پالونوسترون هیدروکلراید

عوارض جانبی جدی یا با اهمیت بالینی گزارش شده در سایر بخش‌های برچسب‌گذاری: واکنش‌های حساسیت مفرط [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1) مراجعه کنید]] سندرم سروتونین [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.2)] شایع‌ترین واکنش‌های جانبی در شیمی‌درمانی ناشی از تهوع و استفراغ (6 درصد) تهوع و استفراغ در بزرگسالان است. تهوع و استفراغ بعد از عمل (≥ 2%) عبارتند از: طولانی شدن QT، برادی کاردی، سردرد و یبوست. (6.1) برای گزارش واکنش های نامطلوب مشکوک، با Meitheal Pharmaceuticals, Inc. به شماره 8426-844-824-1 یا FDA به شماره 1-800-FDA-1088 یا www.fda.gov/medwatch تماس بگیرید.

6.1 تجربه کارآزمایی‌های بالینی از آنجایی که کارآزمایی‌های بالینی تحت شرایط بسیار متفاوتی انجام می‌شوند، نرخ‌های واکنش نامطلوب مشاهده‌شده در کارآزمایی‌های بالینی یک دارو را نمی‌توان مستقیماً با نرخ‌های آزمایش‌های بالینی داروی دیگر مقایسه کرد و ممکن است نرخ‌های مشاهده شده در عمل را منعکس نکند. تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی بزرگسالان در کارآزمایی‌های بالینی تصادفی دوسوکور برای پیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از MEC یا HEC، 1374 بیمار بزرگسال یک دوز تزریقی پالونوسترون هیدروکلراید، اندانسترون (مطالعات 1 و 3) یا cminied20 adolasetron دریافت کردند. [به مطالعات بالینی (14.1) مراجعه کنید]. عوارض جانبی از نظر فراوانی و شدت در هر 3 گروه درمانی مشابه بود. عوارض جانبی شایع گزارش شده در حداقل 2% از بیماران در این کارآزمایی ها در جدول 2 نشان داده شده است. جدول 2: عوارض جانبی متداول* در بزرگسالان با دریافت MEC (مطالعات 1 و 2) یا HEC (مطالعه 3) * در حداقل 2٪ از بیماران در هر گروه درمانی گزارش شده است. 100 میلی گرم داخل وریدی (194=N) سردرد 9% 8% 16% یبوست 5% 2% 6% اسهال 1% 2% 2% سرگیجه 1% 2% 2% خستگی < 1% 1% 2% درد شکم < 1% < 1% 2% بی خوابی < 1% 1% 2% عوارض جانبی کمتر شایع که در 1% یا کمتر از بیماران گزارش شده است، در مطالعات 1، 2 و 3 عبارتند از: قلبی عروقی: تاکی کاردی غیر پایدار، هیپوتانسیون، برادی کاردی، هیپرتانسیون، فشار خون بالا، برادی کاردی. اکستراسیستول، تاکی کاردی سینوسی، آریتمی سینوسی، اکستراسیستول فوق بطنی و طولانی شدن QT. پوستی: درماتیت آلرژیک، بثورات شنوایی و بینایی: بیماری حرکت، وزوز گوش، سوزش چشم و تنبلی چشم دستگاه گوارش: اسهال، سوء هاضمه، درد شکم، خشکی دهان، سکسکه و نفخ کلی: ضعف، خستگی، تب، گرگرفتگی، افزایش علائم تب و آنفولانزا، سندروم های گذرا مانند آنفلوانزا ALT و بیلی روبین. این تغییرات عمدتاً در بیمارانی که شیمی‌درمانی شدید امتوژنیک دریافت می‌کنند رخ داده است. متابولیک: هیپرکالمی، نوسانات الکترولیت، هیپرگلیسمی، اسیدوز متابولیک، گلیکوزوری، کاهش اشتها، بی‌اشتهایی عضلانی-اسکلتی: آرترالژی سیستم عصبی: سرگیجه، خواب‌آلودگی، بی‌خوابی، بی‌خوابی، بی‌خوابی، پرخوری، بی‌خوابی حالت سرخوشی سیستم ادراری: احتباس ادراری عروقی: تغییر رنگ ورید، اتساع ورید در مطالعات دیگر، 