatment; others required prolonged hospitalization. Data Human Data Placental passage has been reported in published study reports; however, the placental passage ratio was highly variable ranging between 7% to 167% at birth following exposure during pregnancy. The clinical relevance of this finding is unknown. Published data from observational studies, birth registries, and case reports that have evaluated the use of atypical antipsychotics during pregnancy do not establish an increased risk of major birth defects. A retrospective cohort study from a Medicaid database of 9258 women exposed to antipsychotics during pregnancy did not indicate an overall increased risk for major birth defects. Animal Data In oral reproduction studies in rats at doses up to 18 mg/kg/day and in rabbits at doses up to 30 mg/kg/day (9 and 30 times the daily oral MRHD based on mg/m 2 body surface area, respectively), no evidence of teratogenicity was observed. In an oral rat teratology study, early resorptions and increased numbers of nonviable fetuses were observed at a dose of 18 mg/kg/day (9 times the daily oral MRHD based on mg/m 2 body surface area), and gestation was prolonged at 10 mg/kg/day (5 times the daily oral MRHD based on mg/m 2 body surface area). In an oral rabbit teratology study, fetal toxicity manifested as increased resorptions and decreased fetal weight, occurred at a maternally toxic dose of 30 mg/kg/day (30 times the daily oral MRHD based on mg/m 2 body surface area).

8.2 خطر شیردهی خلاصه اولانزاپین در شیر انسان وجود دارد. گزارش‌هایی از آرام‌بخشی بیش از حد، تحریک‌پذیری، تغذیه ضعیف و علائم خارج هرمی (لرزش و حرکات غیرطبیعی ماهیچه‌ها) در نوزادانی که از طریق شیر مادر در معرض اولانزاپین قرار گرفته‌اند، وجود دارد (به ملاحظات بالینی مراجعه کنید). اطلاعاتی در مورد اثرات اولانزاپین بر تولید شیر وجود ندارد. فواید رشدی و سلامتی تغذیه با شیر مادر باید همراه با نیاز بالینی مادر به اولانزاپین و هرگونه عوارض جانبی احتمالی ناشی از اولانزاپین یا شرایط زمینه ای مادر بر روی کودک شیرده در نظر گرفته شود. ملاحظات بالینی نوزادانی که در معرض اولانزاپین قرار دارند باید از نظر آرامبخشی بیش از حد، تحریک پذیری، تغذیه نامناسب و علائم خارج از هرمی (لرزش و حرکات غیرطبیعی عضلات) تحت نظر باشند.

8.3 زنان و مردان ناباروری بالقوه باروری زنان بر اساس عملکرد فارماکولوژیک اولانزاپین (آنتاگونیسم گیرنده D2)، درمان با اولانزاپین ممکن است منجر به افزایش سطح پرولاکتین سرم شود که ممکن است منجر به کاهش برگشت پذیر باروری در زنان بالقوه پیش از باروری شود (5.5. )].

8.4 Pediatric Use The safety and effectiveness of oral olanzapine in the treatment of schizophrenia and manic or mixed episodes associated with bipolar I disorder were established in short-term studies in adolescents (ages 13 to 17 years). Use of olanzapine in adolescents is supported by evidence from adequate and well-controlled studies of olanzapine in which 268 adolescents received olanzapine in a range of 2.5 to 20 mg/day [see Clinical Studies ( 14.1 , 14.2 )] . Recommended starting dose for adolescents is lower than that for adults [see Dosage and Administration ( 2.1 , 2.2 )] . Compared to patients from adult clinical trials, adolescents were likely to gain more weight, experience increased sedation, and have greater increases in total cholesterol, triglycerides, LDL cholesterol, prolactin and hepatic aminotransferase levels [see Warnings and Precautions ( 5.5 , 5.15 , 5.17 ) and Adverse Reactions ( 6.1 )] . When deciding among the alternative treatments available for adolescents, clinicians should consider the increased potential (in adolescents as compared with adults) for weight gain and dyslipidemia. Clinicians should consider the potential long-term risks when prescribing to adolescents, and in many cases this may lead them to consider prescribing other drugs first in adolescents [see Indications and Usage ( 1.1 , 1.2 )] . Safety and effectiveness of olanzapine in children <13 years of age have not been established [see Patient Counseling Information ( 17 )] . Safety and efficacy of olanzapine and fluoxetine in combination in children and adolescents (10 to 17 years of age) have been established for the acute treatment of depressive episodes associated with bipolar I disorder. Safety and effectiveness of olanzapine and fluoxetine in combination in children <10 years of age have not been established.

