اکسی کدون/Apap

دوز مهم و دستورالعمل های مصرف از کمترین دوز موثر برای کوتاه ترین مدت مطابق با اهداف درمانی فردی بیمار استفاده کنید [به هشدارها مراجعه کنید]. با در نظر گرفتن شدت درد بیمار، پاسخ بیمار، تجربه قبلی درمان مسکن و عوامل خطر اعتیاد، سوء استفاده و سوء استفاده، رژیم دوز را برای هر بیمار به طور جداگانه شروع کنید [به هشدارها مراجعه کنید]. بیماران را از نظر افسردگی تنفسی به‌ویژه در 24 تا 72 ساعت اول شروع درمان به دقت تحت نظر بگیرید و دوز بعدی با قرص‌های اکسی کدون و استامینوفن افزایش می‌یابد و بر اساس آن دوز را تنظیم کنید [به هشدارها مراجعه کنید]. دسترسی بیمار به نالوکسان برای درمان اضطراری مصرف بیش از حد مواد افیونی در مورد در دسترس بودن نالوکسان برای درمان اورژانسی مصرف بیش از حد مواد افیونی با بیمار و مراقب خود بحث کنید و نیاز بالقوه برای دسترسی به نالوکسان را در هنگام شروع و تجدید درمان با اکسی کدون و استامینوفن ارزیابی کنید. افسردگی؛ اقدامات احتیاطی، اطلاعات برای بیماران/مراقبان]. بیماران و مراقبان را در مورد راه‌های مختلف دریافت نالوکسان که توسط مقررات تجویز و تجویز نالوکسان فردی مجاز است (مثلاً با نسخه، مستقیماً از داروساز، یا به عنوان بخشی از یک برنامه مبتنی بر جامعه) آگاه کنید. تجویز نالوکسان را بر اساس عوامل خطر بیمار برای مصرف بیش از حد، مانند مصرف همزمان داروهای مضعف CNS، سابقه اختلال مصرف مواد افیونی یا مصرف بیش از حد مواد افیونی در نظر بگیرید. وجود عوامل خطر برای مصرف بیش از حد نباید از مدیریت مناسب درد در هر بیمار ممانعت کند. زمانی که بیمار اعضای خانواده (از جمله کودکان) یا سایر تماس های نزدیک در معرض خطر بلع تصادفی یا مصرف بیش از حد است، نالوکسان را تجویز کنید. دوز اولیه شروع درمان با قرص های اکسی کدون و استامینوفن دوز معمول بزرگسالان یک قرص هر 6 ساعت یک بار در صورت نیاز برای درد است. مجموع دوز روزانه استامینوفن نباید بیش از 4 گرم باشد. قدرت دوز معمول بزرگسالان حداکثر دوز روزانه قرص اکسی کدون و استامینوفن 5 میلی گرم / 325 میلی گرم 1 قرص هر 6 ساعت به میزان لازم برای درد 12 قرص اکسی کدون و استامینوفن 7.5 میلی گرم / 325 میلی گرم 1 قرص هر 6 ساعت به میزان لازم و قرص استامینوفن 8 قرص 8 قرص استامینوفن mg/325 mg 1 قرص هر 6 ساعت به میزان لازم برای درد 6 قرص تبدیل از اکسی کدون و استامینوفن به اکسی کدون طولانی رهش فراهمی زیستی نسبی قرص های اکسی کدون و استامینوفن در مقایسه با اکسی کدون با رهش طولانی ناشناخته است، بنابراین تبدیل به اکسی کدون طولانی رهش باید با مشاهده دقیق علائم آرامبخشی بیش از حد و افسردگی تنفسی همراه باشد. تیتراسیون و حفظ درمان قرص های اکسی کدون و استامینوفن را به صورت جداگانه تیتر کنید تا دوزی که بی دردی کافی ایجاد کند و عوارض جانبی را به حداقل برساند. بیمارانی که قرص های اکسی کدون و استامینوفن دریافت می کنند را برای ارزیابی حفظ کنترل درد و بروز نسبی عوارض جانبی و همچنین نظارت بر ایجاد اعتیاد، سوء استفاده یا استفاده نادرست، مجدداً ارزیابی کنید [به هشدارها مراجعه کنید]. ارتباط مکرر بین تجویز کننده، سایر اعضای تیم مراقبت های بهداشتی، بیمار، و مراقب/خانواده در طول دوره های تغییر نیازهای مسکن، از جمله تیتراسیون اولیه، مهم است. اگر سطح درد پس از تثبیت دوز افزایش یافت، سعی کنید قبل از افزایش دوز قرص اکسی کدون و استامینوفن، منبع درد را شناسایی کنید. اگر عوارض جانبی غیرقابل قبول مرتبط با مواد افیونی مشاهده شد، دوز را کاهش دهید. دوز را برای به دست آوردن تعادل مناسب بین مدیریت درد و عوارض جانبی مرتبط با مواد افیونی تنظیم کنید. کاهش ایمن یا قطع قرص اکسی کدون و استامینوفن در بیمارانی که ممکن است از نظر فیزیکی به مواد افیونی وابسته باشند، مصرف قرص اکسی کدون و استامینوفن را به طور ناگهانی قطع نکنید. قطع سریع مسکن‌های افیونی در بیمارانی که از نظر فیزیکی به مواد افیونی وابسته هستند منجر به علائم جدی ترک، درد کنترل‌نشده و خودکشی شده است. قطع سریع دارو همچنین با تلاش برای یافتن منابع دیگر مسکن های مخدر همراه است که ممکن است با جستجوی مواد مخدر برای سوء مصرف اشتباه گرفته شود. بیماران همچنین ممکن است سعی کنند درد یا علائم ترک خود را با مواد افیونی غیرقانونی مانند هروئین و سایر مواد درمان کنند. هنگامی که تصمیمی برای کاهش دوز یا قطع درمان در یک بیمار وابسته به مواد افیونی که قرص اکسی کدون و استامینوفن مصرف می‌کند، گرفته می‌شود، عوامل مختلفی باید در نظر گرفته شود، از جمله دوز اکسی کدون و قرص استامینوفن که بیمار مصرف کرده است، مدت زمان درمان، نوع درد تحت درمان و ویژگی‌های فیزیکی و روانی. از بیمار حصول اطمینان از مراقبت مداوم از بیمار و توافق بر سر برنامه و برنامه پیگیری مناسب به طوری که اهداف و انتظارات بیمار و ارائه دهنده روشن و واقع بینانه باشد، مهم است. هنگامی که داروهای ضد درد اپیوئیدی به دلیل مشکوک به اختلال مصرف مواد قطع می شوند، بیمار را ارزیابی و درمان کنید یا برای ارزیابی و درمان اختلال مصرف مواد مراجعه کنید. درمان باید شامل رویکردهای مبتنی بر شواهد باشد، مانند درمان با کمک دارو برای اختلال مصرف مواد افیونی. بیماران پیچیده با درد همراه و اختلالات مصرف مواد ممکن است از ارجاع به متخصص سود ببرند. هیچ برنامه استانداردی برای کاهش مواد افیونی وجود ندارد که برای همه بیماران مناسب باشد. عملکرد بالینی خوب یک برنامه خاص بیمار را برای کاهش تدریجی دوز مواد افیونی دیکته می کند. برای بیمارانی که از قرص‌های اکسی کدون و استامینوفن استفاده می‌کنند و از نظر فیزیکی وابسته به مواد افیونی هستند، برای جلوگیری از علائم ترک، کاهش دوز را با یک افزایش کوچک به اندازه کافی (مثلاً بیش از 10٪ تا 25٪ از کل دوز روزانه) شروع کنید و با فاصله هر 2 تا 4 هفته، دوز را کاهش دهید. بیمارانی که برای دوره های کوتاه تری از مواد افیونی استفاده کرده اند ممکن است کاهش سریع تری را تحمل کنند. ممکن است لازم باشد که دوزهای قوت کمتری به بیمار داده شود تا یک کاهش موفقیت آمیز انجام شود. برای مدیریت درد و علائم ترک، در صورت بروز، بیمار را مرتباً ارزیابی کنید. علائم رایج ترک شامل بی قراری، اشک ریزش، رینوره، خمیازه کشیدن، تعریق، لرز، میالژی و میدریازیس است. علائم و نشانه های دیگری نیز ممکن است ایجاد شود، از جمله تحریک پذیری، اضطراب، کمردرد، درد مفاصل، ضعف، گرفتگی شکم، بی خوابی، حالت تهوع، بی اشتهایی، استفراغ، اسهال، یا افزایش فشار خون، تعداد تنفس یا ضربان قلب. در صورت بروز علائم ترک، ممکن است لازم باشد که تاپر را برای مدتی مکث کنید یا دوز ضددرد اپیوئیدی را به دوز قبلی افزایش دهید و سپس با کاهش آهسته‌تری ادامه دهید. علاوه بر این، بیماران را برای هرگونه تغییر در خلق و خو، ظهور افکار خودکشی یا استفاده از مواد دیگر تحت نظر بگیرید. هنگام مدیریت بیمارانی که مسکن های مخدر مصرف می کنند، به ویژه آنهایی که برای مدت طولانی و/یا با دوزهای بالا برای درد مزمن تحت درمان قرار گرفته اند، اطمینان حاصل کنید که یک رویکرد چندوجهی برای مدیریت درد، از جمله حمایت از سلامت روان (در صورت نیاز)، قبل از شروع یک کاهش درد ضددرد اپیوئیدی وجود دارد. یک رویکرد چندوجهی برای مدیریت درد ممکن است درمان درد مزمن را بهینه کند، و همچنین به کاهش موفقیت آمیز ضددرد اپیوئیدی کمک کند [به هشدارها/انصراف، سوء مصرف و وابستگی به مواد مخدر مراجعه کنید].