2 نفر به دنبال یک دوز تزریقی پالونوسترون هیدروکلراید منفرد تقریباً 0.75 میلی گرم (سه برابر دوز توصیه شده) یبوست شدید را تجربه کردند. اطفال 2 ماه تا 17 سال در یک کارآزمایی بالینی کودکان، 163 بیمار سرطانی کودکان با میانگین سنی 8 سال یک انفوزیون داخل وریدی 20 میکروگرم بر کیلوگرم (حداکثر 1.5 میلی گرم) از پالونوسترون هیدروکلراید 30 دقیقه قبل از شروع اولین دوره درمان سیکلوسیک دریافت کردند. (14.2) ] . عوارض جانبی در بیماران اطفال دریافت کننده پالونوسترون هیدروکلراید تا 4 سیکل شیمی درمانی بررسی شد. عوارض جانبی زیر در کمتر از 1% بیماران گزارش شده است: سیستم عصبی: سردرد، سرگیجه، دیسکینزی. عمومی: درد محل تزریق. پوستی: درماتیت آلرژیک، اختلالات پوستی. تهوع و استفراغ پس از عمل شایع ترین عوارض جانبی گزارش شده در حداقل 2 درصد از بزرگسالان دریافت کننده پالونوسترون هیدروکلراید 0.075 میلی گرم به صورت داخل وریدی بلافاصله قبل از القای بیهوشی در 3 کارآزمایی تصادفی کنترل شده با دارونما [به مطالعات بالینی (14.3) مراجعه کنید] در جدول نشان داده شده است. میزان واکنش‌های جانبی بین گروه‌های تزریقی پالونوسترون هیدروکلراید و دارونما مشابه بود. برخی از رویدادها با داروهای همزمان حین عمل و حین عمل که در این جمعیت جراحی تجویز می شوند، مرتبط هستند یا ممکن است تشدید شوند. یک مطالعه کامل QT/QTc نشان داد که تزریق پالونوسترون هیدروکلراید فاصله QT را تا حد بالینی مرتبط طولانی نمی کند [به فارماکولوژی بالینی (12.2) مراجعه کنید]. جدول 3: عوارض جانبی متداول* در کارآزمایی‌های بزرگسالان مبتلا به تهوع و استفراغ پس از عمل * در حداقل 2 درصد بیماران در هر گروه درمانی گزارش شده است. سردرد 3% 4% یبوست 2% 3% عوارض جانبی کمتر شایع در 1% موارد کمتر گزارش شده است. بیماران، در این کارآزمایی‌های بالینی PONV عبارتند از: قلبی عروقی: طولانی شدن QTc، برادی کاردی سینوسی، تاکی کاردی، کاهش فشار خون، افت فشار خون، فشار خون بالا، آریتمی، اکستراسیستول بطنی، ادم عمومی، دامنه موج T ECG کاهش یافته، تعداد پلاکت‌ها کاهش یافته است. فراوانی این عوارض جانبی با دارونما تفاوتی نداشت. پوستی: خارش دستگاه گوارش: نفخ، خشکی دهان، درد بالای شکم، ترشح بیش از حد بزاق، سوء هاضمه، اسهال، کم تحرکی روده، بی اشتهایی عمومی: لرز کبد: افزایش AST و/یا ALT، افزایش آنزیم کبدی متابولیک: سیستم کم خونی کم‌پیرازور هیپوونتیلاسیون، اسپاسم حنجره سیستم ادراری: احتباس ادراری 6.2 تجربه پس از بازاریابی واکنش های نامطلوب زیر در طی استفاده پس از تایید پالونوسترون هیدروکلراید شناسایی شده است. از آنجایی که این واکنش ها به طور داوطلبانه از جمعیتی با اندازه نامشخص گزارش می شوند، همیشه نمی توان به طور قابل اعتماد فراوانی آنها را تخمین زد یا یک رابطه علّی با قرار گرفتن در معرض دارو ایجاد کرد. واکنش های حساسیت: از جمله تنگی نفس، برونکواسپاسم، تورم/ادم، اریتم، خارش، بثورات پوستی، کهیر، آنافیلاکسی و شوک آنافیلاکسی [نگاه کنید به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1)] واکنش‌های محل تزریق: از جمله سوزش، سفتی، ناراحتی و درد

