پنی سیلین جی بنزاتین و پنی سیلین جی پروکائین

برای کاهش رشد باکتری های مقاوم به دارو و حفظ اثربخشی Bicillin C-R 900/300 و سایر داروهای ضد باکتری، Bicillin C-R 900/300 باید فقط برای درمان یا پیشگیری از عفونت هایی استفاده شود که ثابت شده یا به شدت مشکوک هستند که توسط باکتری ایجاد شده اند. هنگامی که اطلاعات کشت و حساسیت در دسترس است، باید در انتخاب یا اصلاح درمان ضد باکتریایی در نظر گرفته شود. در غیاب چنین داده‌هایی، اپیدمیولوژی محلی و الگوهای حساسیت ممکن است به انتخاب تجربی درمان کمک کنند. Bicillin C-R 900/300 در درمان عفونت هایی که در زیر توضیح داده شده است، نشان داده شده است که به سطوح سرمی مشخصه این فرم دارویی خاص حساس هستند. درمان باید بر اساس مطالعات باکتریولوژیک (از جمله تست حساسیت) و پاسخ بالینی انجام شود. Bicillin C-R 900/300 در درمان موارد زیر در بیماران اطفال نشان داده شده است: عفونت‌های نسبتاً شدید تا شدید دستگاه تنفسی فوقانی، مخملک، اریسیپل، و عفونت‌های پوست و بافت نرم ناشی از استرپتوکوک‌های حساس. توجه: استرپتوکوک های گروه های A، C، G، H، L، و M بسیار حساس به پنی سیلین G هستند. پنی سیلین G سدیم یا پتاسیم برای عفونت های استرپتوکوک با باکتریمی توصیه می شود. پنومونی نسبتاً شدید و اوتیت میانی ناشی از استرپتوکوک پنومونیه حساس. توجه: پنومونی شدید، آمپیم، باکتریمی، پریکاردیت، مننژیت، پریتونیت و آرتریت با علت پنوموکوکی بهتر است با پنی سیلین G سدیم یا پتاسیم در مرحله حاد درمان شود. هنگامی که سطوح سرمی بالا و پایدار مورد نیاز است، پنی سیلین G سدیم یا پتاسیم، IM یا IV، باید استفاده شود. از این دارو در درمان بیماری های مقاربتی از جمله سیفلیس، سوزاک، یوز، بجل و پینتا استفاده نمی شود.

عفونت های استرپتوکوکی گروه A عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی، عفونت های پوست و بافت نرم، مخملک و اریسیپلا: یک تزریق بیسیلین C-R 900/300 یک بار معمولا برای درمان عفونت های استرپتوکوک گروه A در بیماران اطفال کافی است. عفونت های پنوموکوکی (به جز مننژیت پنوموکوکی) یک عدد Bicillin C-R 900/300 در فواصل 2 یا 3 روزه تا زمانی که درجه حرارت طبیعی به مدت 48 ساعت باشد تکرار شود. سایر اشکال پنی سیلین ممکن است برای موارد شدید ضروری باشد. روش مصرف Bicillin C-R فقط برای تزریق عضلانی در نظر گرفته شده است. از تزریق داخل یا نزدیک شریان یا عصب یا به صورت داخل وریدی یا مخلوط کردن با محلول های داخل وریدی دیگر خودداری کنید. (به بخش هشدارها مراجعه کنید). با تزریق داخل عضلانی عمیق در ربع فوقانی بیرونی باسن (دوسوگلوتئال) یا ناحیه ونتروگلوتئال انجام شود. در نوزادان، نوزادان و کودکان کوچک، قسمت میانی ران ممکن است ارجح باشد. به دلیل عوارض جانبی مشاهده شده (به بخش هشدارها مراجعه کنید) و عروقی بودن این ناحیه، تجویز در قسمت قدامی ران توصیه نمی شود. هنگامی که دوزها تکرار می شوند، محل تزریق را تغییر دهید. به دلیل غلظت بالای مواد معلق در این محصول، اگر تزریق با سرعت آهسته و ثابت انجام نشود، سوزن ممکن است مسدود شود. محصولات دارویی تزریقی باید قبل از تجویز، هر زمان که محلول و ظرف اجازه می دهد، از نظر وجود ذرات معلق و تغییر رنگ به صورت چشمی بازرسی شوند.

