تادالافیل

قرص تادالافیل را تقسیم نکنید. کل دوز مصرف شود. قرص تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز: ED: دوز شروع: 10 میلی گرم در صورت نیاز قبل از فعالیت جنسی. بر اساس اثربخشی/تحمل، به 20 میلی گرم افزایش یا به 5 میلی گرم کاهش دهید. عملکرد نعوظ را در مقایسه با دارونما تا 36 ساعت پس از دوز بهبود می بخشد. بیش از یک بار در روز مصرف نشود (2.1). قرص تادالافیل برای یک بار مصرف در روز: ED: 2.5 میلی گرم یک بار در روز بدون توجه به زمان فعالیت جنسی مصرف می شود. ممکن است بر اساس اثربخشی و تحمل به 5 میلی گرم افزایش یابد (2.2). BPH: 5 میلی‌گرم، تقریباً در یک زمان معین هر روز (2.3) ED و BPH: 5 میلی‌گرم، مصرف تقریباً در همان زمان هر روز (2.3، 2.4) قرص تادالافیل ممکن است بدون توجه به غذا مصرف شود (2.5).

2.1 قرص تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز برای اختلال نعوظ دوز اولیه توصیه شده قرص تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز در اکثر بیماران 10 میلی گرم است که قبل از فعالیت جنسی مورد انتظار مصرف می شود. دوز ممکن است بر اساس اثربخشی و تحمل فردی به 20 میلی گرم افزایش یا به 5 میلی گرم کاهش یابد. حداکثر دفعات دوز توصیه شده در اکثر بیماران یک بار در روز است. نشان داده شد که قرص تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز عملکرد نعوظ را در مقایسه با دارونما تا 36 ساعت پس از دوز بهبود می بخشد. بنابراین، هنگام توصیه به بیماران در مورد استفاده بهینه از قرص تادالافیل، باید این مورد را در نظر گرفت.

2.2 قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه برای اختلال نعوظ دوز اولیه توصیه شده قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه 2.5 میلی گرم است که تقریباً در یک زمان در روز مصرف می شود، بدون توجه به زمان فعالیت جنسی. دوز قرص تادالافیل برای یک بار مصرف در روز ممکن است بر اساس اثربخشی و تحمل فردی به 5 میلی گرم افزایش یابد.

2.3 قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه برای هیپرپلازی خوش خیم پروستات دوز توصیه شده قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه 5 میلی گرم است که تقریباً در یک زمان در روز مصرف می شود. هنگامی که درمان برای BPH با تادالافیل و فیناستراید شروع می شود، دوز توصیه شده قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه 5 میلی گرم است که تقریباً در همان زمان هر روز تا 26 هفته مصرف می شود.

2.4 قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه برای اختلال نعوظ و هیپرپلازی خوش خیم پروستات دوز توصیه شده قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه 5 میلی گرم است که تقریباً در یک زمان در روز مصرف می شود، بدون توجه به زمان فعالیت جنسی.

2.5 استفاده با غذا قرص تادالافیل را می توان بدون توجه به غذا مصرف کرد.

2.6 مصرف در جمعیت‌های خاص نارسایی کلیوی قرص تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز کلیرانس کراتینین 30 تا 50 میلی‌لیتر در دقیقه: دوز شروع 5 میلی‌گرم بیش از یک بار در روز توصیه می‌شود و حداکثر دوز 10 میلی‌گرم است که بیش از یک بار در هر 48 ساعت نیست. کلیرانس کراتینین کمتر از 30 میلی لیتر در دقیقه یا تحت همودیالیز: حداکثر دوز 5 میلی گرم است که بیش از یک بار در هر 72 ساعت نیست [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) و استفاده در جمعیت های خاص (8.7) مراجعه کنید]. قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه اختلال نعوظ کلیرانس کراتینین کمتر از 30 میلی لیتر در دقیقه یا تحت همودیالیز: قرص تادالافیل برای یک بار مصرف در روز توصیه نمی شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) و استفاده در جمعیت های خاص (8.7) مراجعه کنید]. هیپرپلازی خوش خیم پروستات و اختلال نعوظ/ هیپرپلازی خوش خیم پروستات کلیرانس کراتینین 30 تا 50 میلی لیتر در دقیقه: دوز اولیه 2.5 میلی گرم توصیه می شود. افزایش تا 5 میلی گرم ممکن است بر اساس پاسخ فردی در نظر گرفته شود. کلیرانس کراتینین کمتر از 30 میلی لیتر در دقیقه یا تحت همودیالیز: قرص تادالافیل برای استفاده یک بار در روز توصیه نمی شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) و استفاده در جمعیت های خاص (8.7) مراجعه کنید]. قرص تادالافیل نارسایی کبدی برای استفاده در صورت لزوم خفیف یا متوسط ​​(کلاس A یا B Child Pugh): دوز نباید از 10 میلی گرم یک بار در روز تجاوز کند. استفاده از قرص تادالافیل یک بار در روز به طور گسترده در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی مورد ارزیابی قرار نگرفته است و بنابراین احتیاط توصیه می شود. شدید (کلاس C Child Pugh): استفاده از قرص‌های تادالافیل توصیه نمی‌شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.8) و استفاده در جمعیت‌های خاص (8.6) مراجعه کنید]. قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه خفیف یا متوسط ​​(کلاس A یا B Child Pugh): قرص تادالافیل برای یک بار مصرف در روز به طور گسترده در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی مورد ارزیابی قرار نگرفته است. بنابراین در صورت تجویز قرص تادالافیل برای یک بار در روز برای این بیماران احتیاط می شود. شدید (کلاس C Child Pugh): استفاده از قرص‌های تادالافیل توصیه نمی‌شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.8) و استفاده در جمعیت‌های خاص (8.6) مراجعه کنید].