8.5 Geriatric Use Of the 2,500 patients in premarketing clinical studies with oral olanzapine, 11% (263) were 65 years of age or over. In patients with schizophrenia, there was no indication of any different tolerability of olanzapine in the elderly compared to younger patients. Studies in elderly patients with dementia-related psychosis have suggested that there may be a different tolerability profile in this population compared to younger patients with schizophrenia. Elderly patients with dementia- related psychosis treated with olanzapine are at an increased risk of death compared to placebo. In placebo-controlled studies of olanzapine in elderly patients with dementia-related psychosis, there was a higher incidence of cerebrovascular adverse events (e.g., stroke, transient ischemic attack) in patients treated with olanzapine compared to patients treated with placebo. In 5 placebo-controlled studies of olanzapine in elderly patients with dementia-related psychosis (n=1,184), the following adverse reactions were reported in olanzapine-treated patients at an incidence of at least 2% and significantly greater than placebo-treated patients: falls, somnolence, peripheral edema, abnormal gait, urinary incontinence, lethargy, increased weight, asthenia, pyrexia, pneumonia, dry mouth and visual hallucinations. The rate of discontinuation due to adverse reactions was greater with olanzapine than placebo (13% vs 7%). Elderly patients with dementia-related psychosis treated with olanzapine are at an increased risk of death compared to placebo. Olanzapine is not approved for the treatment of patients with dementia-related psychosis [ see Boxed Warning, Warnings and Precautions ( 5.1 ), and Patient Counseling Information ( 17 ) ]. Olanzapine is not approved for the treatment of patients with dementia-related psychosis. Also, the presence of factors that might decrease pharmacokinetic clearance or increase the pharmacodynamic response to olanzapine should lead to consideration of a lower starting dose for any geriatric patient [see Boxed Warning, Dosage and Administration ( 2.1), and Warnings and Precautions ( 5.1)]. Clinical studies of olanzapine and fluoxetine in combination did not include sufficient numbers of patients ≥65 years of age to determine whether they respond differently from younger patients.

12.1 Mechanism of Action The mechanism of action of olanzapine, in the listed indications is unclear. However, the efficacy of olanzapine in schizophrenia could be mediated through a combination of dopamine and serotonin type 2 (5HT 2 ) antagonism.

12.2 Pharmacodynamics Olanzapine binds with high affinity to the following receptors: serotonin 5HT 2A/2C , 5HT 6 (K i =4, 11, and 5 nM, respectively), dopamine D 1 to 4 (K i =11 to 31 nM), histamine H 1 (K i =7 nM), and adrenergic α 1 receptors (K i =19 nM). Olanzapine is an antagonist with moderate affinity binding for serotonin 5HT 3 (K i =57 nM) and muscarinic M 1 to 5 (K i =73, 96, 132, 32, and 48 nM, respectively). Olanzapine binds with low affinity to GABA A , BZD, and β-adrenergic receptors (K i >10 mcM).

12.3 Pharmacokinetics Oral Administration, Monotherapy — Olanzapine is well absorbed and reaches peak concentrations in approximately 6 hours following an oral dose. It is eliminated extensively by first pass metabolism, with approximately 40% of the dose metabolized before reaching the systemic circulation. Food does not affect the rate or extent of olanzapine absorption. Pharmacokinetic studies showed that olanzapine tablets and (olanzapine orally disintegrating tablets) dosage forms of olanzapine are bioequivalent. Olanzapine displays linear kinetics over the clinical dosing range. Its half-life ranges from 21 to 54 hours (5th to 95th percentile; mean of 30 hr), and apparent plasma clearance ranges from 12 to 47 L/hr (5th to 95th percentile; mean of 25 L/hr). Administration of olanzapine once daily leads to steady-state concentrations in about 1 week that are approximately twice the concentrations after single doses. Plasma concentrations, half-life, and clearance of olanzapine may vary between individuals on the basis of smoking status, gender, and age. Olanzapine is extensively distributed throughout the body, with a volume of distribution of approximately 1,000 L. It is 93% bound to plasma proteins over the concentration range of 7 to 1,100 ng/mL, binding primarily to albumin and α 1 -acid glycoprotein. Metabolism and Elimination — Following a single oral dose of 14 C labeled olanzapine, 