اعتیاد، سوء استفاده و استفاده نادرست قرص های اکسی کدون و استامینوفن حاوی اکسی کدون هستند که یک ماده کنترل شده در جدول دوم است. قرص های اکسی کدون و استامینوفن به عنوان یک ماده افیونی، کاربران را در معرض خطرات اعتیاد، سوء استفاده و سوء استفاده قرار می دهند [به سوء مصرف مواد مخدر و وابستگی مراجعه کنید]. اگرچه خطر اعتیاد در هر فردی ناشناخته است، اما می تواند در بیمارانی که به طور مناسب قرص اکسی کدون و استامینوفن تجویز می کنند، رخ دهد. اعتیاد می تواند در دوزهای توصیه شده و در صورت سوء استفاده یا سوء استفاده از دارو رخ دهد. قبل از تجویز قرص اکسی کدون و استامینوفن، خطر اعتیاد، سوء مصرف یا سوء مصرف هر بیمار را ارزیابی کنید و همه بیمارانی که قرص های اکسی کدون و استامینوفن دریافت می کنند را برای ایجاد این رفتارها و شرایط زیر نظر بگیرید. خطرات در بیماران با سابقه شخصی یا خانوادگی سوء مصرف مواد (از جمله سوء مصرف مواد مخدر یا الکل یا اعتیاد) یا بیماری روانی (مانند افسردگی اساسی) افزایش می یابد. با این حال، پتانسیل این خطرات نباید از مدیریت صحیح درد در هر بیمار ممانعت کند. برای بیماران در معرض خطر ممکن است داروهای افیونی مانند قرص اکسی کدون و استامینوفن تجویز شود، اما استفاده در چنین بیمارانی مستلزم مشاوره شدید در مورد خطرات و استفاده صحیح از قرص های اکسی کدون و استامینوفن همراه با نظارت شدید برای علائم اعتیاد، سوء مصرف و استفاده نادرست است. تجویز نالوکسان را برای درمان اورژانسی مصرف بیش از حد مواد افیونی در نظر بگیرید [به هشدارها، افسردگی تنفسی تهدید کننده زندگی مراجعه کنید. دوز و نحوه مصرف، دسترسی بیمار به نالوکسان برای درمان اورژانسی مصرف بیش از حد مواد افیونی]. مواد افیونی توسط مصرف کنندگان مواد مخدر و افراد مبتلا به اختلالات اعتیاد به دنبال مواد مخدر هستند و در معرض انحراف جنایی قرار می گیرند. این خطرات را هنگام تجویز یا توزیع قرص اکسی کدون و استامینوفن در نظر بگیرید. راهبردهای کاهش این خطرات شامل تجویز دارو در کمترین مقدار مناسب و توصیه به بیمار در مورد دفع صحیح داروی استفاده نشده است [به احتیاط ها مراجعه کنید. اطلاعات برای بیماران/مراقبان]. برای اطلاع از نحوه جلوگیری و تشخیص سوء استفاده یا انحراف از این محصول، با هیئت صدور مجوز حرفه ای ایالتی یا مرجع مواد کنترل شده دولتی تماس بگیرید. استراتژی ارزیابی و کاهش خطر ضددرد مواد افیونی (REMS) برای اطمینان از اینکه مزایای مسکن های مخدر بر خطرات اعتیاد، سوء مصرف و سوء استفاده بیشتر است، سازمان غذا و دارو (FDA) به ارزیابی ریسک و استراتژی کاهش خطر (REMS) برای این محصولات نیاز دارد. بر اساس الزامات REMS، شرکت‌های دارویی دارای محصولات ضددرد اپیوئیدی تایید شده باید برنامه‌های آموزشی مطابق با REMS را در اختیار ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی قرار دهند. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی به شدت تشویق می شوند تا همه موارد زیر را انجام دهند: یک برنامه آموزشی مطابق با REMS ارائه شده توسط یک ارائه دهنده معتبر آموزش مداوم (CE) یا برنامه آموزشی دیگری که شامل تمام عناصر طرح آموزشی FDA برای ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی درگیر در مدیریت یا حمایت از بیماران مبتلا به درد است را تکمیل کنید. در مورد استفاده ایمن، خطرات جدی، و نگهداری و دفع مناسب مسکن های مخدر با بیماران و/یا مراقبان آنها هر بار که این داروها تجویز می شوند، بحث کنید. راهنمای مشاوره بیمار (PCG) را می توان در این پیوند دریافت کرد: www.fda.gov/OpioidAnalgesicREMSPCG. به بیماران و مراقبان آنها بر اهمیت خواندن راهنمای دارویی که هر بار که یک مسکن مخدر برای آنها تجویز می شود از داروساز خود دریافت می کنند، تأکید کنید. استفاده از ابزارهای دیگر را برای بهبود ایمنی بیمار، خانواده و جامعه در نظر بگیرید، مانند توافق نامه های بیمار و تجویز کننده که مسئولیت های بیمار و تجویز کننده را تقویت می کند. برای به دست آوردن اطلاعات بیشتر در مورد ضددرد اپیوئیدی REMS و برای لیستی از REMS CME/CE معتبر، با شماره 1-800-503-0784 تماس بگیرید یا به www.opioidanalgesicrems.com وارد شوید. طرح FDA را می توان در www.fda.gov/OpioidAnalgesicREMSBlueprint یافت. افسردگي تنفسي تهديد كننده حيات، افسردگي تنفسي شديد، تهديد كننده يا كشنده حتي در صورت استفاده از مواد افيوني گزارش شده است. افسردگی تنفسی، اگر فورا تشخیص داده نشود و درمان نشود، ممکن است منجر به ایست تنفسی و مرگ شود. مدیریت افسردگی تنفسی بسته به وضعیت بالینی بیمار ممکن است شامل مشاهده دقیق، اقدامات حمایتی و استفاده از آنتاگونیست های اپیوئیدی باشد. احتباس دی اکسید کربن (CO2) ناشی از افسردگی تنفسی ناشی از مواد افیونی می تواند اثرات آرام بخش مواد افیونی را تشدید کند. در حالی که دپرسیون تنفسی جدی، تهدید کننده زندگی یا کشنده می تواند در هر زمانی در طول استفاده از قرص اکسی کدون و استامینوفن رخ دهد، این خطر در طول شروع درمان یا پس از افزایش دوز بیشتر است. بیماران را از نظر دپرسیون تنفسی به‌ویژه در 24 تا 72 ساعت اول پس از شروع درمان با افزایش دوز قرص‌های اکسی کدون و استامینوفن و پس از آن به دقت تحت نظر بگیرید. برای کاهش خطر ابتلا به افسردگی تنفسی، دوز مناسب و تیتراسیون قرص اکسی کدون و استامینوفن ضروری است [به مقدار و نحوه مصرف مراجعه کنید]. تخمین بیش از حد دوز قرص اکسی کدون و استامینوفن هنگام تبدیل بیماران از یک فرآورده مخدر دیگر می تواند منجر به مصرف بیش از حد دوز کشنده در اولین دوز شود. مصرف تصادفی قرص اکسی کدون و استامینوفن، به ویژه توسط کودکان، می تواند منجر به افسردگی تنفسی و مرگ ناشی از مصرف بیش از حد قرص اکسی کدون و استامینوفن شود. به بیماران و مراقبان در مورد نحوه تشخیص افسردگی تنفسی آموزش دهید و بر اهمیت تماس با 911 یا دریافت فوری کمک پزشکی در صورت مصرف بیش از حد شناخته شده یا مشکوک تاکید کنید [به احتیاط ها، اطلاعات برای بیماران/مراقبان مراجعه کنید]. مواد افیونی می توانند باعث اختلالات تنفسی مرتبط با خواب از جمله آپنه مرکزی خواب (CSA) و هیپوکسمی مرتبط با خواب شوند. مصرف مواد افیونی خطر ابتلا به CSA را به صورت وابسته به دوز افزایش می دهد. در بیمارانی که با CSA مراجعه می‌کنند، کاهش دوز مواد افیونی را با استفاده از بهترین روش‌ها برای کاهش اپیوئیدها در نظر بگیرید [به دوز و تجویز مراجعه کنید]. دسترسی بیمار به نالوکسان برای درمان اورژانسی مصرف بیش از حد مواد افیونی در مورد در دسترس بودن نالوکسان برای درمان اورژانسی مصرف بیش از حد مواد افیونی با بیمار و مراقب خود صحبت کنید و نیاز بالقوه برای دسترسی به نالوکسان را در زمان شروع و تجدید درمان با قرص اکسی کدون و استامینوفن ارزیابی کنید. بیماران و مراقبان را در مورد راه‌های مختلف دریافت نالوکسان که طبق الزامات یا دستورالعمل‌های دولتی تجویز و توزیع نالوکسان مجاز است (مثلاً با نسخه، مستقیماً از داروساز، یا به عنوان بخشی از یک برنامه مبتنی بر جامعه) آگاه کنید. به بیماران و مراقبان در مورد نحوه تشخیص افسردگی تنفسی آموزش دهید و بر اهمیت تماس با 911 یا دریافت کمک های پزشکی اورژانسی تاکید کنید، حتی اگر نالوکسان تجویز شود [به احتیاط ها، اطلاعات برای بیماران/مراقبان مراجعه کنید]. تجویز نالوکسان را بر اساس عوامل خطر بیمار برای مصرف بیش از حد، مانند مصرف همزمان سایر داروهای مضعف CNS، سابقه اختلال مصرف مواد افیونی، یا مصرف بیش از حد مواد افیونی در نظر بگیرید. وجود عوامل خطر برای مصرف بیش از حد نباید مانع از مدیریت صحیح درد در هر بیمار خاص شود. همچنین اگر بیمار اعضای خانواده (از جمله کودکان) یا سایر تماس های نزدیک در معرض خطر بلع تصادفی یا مصرف بیش از حد است، نالوکسان را تجویز کنید. در صورت تجویز نالوکسان، به بیماران و مراقبان خود در مورد نحوه درمان با نالوکسان آموزش دهید [به هشدارها، اعتیاد، سوء استفاده، و سوء استفاده، خطرات ناشی از مصرف همزمان با بنزودیازپین ها یا سایر داروهای تضعیف کننده CNS مراجعه کنید. اقدامات احتیاطی، اطلاعات برای بیماران/مراقبان]. سندرم ترک مواد افیونی نوزادان استفاده طولانی مدت از قرص اکسی کدون و استامینوفن در دوران بارداری می تواند منجر به ترک اعتیاد در نوزاد شود. سندرم ترک مواد افیونی نوزادان، بر خلاف سندرم ترک مواد افیونی در بزرگسالان، در صورت عدم شناسایی و درمان ممکن است تهدید کننده زندگی باشد و نیاز به مدیریت بر اساس پروتکل های توسعه یافته توسط متخصصان نوزادان دارد. نوزادان را از نظر علائم سندرم ترک مواد افیونی نوزادی مشاهده کنید و بر اساس آن مدیریت کنید. به زنان باردار توصیه کنید که از مواد افیونی برای مدت طولانی در معرض خطر سندرم ترک مواد افیونی نوزادی استفاده کنند و اطمینان حاصل کنید که درمان مناسب در دسترس خواهد بود [به احتیاط ها مراجعه کنید. اطلاعات برای بیماران/مراقبان، بارداری]. خطرات مصرف همزمان