2.7 داروهای همزمان نیترات ها استفاده همزمان از نیترات ها به هر شکلی منع مصرف دارد [به موارد منع مصرف (4.1) مراجعه کنید]. آلفا بلوکرهای ED - هنگامی که قرص تادالافیل با یک آلفا بلوکر در بیماران تحت درمان برای ED تجویز می شود، بیماران باید قبل از شروع درمان در درمان آلفا بلاکرها پایدار باشند و تادالافیل باید با کمترین دوز توصیه شده شروع شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6)، Pharmac (و711) مراجعه کنید. 12.2)]. BPH - قرص تادالافیل برای استفاده در ترکیب با آلفا بلوکرها برای درمان BPH توصیه نمی شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6)، تداخلات دارویی (7.1)، و فارماکولوژی بالینی (12.2) مراجعه کنید]. قرص‌های تادالافیل مهارکننده‌های CYP3A4 برای استفاده در صورت نیاز — برای بیمارانی که همزمان از مهارکننده‌های قوی CYP3A4 مانند کتوکونازول یا ریتوناویر استفاده می‌کنند، حداکثر دوز توصیه‌شده قرص‌های تادالافیل 10 میلی‌گرم است که نباید از یک بار در هر 72 ساعت تجاوز کند. )] . قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه - برای بیمارانی که همزمان از مهارکننده های قوی CYP3A4 مانند کتوکونازول یا ریتوناویر استفاده می کنند، حداکثر دوز توصیه شده 2.5 میلی گرم است [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.10) و تداخلات دارویی (7.2) مراجعه کنید].

5 هشدارها و اقدامات احتیاطی ارزیابی اختلال نعوظ و BPH باید شامل ارزیابی پزشکی مناسب برای شناسایی علل بالقوه زمینه‌ای و همچنین گزینه‌های درمانی باشد. قبل از تجویز قرص تادالافیل، توجه به موارد زیر ضروری است. اگر رابطه جنسی به دلیل وضعیت قلبی عروقی توصیه نمی شود، بیماران نباید از قرص تادالافیل استفاده کنند (5.1). استفاده از قرص تادالافیل با آلفا بلوکرها، داروهای ضد فشار خون یا مقادیر قابل توجهی الکل (5 واحد) ممکن است منجر به افت فشار خون شود (5.6، 5.9). قرص تادالافیل همراه با آلفا بلوکرها برای درمان BPH توصیه نمی شود زیرا اثربخشی این ترکیب به اندازه کافی مطالعه نشده است و به دلیل خطر کاهش فشار خون. هنگام استفاده از قرص تادالافیل به عنوان درمانی برای ED در مردانی که از آلفا بلوکرها استفاده می کنند احتیاط می شود. (2.7، 5.6، 7.1، 12.2) اگر نعوظ بیش از 4 ساعت طول بکشد، بیماران باید به دنبال درمان اورژانسی باشند. در بیماران مستعد پریاپیسم از قرص تادالافیل با احتیاط استفاده کنید (5.3). اگر از دست دادن ناگهانی بینایی در یک یا هر دو چشم رخ داد، که می تواند نشانه نوروپاتی بینایی ایسکمیک قدامی غیر شریانی (NAION) باشد، بیماران باید قرص تادالافیل را قطع کنند و به دنبال مراقبت های پزشکی باشند. قرص تادالافیل باید با احتیاط مصرف شود و فقط زمانی که فواید پیش بینی شده بیشتر از خطرات آن باشد، در بیماران با سابقه NAION استفاده شود. بیمارانی که دارای دیسک اپتیک "ازدحام" هستند نیز ممکن است در معرض افزایش خطر NAION باشند (5.4، 6.2). بیماران باید قرص‌های تادالافیل را قطع کنند و در صورت کاهش ناگهانی یا از دست دادن شنوایی به فوریت‌های پزشکی مراجعه کنند (5.5). قبل از شروع درمان با قرص تادالافیل برای BPH، باید به سایر شرایط اورولوژیکی که ممکن است علائم مشابهی ایجاد کنند توجه شود (5.14).