7% of the dose of olanzapine was recovered in the urine as unchanged drug, indicating that olanzapine is highly metabolized. Approximately 57% and 30% of the dose was recovered in the urine and feces, respectively. In the plasma, olanzapine accounted for only 12% of the AUC for total radioactivity, indicating significant exposure to metabolites. After multiple dosing, the major circulating metabolites were the 10-N-glucuronide, present at steady state at 44% of the concentration of olanzapine, and 4′-N-desmethyl olanzapine, present at steady state at 31% of the concentration of olanzapine. Both metabolites lack pharmacological activity at the concentrations observed. Direct glucuronidation and cytochrome P450 (CYP) mediated oxidation are the primary metabolic pathways for olanzapine. In vitro studies suggest that CYPs 1A2 and 2D6, and the flavin-containing monooxygenase system are involved in olanzapine oxidation. CYP2D6 mediated oxidation appears to be a minor metabolic pathway in vivo , because the clearance of olanzapine is not reduced in subjects who are deficient in this enzyme. Intramuscular Administration — Olanzapine IntraMuscular results in rapid absorption with peak plasma concentrations occurring within 15 to 45 minutes. Based upon a pharmacokinetic study in healthy volunteers, a 5 mg dose of intramuscular olanzapine for injection produces, on average, a maximum plasma concentration approximately 5 times higher than the maximum plasma concentration produced by a 5 mg dose of oral olanzapine. Area under the curve achieved after an intramuscular dose is similar to that achieved after oral administration of the same dose. The half-life observed after intramuscular administration is similar to that observed after oral dosing. The pharmacokinetics are linear over the clinical dosing range. Metabolic profiles after intramuscular administration are qualitatively similar to metabolic profiles after oral administration. Specific Populations Renal Impairment — Because olanzapine is highly metabolized before excretion and only 7% of the drug is excreted unchanged, renal dysfunction alone is unlikely to have a major impact on the pharmacokinetics of olanzapine. The pharmacokinetic characteristics of olanzapine were similar in patients with severe renal impairment and normal subjects, indicating that dosage adjustment based upon the degree of renal impairment is not required. In addition, olanzapine is not removed by dialysis. The effect of renal impairment on metabolite elimination has not been studied. Hepatic Impairment — Although the presence of hepatic impairment may be expected to reduce the clearance of olanzapine, a study of the effect of impaired liver function in subjects (n=6) with clinically significant (Childs Pugh Classification A and B) cirrhosis revealed little effect on the pharmacokinetics of olanzapine. Geriatric — In a study involving 24 healthy subjects, the mean elimination half-life of olanzapine was about 1.5 times greater in elderly (≥65 years) than in nonelderly subjects (<65 years). Caution should be used in dosing the elderly, especially if there are other factors that might additively influence drug metabolism and/or pharmacodynamic sensitivity [see Dosage and Administration ( 2)]. Gender — Clearance of olanzapine is approximately 30% lower in women than in men. There were, however, no apparent differences between men and women in effectiveness or adverse effects. Dosage modifications based on gender should not be needed. Smoking Status — Olanzapine clearance is about 40% higher in smokers than in nonsmokers, although dosage modifications are not routinely recommended. Race — In vivo studies have shown that exposures are similar among Japanese, Chinese and Caucasians, especially after normalization for body weight differences. Dosage modifications for race are, therefore, not recommended. Combined Effects — The combined effects of age, smoking, and gender could lead to substantial pharmacokinetic differences in populations. The clearance in young smoking males, for example, may be 3 times higher than that in elderly nonsmoking females. Dosing modification may be necessary in patients who exhibit a combination of factors that may result in slower metabolism of olanzapine [see Dosage and Administration (2)]. Adolescents (ages 13 to 17 years) — In clinical studies, most adolescents were nonsmokers and this population had a lower average body weight, which resulted in higher average olanzapine exposure compared to adults.