واکنش حساسیت قبلی به هر پنی سیلین یا پروکائین یک منع مصرف است.

تجویز عمومی Bicillin C-R 900/300 در صورت عدم وجود عفونت باکتریایی اثبات شده یا مشکوک قوی یا نشانه های پیشگیری کننده، بعید است که برای بیمار مفید باشد و خطر ایجاد باکتری های مقاوم به دارو را افزایش می دهد. پنی سیلین باید در افرادی که سابقه آلرژی و/یا آسم قابل توجه دارند با احتیاط مصرف شود. باید مراقب بود از تزریق داخل وریدی یا داخل شریانی یا تزریق در اعصاب محیطی یا رگ‌های خونی اصلی یا نزدیک آن اجتناب شود، زیرا چنین تزریق‌هایی ممکن است باعث آسیب عصبی عروقی شود. (به بخش هشدارها و دوز و تجویز مراجعه کنید.) درصد کمی از بیماران به پروکائین حساس هستند. اگر سابقه حساسیت وجود دارد، آزمایش معمول را انجام دهید: 0.1 میلی لیتر از محلول 1 تا 2 درصد پروکائین را به صورت داخل جلدی تزریق کنید. ایجاد اریتم، چرخش، شعله ور شدن، یا فوران نشان دهنده حساسیت به پروکائین است. حساسیت باید با روش های معمول از جمله باربیتورات ها درمان شود و از داروهای پروکائین پنی سیلین استفاده نشود. آنتی هیستامین ها در درمان واکنش های پروکائین مفید هستند. استفاده از آنتی بیوتیک ها ممکن است منجر به رشد بیش از حد ارگانیسم های غیر حساس شود. مشاهده مداوم بیمار ضروری است. اگر عفونت های جدید ناشی از باکتری ها یا قارچ ها در طول درمان ظاهر شد، دارو باید قطع شود و اقدامات مناسب انجام شود. هر زمان که واکنش های آلرژیک رخ دهد، پنی سیلین باید قطع شود، مگر اینکه، به نظر پزشک، وضعیت تحت درمان تهدید کننده زندگی باشد و فقط قابل درمان با پنی سیلین باشد. در درمان طولانی مدت با پنی سیلین، به ویژه با برنامه های با دوز بالا، ارزیابی دوره ای سیستم های کلیوی و خون ساز توصیه می شود.

تتراسایکلین، یک آنتی بیوتیک باکتریواستاتیک، ممکن است با اثر ضد باکتریایی پنی سیلین مخالفت کند و باید از مصرف همزمان این داروها خودداری شود. تجویز همزمان پنی سیلین و پروبنسید با کاهش حجم ظاهری توزیع و کاهش سرعت دفع با مهار رقابتی ترشح لوله های کلیوی پنی سیلین، باعث افزایش و طولانی شدن سطح سرمی پنی سیلین می شود. بیمارانی که داروهای بی‌حس کننده موضعی دریافت می‌کنند، در صورت مواجهه همزمان با داروهای زیر، که می‌تواند شامل سایر داروهای بی‌حس کننده موضعی باشد، در معرض خطر ابتلا به متهموگلوبینمی هستند: نمونه‌هایی از داروهای مرتبط با متهموگلوبینمی نمونه‌های کلاس نیترات‌ها/نیتریت‌ها نیتروگلیسیرین، نیتروپروساید، اکسید نیتریک، اکسید نیتروژن بی‌حس کننده‌های موضعی آرتیکائین، بنزوکائین، بوپیواکائین، لیدوکائین، مپیواکائین، پریلوکائین، پروکائین، روپیواکائین، تتراکائین ایفوسفامید، راسبوریکاز آنتی بیوتیک ها داپسون، نیتروفورانتوئین، پارا آمینوسالیسیلیک اسید، سولفونامیدها ضد مالاریا کلروکین، پریماکین داروهای ضد تشنج فنوباربیتال، والپروات سدیم سایر داروها استامینوفن، متوکلوپرامید، کینین، سولفاسالازین