5.1 پزشکان قلب و عروق باید وضعیت قلبی عروقی بیماران خود را در نظر بگیرند، زیرا درجاتی از خطر قلبی مرتبط با فعالیت جنسی وجود دارد. بنابراین، درمان‌های اختلال نعوظ، از جمله قرص‌های تادالافیل، نباید در مردانی که فعالیت جنسی برای آنها توصیه نمی‌شود، به دلیل وضعیت قلبی عروقی اصلی‌شان استفاده شود. به بیمارانی که پس از شروع فعالیت جنسی علائمی را تجربه می کنند باید توصیه شود که از فعالیت جنسی بیشتر خودداری کنند و فورا به پزشک مراجعه کنند. در صورتی که بیماران دچار درد قفسه سینه که نیاز به نیتروگلیسیرین دارد، پس از مصرف قرص تادالافیل، پزشکان باید اقدامات مناسب را با بیماران در میان بگذارند. در چنین بیمارانی که قرص‌های تادالافیل مصرف کرده‌اند، در شرایطی که تجویز نیترات از نظر پزشکی برای یک وضعیت تهدیدکننده حیات ضروری است، باید حداقل 48 ساعت از آخرین دوز قرص تادالافیل قبل از تجویز نیترات گذشته باشد. در چنین شرایطی، نیترات ها هنوز باید فقط تحت نظارت دقیق پزشکی با نظارت همودینامیک مناسب تجویز شوند. بنابراین، بیمارانی که پس از مصرف قرص تادالافیل دچار درد قفسه سینه می شوند، باید فورا به دنبال مراقبت های پزشکی باشند. [منع مصرف (4.1) و اطلاعات مشاوره بیمار (17.1) را ببینید]. بیماران مبتلا به انسداد خروجی بطن چپ (مانند تنگی آئورت و تنگی زیر آئورت هیپرتروفیک ایدیوپاتیک) می‌توانند به عملکرد گشادکننده‌های عروق، از جمله مهارکننده‌های PDE5 حساس باشند. گروه‌های زیر از بیماران مبتلا به بیماری‌های قلبی عروقی در کارآزمایی‌های ایمنی و اثربخشی بالینی قرص‌های تادالافیل قرار نگرفتند و بنابراین تا زمانی که اطلاعات بیشتر در دسترس نباشد، قرص تادالافیل برای گروه‌های زیر از بیماران توصیه نمی‌شود: انفارکتوس میوکارد در 90 روز گذشته آنژین ناپایدار یا آنژین صدری در طول مقاربت جنسی نارسایی قلبی انجمن قلب نیویورک کلاس 2 یا بیشتر در 6 ماه گذشته آریتمی های کنترل نشده، افت فشار خون (<90/50 میلی متر جیوه)، یا سکته فشار خون کنترل نشده در 6 ماه گذشته. مانند سایر مهارکننده های PDE5، تادالافیل دارای خواص گشادکننده عروقی سیستمیک خفیفی است که ممکن است منجر به کاهش موقت فشار خون شود. در یک مطالعه فارماکولوژی بالینی، تادالافیل 20 میلی گرم منجر به کاهش میانگین حداکثر فشار خون به پشت خوابیده، نسبت به دارونما، 1.6/0.8 میلی متر جیوه در افراد سالم شد [به فارماکولوژی بالینی (12.2) مراجعه کنید]. در حالی که این اثر نباید در بیشتر بیماران پیامد داشته باشد، قبل از تجویز قرص تادالافیل، پزشکان باید به دقت بررسی کنند که آیا بیماران مبتلا به بیماری قلبی عروقی زمینه‌ای ممکن است تحت تأثیر چنین اثرات گشادکننده عروق قرار بگیرند یا خیر. بیماران مبتلا به اختلال شدید کنترل خودکار فشار خون ممکن است به ویژه به اعمال گشادکننده عروق، از جمله مهارکننده‌های PDE5 حساس باشند.

5.2 پتانسیل تداخلات دارویی هنگام مصرف قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه پزشکان باید بدانند که قرص تادالافیل برای یک بار مصرف در روز سطوح پلاسمایی تادالافیل را به طور مداوم فراهم می کند و باید این را هنگام ارزیابی پتانسیل تداخلات با داروها (به عنوان مثال، نیترات ها، مسدود کننده های آلفا، ضد فشار خون بالا و ضد 4-بیش) در نظر بگیرند. با قابل توجهی مصرف الکل [به تداخلات دارویی (7.1، 7.2، 7.3) مراجعه کنید].

5.3 نعوظ طولانی مدت گزارشات نادری از نعوظ طولانی مدت بیش از 4 ساعت و پریاپیسم (نعوظ دردناک بیش از 6 ساعت در طول مدت) برای این دسته از ترکیبات گزارش شده است. پریاپیسم، اگر به موقع درمان نشود، می تواند منجر به آسیب غیر قابل برگشت به بافت نعوظ شود. بیمارانی که نعوظ آنها بیش از 4 ساعت طول می کشد، چه دردناک باشد یا نه، باید به دنبال مراقبت های پزشکی اورژانسی باشند. قرص تادالافیل باید با احتیاط در بیمارانی استفاده شود که شرایطی دارند که ممکن است آنها را مستعد پریاپیسم کند (مانند کم خونی داسی شکل، مولتیپل میلوما یا لوسمی)، یا در بیمارانی که تغییر شکل آناتومیک آلت تناسلی دارند (مانند زاویه، فیبروز حفره ای، یا بیماری پیرونی).