Oral Administration, Monotherapy — Olanzapine is well absorbed and reaches peak concentrations in approximately 6 hours following an oral dose. It is eliminated extensively by first pass metabolism, with approximately 40% of the dose metabolized before reaching the systemic circulation. Food does not affect the rate or extent of olanzapine absorption. Pharmacokinetic studies showed that olanzapine tablets and (olanzapine orally disintegrating tablets) dosage forms of olanzapine are bioequivalent. Olanzapine displays linear kinetics over the clinical dosing range. Its half-life ranges from 21 to 54 hours (5th to 95th percentile; mean of 30 hr), and apparent plasma clearance ranges from 12 to 47 L/hr (5th to 95th percentile; mean of 25 L/hr). Administration of olanzapine once daily leads to steady-state concentrations in about 1 week that are approximately twice the concentrations after single doses. Plasma concentrations, half-life, and clearance of olanzapine may vary between individuals on the basis of smoking status, gender, and age. Olanzapine is extensively distributed throughout the body, with a volume of distribution of approximately 1,000 L. It is 93% bound to plasma proteins over the concentration range of 7 to 1,100 ng/mL, binding primarily to albumin and α 1 -acid glycoprotein. Metabolism and Elimination — Following a single oral dose of 14 C labeled olanzapine, 7% of the dose of olanzapine was recovered in the urine as unchanged drug, indicating that olanzapine is highly metabolized. Approximately 57% and 30% of the dose was recovered in the urine and feces, respectively. In the plasma, olanzapine accounted for only 12% of the AUC for total radioactivity, indicating significant exposure to metabolites. After multiple dosing, the major circulating metabolites were the 10-N-glucuronide, present at steady state at 44% of the concentration of olanzapine, and 4′-N-desmethyl olanzapine, present at steady state at 31% of the concentration of olanzapine. Both metabolites lack pharmacological activity at the concentrations observed. Direct glucuronidation and cytochrome P450 (CYP) mediated oxidation are the primary metabolic pathways for olanzapine. In vitro studies suggest that CYPs 1A2 and 2D6, and the flavin-containing monooxygenase system are involved in olanzapine oxidation. CYP2D6 mediated oxidation appears to be a minor metabolic pathway in vivo , because the clearance of olanzapine is not reduced in subjects who are deficient in this enzyme. Intramuscular Administration — Olanzapine IntraMuscular results in rapid absorption with peak plasma concentrations occurring within 15 to 45 minutes. Based upon a pharmacokinetic study in healthy volunteers, a 5 mg dose of intramuscular olanzapine for injection produces, on average, a maximum plasma concentration approximately 5 times higher than the maximum plasma concentration produced by a 5 mg dose of oral olanzapine. Area under the curve achieved after an intramuscular dose is similar to that achieved after oral administration of the same dose. The half-life observed after intramuscular administration is similar to that observed after oral dosing. The pharmacokinetics are linear over the clinical dosing range. Metabolic profiles after intramuscular administration are qualitatively similar to metabolic profiles after oral administration. Specific Populations Renal Impairment — Because olanzapine is highly metabolized before excretion and only 7% of the drug is excreted unchanged, renal dysfunction alone is unlikely to have a major impact on the pharmacokinetics of olanzapine. The pharmacokinetic characteristics of olanzapine were similar in patients with severe renal impairment and normal subjects, indicating that dosage adjustment based upon the degree of renal impairment is not required. In addition, olanzapine is not removed by dialysis. The effect of renal impairment on metabolite elimination has not been studied. Hepatic Impairment — Although the presence of hepatic impairment may be expected to reduce the clearance of olanzapine, a study of the effect of impaired liver function in subjects (n=6) with clinically significant (Childs Pugh Classification A and B) cirrhosis revealed little effect on the pharmacokinetics of olanzapine. Geriatric — In a study involving 24 healthy subjects, the mean elimination half-life of olanzapine was about 1.5 times greater in elderly (≥65 years) than in nonelderly subjects (<65 years). Caution should be used in dosing the elderly, especially if there are other factors that might additively influence drug metabolism and/or pharmacodynamic sensitivity [see Dosage and Administration ( 2)]. Gender — Clearance of olanzapine is approximately 30% lower in women than in men. There were, however, no apparent differences between men and women in effectiveness or adverse effects. Dosage modifications based on gender should not be needed. Smoking Status — Olanzapine clearance is about 40% higher in smokers than in nonsmokers, although dosage modifications are not routinely recommended. Race — In vivo studies have shown that exposures are similar among Japanese, Chinese and Caucasians, especially after normalization for body weight differences. Dosage modifications for race are, therefore, not recommended. Combined Effects — The combined effects of age, smoking, and gender could lead to substantial pharmacokinetic differences in populations. The clearance in young smoking males, for example, may be 3 times higher than that in elderly nonsmoking females. Dosing modification may be necessary in patients who exhibit a combination of factors that may result in slower metabolism of olanzapine [see Dosage and Administration (2)]. Adolescents (ages 13 to 17 years) — In clinical studies, most adolescents were nonsmokers and this population had a lower average body weight, which resulted in higher average olanzapine exposure compared to adults.