یا قطع داروهای مهارکننده و القاء کننده سیتوکروم P450 3A4 استفاده همزمان از قرص اکسی کدون و استامینوفن با یک مهار کننده CYP3A4، مانند آنتی بیوتیک های ماکرولید (مانند اریترومایسین، آزول آزول، آنتیفوژانتیفن)، آزول آزول، آنتیفوژانتز. مهارکننده های پروتئاز (مانند ریتوناویر)، ممکن است غلظت پلاسمایی اکسی کدون را افزایش داده و عوارض جانبی مواد افیونی را طولانی تر کنند. که ممکن است باعث افسردگی تنفسی بالقوه کشنده شود [به هشدارها مراجعه کنید]، به ویژه هنگامی که پس از دستیابی به دوز پایدار اکسی کدون و قرص استامینوفن، یک مهارکننده اضافه شود. به طور مشابه، قطع یک القاکننده CYP3A4، مانند ریفامپین، کاربامازپین، و فنی توئین، در بیماران تحت درمان با قرص اکسی کدون و استامینوفن ممکن است غلظت پلاسمایی اکسی کدون را افزایش داده و عوارض جانبی مواد مخدر را طولانی کند. هنگام استفاده از قرص‌های اکسی کدون و استامینوفن با مهارکننده‌های CYP3A4 یا قطع مصرف القاکننده‌های CYP3A4 در بیماران تحت درمان با اکسی کدون و قرص استامینوفن، بیماران را به دقت در فواصل زمانی مکرر تحت نظر قرار دهید و کاهش دوز اکسی کدون و استامینوفن را تا زمانی که اثرات داروی PRECTIONS پایدار شود، در نظر بگیرید. تداخلات دارویی]. مصرف همزمان اکسی کدون و قرص استامینوفن با القا کننده های CYP3A4 یا قطع یک مهار کننده CYP3A4 می تواند غلظت اکسی کدون پلاسما را کاهش دهد، اثربخشی مواد افیونی را کاهش دهد یا احتمالاً منجر به سندرم ترک در بیمار مبتلا به وابستگی فیزیکی به ox شود. هنگام استفاده از قرص‌های اکسی کدون و استامینوفن با القاکننده‌های CYP3A4 یا قطع مصرف مهارکننده‌های CYP3A4، بیماران را در فواصل زمانی مکرر به دقت تحت نظر بگیرید و در صورت نیاز برای حفظ بی‌دردی کافی یا در صورت بروز علائم ترک مواد افیونی، دوز مصرفی را افزایش دهید [احتیاط‌ها را ببینید. تداخلات دارویی]. خطرات ناشی از مصرف همزمان با بنزودیازپین ها یا سایر داروهای مضعف CNS آرامبخشی عمیق، افسردگی تنفسی، کما و مرگ ممکن است در اثر مصرف همزمان اکسی کدون و قرص استامینوفن با بنزودیازپین ها یا سایر داروهای مضعف CNS (مانند داروهای غیر بنزودیازپین، داروهای ضد تشنج، داروهای ضد تشنج، داروهای ضد تشنج، داروهای ضد تشنج، داروهای ضد تشنج، داروهای ضد تشنج، تسکین دهنده های ضد تشنجی، داروهای ضد تشنج، داروهای ضد تشنج، داروهای ضد تشنج، کما، و قرص های استامینوفن و اکسی کدون و قرص های استامینوفن). شل کننده های عضلانی، داروهای بیهوشی عمومی، داروهای ضد روان پریشی، سایر مواد افیونی، الکل). به دلیل این خطرات، تجویز همزمان این داروها را برای استفاده در بیمارانی که گزینه های درمانی جایگزین برای آنها ناکافی است، رزرو کنید. مطالعات مشاهده‌ای نشان داده‌اند که مصرف همزمان مسکن‌های اپیوئیدی و بنزودیازپین‌ها خطر مرگ و میر ناشی از مصرف دارو را در مقایسه با استفاده از مسکن‌های مخدر به تنهایی افزایش می‌دهد. به دلیل خواص دارویی مشابه، منطقی است که خطر مشابهی را با مصرف همزمان سایر داروهای مضعف CNS با داروهای ضد درد اپیوئیدی انتظار داشته باشیم [به احتیاط ها مراجعه کنید. تداخلات دارویی]. اگر تصمیم به تجویز بنزودیازپین یا سایر داروهای مضعف CNS به همراه مسکن مخدر گرفته شده است، کمترین دوز موثر و حداقل مدت زمان مصرف همزمان را تجویز کنید. در بیمارانی که قبلاً مسکن اپیوئیدی دریافت می‌کنند، دوز اولیه بنزودیازپین یا سایر داروهای مضعف CNS را کمتر از آنچه در غیاب یک اپیوئید نشان داده شده است تجویز کنید و بر اساس پاسخ بالینی آن را تیتر کنید. اگر در بيماري كه قبلاً بنزوديازپين يا ساير داروهاي مضعف CNS مصرف مي‌كند، داروي ضددرد شبه افيوني شروع شود، دوز اوليه كمتري از مسكن اپيوييدي را تجويز كنيد و بر اساس پاسخ باليني آن را تيتر كنيد. از نظر علائم و نشانه‌های افسردگی تنفسی و آرام‌بخشی، بیماران را از نزدیک دنبال کنید. اگر مصرف همزمان ضروری است، تجویز نالوکسان را برای درمان اورژانسی مصرف بیش از حد مواد افیونی در نظر بگیرید [به هشدارها، افسردگی تنفسی تهدید کننده زندگی مراجعه کنید. دوز و نحوه مصرف، دسترسی بیمار به نالوکسان برای درمان اورژانسی مصرف بیش از حد مواد افیونی]. به بیماران و مراقبان در مورد خطرات افسردگی تنفسی و آرامبخشی هنگام استفاده از قرص های اکسی کدون و استامینوفن با بنزودیازپین ها یا سایر داروهای مضعف CNS (از جمله الکل و داروهای غیرقانونی) توصیه کنید. به بیماران توصیه کنید تا زمانی که اثرات مصرف همزمان بنزودیازپین یا سایر داروهای مضعف CNS مشخص نشده است، از رانندگی یا کار با ماشین آلات سنگین خودداری کنند. بیماران را از نظر خطر ابتلا به اختلالات مصرف مواد، از جمله سوء مصرف و سوء مصرف مواد افیونی، غربالگری کنید و به آنها در مورد خطر مصرف بیش از حد و مرگ ناشی از استفاده از داروهای مضعف CNS اضافی از جمله الکل و داروهای غیرقانونی هشدار دهید. افسردگي تنفسي تهديد كننده حيات در بيماران مبتلا به بيماري مزمن ريوي يا در بيماران مسن، كاككتيك يا ناتوان استفاده از قرص هاي اكسي كدون و استامينوفن در بيماران مبتلا به آسم برونشيال حاد يا شديد در شرايط كنترل نشده و يا در صورت عدم وجود تجهيزات ضداحيا مي باشد. بیماران مبتلا به بیماری مزمن ریوی بیماران تحت درمان با قرص اکسی کدون و استامینوفن با بیماری مزمن انسدادی ریه یا کورپولمونال، و افرادی که دارای ذخیره تنفسی قابل توجهی کاهش یافته، هیپوکسی، هایپرکاپنیا، یا افسردگی تنفسی از قبل موجود هستند، در معرض افزایش خطر ابتلا به کاهش فشارهای تنفسی توصیه شده هستند، حتی در صورت کاهش فشارهای تنفسی توصیه شده. و قرص استامینوفن [به هشدارها مراجعه کنید. افسردگی تنفسی تهدید کننده زندگی]. بیماران مسن، کشکتیک، یا ناتوان، افسردگی تنفسی تهدید کننده حیات بیشتر در بیماران مسن، کشکتیک یا ناتوان رخ می دهد، زیرا ممکن است در مقایسه با بیماران جوان تر و سالم تر، فارماکوکینتیک یا کلیرانس آنها تغییر کرده باشد [به هشدارها مراجعه کنید. افسردگی تنفسی تهدید کننده زندگی]. چنین بیمارانی را به‌ویژه هنگام شروع و تیتراسیون قرص‌های اکسی کدون و استامینوفن و زمانی که قرص‌های اکسی کدون و استامینوفن همزمان با سایر داروهایی که تنفس را کاهش می‌دهند تجویز می‌شوند، به دقت تحت نظر داشته باشید [به هشدارها مراجعه کنید. افسردگی تنفسی تهدید کننده زندگی]. روش دیگر، استفاده از مسکن های غیر مخدر در این بیماران را در نظر بگیرید. نارسایی آدرنال مواردی از نارسایی آدرنال با مصرف مواد افیونی گزارش شده است که اغلب پس از مصرف بیش از یک ماه می باشد. تظاهر نارسایی آدرنال ممکن است شامل علائم و نشانه های غیر اختصاصی از جمله تهوع، استفراغ، بی اشتهایی، خستگی، ضعف، سرگیجه و فشار خون پایین باشد. در صورت مشکوک بودن به نارسایی آدرنال، در اسرع وقت با آزمایش های تشخیصی، تشخیص را تایید کنید. اگر نارسایی آدرنال تشخیص داده شد، با دوزهای جایگزین فیزیولوژیک کورتیکواستروئیدها درمان کنید. بیمار را از مواد افیونی جدا کنید تا عملکرد آدرنال بهبود یابد و درمان کورتیکواستروئید را تا بهبود عملکرد آدرنال ادامه دهید. سایر مواد افیونی ممکن است آزمایش شوند زیرا برخی موارد استفاده از یک مخدر دیگر را بدون عود نارسایی آدرنال گزارش کرده اند. اطلاعات موجود هیچ گونه افیونی خاصی را که بیشتر با نارسایی آدرنال مرتبط است شناسایی نمی کند. افت فشار خون شدید قرص اکسی کدون و استامینوفن ممکن است باعث افت فشار خون شدید از جمله افت فشار خون ارتواستاتیک و سنکوپ در بیماران سرپایی شود. در بیمارانی که توانایی آنها در حفظ فشار خون قبلاً به دلیل کاهش حجم خون یا تجویز همزمان برخی داروهای مضعف CNS (مانند فنوتیازین ها یا داروهای بیهوشی عمومی) به خطر افتاده است، افزایش می یابد [احتیاط ها را ببینید. تداخلات دارویی]. این بیماران را از نظر علائم افت فشار خون پس از شروع یا تیتر کردن دوز قرص اکسی کدون و استامینوفن تحت نظر بگیرید. در بیماران مبتلا به شوک گردش خون، قرص های اکسی کدون و استامینوفن ممکن است باعث اتساع عروق شوند که می تواند برون ده قلبی و فشار خون را کاهش دهد. از مصرف قرص اکسی کدون و استامینوفن با شوک گردش خون خودداری کنید. سمیت کبدی استامینوفن با مواردی از نارسایی حاد کبدی همراه بوده است که در مواقعی منجر به پیوند کبد و مرگ می شود. بیشتر موارد آسیب کبدی با استفاده از استامینوفن در دوزهای بیش از 4000 میلی گرم در روز همراه است و اغلب شامل بیش از یک محصول حاوی استامینوفن است. مصرف بیش از حد استامینوفن ممکن است عمدی برای آسیب رساندن به خود یا غیرعمدی باشد زیرا بیماران سعی می کنند تسکین درد بیشتری داشته باشند یا ناآگاهانه سایر محصولات حاوی استامینوفن را مصرف کنند. خطر نارسایی حاد کبد در افراد مبتلا به بیماری زمینه ای کبدی و در افرادی که در حین مصرف استامینوفن الکل مصرف می کنند، بیشتر است. به بیماران دستور دهید که به دنبال استامینوفن یا APAP بر روی برچسب بسته بندی