5.4 اثرات روی چشم پزشکان باید به بیماران توصیه کنند که استفاده از تمام مهارکننده های فسفودی استراز نوع 5 (PDE5) از جمله تادالافیل را متوقف کنند و در صورت از دست دادن ناگهانی بینایی در یک یا هر دو چشم به پزشک مراجعه کنند. چنین رویدادی ممکن است نشانه ای از نوروپاتی اپتیک ایسکمیک قدامی غیر شریانی (NAION)، یک بیماری نادر و علت کاهش بینایی، از جمله از دست دادن دائمی بینایی باشد، که به ندرت پس از بازاریابی در ارتباط زمانی با استفاده از تمام مهارکننده های PDE5 گزارش شده است. بر اساس ادبیات منتشر شده، بروز سالانه NAION 2.5 تا 11.8 مورد در هر 100000 در مردان بالای 50 سال است. یک مطالعه موردی-تقاطعی مشاهده‌ای خطر NAION را زمانی که استفاده از مهارکننده PDE5 به‌عنوان یک کلاس، بلافاصله قبل از شروع NAION (در 5 نیمه عمر) رخ می‌داد، در مقایسه با استفاده از مهارکننده PDE5 در دوره‌های زمانی قبلی، ارزیابی کرد. نتایج حاکی از افزایش تقریبی 2 برابری در خطر NAION، با برآورد ریسک 2.15 (95% فاصله اطمینان (CI 1.06، 4.34) است. یک مطالعه مشابه یک نتیجه ثابت را با برآورد ریسک 2.27 (95% فاصله اطمینان (CI): 0.99، 5.20) گزارش کرد. سایر عوامل خطر برای NAION، مانند وجود دیسک اپتیک "ازدحام"، ممکن است در بروز NAION در این مطالعات نقش داشته باشد. نه گزارش‌های نادر پس از بازاریابی، و نه ارتباط استفاده از مهارکننده‌های PDE5 و NAION در مطالعات مشاهده‌ای، رابطه علی بین استفاده از مهارکننده‌های PDE5 و NAION را اثبات نمی‌کنند [به واکنش‌های جانبی (6.2) مراجعه کنید]. پزشکان باید در نظر داشته باشند که آیا استفاده از مهارکننده‌های PDE5 روی بیماران مبتلا به عوامل خطر زمینه‌ای NAION تأثیر منفی می‌گذارد یا خیر. افرادی که قبلا NAION را تجربه کرده اند در معرض خطر عود NAION هستند. بنابراین، مهارکننده‌های PDE5، از جمله تادالافیل، باید با احتیاط در این بیماران و تنها زمانی استفاده شوند که مزایای پیش‌بینی‌شده بیشتر از خطرات باشد. افرادی که دارای دیسک نوری شلوغ هستند نیز در مقایسه با جمعیت عمومی در معرض خطر بیشتری برای NAION هستند. با این حال، شواهد برای حمایت از غربالگری کاربران احتمالی مهارکننده‌های PDE5، از جمله تادالافیل، برای این وضعیت غیر معمول کافی نیست. بیماران مبتلا به اختلالات شناخته شده دژنراتیو ارثی شبکیه، از جمله رتینیت پیگمانتوزا، در کارآزمایی های بالینی قرار نگرفتند و استفاده در این بیماران توصیه نمی شود.

5.5 کم شنوایی ناگهانی پزشکان باید به بیماران توصیه کنند که مصرف مهارکننده های PDE5 از جمله تادالافیل را متوقف کنند و در صورت کاهش ناگهانی یا از دست دادن شنوایی به دنبال مراقبت فوری پزشکی باشند. این حوادث، که ممکن است با وزوز گوش و سرگیجه همراه باشد، در ارتباط زمانی با مصرف مهارکننده های PDE5، از جمله تادالافیل، گزارش شده است. نمی توان تعیین کرد که آیا این رویدادها مستقیماً با استفاده از مهارکننده های PDE5 مرتبط هستند یا به عوامل دیگر [به واکنش های نامطلوب (6.1، 6.2) مراجعه کنید].