17 PATIENT COUNSELING INFORMATION Advise the patient to read the FDA-approved patient labeling (Medication Guide) for the oral formulations. Patients should be advised of the following issues and asked to alert their prescriber if these occur while taking olanzapine as monotherapy or in combination with fluoxetine. If you do not think you are getting better or have any concerns about your condition while taking olanzapine, call your doctor. When using olanzapine and fluoxetine in combination, also refer to the Patient Counseling Information section of the package insert for Symbyax. Elderly Patients with Dementia-Related Psychosis: Increased Mortality and Cerebrovascular Adverse Events (CVAE), Including Stroke Patients and caregivers should be advised that elderly patients with dementia-related psychosis treated with antipsychotic drugs are at an increased risk of death. Patients and caregivers should be advised that elderly patients with dementia-related psychosis treated with olanzapine had a significantly higher incidence of cerebrovascular adverse events (e.g., stroke, transient ischemic attack) compared with placebo. Olanzapine is not approved for elderly patients with dementia-related psychosis [see Boxed Warning and Warnings and Precautions ( 5.1 )]. Neuroleptic Malignant Syndrome (NMS) Patients and caregivers should be counseled that a potentially fatal symptom complex sometimes referred to as NMS has been reported in association with administration of antipsychotic drugs, including olanzapine. Signs and symptoms of NMS include hyperpyrexia, muscle rigidity, altered mental status, and evidence of autonomic instability (irregular pulse or blood pressure, tachycardia, diaphoresis, and cardiac dysrhythmia) [see Warnings and Precautions ( 5.3 )]. Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms (DRESS) Patients should be advised to report to their health care provider at the earliest onset of any signs and symptoms that may be associated with drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms (DRESS) [see Warnings and Precautions ( 5.4 )]. Hyperglycemia and Diabetes Mellitus Patients should be advised of the potential risk of hyperglycemia-related adverse reactions. Patients should be monitored regularly for worsening of glucose control. Patients who have diabetes should follow their doctor's instructions about how often to check their blood sugar while taking olanzapine [see Warnings and Precautions ( 5.5 )]. Dyslipidemia Patients should be counseled that dyslipidemia has occurred during treatment with olanzapine. Patients should have their lipid profile monitored regularly [see Warnings and Precautions ( 5.5 )]. Weight Gain Patients should be counseled that weight gain has occurred during treatment with olanzapine. Patients should have their weight monitored regularly [see Warnings and Precautions ( 5.5 )]. Orthostatic Hypotension Patients should be advised of the risk of orthostatic hypotension, especially during the period of initial dose titration and in association with the use of concomitant drugs that may potentiate the orthostatic effect of olanzapine, e.g., diazepam or alcohol [see Warnings and Precautions ( 5.7 ) and Drug Interactions ( 7 )] . Patients should be advised to change positions carefully to help prevent orthostatic hypotension, and to lie down if they feel dizzy or faint, until they feel better. Patients should be advised to call their doctor if they experience any of the following signs and symptoms associated with orthostatic hypotension: dizziness, fast or slow heartbeat, or fainting. Potential for Cognitive and Motor Impairment Because olanzapine has the potential to impair judgment, thinking, or motor skills, patients should be cautioned about operating hazardous machinery, including automobiles, until they are reasonably certain that olanzapine therapy does not affect them adversely [see Warnings and Precautions ( 5.12 )]. Body Temperature Regulation Patients should be advised regarding appropriate care in avoiding overheating and dehydration. Patients should be advised to call their doctor right away if they become severely ill and have some or all of these symptoms of dehydration: sweating too much or not at all, dry mouth, feeling very hot, feeling thirsty, not able to produce urine [see Warnings and Precautions ( 5.13 )]. Concomitant Medication Patients should be advised to inform their healthcare providers if they are taking, or plan to take, Symbyax. Patients should also be advised to inform their healthcare providers if they are taking, plan to take, or have stopped taking any prescription or over-the-counter drugs, including herbal supplements, since there is a potential for interactions [see Drug Interactions ( 7 )]. Alcohol Patients should be advised to avoid alcohol while taking olanzapine [see Drug Interactions ( 7 )]. Use in Specific Populations Pregnancy — Advise women to notify their healthcare provider if they become pregnant or intend to become pregnant during treatment with olanzapine. Advise patients that olanzapine may cause extrapyramidal and/or withdrawal symptoms (agitation, hypertonia, hypotonia, tremor, somnolence, respiratory distress, and feeding disorder) in a neonate. Advise patients that there is a pregnancy exposure registry that monitors pregnancy outcomes in women exposed to olanzapine during pregnancy [see Use in Specific Populations ( 8.1 )]. Lactation — Advise breastfeeding women using olanzapine to monitor infants for excess sedation, irritability, poor feeding and extrapyramidal symptoms (tremors and abnormal muscle movements) and to seek medical care if they notice these signs . [see Use in Specific Populations ( 8.3 )]. Infertility — Advise females of reproductive potential that olanzapine may impair fertility due to an increase in serum prolactin levels. The effects