باشند و از بیش از یک محصول حاوی استامینوفن استفاده نکنند. به بیماران آموزش دهید که بلافاصله پس از مصرف بیش از 4000 میلی گرم استامینوفن در روز، حتی اگر احساس خوبی دارند، به پزشک مراجعه کنند. واکنش‌های جدی پوستی به ندرت، استامینوفن ممکن است باعث واکنش‌های جدی پوستی مانند پوسچولوز حاد جنرالیزه اگزانتماتو (AGEP)، سندرم استیونز-جانسون (SJS) و نکرولیز اپیدرمی سمی (TEN) شود که می‌تواند کشنده باشد. بیماران باید در مورد علائم واکنش های جدی پوستی مطلع شوند و مصرف دارو باید در اولین ظاهر بثورات پوستی یا هر نشانه دیگری از حساسیت مفرط قطع شود. حساسیت مفرط/آنافیلاکسی گزارش هایی پس از بازاریابی از حساسیت مفرط و آنافیلاکسی مرتبط با استفاده از استامینوفن گزارش شده است. علائم بالینی شامل تورم صورت، دهان و گلو، دیسترس تنفسی، کهیر، بثورات پوستی، خارش و استفراغ بود. گزارش‌های نادری از آنافیلاکسی تهدیدکننده زندگی که نیاز به مراقبت‌های پزشکی اورژانسی دارد، وجود دارد. به بیماران دستور دهید فورا مصرف قرص اکسی کدون و استامینوفن را قطع کنند و در صورت مشاهده این علائم به دنبال مراقبت های پزشکی باشند. برای بیماران مبتلا به حساسیت به استامینوفن قرص اکسی کدون و استامینوفن تجویز نکنید [احتیاط ها را ببینید. اطلاعات برای بیماران/مراقبان]. خطرات استفاده در بیماران با افزایش فشار داخل جمجمه، تومورهای مغزی، آسیب به سر، یا اختلال هوشیاری در بیمارانی که ممکن است مستعد اثرات داخل جمجمه ای احتباس CO2 باشند (به عنوان مثال، کسانی که شواهدی از افزایش فشار داخل جمجمه ای یا تومورهای مغزی دارند)، اکسی کدونت و قرص های CO2 را کاهش می دهند حفظ می تواند بیشتر افزایش یابد فشار داخل جمجمه این بیماران را از نظر علائم آرامبخشی و افسردگی تنفسی، به ویژه در هنگام شروع درمان با قرص اکسی کدون و استامینوفن، تحت نظر بگیرید. مواد افیونی همچنین ممکن است سیر بالینی را در بیمار مبتلا به آسیب سر پنهان کند. از مصرف قرص اکسی کدون و استامینوفن در بیماران با اختلال هوشیاری یا کما خودداری کنید. خطرات استفاده در بیماران مبتلا به بیماری های گوارشی قرص اکسی کدون و استامینوفن در بیماران مبتلا به انسداد شناخته شده یا مشکوک دستگاه گوارش، از جمله ایلئوس فلج، منع مصرف دارد. تجویز قرص اکسی کدون و استامینوفن یا سایر مواد افیونی ممکن است تشخیص یا سیر بالینی را در بیماران مبتلا به بیماری های حاد شکمی مخفی کند. اکسی کدون موجود در قرص های اکسی کدون و استامینوفن ممکن است باعث اسپاسم اسفنکتر اودی شود. مواد افیونی ممکن است باعث افزایش آمیلاز سرم شوند. بیماران مبتلا به بیماری مجاری صفراوی، از جمله پانکراتیت حاد، را برای تشدید علائم زیر نظر بگیرید. افزایش خطر تشنج در بیماران مبتلا به اختلالات تشنج اکسی کدون موجود در قرص های اکسی کدون و استامینوفن ممکن است دفعات تشنج را در بیماران مبتلا به اختلالات تشنج افزایش دهد و ممکن است خطر بروز تشنج در سایر محیط های بالینی مرتبط با تشنج را افزایش دهد. بیماران با سابقه اختلالات تشنج را برای تشدید کنترل تشنج در طول درمان با قرص اکسی کدون و استامینوفن تحت نظر بگیرید. قطع مصرف قرص اکسی کدون و استامینوفن را به طور ناگهانی در بیمارانی که از نظر فیزیکی وابسته به مواد افیونی هستند قطع نکنید. هنگام قطع مصرف قرص اکسی کدون و استامینوفن در یک بیمار وابسته به جسم، به تدریج دوز را کاهش دهید. کاهش سریع قرص اکسی کدون و استامینوفن در یک بیمار که از نظر فیزیکی وابسته به مواد افیونی است ممکن است به سندرم ترک و بازگشت درد منجر شود [به دوز و مصرف، سوء مصرف و وابستگی به دارو مراجعه کنید]. علاوه بر این، از استفاده از آگونیست/آنتاگونیست مختلط (مانند پنتازوسین، نالبوفین، و بوتورفانول) یا آگونیست های جزئی (مانند بوپرنورفین) در بیمارانی که یک مسکن آگونیست کامل اوپیوئیدی، از جمله اکسی کدون و قرص استامینوفن دریافت می کنند، خودداری کنید. در این بیماران، داروهای ضددرد آگونیست/آنتاگونیست و آگونیست جزئی ممکن است اثر ضد درد را کاهش داده و/یا علائم ترک را تسریع کنند [به احتیاط ها/تداخلات دارویی مراجعه کنید]. خطرات ناشی از رانندگی و کار با ماشین آلات قرص اکسی کدون و استامینوفن ممکن است توانایی های ذهنی یا جسمی مورد نیاز برای انجام فعالیت های بالقوه خطرناک مانند رانندگی ماشین یا کار با ماشین آلات را مختل کند. به بیماران هشدار دهید که از رانندگی یا کار با ماشین آلات خطرناک خودداری کنند، مگر اینکه به اثرات قرص اکسی کدون و استامینوفن تحمل کنند و بدانند که چگونه به دارو واکنش نشان خواهند داد [احتیاط ها را ببینید. اطلاعات برای بیماران/مراقبان].

Information for Patients/Caregivers Advise the patient to read the FDA-approved patient labeling (Medication Guide). Storage and Disposal Because of the risks associated with accidental ingestion, misuse, and abuse, advise patients to store oxycodone and acetaminophen tablets securely, out of sight and reach of children, and in a location not accessible by others, including visitors to the home [see WARNINGS, DRUG ABUSE AND DEPENDENCE]. Inform patients that leaving oxycodone and acetaminophen tablets unsecured can pose a deadly risk to others in the home. Advise patients and caregivers that when medicines are no longer needed, they should be disposed of promptly. Expired, unwanted, or unused oxycodone and acetaminophen tablets should be disposed of by flushing the unused medication down the toilet if a drug take-back option is not readily available. Inform patients that they can visit www.fda.gov/drugdisposal for a complete list of medicines recommended for disposal by flushing, as well as additional information on disposal of unused medicines. Addiction, Abuse, and Misuse Inform patients that the use of oxycodone and acetaminophen tablets, even when taken as recommended, can result in addiction, abuse, and misuse, which can lead to overdose and death [see WARNINGS]. Instruct patients not to share oxycodone and acetaminophen tablets with others and to take steps to protect oxycodone and acetaminophen tablets from theft or misuse. Life-Threatening Respiratory Depression Inform patients of the risk of life-threatening respiratory depression, including information that the risk is greatest when starting oxycodone and acetaminophen tablets or when the dosage is increased, and that it can occur even at recommended dosages. Educate patients and caregivers on how to recognize respiratory depression and emphasize the importance of calling 911 or getting emergency medical help right away in the event of a known or suspected overdose [see WARNINGS, LIFE-THREATENING RESPIRATORY DEPRESSION]. Patient Access to Naloxone for the Emergency Treatment of Opioid Overdose Discuss with the patient and caregiver the availability of naloxone for the emergency treatment of opioid overdose, both when initiating and renewing treatment with oxycodone and acetaminophen tablets. Inform patients and caregivers about the various ways to obtain naloxone as permitted by individual state naloxone dispensing and prescribing requirements or guidelines (e.g., by prescription, directly from a pharmacist, or as part of a community-based program) [see WARNINGS, LIFE-THREATENING RESPIRATORY DEPRESSION; DOSAGE AND ADMINISTRATION]. Educate patients and caregivers on how to recognize the signs and symptoms of an overdose. Explain to patients and caregivers that naloxone's effects are temporary, and that they must call 911 or get emergency medical help right away in all cases of known or suspected opioid overdose, even if naloxone is administered [see OVERDOSAGE]. If naloxone is prescribed, also advise patients and caregivers: How to treat with naloxone in the event of an opioid overdose To tell family and friends about their naloxone and to keep it in a place where family and friends can access it in an emergency To read the Patient Information (or other educational material) that will come with their naloxone. Emphasize the importance of doing this before an opioid emergency happens, so the patient and caregiver will know what to do. Accidental Ingestion Inform patients that accidental ingestion, especially by children, may result in respiratory depression or death [see WARNINGS]. Interactions with Benzodiazepines and