5.6 آلفا بلوکرها و داروهای ضد فشار خون پزشکان باید در مورد پتانسیل تادالافیل برای افزایش اثر کاهش فشار خون آلفا بلوکرها و داروهای ضد فشار خون با بیماران صحبت کنند [به تداخلات دارویی (7.1) و فارماکولوژی بالینی (12.2) مراجعه کنید]. هنگام تجویز همزمان مهارکننده‌های PDE5 با آلفا بلوکرها، احتیاط توصیه می‌شود. مهارکننده‌های PDE5، از جمله تادالافیل، و عوامل مسدودکننده آلفا آدرنرژیک، هر دو گشادکننده عروق با اثرات کاهش فشار خون هستند. هنگامی که از گشادکننده عروق به صورت ترکیبی استفاده می شود، ممکن است یک اثر افزایشی بر فشار خون پیش بینی شود. در برخی بیماران، مصرف همزمان این دو دسته دارویی می تواند فشار خون را به طور قابل توجهی کاهش دهد [به تداخلات دارویی (7.1) و فارماکولوژی بالینی (12.2) مراجعه کنید]، که ممکن است منجر به افت فشار خون علامتی شود (به عنوان مثال، غش). باید موارد زیر را در نظر گرفت: بیماران ED باید قبل از شروع مهارکننده PDE5 در درمان آلفا بلاکر ثابت باشند. بیمارانی که بی‌ثباتی همودینامیک را تنها با درمان با مسدودکننده‌های آلفا نشان می‌دهند، با مصرف همزمان مهارکننده‌های PDE5 در معرض خطر افت فشار خون علامت‌دار هستند. در بیمارانی که در درمان با مسدود کننده آلفا پایدار هستند، مهارکننده های PDE5 باید با کمترین دوز توصیه شده شروع شوند. در بیمارانی که قبلاً دوز بهینه مهارکننده PDE5 مصرف می‌کنند، درمان با مسدودکننده آلفا باید با کمترین دوز شروع شود. افزایش تدریجی دوز آلفا بلاکر ممکن است با کاهش بیشتر فشار خون در هنگام مصرف مهارکننده PDE5 همراه باشد. ایمنی استفاده ترکیبی از مهارکننده‌های PDE5 و آلفا بلوکرها ممکن است تحت تأثیر متغیرهای دیگری از جمله کاهش حجم داخل عروقی و سایر داروهای ضد فشار خون قرار گیرد. [دوز و تجویز (2.7) و تداخلات دارویی (7.1) را ببینید]. BPH اثربخشی مصرف همزمان آلفا بلوکر و تادالافیل برای درمان BPH به اندازه کافی مورد مطالعه قرار نگرفته است و به دلیل اثرات بالقوه گشادکننده عروقی استفاده ترکیبی که منجر به کاهش فشار خون می شود، ترکیب تادالافیل و آلفا بلوکرها برای درمان BPH توصیه نمی شود. [دوز و تجویز (2.7)، تداخلات دارویی (7.1)، و فارماکولوژی بالینی (12.2) را ببینید]. بیمارانی که تحت درمان با آلفا بلاکر برای BPH هستند، باید آلفا بلاکر خود را حداقل یک روز قبل از شروع قرص تادالافیل برای یک بار در روز برای درمان BPH قطع کنند.

5.7 نارسایی کلیوی قرص تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز، در بیمارانی که کلیرانس کراتینین کمتر از 30 میلی لیتر در دقیقه دارند یا بیماری کلیوی در مرحله نهایی تحت همودیالیز، باید به 5 میلی گرم در هر 72 ساعت یک بار محدود شود. دوز شروع قرص تادالافیل در بیماران با کلیرانس کراتینین 30 تا 50 میلی لیتر در دقیقه باید 5 میلی گرم باشد که بیش از یک بار در روز نباشد و حداکثر دوز باید به 10 میلی گرم حداکثر یک بار در هر 48 ساعت محدود شود. [به استفاده در جمعیت های خاص (8.7) مراجعه کنید]. قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه ED به دلیل افزایش قرار گرفتن در معرض تادالافیل (AUC)، تجربه بالینی محدود، و عدم توانایی تأثیرگذاری بر کلیرانس توسط دیالیز، قرص تادالافیل برای یک بار مصرف در روز در بیماران با کلیرانس کراتینین کمتر از 30 میلی لیتر در دقیقه [به مصرف در جمعیت های خاص مراجعه کنید] توصیه نمی شود (8.7). BPH و ED/BPH به دلیل افزایش مواجهه با تادالافیل (AUC)، تجربه بالینی محدود، و عدم توانایی تأثیرگذاری بر کلیرانس توسط دیالیز، قرص تادالافیل برای یک بار مصرف در روز در بیماران با کلیرانس کراتینین کمتر از 30 میلی لیتر در دقیقه توصیه نمی شود. در بیماران با کلیرانس کراتینین 30 تا 50 میلی لیتر در دقیقه، دوز را با 2.5 میلی گرم یک بار در روز شروع کنید، و دوز را بر اساس پاسخ فردی به 5 میلی گرم یک بار در روز افزایش دهید [به دوز و نحوه تجویز (2.6)، استفاده در جمعیت های خاص (8.7) و فارماکولوژی بالینی (12.3) مراجعه کنید.

5.8 نارسایی کبدی قرص تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز در بیماران با نارسایی خفیف یا متوسط ​​کبدی، دوز قرص تادالافیل نباید از 10 میلی گرم تجاوز کند. به دلیل اطلاعات ناکافی در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کبدی، استفاده از قرص های تادالافیل در این گروه توصیه نمی شود [به مصرف در جمعیت های خاص (8.6) مراجعه کنید]. قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه قرص تادالافیل برای یک بار مصرف در روز به طور گسترده در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی خفیف یا متوسط ​​مورد ارزیابی قرار نگرفته است. بنابراین در صورت تجویز قرص تادالافیل برای یک بار در روز برای این بیماران احتیاط می شود. به دلیل اطلاعات ناکافی در بیماران مبتلا به نارسایی شدید کبدی، استفاده از قرص های تادالافیل در این گروه توصیه نمی شود [به مصرف در جمعیت های خاص (8.6) مراجعه کنید].