As with other penicillins, untoward reactions of the sensitivity phenomena are likely to occur, particularly in individuals who have previously demonstrated hypersensitivity to penicillins or in those with a history of allergy, asthma, hay fever, or urticaria. The following adverse reactions have been reported with Bicillin C-R 900/300 during post-marketing experience: Skin and Appendages: Stevens-Johnson syndrome (SJS) and drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms (DRESS) (See WARNINGS. ) The following have been reported with parenteral penicillin G (the active moiety in Bicillin C-R 900/300): General: Hypersensitivity reactions including the following: skin eruptions (maculopapular to exfoliative dermatitis), urticaria, laryngeal edema, fever, eosinophilia; other serum sickness-like reactions (including chills, fever, edema, arthralgia, and prostration); and anaphylaxis including shock and death: severe cutaneous adverse reactions (SCAR), such as toxic epidermal necrolysis (TEN) and acute generalized exanthematous pustulosis (AGEP) (See WARNINGS. ) Note: Urticaria, other skin rashes, and serum sickness-like reactions may be controlled with antihistamines and, if necessary, systemic corticosteroids. Whenever such reactions occur, penicillin G should be discontinued unless, in the opinion of the physician, the condition being treated is life-threatening and amenable only to therapy with penicillin G. Serious anaphylactic reactions require immediate emergency treatment with epinephrine. Oxygen, intravenous steroids, and airway management, including intubation, should also be administered as indicated. Gastrointestinal: Pseudomembranous colitis. Onset of pseudomembranous colitis symptoms may occur during or after antibacterial treatment. (See WARNINGS section.) Hematologic: Hemolytic anemia, leukopenia, thrombocytopenia. Neurologic: Neuropathy. Urogenital: Nephropathy. The following adverse events have been temporally associated with parenteral administrations of penicillin G benzathine (a component of Bicillin C-R 900/300), although a causal relationship has not necessarily been established: Body as a Whole: Hypersensitivity reactions including allergic vasculitis, pruritus, fatigue, asthenia, and pain; aggravation of existing disorder; headache, Nicolau syndrome. Cardiovascular: Cardiac arrest; hypotension; tachycardia; palpitations; pulmonary hypertension; pulmonary embolism; vasodilation; vasovagal reaction; cerebrovascular accident; syncope. Gastrointestinal: Nausea, vomiting; blood in stool; intestinal necrosis. Hemic and Lymphatic: Lymphadenopathy. Immune System Disorders: Acute myocardial ischemia with or without myocardial infarction occurring as part of an allergic reaction. Injection Site: Injection site reactions including pain, inflammation, lump, abscess, necrosis, edema, hemorrhage, cellulitis, hypersensitivity, atrophy, ecchymosis, and skin ulcer. Neurovascular reactions including warmth, vasospasm, pallor, mottling, gangrene, numbness of the extremities, cyanosis of the extremities, and neurovascular damage. Metabolic: Elevated BUN, creatinine, and SGOT. Musculoskeletal: Joint disorder; periostitis; exacerbation of arthritis; myoglobinuria; rhabdomyolysis. Nervous System: Nervousness; tremors; dizziness; somnolence; confusion; anxiety; euphoria; transverse myelitis; seizures; coma. A syndrome manifested by a variety of CNS symptoms such as severe agitation with confusion, visual and auditory hallucinations, and a fear of impending death (Hoigne's syndrome), has been reported after administration of penicillin G procaine and, less commonly, after injection of the combination of penicillin G benzathine and penicillin G procaine. Other symptoms associated with this syndrome, such as psychosis, seizures, dizziness, tinnitus, cyanosis, palpitations, tachycardia, and/or abnormal perception in taste, also may occur. Respiratory: Hypoxia; apnea; dyspnea. Skin: Diaphoresis. Special Senses: Blurred vision; blindness. Urogenital: Neurogenic bladder; hematuria; proteinuria; renal failure; impotence; priapism.