on fertility are reversible [see Use in Specific Populations ( 8.3 )]. Pediatric Use — Olanzapine is indicated for treatment of schizophrenia and manic or mixed episodes associated with bipolar I disorder in adolescents 13 to 17 years of age. Compared to patients from adult clinical trials, adolescents were likely to gain more weight, experience increased sedation, and have greater increases in total cholesterol, triglycerides, LDL cholesterol, prolactin, and hepatic aminotransferase levels. Patients should be counseled about the potential long-term risks associated with olanzapine and advised that these risks may lead them to consider other drugs first [see Indications and Usage ( 1.1 , 1.2 )] . Safety and effectiveness of olanzapine in patients under 13 years of age have not been established. Safety and efficacy of olanzapine and fluoxetine in combination in patients 10 to 17 years of age have been established for the acute treatment of depressive episodes associated with bipolar I disorder. Safety and effectiveness of olanzapine and fluoxetine in combination in patients <10 years of age have not been established [see Warnings and Precautions ( 5.5 ) and Use in Specific Populations ( 8.4 )]. Need for Comprehensive Treatment Program in Pediatric Patients Olanzapine is indicated as an integral part of a total treatment program for pediatric patients with schizophrenia and bipolar disorder that may include other measures (psychological, educational, social) for patients with the disorder. Effectiveness and safety of olanzapine have not been established in pediatric patients less than 13 years of age. Atypical antipsychotics are not intended for use in the pediatric patient who exhibits symptoms secondary to environmental factors and/or other primary psychiatric disorders. Appropriate educational placement is essential and psychosocial intervention is often helpful. The decision to prescribe atypical antipsychotic medication will depend upon the healthcare provider’s assessment of the chronicity and severity of the patient's symptoms [see Indications and Usage ( 1.3 )]. Trademarks are the properties of their respective owners. Revised: April, 2026 Manufactured by: Cadila Pharmaceuticals Limited 1389, Dholka, District - Ahmedabad, Gujarat State, INDIA Manufactured for: Modavar Pharmaceuticals LLC. 1016, 16th Street, Suite 602, Washington, DC 20036 Medication Guide Olanzapine (oh lan' za peen) Tablets, USP Read the Medication Guide that comes with olanzapine tablets before you start taking it and each time you get a refill. There may be new information. This Medication Guide does not take the place of talking to your doctor about your medical condition or treatment. Talk with your doctor or pharmacist if there is something you do not understand or you want to learn more about olanzapine tablets. What is the most important information I should know about Olanzapine tablets? Olanzapine tablets may cause serious side effects, including: 1. Increased risk of death in elderly people who are confused, have memory loss and have lost touch with reality (dementia-related psychosis). 2. High blood sugar (hyperglycemia). 3. High fat levels in your blood (increased cholesterol and triglycerides), especially in teenagers age 13 to 17 or when used in combination with fluoxetine in children age 10 to 17. 4. Weight gain, especially in teenagers age 13 to 17 or when used in combination with fluoxetine in children age 10 to 17. These serious side effects are described below. 1. Increased risk of death in elderly people who are confused, have memory loss and have lost touch with reality (dementia-related psychosis). Olanzapine tablets are not approved for treating psychosis in elderly people with dementia. 2.High blood sugar (hyperglycemia). High blood sugar can happen if you have diabetes already or if you have never had diabetes. High blood sugar could lead to:

• a build up of acid in your blood due to ketones (ketoacidosis)
• coma
• death Your doctor should do tests to check your blood sugar before you start taking olanzapine tablets and during treatment. In people who do not have diabetes, sometimes high blood sugar goes away when olanzapine tablets are stopped. People with diabetes and some people who did not have diabetes before taking olanzapine tablets need to take medicine for high blood sugar even after they stop taking olanzapine tablets. If you have diabetes, follow your doctor’s instructions about how often to check your blood sugar while taking olanzapine tablets. Call your doctor if you have any of these symptoms of high blood sugar (hyperglycemia) while taking olanzapine tablets:
• feel very thirsty
• need to urinate more than usual
• feel very hungry
• feel weak or tired
• feel sick to your stomach
• feel confused or your breath smells fruity 3. High fat levels in your blood (cholesterol and triglycerides ). High fat levels may happen in people treated with olanzapine tablets, especially in teenagers (13 to 17 years old), or when used in combination with fluoxetine in children (10 to 17 years old). You may not have any symptoms, so your doctor should do blood tests to check your cholesterol and triglyceride levels before you start taking olanzapine tablets and during treatment. 4. Weight gain . Weight gain is very common in people who take olanzapine tablets. Teenagers (13 to 17 years old) are more likely to gain weight and to gain more weight than adults. Children (10 to 17 years old) are also more likely to gain weight and to gain more weight than adults when olanzapine tablets are used in combination with fluoxetine. Some people may gain a lot of weight while taking olanzapine tablets, so you and your doctor should check your weight regularly. Talk to your doctor about ways to control weight gain, such as eating a healthy, balanced diet, and exercising.