Other CNS Depressants Inform patients and caregivers that potentially fatal additive effects may occur if oxycodone and acetaminophen tablets are used with benzodiazepines and other CNS depressants, including alcohol, and not to use these concomitantly unless supervised by a health care provider [see WARNINGS, PRECAUTIONS; DRUG INTERACTIONS]. Serotonin Syndrome Inform patients that opioids could cause a rare but potentially life-threatening condition resulting from concomitant administration of serotonergic drugs. Warn patients of the symptoms of serotonin syndrome and to seek medical attention right away if symptoms develop. Instruct patients to inform their healthcare providers if they are taking, or plan to take serotonergic medications [see PRECAUTIONS; DRUG INTERACTIONS]. Monoamine Oxidase Inhibitor (MAOI) Interaction Inform patients to avoid taking oxycodone and acetaminophen tablets while using any drugs that inhibit monoamine oxidase. Patients should not start MAOIs while taking oxycodone and acetaminophen tablets [see PRECAUTIONS; DRUG INTERACTIONS]. Adrenal Insufficiency Inform patients that opioids could cause adrenal insufficiency, a potentially life-threatening condition. Adrenal insufficiency may present with non-specific symptoms and signs such as nausea, vomiting, anorexia, fatigue, weakness, dizziness, and low blood pressure. Advise patients to seek medical attention if they experience a constellation of these symptoms [see WARNINGS]. Important Administration Instructions Instruct patients how to properly take oxycodone and acetaminophen tablets [see DOSAGE AND ADMINISTRATION, WARNINGS]. Advise patients not to adjust the medication dose themselves and to consult with their healthcare provider prior to any dosage adjustment. Advise patients who are treated with oxycodone and acetaminophen tablets for more than a few weeks not to abruptly discontinue the medication. Advise patients to consult with their physician for a gradual discontinuation dose schedule to taper off the medication. Important Discontinuation Instructions In order to avoid developing withdrawal symptoms, instruct patients not to discontinue oxycodone and acetaminophen tablets without first discussing a tapering plan with the prescriber [see DOSAGE AND ADMINISTRATION]. Maximum Daily Dose of Acetaminophen Inform patients to not take more than 4,000 milligrams of acetaminophen per day. Advise patients to call their prescriber if they take more than the recommended dose. Hypotension Inform patients that oxycodone and acetaminophen tablets may cause orthostatic hypotension and syncope. Instruct patients how to recognize symptoms of low blood pressure and how to reduce the risk of serious consequences should hypotension occur (e.g., sit or lie down, carefully rise from a sitting or lying position) [see WARNINGS]. Anaphylaxis Inform patients that anaphylaxis has been reported with ingredients contained in oxycodone and acetaminophen tablets. Advise patients how to recognize such a reaction and when to seek medical attention [see CONTRAINDICATIONS, ADVERSE REACTIONS]. Pregnancy Neonatal Opioid Withdrawal Syndrome Inform female patients of reproductive potential that prolonged use of oxycodone and acetaminophen tablets during pregnancy can result in neonatal opioid withdrawal syndrome, which may be life-threatening if not recognized and treated [see WARNINGS, PRECAUTIONS; PREGNANCY]. Embryo-Fetal Toxicity Inform female patients of reproductive potential that oxycodone and acetaminophen tablets can cause fetal harm and to inform the healthcare provider of a known or suspected pregnancy [see PRECAUTIONS; PREGNANCY]. Lactation Advise nursing mothers to monitor infants for increased sleepiness (more than usual), breathing difficulties, or limpness. Instruct nursing mothers to seek immediate medical care if they notice these signs [see PRECAUTIONS; NURSING MOTHERS]. Infertility Inform patients that chronic use of opioids may cause reduced fertility. It is not known whether these effects on fertility are reversible [see ADVERSE REACTIONS]. Driving or Operating Heavy Machinery Inform patients that oxycodone and acetaminophen tablets may impair the ability to perform potentially hazardous activities such as driving a car or operating heavy machinery. Advise patients not to perform such tasks until they know how they will react to the medication [see PRECAUTIONS]. Constipation Advise patients of the potential for severe constipation, including management instructions and when to seek medical attention [see ADVERSE REACTIONS, CLINICAL PHARMACOLOGY]. Laboratory Tests Although oxycodone may cross-react with some drug urine tests, no available studies were found which determined the duration of detectability of oxycodone in urine drug screens. However, based on pharmacokinetic data, the approximate duration of detectability for a single dose of oxycodone is roughly estimated to be one to two days following drug exposure. Urine testing for opiates may be performed to determine illicit drug use and for medical reasons such as evaluation of patients with altered states of consciousness or monitoring efficacy of drug rehabilitation efforts. The preliminary identification of opiates in urine involves the use of an immunoassay screening and thin-layer chromatography (TLC). Gas chromatography/mass spectrometry (GC/MS) may be utilized as a third-stage identification step in the medical investigational sequence for opiate testing after immunoassay and TLC. The identities of 6-keto opiates (e.g., oxycodone) can further be differentiated by the analysis of their methoxime-trimethylsilyl (MO-TMS) derivative. Drug Interactions Inhibitors of CYP3A4 and CYP2D6 The concomitant use of oxycodone and acetaminophen tablets and CYP3A4 inhibitors, such as macrolide antibiotics (e.g., erythromycin), azole-antifungal agents (e.g., ketoconazole), and protease inhibitors (e.g., ritonavir), can increase the plasma concentration of oxycodone, resulting in increased or prolonged opioid effects. These effects could be more pronounced with concomitant use of oxycodone and acetaminophen tablets and CYP3A4 and CYP2D6 inhibitors, particularly when an inhibitor is added after a stable dose of oxycodone and acetaminophen tablets is achieved [see WARNINGS]. After stopping a CYP3A4 inhibitor, as the effects of the inhibitor decline, the oxycodone plasma concentration will decrease [see CLINICAL PHARMACOLOGY], resulting in decreased opioid efficacy or a withdrawal syndrome in patients who had developed physical dependence to oxycodone and acetaminophen tablets. If concomitant use is necessary, consider dosage reduction of oxycodone and acetaminophen tablets until stable drug effects are achieved. Monitor patients for respiratory depression and sedation at frequent intervals. If a CYP3A4 inhibitor is discontinued, consider increasing the oxycodone and acetaminophen tablets dosage until stable drug effects are achieved. Monitor for signs of opioid withdrawal. Inducers of CYP3A4 The concomitant use of oxycodone and acetaminophen tablets and CYP3A4 inducers, such as rifampin, carbamazepine, and phenytoin, can decrease the plasma concentration of oxycodone [see CLINICAL PHARMACOLOGY], resulting in decreased efficacy or onset of a withdrawal syndrome in patients who have developed physical dependence to oxycodone and acetaminophen tablets [see WARNINGS]. After stopping a CYP3A4 inducer, as the effects of the inducer decline, the oxycodone plasma concentration will increase [see CLINICAL PHARMACOLOGY], which