8.1 خلاصه خطر حاملگی هیچ اطلاعاتی در مورد استفاده از پالونوسترون هیدروکلراید در زنان باردار وجود ندارد تا از خطرات مرتبط با دارو مطلع شود. در مطالعات تولید مثل حیوانی، هیچ تاثیری بر رشد جنین و جنین با تجویز خوراکی پالونوسترون هیدروکلراید در طول دوره اندام زایی در دوزهای تا 1894 و 3789 برابر دوز توصیه شده وریدی انسان در موش و خرگوش مشاهده نشد (به داده ها مراجعه کنید). خطر پس زمینه تخمینی نقایص مادرزادی و سقط جنین برای جمعیت مشخص شده ناشناخته است. همه حاملگی ها دارای خطر پس زمینه نقص مادرزادی، از دست دادن یا سایر پیامدهای نامطلوب هستند. در جمعیت عمومی ایالات متحده، خطر پس زمینه تخمینی نقایص مادرزادی و سقط جنین در حاملگی های بالینی شناخته شده به ترتیب 2 تا 4 درصد و 15 تا 20 درصد است. داده‌ها داده‌های حیوانی در مطالعات تولید مثل حیوانی، هیچ اثری بر رشد جنین و جنین در موش‌های باردار مشاهده نشد که پالونوسترون هیدروکلراید خوراکی با دوزهای تا 60 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز (1894 برابر دوز توصیه‌شده وریدی انسان بر اساس سطح بدن) یا خرگوش‌های باردار که دوز خوراکی تا 60 میلی‌گرم در روز، 90 میلی‌گرم در روز، 60 میلی‌گرم در هر کیلوگرم توصیه می‌شود. روی سطح بدن منطقه) در طول دوره اندامزایی.

8.2 خلاصه خطر شیردهی هیچ اطلاعاتی در مورد وجود پالونوسترون در شیر انسان، اثرات پالونوسترون بر روی شیرخوار شیرده یا اثرات پالونوسترون بر تولید شیر وجود ندارد. فواید رشدی و سلامتی تغذیه با شیر مادر باید همراه با نیاز بالینی مادر به پالونوسترون هیدروکلراید و هرگونه اثر نامطلوب احتمالی بر روی شیرخوار شیرخوار از پالونوسترون یا بیماری زمینه ای مادر در نظر گرفته شود.

8.4 تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی استفاده در کودکان ایمنی و اثربخشی تزریق پالونوسترون هیدروکلراید در کودکان 1 ماهه تا کمتر از 17 سال برای پیشگیری از تهوع و استفراغ حاد مرتبط با دوره های اولیه و تکراری شیمی درمانی سرطان امیوژنیک، از جمله HEC ثابت شده است. استفاده توسط یک کارآزمایی بالینی پشتیبانی می شود که در آن 165 بیمار اطفال 2 ماهه تا کمتر از 17 سال به طور تصادفی برای دریافت تک دوز تزریقی پالونوسترون هیدروکلراید 20 میکروگرم بر کیلوگرم (حداکثر 1.5 میلی گرم) به عنوان انفوزیون داخل وریدی 30 دقیقه قبل از شروع درمان های شیمیایی کلینوسترون انتخاب شدند. ] . در حالی که این مطالعه نشان داد که بیماران اطفال برای جلوگیری از تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی به دوز تزریقی پالونوسترون هیدروکلراید بالاتری نسبت به بزرگسالان نیاز دارند، پروفایل ایمنی با مشخصات ایجاد شده در بزرگسالان مطابقت دارد [به عوارض جانبی (6.1) مراجعه کنید]. ایمنی و اثربخشی تزریق پالونوسترون هیدروکلراید در نوزادان (سن کمتر از 1 ماه) ثابت نشده است. مطالعات تهوع و استفراغ بعد از عمل ایمنی و اثربخشی در بیماران اطفال برای پیشگیری از تهوع و استفراغ بعد از عمل ثابت نشده است. دو کارآزمایی اطفال انجام شد. مطالعه اطفال 1، یک مطالعه دوز یافتن برای مقایسه دو