Penicillin in overdosage has the potential to cause neuromuscular hyperirritability or convulsive seizures.

Teratogenic effects Reproduction studies performed in the mouse, rat, and rabbit have revealed no evidence of impaired fertility or harm to the fetus due to penicillin G. Human experience with the penicillins during pregnancy has not shown any positive evidence of adverse effects on the fetus. There are, however, no adequate and well-controlled studies in pregnant women showing conclusively that harmful effects of these drugs on the fetus can be excluded. Because animal reproduction studies are not always predictive of human response, this drug should be used during pregnancy only if clearly needed.

Soluble penicillin G (the hydrolysate of penicillin G benzathine) is excreted in breast milk. Caution should be exercised when penicillin G benzathine and penicillin G procaine are administered to a nursing woman.

(See INDICATIONS AND USAGE and DOSAGE AND ADMINISTRATION sections.)

Clinical studies of penicillin G benzathine and penicillin G procaine did not include sufficient numbers of subjects aged 65 and over to determine whether they respond differently from younger subjects. Other reported clinical experience has not identified differences in responses between the elderly and younger patients. In general, dose selection for an elderly patient should be cautious, usually starting at the low end of the dosing range, reflecting the greater frequency of decreased hepatic, renal, or cardiac function, and of concomitant disease or other drug therapy. This drug is known to be substantially excreted by the kidney, and the risk of toxic reactions to this drug may be greater in patients with impaired renal function (See CLINICAL PHARMACOLOGY ). Because elderly patients are more likely to have decreased renal function, care should be taken in dose selection, and it may be useful to monitor renal function.

Bicillin C-R 900/300 (penicillin G benzathine and penicillin G procaine injectable suspension) contains the equivalent of 900,000 units of penicillin G as the benzathine and 300,000 units of penicillin G as the procaine salts. It is available for deep intramuscular injection. Penicillin G benzathine is prepared by the reaction of dibenzylethylene diamine with two molecules of penicillin G. It is chemically designated as (2 S ,5 R ,6 R )-3,3-Dimethyl-7-oxo-6-(2-phenylacetamido)-4-thia-1-azabicyclo[3.2.0]heptane-2-carboxylic acid compound with N,N' -dibenzylethylenediamine (2:1), tetrahydrate. It occurs as a white, crystalline powder and is very slightly soluble in water and sparingly soluble in alcohol. Its chemical structure is as follows: Molecular Formula (C 16 H 18 N 2 O 4 S) 2 ∙ C 16 H 20 N 2 ∙ 4H 2 O Molecular Wt. 981.19 Penicillin G procaine, (2 S ,5 R ,6 R )-3,3-Dimethyl-7-oxo-6-(2-phenylacetamido)-4-thia-1-azabicyclo[3.2.0]heptane-2-carboxylic acid compound with 2-(diethylamino)ethyl p -aminobenzoate (1:1) monohydrate, is an equimolar salt of procaine and penicillin G. It occurs as white crystals or a white, microcrystalline powder and is slightly soluble in water. Its chemical structure is as follows: Molecular Formula C 16 H 18 N 2 O 4 S ∙ C 13 H 20 N 2 O 2 ∙ H 2 O Molecular Wt. 588.72 Each 2 mL syringe contains the equivalent of 1,200,000 units of penicillin G as follows: penicillin G benzathine equivalent to 900,000 units of penicillin G and penicillin G procaine equivalent to 300,000 units of penicillin G in a stabilized aqueous suspension with sodium citrate buffer; and as w/v, approximately 0.5% lecithin, 0.55% carboxymethylcellulose, 0.55% povidone, 0.1% methylparaben, and 0.01% propylparaben. Bicillin C-R 900/300 injectable suspension is viscous and opaque. Read CONTRAINDICATIONS , WARNINGS , PRECAUTIONS , and DOSAGE AND ADMINISTRATION sections prior to use. Chemical Structure Chemical Structure