5.9 الکل بیماران باید آگاه باشند که هم الکل و هم تادالافیل، یک مهارکننده PDE5، به عنوان گشادکننده عروق خفیف عمل می کنند. هنگامی که گشادکننده‌های عروق خفیف به صورت ترکیبی مصرف شوند، اثرات کاهش فشار خون هر یک از ترکیبات فردی ممکن است افزایش یابد. بنابراین، پزشکان باید به بیماران اطلاع دهند که مصرف قابل توجه الکل (به عنوان مثال، 5 واحد یا بیشتر) در ترکیب با تادالافیل می تواند پتانسیل علائم و نشانه های ارتواستاتیک، از جمله افزایش ضربان قلب، کاهش فشار خون ایستاده، سرگیجه و سردرد را افزایش دهد [به فارماکولوژی بالینی (12.2) مراجعه کنید].

5.10 استفاده همزمان از مهارکننده های قوی سیتوکروم P450 3A4 (CYP3A4) تادالافیل عمدتاً توسط CYP3A4 در کبد متابولیزه می شود. دوز قرص تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز باید به 10 میلی گرم حداکثر هر 72 ساعت یک بار در بیمارانی که از مهارکننده های قوی CYP3A4 مانند ریتوناویر، کتوکونازول و ایتراکونازول استفاده می کنند محدود شود [به تداخلات دارویی (7.2) مراجعه کنید]. در بیمارانی که از مهارکننده‌های قوی CYP3A4 و قرص‌های تادالافیل برای یک بار استفاده در روز استفاده می‌کنند، حداکثر دوز توصیه‌شده 2.5 میلی‌گرم است [به دوز و نحوه تجویز (2.7) مراجعه کنید].

5.11 ترکیب با سایر مهارکننده‌های PDE5 یا درمان‌های اختلال نعوظ ایمنی و اثربخشی ترکیبات تادالافیل و سایر مهارکننده‌های PDE5 یا درمان‌های اختلال نعوظ مورد مطالعه قرار نگرفته است. به بیماران اطلاع دهید که قرص تادالافیل را با سایر مهارکننده های PDE5 از جمله ADCIRCA مصرف نکنند.

5.12 اثرات بر خونریزی مطالعات in vitro نشان داده اند که تادالافیل یک مهارکننده انتخابی PDE5 است. PDE5 در پلاکت ها یافت می شود. هنگامی که تادالافیل 20 میلی گرمی همراه با آسپرین تجویز می شود، زمان خونریزی را نسبت به آسپرین به تنهایی طولانی نمی کند. قرص تادالافیل برای بیماران مبتلا به اختلالات خونریزی یا زخم معده فعال قابل توجه تجویز نشده است. اگرچه نشان داده نشده است که قرص تادالافیل زمان خونریزی را در افراد سالم افزایش می دهد، استفاده در بیماران مبتلا به اختلالات خونریزی یا زخم معده فعال قابل توجه باید بر اساس ارزیابی دقیق خطر و فایده و احتیاط باشد.

5.13 مشاوره بیماران در مورد بیماری های مقاربتی استفاده از قرص تادالافیل هیچ محافظتی در برابر بیماری های مقاربتی ارائه نمی دهد. مشاوره بیماران در مورد اقدامات حفاظتی لازم برای محافظت در برابر بیماری های مقاربتی، از جمله ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) باید در نظر گرفته شود.

5.14 در نظر گرفتن سایر شرایط اورولوژی قبل از شروع درمان برای BPH قبل از شروع درمان با قرص تادالافیل برای BPH، باید به سایر شرایط اورولوژیکی که ممکن است علائم مشابهی ایجاد کنند توجه شود. علاوه بر این، سرطان پروستات و BPH ممکن است همزمان وجود داشته باشند.

تادالافیل می تواند اثرات کاهش فشار خون نیترات ها، آلفا بلوکرها، داروهای ضد فشار خون یا الکل را تقویت کند (7.1). مهارکننده‌های CYP3A4 (مانند کتوکونازول، ریتوناویر) قرار گرفتن در معرض تادالافیل را افزایش می‌دهند (2.7، 5.10، 7.2) که نیاز به تنظیم دوز دارند: قرص‌های تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز: حداکثر 10 میلی‌گرم هر 72 ساعت. (به عنوان مثال ریفامپین) قرار گرفتن در معرض تادالافیل را کاهش می دهد (7.2).