دوز پالونوسترون، 1 میکروگرم بر کیلوگرم (حداکثر 0.075 میلی گرم) در مقابل 3 میکروگرم بر کیلوگرم (حداکثر 0.25 میلی گرم) انجام شد. در مجموع 150 بیمار جراحی کودکان با محدوده سنی 1 ماه تا کمتر از 17 سال شرکت کردند. هیچ پاسخ دوزی مشاهده نشد. مطالعه اطفال 2، یک گروه چند مرکزی، دوسوکور، دو ساختگی، تصادفی، موازی، کنترل فعال، مطالعه غیرحقوری با تک دوز، پالونوسترون هیدروکلراید داخل وریدی (1 mcg/kg، حداکثر 0.075 میلی گرم) را در مقابل اندانسترون داخل وریدی مقایسه کرد. در مجموع 670 بیمار جراحی کودکان با سن 30 روز تا کمتر از 17 سال شرکت کردند. نقطه پایانی اثربخشی اولیه، پاسخ کامل (CR: بدون استفراغ، بدون بازگشت، و بدون داروی نجات ضد استفراغ) در 24 ساعت اول پس از عمل در 78.2٪ از بیماران در گروه پالونوسترون و 82.7٪ در گروه اندانسترون به دست آمد. با توجه به حاشیه غیرحقوری از پیش تعیین شده 10-%، فاصله اطمینان آماری غیرحقارتی Mantel-Haenszel تنظیم شده توسط طبقه برای تفاوت در نقطه پایانی اولیه، پاسخ کامل (CR)، [10.5-، 1.7٪] بود، بنابراین عدم حقارت نشان داده نشد. واکنش های جانبی به پالونوسترون مشابه واکنش های گزارش شده در بزرگسالان بود.

8.5 استفاده در سالمندان از 1374 بیمار سرطانی بزرگسال در مطالعات بالینی پالونوسترون هیدروکلراید تزریقی داخل وریدی، 316 (23%) 65 سال و بالاتر بودند، در حالی که 71 (5%) حداقل 75 سال و بالاتر بودند. از 1520 بیمار بزرگسال در مطالعات بالینی پالونوسترون هیدروکلراید تزریقی داخل وریدی، 73 نفر (5%) حداقل 65 سال سن داشتند [به مطالعات بالینی (14.1، 14.3) مراجعه کنید]. هیچ تفاوت کلی در ایمنی یا اثربخشی بین این افراد و افراد جوان‌تر مشاهده نشد، اما حساسیت بیشتر در برخی از افراد مسن‌تر را نمی‌توان رد کرد. تجزیه و تحلیل فارماکوکینتیک جمعیت هیچ تفاوتی در فارماکوکینتیک پالونوسترون بین بیماران سرطانی 65 سال و بالاتر در مقایسه با بیماران جوان نشان نداد [به فارماکولوژی بالینی (12.3) مراجعه کنید]. برای بیماران سالمند نیازی به تنظیم دوز نیست.

12.1 مکانیسم اثر پالونوسترون یک آنتاگونیست گیرنده 5-HT3 با میل پیوندی قوی برای این گیرنده و میل ترکیبی کم یا بدون میل گیرنده های دیگر است. شیمی درمانی سرطان ممکن است با بروز بالای تهوع و استفراغ همراه باشد، به ویژه هنگامی که از داروهای خاصی مانند سیس پلاتین استفاده می شود. گیرنده های 5-HT 3 بر روی پایانه های عصبی واگ در محیط و به طور مرکزی در ناحیه ماشه گیرنده شیمیایی ناحیه postrema قرار دارند. تصور می‌شود که عوامل شیمی‌درمانی با آزاد کردن سروتونین از سلول‌های انتروکرومافین روده کوچک باعث ایجاد حالت تهوع و استفراغ می‌شوند و سپس سروتونین آزاد شده گیرنده‌های 5-HT3 واقع در آوران‌های واگ را فعال می‌کند تا رفلکس استفراغ را آغاز کند. تهوع و استفراغ بعد از عمل تحت تأثیر عوامل متعدد بیمار، جراحی و بیهوشی است و با انتشار 5-HT در مجموعه ای از رویدادهای عصبی که سیستم عصبی مرکزی و دستگاه گوارش را درگیر می کند، ایجاد می شود. نشان داده شده است که گیرنده 5-HT3 به ​​طور انتخابی در پاسخ استفراغ شرکت می کند.