General Penicillin G benzathine and penicillin G procaine have a low solubility and, thus, the drugs are slowly released from intramuscular injection sites. The drugs are hydrolyzed to penicillin G. This combination of hydrolysis and slow absorption results in blood serum levels much lower but more prolonged than other parenteral penicillins. Intramuscular administration of 1,200,000 units of Bicillin C-R 900/300 in patients weighing 100 to 140 lbs. usually produces average blood levels of 0.24 units/mL at 24 hours, 0.039 units/mL at 7 days, and 0.024 units/mL at 10 days. Approximately 60% of penicillin G is bound to serum protein. The drug is distributed throughout the body tissues in widely varying amounts. Highest levels are found in the kidneys with lesser amounts in the liver, skin, and intestines. Penicillin G penetrates into all other tissues and the spinal fluid to a lesser degree. With normal kidney function, the drug is excreted rapidly by tubular excretion. In neonates and young infants and in individuals with impaired kidney function, excretion is considerably delayed. Microbiology Mechanism of Action Penicillin G exerts a bactericidal action against penicillin-susceptible microorganisms during the stage of active multiplication. It acts through the inhibition of biosynthesis of cell-wall peptidoglycan, rendering the cell wall osmotically unstable resulting in death of the bacterium. Resistance Penicillin is not active against penicillinase-producing bacteria, or against organisms resistant to beta-lactams because of alterations in the penicillin-binding proteins. Resistance to penicillin G has not been reported in Streptococcus pyogenes . Penicillin has been shown to be active against most isolates of the following bacteria, both in vitro and in clinical infections as described in the INDICATIONS AND USAGE section. Gram-positive bacteria Beta-hemolytic streptococci (groups A, B, C, G, H, L and M). Streptococcus pneumoniae (penicillin-susceptible isolates only). Susceptibility Testing For specific information regarding susceptibility test interpretive criteria and associated test methods and quality control standards recognized by FDA for this drug, please see: https://www.fda.gov/STIC .

Penicillin G exerts a bactericidal action against penicillin-susceptible microorganisms during the stage of active multiplication. It acts through the inhibition of biosynthesis of cell-wall peptidoglycan, rendering the cell wall osmotically unstable resulting in death of the bacterium.

, Mutagenesis, Impairment of Fertility No long-term animal studies have been conducted with these drugs.

Inform patients that use of local anesthetics may cause methemoglobinemia, a serious condition that must be treated promptly. Advise patients or caregivers to seek immediate medical attention if they or someone in their care experience the following signs or symptoms: pale, gray, or blue colored skin (cyanosis); headache; rapid heart rate; shortness of breath; lightheadedness; or fatigue. Diarrhea is a common problem caused by antibiotics which usually ends when the antibiotic is discontinued. Sometimes after starting treatment with antibiotics, patients can develop watery and bloody stools (with or without stomach cramps and fever) even as late as two or more months after having taken the last dose of the antibiotic. If this occurs, patients should contact their physician as soon as possible. Patients should be counseled that antibacterial drugs including Bicillin C-R 900/300 should only be used to treat bacterial infections. They do not treat viral infections (e.g., the common cold). When Bicillin C-R 900/300 is prescribed to treat a bacterial infection, patients should be told that although it is common to feel better early in the course of therapy, the medication should be taken exactly as directed. Skipping doses or not completing the full course of therapy may (1) decrease the effectiveness of the immediate treatment and (2) increase the likelihood that bacteria will develop resistance and will not be treatable by Bicillin C-R 900/300 or other antibacterial drugs in the future.

Store in a refrigerator, 2° to 8°C (36° to 46°F). Keep from freezing.