could increase or prolong both the therapeutic effects and adverse reactions, and may cause serious respiratory depression. If concomitant use is necessary, consider increasing the oxycodone and acetaminophen tablets dosage until stable drug effects are achieved. Monitor for signs of opioid withdrawal. If a CYP3A4 inducer is discontinued, consider oxycodone and acetaminophen tablets dosage reduction and monitor for signs of respiratory depression. Benzodiazepines and Other CNS Depressants Due to additive pharmacologic effect, the concomitant use of benzodiazepines and other CNS depressants such as benzodiazepines and other sedative hypnotics, anxiolytics, and tranquilizers, muscle relaxants, general anesthetics, antipsychotics, and other opioids, including alcohol, can increase the risk of hypotension, respiratory depression, profound sedation, coma, and death. Reserve concomitant prescribing of these drugs for use in patients for whom alternative treatment options are inadequate. Limit dosages and durations to the minimum required. Follow patients closely for signs of respiratory depression and sedation. If concomitant use is warranted, consider prescribing naloxone for the emergency treatment of opioid overdose [see WARNINGS]. Serotonergic Drugs The concomitant use of opioids with other drugs that affect the serotonergic neurotransmitter system, such as selective serotonin reuptake inhibitors (SSRIs), serotonin and norepinephrine reuptake inhibitors (SNRIs), tricyclic antidepressants (TCAs), triptans, 5-HT3 receptor antagonists, drugs that affect the serotonin neurotransmitter system (e.g., mirtazapine, trazodone, tramadol), certain muscle relaxants (i.e., cyclobenzaprine, metaxalone), and monoamine oxidase (MAO) inhibitors (those intended to treat psychiatric disorders and also others, such as linezolid and intravenous methylene blue), has resulted in serotonin syndrome [see PRECAUTIONS; INFORMATION FOR PATIENTS/CAREGIVERS]. If concomitant use is warranted, carefully observe the patient, particularly during treatment initiation and dose adjustment. Discontinue oxycodone and acetaminophen tablets if serotonin syndrome is suspected. Monoamine Oxidase Inhibitors (MAOIs) The concomitant use of opioids and MAOIs, such as phenelzine, tranylcypromine, linezolid, may manifest as serotonin syndrome or opioid toxicity (e.g., respiratory depression, coma) [see WARNINGS]. The use of oxycodone and acetaminophen tablets is not recommended for patients taking MAOIs or within 14 days of stopping such treatment. If urgent use of an opioid is necessary, use test doses and frequent titration of small doses to treat pain while closely monitoring blood pressure and signs and symptoms of CNS and respiratory depression. Mixed Agonist/Antagonist and Partial Agonist Opioid Analgesics The concomitant use of opioids with other opioid analgesics, such as butorphanol, nalbuphine, pentazocine, may reduce the analgesic effect of oxycodone and acetaminophen tablets and/or precipitate withdrawal symptoms. Advise patient to avoid concomitant use of these drugs. Muscle Relaxants Oxycodone and acetaminophen tablets may enhance the neuromuscular-blocking action of skeletal muscle relaxants and produce an increase in the degree of respiratory depression. If concomitant use is warranted, monitor patients for signs of respiratory depression that may be greater than otherwise expected and decrease the dosage of oxycodone and acetaminophen tablets and/or the muscle relaxant as necessary. Due to the risk of respiratory depression with concomitant use of skeletal muscle relaxants and opioids, consider prescribing naloxone for the emergency treatment of opioid overdose [see WARNINGS]. Diuretics Opioids can reduce the efficacy of diuretics by inducing the release of antidiuretic hormone. If concomitant use is warranted, monitor patients for signs of diminished diuresis and/or effects on blood pressure and increase the dosage of the diuretic as needed. Anticholinergic Drugs The concomitant use of anticholinergic drugs may increase risk of urinary retention and/or severe constipation, which may lead to paralytic ileus. If concomitant use is warranted, monitor patients for signs of urinary retention or reduced gastric motility when oxycodone and acetaminophen tablets are used concomitantly with anticholinergic drugs. Alcohol, ethyl Hepatotoxicity has occurred in chronic alcoholics following various dose levels (moderate to excessive) of acetaminophen. Oral Contraceptives Increase in glucuronidation resulting in increased plasma clearance and a decreased half-life of acetaminophen. Charcoal (activated) Reduces acetaminophen absorption when administered as soon as possible after overdose. Beta Blockers (Propranolol) Propranolol appears to inhibit the enzyme systems responsible for the glucuronidation and oxidation of acetaminophen. Therefore, the pharmacologic effects of acetaminophen may be increased. Loop Diuretics The effects of the loop diuretic may be decreased because acetaminophen may decrease renal prostaglandin excretion and decrease plasma renin activity. Lamotrigine Serum lamotrigine concentrations may be reduced, producing a decrease in therapeutic effects. Probenecid Probenecid may increase the therapeutic effectiveness of acetaminophen slightly. Zidovudine The pharmacologic effects of zidovudine may be decreased because of enhanced non-hepatic or renal clearance of zidovudine. Drug/Laboratory Test Interactions Depending on the sensitivity/specificity and the test methodology, the individual components of oxycodone and acetaminophen tablets may cross-react with assays used in the preliminary detection of cocaine (primary urinary metabolite, benzoylecgonine) or marijuana (cannabinoids) in human urine. A more specific alternate chemical method must be used in order to obtain a confirmed analytical result. The preferred confirmatory method is gas chromatography/mass spectrometry (GC/MS). Moreover, clinical considerations and professional judgment should be applied to any drug-of-abuse test result, particularly when preliminary positive results are used. Acetaminophen may interfere with home blood glucose measurement systems; decreases of >20% in mean glucose values may be noted. This effect appears to be drug, concentration, and system dependent. Carcinogenesis, Mutagenesis, Impairment of Fertility Carcinogenesis Long-term studies to evaluate the carcinogenic potential of the combination of oxycodone and acetaminophen have not been conducted. Long-term studies in mice and rats have been completed by the National Toxicology Program to evaluate the carcinogenic potential of acetaminophen. In 2-year feeding studies, F344/N rats and B6C3F1 mice were fed a diet containing acetaminophen up to 6,000 ppm. Female rats demonstrated equivocal evidence of carcinogenic activity based on increased incidences of mononuclear cell leukemia at 0.8 times the maximum human daily dose (MHDD) of 4 grams/day, based on a body surface area comparison. In contrast, there was no evidence of carcinogenic activity in male rats that received up to 0.7 times or mice at up to 1.2 to 1.4 times the MHDD, based on a body surface area comparison. Mutagenesis The combination of oxycodone and acetaminophen has not been evaluated for mutagenicity. Oxycodone alone was negative in a bacterial reverse mutation assay (Ames), an in vitro chromosome aberration assay with human lymphocytes without metabolic activation, and an in vivo mouse micronucleus assay. Oxycodone was clastogenic in the human lymphocyte