12.2 فارماکودینامیک الکتروفیزیولوژی قلب اثر پالونوسترون داخل وریدی بر فشار خون، ضربان قلب و پارامترهای ECG از جمله QTc با اندانسترون و دولاسترون داخل وریدی در آزمایشات بالینی CINV قابل مقایسه بود. در آزمایشات بالینی PONV، اثر پالونوسترون بر فاصله QTc با دارونما تفاوتی نداشت. در مطالعات غیر بالینی، پالونوسترون دارای توانایی مسدود کردن کانال‌های یونی درگیر در پلاریزاسیون مجدد بطنی و طولانی‌کردن مدت زمان پتانسیل عمل است. با دوز 9 برابر حداکثر دوز توصیه شده برای بزرگسالان، تزریق پالونوسترون هیدروکلراید فاصله QT را تا حد بالینی مرتبط طولانی نمی کند.

12.3 فارماکوکینتیک پس از تزریق داخل وریدی پالونوسترون هیدروکلراید در افراد سالم و بیماران سرطانی، کاهش اولیه غلظت پالونوسترون پلاسما با دفع آهسته از بدن به دنبال دارد. میانگین حداکثر غلظت پلاسما (Cmax) و سطح زیر منحنی غلظت-زمان (AUC 0-∞) معمولاً با دوز در محدوده دوز 0.3 تا 90 میکروگرم بر کیلوگرم در افراد سالم و در بیماران سرطانی متناسب است. پس از تزریق داخل وریدی تک دوز پالونوسترون هیدروکلراید با mcg/kg 3 (یا 0.21 mg/70 kg) به شش بیمار سرطانی، میانگین (±SD) حداکثر غلظت پلاسما 5480±5630 نانوگرم در لیتر و میانگین AUC 32.9±320.9 ساعت برآورد شد.

• mcg/L. Following intravenous administration of palonosetron hydrochloride injection 0.25 mg once every other day for 3 doses in 11 cancer patients, the mean increase in plasma palonosetron concentration from Day 1 to Day 5 was 42±34%. Following intravenous administration of palonosetron hydrochloride injection 0.25 mg once daily for 3 days in 12 healthy subjects, the mean (±SD) increase in plasma palonosetron concentration from Day 1 to Day 3 was 110±45%. After intravenous dosing of palonosetron hydrochloride injection in patients undergoing surgery (abdominal surgery or vaginal hysterectomy), the pharmacokinetic characteristics of palonosetron were similar to those observed in cancer patients. Distribution Palonosetron has a volume of distribution of approximately 8.3 ± 2.5 L/kg. Approximately 62% of palonosetron is bound to plasma proteins. Elimination After a single intravenous dose of 10 mcg/kg [ 14 C]-palonosetron, approximately 80% of the dose was recovered within 144 hours in the urine with palonosetron representing approximately 40% of the administered dose. In healthy subjects, the total body clearance of palonosetron was 0.160 ± 0.035 L/h/kg and renal clearance was 0.067± 0.018 L/h/kg. Mean terminal elimination half-life is approximately 40 hours. Metabolism Palonosetron is eliminated by multiple routes with approximately 50% metabolized to form two primary metabolites: N-oxide-palonosetron and 6-S-hydroxy-palonosetron. These metabolites each have less than 1% of the 5-HT 3 receptor antagonist activity of palonosetron. In vitro metabolism studies have suggested that CYP2D6 and to a lesser extent, CYP3A4 and CYP1A2 are involved in the metabolism of palonosetron. However, clinical pharmacokinetic parameters are not significantly different between poor and extensive metabolizers of CYP2D6 substrates. Specific Populations Pediatric Patients Pharmacokinetic data was obtained from a subset of pediatric cancer patients that received 10 mcg/kg or 20 mcg/kg as a single intravenous dose of palonosetron hydrochloride injection. When the dose was increased from 10 mcg/kg to 20 mcg/kg a dose-proportional increase in mean AUC was observed. Peak plasma concentrations (CT) reported at the end of the 15-minute infusion of 20 mcg/kg were highly variable in all age groups and tended to be lower in patients less than 6 years