7.1 پتانسیل برای تداخلات فارماکودینامیکی با نیترات تادالافیل - تجویز تادالافیل در بیمارانی که از هر شکلی از نیترات آلی استفاده می کنند، منع مصرف دارد. در مطالعات فارماکولوژی بالینی، تادالافیل اثر کاهش فشار خون نیترات ها را تقویت می کند. در بیماری که تادالافیل مصرف کرده است، در شرایطی که تجویز نیترات از نظر پزشکی در شرایط تهدید کننده حیات ضروری است، باید حداقل 48 ساعت از آخرین دوز قرص تادالافیل قبل از تجویز نیترات بگذرد. در چنین شرایطی، نیترات ها هنوز باید فقط تحت نظارت دقیق پزشکی با نظارت همودینامیک مناسب تجویز شوند [به دوز و نحوه تجویز (2.7)، موارد منع مصرف (4.1) و فارماکولوژی بالینی (12.2) مراجعه کنید]. آلفا بلوکرها - در هنگام تجویز همزمان مهارکننده‌های PDE5 با آلفا بلاکرها، احتیاط توصیه می‌شود. مهارکننده‌های PDE5، از جمله تادالافیل، و عوامل مسدودکننده آلفا آدرنرژیک، هر دو گشادکننده عروق با اثرات کاهش فشار خون هستند. هنگامی که از گشادکننده عروق به صورت ترکیبی استفاده می شود، ممکن است یک اثر افزایشی بر فشار خون پیش بینی شود. مطالعات فارماکولوژی بالینی با تجویز همزمان تادالافیل با دوکسازوسین، تامسولوسین یا آلفوزوسین انجام شده است. [دوز و تجویز (2.7)، هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6)، و فارماکولوژی بالینی (12.2) را ببینید]. داروهای ضد فشار خون - مهارکننده های PDE5، از جمله تادالافیل، گشادکننده عروق سیستمیک خفیف هستند. مطالعات فارماکولوژی بالینی برای ارزیابی اثر تادالافیل بر تقویت اثرات کاهش فشار خون داروهای انتخابی ضد فشار خون (آملودیپین، مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین II، بندروفلوازید، انالاپریل و متوپرولول) انجام شد. پس از مصرف همزمان تادالافیل با این داروها در مقایسه با دارونما، کاهش اندکی در فشار خون رخ داد. [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.6) و فارماکولوژی بالینی (12.2) مراجعه کنید]. الکل - هر دو الکل و تادالافیل، یک مهار کننده PDE5، به عنوان گشادکننده عروق خفیف عمل می کنند. هنگامی که گشادکننده‌های عروق خفیف به صورت ترکیبی مصرف شوند، اثرات کاهش فشار خون هر یک از ترکیبات فردی ممکن است افزایش یابد. مصرف قابل توجه الکل (به عنوان مثال، 5 واحد یا بیشتر) در ترکیب با تادالافیل می تواند پتانسیل علائم و نشانه های ارتواستاتیک، از جمله افزایش ضربان قلب، کاهش فشار خون ایستاده، سرگیجه و سردرد را افزایش دهد. تادالافیل بر غلظت الکل پلاسما و الکل بر غلظت پلاسمایی تادالافیل تأثیری نداشت. [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.9) و فارماکولوژی بالینی (12.2) مراجعه کنید].

7.2 احتمال تأثیر سایر داروها بر تادالافیل [دوز و نحوه تجویز (2.7) و هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.10) را ببینید]. آنتی اسیدها - تجویز همزمان یک آنتی اسید (هیدروکسید منیزیم/هیدروکسید آلومینیوم) و تادالافیل، سرعت جذب تادالافیل را بدون تغییر قرار گرفتن در معرض (AUC) با تادالافیل کاهش داد. آنتاگونیست های H2 (به عنوان مثال Nizatidine) - افزایش pH معده ناشی از تجویز نیزاتیدین تأثیر قابل توجهی بر فارماکوکینتیک نداشت. مهارکننده های سیتوکروم P450 - تادالافیل یک سوبسترا است و عمدتاً توسط CYP3A4 متابولیزه می شود. مطالعات نشان داده اند که داروهایی که CYP3A4 را مهار می کنند می توانند قرار گرفتن در معرض تادالافیل را افزایش دهند. CYP3A4 (به عنوان مثال، کتوکونازول) - کتوکونازول (400 میلی گرم در روز)، یک مهار کننده انتخابی و قوی CYP3A4، قرار گرفتن در معرض تادالافیل 20 میلی گرم با دوز تک دوز (AUC) را تا 312٪ و C max را 22٪ نسبت به مقادیر mg20 به تنهایی افزایش داد. کتوکونازول (200 میلی گرم روزانه) قرار گرفتن در معرض 10 میلی گرم تادالافیل با یک دوز (AUC) را 107٪ و C max را 15٪ نسبت به مقادیر تادالافیل 10 میلی گرم به تنهایی افزایش داد [دوز و نحوه تجویز (2.7) را ببینید]. اگرچه تداخلات خاصی مورد مطالعه قرار نگرفته است، سایر مهارکننده‌های CYP3A4 مانند اریترومایسین، ایتراکونازول و آب گریپ فروت احتمالاً قرار گرفتن در معرض تادالافیل را افزایش می‌دهند. مهارکننده پروتئاز HIV - ریتوناویر (500 میلی گرم یا 600 میلی گرم دو بار در روز در حالت پایدار)، یک مهارکننده CYP3A4، CYP2C9، CYP2C19، و CYP2D6، قرار گرفتن در معرض 20 میلی گرم تادالافیل را با یک دوز 20 میلی گرمی با کاهش نسبی CYP30 تا 30 درصد افزایش داد. تادالافیل 20 میلی گرم به تنهایی. ریتوناویر (200 میلی گرم دو بار در روز)، قرار گرفتن در معرض 20 میلی گرم تادالافیل با یک دوز (AUC) را تا 124٪ بدون تغییر در Cmax، نسبت به مقادیر تادالافیل 20 میلی گرم به تنهایی، افزایش داد. اگرچه تداخلات خاص مورد مطالعه قرار نگرفته است، سایر مهارکننده های پروتئاز HIV احتمالاً قرار گرفتن در معرض تادالافیل را افزایش می دهند [دوز و نحوه تجویز (2.7) را ببینید]. القاء کننده سیتوکروم P450 - مطالعات نشان داده اند که داروهایی که CYP3A4 را القا می کنند می توانند قرار گرفتن در معرض تادالافیل را کاهش دهند. CYP3A4 (به عنوان مثال، ریفامپین) - ریفامپین (600 میلی گرم در روز)، یک القاء کننده CYP3A4، قرار گرفتن در معرض 10 میلی گرم تادالافیل (AUC) را تا 88٪ و Cmax را تا 46٪ نسبت به مقادیر تادالافیل 10 میلی گرم به تنهایی کاهش داد. اگرچه تداخلات خاص مورد مطالعه قرار نگرفته است، سایر القاء کننده های CYP3A4، مانند کاربامازپین، فنی توئین و فنوباربیتال، احتمالا قرار گرفتن در معرض تادالافیل را کاهش می دهند. هیچ تنظیم دوز مجاز نیست. کاهش قرار گرفتن در معرض تادالافیل با مصرف همزمان ریفامپین یا سایر القاء کننده های CYP3A4 می تواند باعث کاهش کارایی قرص های تادالافیل برای یک بار مصرف در روز شود. میزان کاهش اثربخشی ناشناخته است.