chromosomal assay in the presence of metabolic activation and in the mouse lymphoma assay with or without metabolic activation. In the published literature, acetaminophen has been reported to be clastogenic when administered at 1,500 mg/kg/day to the rat model (3.6-times the MHDD, based on a body surface area comparison). In contrast, no clastogenicity was noted at a dose of 750 mg/kg/day (1.8-times the MHDD, based on a body surface area comparison), suggesting a threshold effect. Impairment of Fertility In studies conducted by the National Toxicology Program, fertility assessments with acetaminophen have been completed in Swiss CD-1 mice via a continuous breeding study. There were no effects on fertility parameters in mice consuming up to 1.7 times the MHDD of acetaminophen, based on a body surface area comparison. Although there was no effect on sperm motility or sperm density in the epididymis, there was a significant increase in the percentage of abnormal sperm in mice consuming 1.78 times the MHDD (based on a body surface comparison) and there was a reduction in the number of mating pairs producing a fifth litter at this dose, suggesting the potential for cumulative toxicity with chronic administration of acetaminophen near the upper limit of daily dosing. Published studies in rodents report that oral acetaminophen treatment of male animals at doses that are 1.2 times the MHDD and greater (based on a body surface comparison) result in decreased testicular weights, reduced spermatogenesis, reduced fertility, and reduced implantation sites in females given the same doses. These effects appear to increase with the duration of treatment. The clinical significance of these findings is not known. Infertility Chronic use of opioids may cause reduced fertility in females and males of reproductive potential. It is not known whether these effects on fertility are reversible [see ADVERSE REACTIONS]. Pregnancy Teratogenic Effects Animal reproductive studies have not been conducted with oxycodone and acetaminophen tablets. It is also not known whether oxycodone and acetaminophen tablets can cause fetal harm when administered to a pregnant woman or can affect reproductive capacity. Oxycodone and acetaminophen tablets should not be given to a pregnant woman unless in the judgment of the physician, the potential benefits outweigh the possible hazards. Nonteratogenic Effects Fetal/Neonatal Adverse Reactions Prolonged use of opioid analgesics during pregnancy for medical or nonmedical purposes can result in physical dependence in the neonate and neonatal opioid withdrawal syndrome shortly after birth. Neonatal opioid withdrawal syndrome presents as irritability, hyperactivity and abnormal sleep pattern, high pitched cry, tremor, vomiting, diarrhea, and failure to gain weight. The onset, duration, and severity of neonatal opioid withdrawal syndrome vary based on the specific opioid used, duration of use, timing and amount of last maternal use, and rate of elimination of the drug by the newborn. Observe newborns for symptoms of neonatal opioid withdrawal syndrome and manage accordingly [see WARNINGS]. Labor or Delivery Opioids cross the placenta and may produce respiratory depression and psycho-physiologic effects in neonates. An opioid antagonist, such as naloxone, must be available for reversal of opioid-induced respiratory depression in the neonate. Oxycodone and acetaminophen tablets are not recommended for use in pregnant women during or immediately prior to labor, when other analgesic techniques are more appropriate. Opioid analgesics, including oxycodone and acetaminophen tablets, can prolong labor through actions which temporarily reduce the strength, duration, and frequency of uterine contractions. However, this effect is not consistent and may be offset by an increased rate of cervical dilation, which tends to shorten labor. Monitor neonates exposed to opioid analgesics during labor for signs of excess sedation and respiratory depression. Nursing Mothers Ordinarily, nursing should not be undertaken while a patient is receiving oxycodone and acetaminophen tablets because of the possibility of sedation and/or respiratory depression in the infant. Oxycodone is excreted in breast milk in low concentrations, and there have been rare reports of somnolence and lethargy in babies of nursing mothers taking an oxycodone/acetaminophen product. Acetaminophen is also excreted in breast milk in low concentrations. The developmental and health benefits of breastfeeding should be considered along with the mother's clinical need for oxycodone and acetaminophen tablets and any potential adverse effects on the breastfed infant from oxycodone and acetaminophen tablets or from the underlying maternal condition. Infants exposed to oxycodone and acetaminophen tablets through breast milk should be monitored for excess sedation and respiratory depression. Withdrawal symptoms can occur in breastfed infants when maternal administration of an opioid analgesic is stopped, or when breastfeeding is stopped. Pediatric Use Safety and effectiveness of oxycodone and acetaminophen tablets in pediatric patients have not been established. Geriatric Use Elderly patients (aged 65 years or older) may have increased sensitivity to oxycodone and acetaminophen tablets. In general, use caution when selecting a dosage for an elderly patient, usually starting at the low end of the dosing range, reflecting the greater frequency of decreased hepatic, renal, or cardiac function and of concomitant disease or other drug therapy. Respiratory depression is the chief risk for elderly patients treated with opioids, and has occurred after large initial doses were administered to patients who were not opioid-tolerant or when opioids were co-administered with other agents that depress respiration. Titrate the dosage of oxycodone and acetaminophen tablets slowly in geriatric patients and monitor closely for signs of central nervous system and respiratory depression [see WARNINGS]. These drugs are known to be substantially excreted by the kidney, and the risk of adverse reactions to this drug may be greater in patients with impaired renal function. Because elderly patients are more likely to have decreased renal function, care should be taken in dose selection, and it may be useful to monitor renal function. Hepatic Impairment In a pharmacokinetic study of oxycodone in patients with end-stage liver disease, oxycodone plasma clearance decreased and the elimination half-life increased. Because oxycodone is extensively metabolized in the liver, its clearance may decrease in patients with hepatic impairment. Initiate therapy in these patients with a lower than usual dosage of oxycodone and acetaminophen tablets and titrate carefully. Monitor closely for adverse events such as respiratory depression, sedation, and hypotension [see CLINICAL PHARMACOLOGY]. Renal Impairment In a study of patients with end stage renal impairment, mean elimination half-life was prolonged in uremic patients due to increased volume of distribution and reduced clearance. Oxycodone should be used with caution in patients with renal impairment. Because oxycodone is known to be substantially excreted by the kidney, its clearance may decrease in patients with renal impairment. Initiate therapy with a lower than usual dosage of oxycodone hydrochloride and acetaminophen tablets and titrate carefully. Monitor closely for adverse events such as respiratory depression, sedation, and hypotension [see CLINICAL PHARMACOLOGY].