• episodes of depression that do not get better after 2 other medicines, also called treatment resistant depression, when used with the medicine fluoxetine (Prozac), in adults. Olanzapine tablets have not been approved for use in children under 13 years of age. Olanzapine tablets in combination with fluoxetine has not been approved for use in children under 10 years of age. The symptoms of schizophrenia include hearing voices, seeing things that are not there, having beliefs that are not true, and being suspicious or withdrawn. The symptoms of bipolar I disorder include alternating periods of depression and high or irritable mood, increased activity and restlessness, racing thoughts, talking fast, impulsive behavior, and a decreased need for sleep. The symptoms of treatment resistant depression include decreased mood, decreased interest, increased guilty feelings, decreased energy, decreased concentration, changes in appetite, and suicidal thoughts or behavior. Some of your symptoms may improve with treatment. If you do not think you are getting better, call your doctor. What should I tell my doctor before taking olanzapine tablets? Olanzapine tablets may not be right for you. Before starting olanzapine tablets, tell your doctor if you have or had:
• heart problems
• seizures
• diabetes or high blood sugar levels (hyperglycemia)
• high cholesterol or triglyceride levels in your blood
• liver problems
• low or high blood pressure
• strokes or “mini-strokes” also called transient ischemic attacks (TIAs)
• Alzheimer’s disease
• narrow-angle glaucoma
• enlarged prostate in men
• bowel obstruction
• breast cancer
• thoughts of suicide or hurting yourself
• any other medical condition
• are pregnant or plan to become pregnant. It is not known if olanzapine tablets will harm your unborn baby. o If you become pregnant while receiving olanzapine tablets, talk to your healthcare provider about registering with the National Pregnancy Registry for Atypical Antipsychotics. You can register by calling 1-866-961- 2388 or go to http://womensmentalhealth.org/clinical-and-research-programs/pregnancyregistry/.
• are breast-feeding or plan to breast-feed. Olanzapine passes into your breast milk. Talk to your doctor about the best way to feed your baby if you take olanzapine tablets. Tell your doctor if you exercise a lot or are in hot places often. The symptoms of bipolar I disorder, treatment resistant depression, or schizophrenia may include thoughts of suicide or of hurting yourself or others. If you have these thoughts at any time, tell your doctor or go to an emergency room right away. Tell your doctor about all the medicines that you take , including prescription and nonprescription medicines, vitamins, and herbal supplements. Olanzapine tablets and some medicines may interact with each other and may not work as well, or cause possible serious side effects. Your doctor can tell you if it is safe to take olanzapine tablets with your other medicines. Do not start or stop any medicine while taking olanzapine tablets without talking to your doctor first. How should I take olanzapine tablets?
• Take olanzapine tablets exactly as prescribed. Your doctor may need to change (adjust) the dose of olanzapine tablets until it is right for you.
• If you miss a dose of olanzapine tablets, take the missed dose as soon as you remember. If it is almost time for the next dose, just skip the missed dose and take your next dose at the regular time. Do not take two doses of olanzapine tablets at the same time.
• To prevent serious side effects, do not stop taking olanzapine tablets suddenly. If you need to stop taking olanzapine tablets, your doctor can tell you how to safely stop taking them.
• If you take too much olanzapine tablets, call your doctor or poison control center at 1-800-222­1222 right away, or get emergency treatment.
• Olanzapine tablets can be taken with or without food.
• Olanzapine tablets are usually taken one time each day.
• Call your doctor if you do not think you are getting better or have any concerns about your condition while taking olanzapine tablets. What should I avoid while taking olanzapine tablets?
• Olanzapine tablets can cause sleepiness and may affect your ability to make decisions, think clearly, or react quickly. You should not drive, operate heavy machinery, or do other dangerous activities until you know how olanzapine tablets affects you.