than in older patients as shown in Table 4 . The median half-life was 30 hours in overall age groups and ranged from about 20 to 30 hours across age groups after administration of 20 mcg/kg. The total body clearance (L/h/kg) in patients 12 to 17 years old was similar to that in healthy adults. There are no apparent differences in volume of distribution when expressed as L/kg. Table 4: Pharmacokinetics Parameters in Pediatric Cancer Patients following Intravenous Infusion of 20 mcg/kg Palonosetron Hydrochloride Injection Over 15 minutes a Geometric Mean (CV) except for t1/2 which is median values b CT is the plasma palonosetron concentration at the end of the 15-minute infusion c Clearance and Vss calculated from 10 and 20 mcg/kg and are weight adjusted PK Parameter a Pediatric Age Group Less than 2 years 2 years to less than 6 years 6 years to less than 12 years 12 years to less than 17 years N=12 N=42 N=38 N=44 C T b , ng/L 9025 (197) 9414 (252) 16275 (203) 11831 (176) N = 5 N = 7 N =10 AUC 0-∞ , h·mcg/L 103.5 (40.4) 98.7 (47.7) 124.5 (19.1) N=6 N=14 N=13 N=19 Clearance c , L/h/kg 0.31 (34.7) 0.23 (51.3) 0.19 (46.8) 0.16 (27.8) Vss c , L/kg 6.08 (36.5) 5.29 (57.8) 6.26 (40.0) 6.20 (29.0) Racial or Ethnic Groups The pharmacokinetics of palonosetron were characterized in 24 healthy Japanese subjects over an intravenous dose range of 3 to 90 mcg/kg. Total body clearance was 25% higher in Japanese subjects compared to Whites, however, this increase is not considered to be clinically meaningful. Patients with Renal Impairment Mild to moderate renal impairment does not significantly affect palonosetron pharmacokinetic parameters. Total systemic exposure increased by approximately 28% in patients with severe renal impairment relative to healthy subjects. This increase is not considered clinically meaningful. Patients with Hepatic Impairment Hepatic impairment does not significantly affect total body clearance of palonosetron compared to the healthy subjects. Drug Interaction Studies In vitro studies indicated that palonosetron is not an inhibitor of CYP1A2, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1 and CYP3A4/5 (CYP2C19 was not investigated) nor does it induce the activity of CYP1A2, CYP2D6, or CYP3A4/5. Therefore, the potential for clinically significant drug interactions with palonosetron appears to be low. Dexamethasone Coadministration of 0.25 mg palonosetron hydrochloride injection and 20 mg dexamethasone administered intravenously in healthy subjects revealed no pharmacokinetic drug-interactions between palonosetron and dexamethasone. Oral Aprepitant In an interaction study in healthy subjects where a single 0.25 mg intravenous dose of palonosetron hydrochloride injection was administered on day 1 and oral aprepitant for 3 days (125 mg/80 mg/80 mg), the pharmacokinetics of palonosetron were not significantly altered (AUC: no change, C max : 15% increase). Metoclopramide A study in healthy subjects involving a single 0.75 mg intravenous dose of palonosetron hydrochloride injection and steady state oral metoclopramide (10 mg four times daily) demonstrated no significant pharmacokinetic interaction. Corticosteroids, Analgesics, Antiemetics/Antinauseants, Antispasmodics and Anticholinergic Agents In controlled clinical trials, palonosetron hydrochloride injection has been safely administered with corticosteroids, analgesics, antiemetics/antinauseants, antispasmodics and anticholinergic agents.