Controlled Substance Oxycodone and acetaminophen tablets contain oxycodone, a Schedule II controlled substance. Abuse Oxycodone and acetaminophen tablets contain oxycodone, a substance with a high potential for abuse similar to other opioids including fentanyl, hydrocodone, hydromorphone, methadone, morphine, oxymorphone, and tapentadol. Oxycodone and acetaminophen tablets can be abused and are subject to misuse, addiction, and criminal diversion [see WARNINGS]. All patients treated with opioids require careful monitoring for signs of abuse and addiction, since use of opioid analgesic products carries the risk of addiction even under appropriate medical use. Prescription drug abuse is the intentional non-therapeutic use of a prescription drug, even once, for its rewarding psychological or physiological effects. Drug addiction is a cluster of behavioral, cognitive, and physiological phenomena that develop after repeated substance use and includes: a strong desire to take the drug, difficulties in controlling its use, persisting in its use despite harmful consequences, a higher priority given to drug use than to other activities and obligations, increased tolerance, and sometimes a physical withdrawal. "Drug-seeking" behavior is very common in persons with substance use disorders. Drug-seeking tactics include emergency calls or visits near the end of office hours, refusal to undergo appropriate examination, testing, or referral, repeated "loss" of prescriptions, tampering with prescriptions, and reluctance to provide prior medical records or contact information for other treating health care provider(s). "Doctor shopping" (visiting multiple prescribers to obtain additional prescriptions) is common among drug abusers and people suffering from untreated addiction. Preoccupation with achieving adequate pain relief can be appropriate behavior in a patient with poor pain control. Abuse and addiction are separate and distinct from physical dependence and tolerance. Health care providers should be aware that addiction may not be accompanied by concurrent tolerance and symptoms of physical dependence in all addicts. In addition, abuse of opioids can occur in the absence of true addiction. Oxycodone and acetaminophen tablets, like other opioids, can be diverted for non-medical use into illicit channels of distribution. Careful recordkeeping of prescribing information, including quantity, frequency, and renewal requests, as required by state and federal law, is strongly advised. Proper assessment of the patient, proper prescribing practices, periodic reevaluation of therapy, and proper dispensing and storage are appropriate measures that help to limit abuse of opioid drugs. Risks Specific to Abuse of Oxycodone and Acetaminophen Tablets Oxycodone and acetaminophen tablets are for oral use only. Abuse of oxycodone and acetaminophen tablets poses a risk of overdose and death. The risk is increased with concurrent abuse of oxycodone and acetaminophen tablets with alcohol and other central nervous system depressants. Acetaminophen has been associated with cases of acute liver failure, at times resulting in liver transplant and death. Parenteral drug abuse is commonly associated with transmission of infectious diseases such as hepatitis and HIV. Dependence Both tolerance and physical dependence can develop during chronic opioid therapy. Tolerance is the need for increasing doses of opioids to maintain a defined effect such as analgesia (in the absence of disease progression or other external factors). Tolerance may occur to both the desired and undesired effects of drugs, and may develop at different rates for different effects. Physical dependence is a physiological state in which the body adapts to the drug after a period of regular exposure, resulting in withdrawal symptoms after abrupt discontinuation or a significant dosage reduction of a drug. Withdrawal also may be precipitated through the administration of drugs with opioid antagonist activity (e.g., naloxone), mixed agonist/antagonist analgesics (e.g., pentazocine, butorphanol, nalbuphine), or partial agonists (e.g., buprenorphine). Physical dependence may not occur to a clinically significant degree until after several days to weeks of continued opioid usage. Do not abruptly discontinue oxycodone and acetaminophen tablets in a patient physically dependent on opioids. Rapid tapering of oxycodone and acetaminophen tablets in a patient physically dependent on opioids may lead to serious withdrawal symptoms, uncontrolled pain, and suicide. Rapid discontinuation has also been associated with attempts to find other sources of opioid analgesics, which may be confused with drug-seeking for abuse. When discontinuing oxycodone and acetaminophen tablets, gradually taper the dosage using a patient-specific plan that considers the following: the dose of oxycodone and acetaminophen tablets the patient has been taking, the duration of treatment, and the physical and psychological attributes of the patient. To improve the likelihood of a successful taper and minimize withdrawal symptoms, it is important that the opioid tapering schedule is agreed upon by the patient. In patients taking opioids for a long duration at high doses, ensure that a multimodal approach to pain management, including mental health support (if needed), is in place prior to initiating an opioid analgesic taper [see DOSAGE AND ADMINISTRATION, WARNINGS]. Infants born to mothers physically dependent on opioids will also be physically dependent and may exhibit respiratory difficulties and withdrawal signs [see PRECAUTIONS; PREGNANCY].

Mechanism of Action Oxycodone is a full opioid agonist with relative selectivity for the mu-opioid receptor, although it can interact with other opioid receptors at higher doses. The principal therapeutic action of oxycodone is analgesia. Like all full opioid agonists, there is no ceiling effect for analgesia with oxycodone. Clinically, dosage is titrated to provide adequate analgesia and may be limited by adverse reactions, including respiratory and CNS depression. The precise mechanism of the analgesic action is unknown. However, specific CNS opioid receptors for endogenous compounds with opioid-like activity have been identified throughout the brain and spinal cord and are thought to play a role in the analgesic effects of this drug. The precise mechanism of the analgesic properties of acetaminophen is not established but is thought to involve central actions. Pharmacodynamics Effects on the Central Nervous System Oxycodone produces respiratory depression by direct action on brain stem respiratory centers. The respiratory depression involves a reduction in the responsiveness of the brain stem respiratory centers to both increases in carbon dioxide tension and electrical stimulation. Oxycodone causes miosis, even in total darkness. Pinpoint pupils are a sign of opioid overdose but are not pathognomonic (e.g., pontine lesions of hemorrhagic or ischemic origins may produce similar findings). Marked mydriasis rather than miosis may be seen due to hypoxia in overdose situations. Therapeutic doses of acetaminophen have negligible effects on the cardiovascular or respiratory systems; however, toxic doses may cause circulatory failure and rapid, shallow breathing. Effects on the Gastrointestinal Tract and Other Smooth Muscle Oxycodone causes a reduction in motility associated with an increase in smooth muscle tone in the antrum of the stomach and duodenum. Digestion of food in the small intestine is delayed and propulsive contractions are decreased. Propulsive peristaltic waves in the colon are decreased, while tone may be increased to the point of spasm, resulting in constipation. Other opioid-induced effects may include a reduction in biliary and pancreatic secretions, spasm of sphincter of Oddi, and transient elevations in serum amylase. Effects on the Cardiovascular System Oxycodone produces peripheral vasodilation which may result in orthostatic hypotension or syncope. Manifestations of histamine release and/or peripheral vasodilation may include pruritus, flushing, red eyes, sweating, and/or orthostatic hypotension. Effects on the Endocrine System Opioids inhibit the secretion of adrenocorticotropic hormone (ACTH), cortisol, and luteinizing hormone (LH) in humans [see ADVERSE REACTIONS]. They also stimulate prolactin, growth hormone (GH) secretion, and pancreatic secretion of insulin and glucagon. Chronic use of opioids may influence the hypothalamic-pituitary-gonadal axis, leading to androgen deficiency that may manifest as symptoms as low libido, impotence, erectile dysfunction, amenorrhea, or infertility. The causal role of opioids in the syndrome of hypogonadism is unknown because the various medical, physical, lifestyle, and psychological stressors that may influence gonadal hormone levels have not been adequately controlled for in studies conducted to date [see ADVERSE REACTIONS]. Effects on the Immune System Opioids have been shown to have a variety of effects on components of the immune system. The clinical significance of these findings is unknown. Overall, the effects of opioids appear to be modestly immunosuppressive. Concentration-Efficacy Relationships The minimum effective analgesic concentration will vary widely among patients, especially among patients who have been previously treated with potent agonist opioids. The minimum effective analgesic concentration of oxycodone for any individual patient may increase over time due to an increase in pain, the development of a new pain syndrome, and/or the development of analgesic tolerance [see DOSAGE AND ADMINISTRATION]. Concentration-Adverse Reaction Relationships There is a relationship between increasing oxycodone plasma concentration and increasing frequency of dose-related opioid adverse reactions such as nausea, vomiting, CNS effects, and respiratory depression. In opioid-tolerant patients, the situation may be altered by the development of tolerance to opioid-related adverse reactions [see DOSAGE AND ADMINISTRATION]. Pharmacokinetics Absorption and Distribution The mean absolute oral bioavailability of oxycodone in cancer patients was reported to be about 87%. Oxycodone has been shown to be 45% bound to human plasma proteins in vitro. The volume of distribution after intravenous administration is 211.9 ±186.6 L. Absorption of acetaminophen is rapid and almost complete from the GI tract after oral administration. With overdosage, absorption is complete in 4 hours. Acetaminophen is relatively uniformly distributed throughout most body fluids. Binding of the drug to plasma proteins is variable; only 20% to 50% may be bound at the concentrations encountered during acute intoxication. Metabolism and Elimination Oxycodone In humans, oxycodone is extensively metabolized to noroxycodone by means of CYP3A-mediated N-demethylation, oxymorphone by means of CYP2D6-mediated O-demethylation, and their glucuronides [see PRECAUTIONS; DRUG INTERACTIONS]. Acetaminophen Acetaminophen is rapidly absorbed from the gastrointestinal tract and is distributed throughout most body tissues. A small fraction (10 to 25%) of acetaminophen is bound to plasma proteins. The plasma half-life is 1.25 to 3 hours, but may be increased by liver damage and following overdosage. Elimination of acetaminophen is principally by liver metabolism (conjugation) and subsequent renal excretion of metabolites. Acetaminophen is primarily metabolized in the liver by first-order kinetics and involves three principal separate pathways: conjugation with glucuronide; conjugation with sulfate; and oxidation via the cytochrome, P450-dependent, mixed-function oxidase enzyme pathway to form a reactive intermediate metabolite, which conjugates with glutathione and is then further metabolized to form cysteine and mercapturic acid conjugates. The principal cytochrome P450 isoenzyme involved appears to be CYP2E1, with CYP1A2 and CYP3A4 as additional pathways. Approximately 85% of an oral dose appears in the urine within 24 hours of administration, most as the glucuronide conjugate, with small amounts of other conjugates and unchanged drug [see OVERDOSAGE] for toxicity information.