• Avoid drinking alcohol while taking olanzapine tablets. Drinking alcohol while you take olanzapine tablets may make you sleepier than if you take olanzapine tablets alone. What are the possible side effects of olanzapine tablets? Serious side effects may happen when you take olanzapine tablets, including:
• See “What is the most important information I should know about olanzapine tablets?”, which describes the increased risk of death in elderly people with dementia-related psychosis and the risks of high blood sugar, high cholesterol and triglyceride levels, and weight gain.
• Increased incidence of stroke or “mini-strokes” called transient ischemic attacks (TIAs) in elderly people with dementia-related psychosis (elderly people who have lost touch with reality due to confusion and memory loss). Olanzapine tablets are not approved for these patients.
• Neuroleptic Malignant Syndrome (NMS): NMS is a rare but very serious condition that can happen in people who take antipsychotic medicines, including olanzapine tablets. NMS can cause death and must be treated in a hospital. Call your doctor right away if you become severely ill and have any of these symptoms:
• high fever
• excessive sweating
• rigid muscles
• confusion
• changes in your breathing, heartbeat, and blood pressure.
• Drug Reaction with Eosinophilia and Systemic Symptoms (DRESS): DRESS can occur with olanzapine tablets. Features of DRESS may include rash, fever, swollen glands and other internal organ involvement such as liver, kidney, lung and heart. DRESS is sometimes fatal; therefore, tell your doctor immediately if you experience any of these signs.
• Tardive Dyskinesia: This condition causes body movements that keep happening and that you can not control. These movements usually affect the face and tongue. Tardive dyskinesia may not go away, even if you stop taking olanzapine tablets. It may also start after you stop taking olanzapine tablets. Tell your doctor if you get any body movements that you can not control.
• Decreased blood pressure when you change positions, with symptoms of dizziness, fast or slow heartbeat, or fainting.
• Difficulty swallowing, that can cause food or liquid to get into your lungs .
• Seizures: Tell your doctor if you have a seizure during treatment with olanzapine tablets.
• Problems with control of body temperature: You could become very hot, for instance when you exercise a lot or stay in an area that is very hot. It is important for you to drink water to avoid dehydration. Call your doctor right away if you become severely ill and have any of these symptoms of dehydration:
• sweating too much or not at all
• dry mouth
• feeling very hot
• feeling thirsty
• not able to produce urine. Common side effects of olanzapine tablets include: lack of energy, dry mouth, increased appetite, sleepiness, tremor (shakes), having hard or infrequent stools, dizziness, changes in behavior, or restlessness. Other common side effects in teenagers (13 to 17 years old) include: headache, stomach-area (abdominal) pain, pain in your arms or legs, or tiredness. Teenagers experienced greater increases in prolactin, liver enzymes, and sleepiness, as compared with adults. Tell your doctor about any side effect that bothers you or that does not go away. These are not all the possible side effects with olanzapine tablets. For more information, ask your doctor or pharmacist. Call your doctor for medical advice about side effects. You may report side effects to FDA at 1-800-FDA-1088. How should I store olanzapine tablets?
• Store olanzapine tablets at room temperature, between 68°F to 77°F (20°C to 25°C).
• Keep olanzapine tablets away from light.
• Keep olanzapine tablets dry and away from moisture. Keep olanzapine tablets and all medicines out of the reach of children. General information about olanzapine tablets Medicines are sometimes prescribed for purposes other than those listed in a Medication Guide. Do not use olanzapine tablets for a condition for which it was not prescribed. Do not give olanzapine tablets to other people, even if they have the same condition. It may harm them. This Medication Guide summarizes the most important information about olanzapine tablets. If you would like more information, talk with your doctor. You can ask your doctor or pharmacist for information about olanzapine tablets that was written for healthcare professionals. For more information about olanzapine tablets call Modavar Pharmaceuticals LLC At 800-688-4697. What are the ingredients in olanzapine tablets? Active ingredient: olanzapine, USP Inactive ingredients: Tablets — crospovidone, hydroxypropyl cellulose, lactose monohydrate, magnesium stearate, and microcrystalline cellulose (Avicel PH 101) and microcrystalline cellulose (Avicel PH 102). The color coating contains hypromellose, titanium dioxide and triacetin. This Medication Guide has been approved by the U.S. Food and Drug Administration. Trademarks are the properties of their respective owners. Medication Guide revised April, 2026 Manufactured by: Cadila Pharmaceuticals Limited, 1389, Dholka, District- Ahmedabad, Gujarat State, INDIA Manufactured for:Modavar Pharmaceuticals LLC. 1016, 16th Street, Suite 602, Washington, DC 20036 .