PATIENT INFORMATION Palonosetron Hydrochloride Injection, for intravenous use Read this Patient Information before you receive Palonosetron Hydrochloride Injection and each time you receive Palonosetron Hydrochloride Injection. There may be new information. This information does not take the place of talking with your doctor about your medical condition or your treatment. What is Palonosetron Hydrochloride Injection? Palonosetron Hydrochloride Injection is a prescription medicine called an “antiemetic.” Palonosetron Hydrochloride Injection is used in adults to help prevent the nausea and vomiting that happens: right away or later with certain anti-cancer medicines (chemotherapy) up to 24 hours while recovering from anesthesia after surgery Palonosetron Hydrochloride Injection is used in children 1 month old to less than 17 years of age to help prevent the nausea and vomiting that happens right away with certain anti-cancer medicines (chemotherapy). It is not known if Palonosetron Hydrochloride Injection is safe and effective in children less than 1 month old to help prevent nausea and vomiting after chemotherapy. It is not known if Palonosetron Hydrochloride Injection is safe and effective in children for the prevention of nausea and vomiting while recovering from anesthesia after surgery. Who should not receive Palonosetron Hydrochloride Injection? Do not receive Palonosetron Hydrochloride Injection if you are allergic to palonosetron hydrochloride or any of the ingredients in Palonosetron Hydrochloride Injection. See the end of this leaflet for a complete list of ingredients in Palonosetron Hydrochloride Injection. What should I tell my doctor before receiving Palonosetron Hydrochloride Injection? Before receiving Palonosetron Hydrochloride Injection, tell your doctor about all of your medical conditions, including if you: have had an allergic reaction to another medicine for nausea or vomiting are pregnant or plan to become pregnant. It is not known if Palonosetron Hydrochloride Injection will harm your unborn baby. are breastfeeding or plan to breastfeed. It is not known if palonosetron hydrochloride passes into your breast milk or if it will affect your baby or your breast milk. Talk to your doctor about the best way to feed your baby if you will receive Palonosetron Hydrochloride Injection. Tell your doctor about all of the medicines you take, including prescription and over-the-counter medicines, vitamins and herbal supplements. Palonosetron Hydrochloride Injection and certain other medicines can affect each other, causing serious side effects. How will I receive Palonosetron Hydrochloride Injection? Palonosetron Hydrochloride Injection will be given to you in your vein by intravenous (I.V.) injection. Palonosetron Hydrochloride Injection is usually given about 30 minutes before you receive your anti-cancer medicine (chemotherapy) or right before anesthesia for surgery. What are the possible side effects of Palonosetron Hydrochloride Injection? Palonosetron Hydrochloride Injection may cause serious side effects, including: Serious allergic reactions, such as anaphylaxis. Get emergency medical help right away if you get any of the following symptoms. hives swollen face breathing trouble chest pain Serotonin Syndrome. A possible life threatening problem called serotonin syndrome can happen with medicines called 5-HT 3 receptor antagonists, including Palonosetron Hydrochloride Injection, especially when used with medicines used to treat depression and migraine headaches called serotonin reuptake inhibitors (SSRIs), serotonin and norepinephrine reuptake inhibitors (SNRIs), monoamine oxidase inhibitors (MAOIs) and certain other medicines. Tell your doctor or nurse right away if you have any of the following symptoms of serotonin syndrome: agitation, seeing things that are not there (hallucinations), confusion, or coma dizziness, sweating, flushing, or fever seizures fast heartbeat or unusual and frequent changes in your blood pressure tremors, stiff muscles, muscle twitching, overactive reflexes, or loss of coordination nausea, vomiting, or diarrhea The most common side effects in adults who receive Palonosetron Hydrochloride Injection to help prevent nausea and vomiting that happens with certain anti-cancer medicine (chemotherapy) include: headache and constipation. The most common side effects in adults who receive Palonosetron Hydrochloride Injection to help prevent nausea and vomiting that happens while recovering from anesthesia after surgery include: serious or life-threatening heart rhythm changes (QT prolongation), slow heartbeat, headache, and constipation. These are not all the possible side effects from Palonosetron Hydrochloride Injection. Call your doctor for medical advice about side effects. You may report side effects to FDA at 1-800-FDA-1088. General information about the safe and effective use of Palonosetron Hydrochloride Injection. Medicines are sometimes prescribed for purposes other than those listed in a Patient Information leaflet. You can ask your doctor or pharmacist for information about Palonosetron Hydrochloride Injection that is written for health professionals. What are the ingredients in Palonosetron Hydrochloride Injection? Active ingredient: palonosetron hydrochloride Inactive ingredients: mannitol, edetate disodium dihydrate, and citrate and citric acid buffers in water For more information, go to www.meithealpharma.com or call 1-844-824-8426 . meitheal ® Mfd. for Meitheal Pharmaceuticals Chicago, IL 60631 (USA) ©2023 Meitheal Pharmaceuticals Inc. Mfd. by Nanjing King-Friend Biochemical Pharmaceutical Co., Ltd. Nanjing, China 210061 February 2023 This Patient Information has been approved by the U.S. Food and Drug Administration. 8H5AAMK-00