7.3 احتمال تأثیر تادالافیل بر سایر داروها آسپرین - تادالافیل افزایش زمان خونریزی ناشی از آسپرین را تقویت نکرد. سوبستراهای سیتوکروم P450 - انتظار نمی رود تادالافیل از نظر بالینی باعث مهار یا القای کلیرانس داروهای متابولیزه شده توسط ایزوفرم های سیتوکروم P450 (CYP) شود. مطالعات نشان داده است که تادالافیل ایزوفرم های CYP1A2، CYP3A4، CYP2C9، CYP2C19، CYP2D6 و CYP2E1 P450 را مهار یا القا نمی کند. CYP1A2 (به عنوان مثال تئوفیلین) - تادالافیل تأثیر قابل توجهی بر فارماکوکینتیک تئوفیلین نداشت. هنگامی که تادالافیل به افراد مصرف کننده تئوفیلین تجویز شد، افزایش کوچکی (3 ضربه در دقیقه) در افزایش ضربان قلب مرتبط با تئوفیلین مشاهده شد. CYP2C9 (به عنوان مثال وارفارین) - تادالافیل هیچ اثر قابل توجهی بر قرار گرفتن در معرض (AUC) با S-وارفارین یا R-وارفارین نداشت، همچنین تادالافیل بر تغییرات زمان پروترومبین ناشی از وارفارین تأثیری نداشت. CYP3A4 (به عنوان مثال میدازولام یا لواستاتین) - تادالافیل تأثیر قابل توجهی بر قرار گرفتن در معرض (AUC) با میدازولام یا لواستاتین نداشت. P-گلیکوپروتئین (به عنوان مثال دیگوکسین) - مصرف همزمان تادالافیل (40 میلی گرم یک بار در روز) به مدت 10 روز تأثیر قابل توجهی بر فارماکوکینتیک حالت پایدار دیگوکسین (0.25 میلی گرم در روز) در افراد سالم نداشت.

شایع ترین عوارض جانبی (≥2%) شامل سردرد، سوء هاضمه، کمردرد، میالژی، احتقان بینی، گرگرفتگی و درد در اندام ها می باشد (6.1). برای گزارش واکنش‌های نامطلوب مشکوک، با Torrent Pharma Inc. در 1-800-912-9561 یا FDA در 1-800-FDA-1088 یا www.fda.gov/medwatch 6.1 تجربه کارآزمایی های بالینی از آنجایی که کارآزمایی های بالینی تحت شرایط بسیار متفاوتی انجام می شود، نرخ واکنش های جانبی مشاهده شده در کارآزمایی های بالینی یک دارو را نمی توان به طور مستقیم با میزان کارآزمایی های بالینی دیگر در عمل مقایسه کرد. تادالافیل در طول آزمایشات بالینی در سراسر جهان به بیش از 9000 مرد داده شد. در آزمایشات قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه، در مجموع 1434، 905 و 115 به ترتیب حداقل به مدت 6 ماه، 1 سال و 2 سال تحت درمان قرار گرفتند. برای استفاده از قرص تادالافیل در صورت نیاز، بیش از 1300 و 1000 نفر به ترتیب حداقل 6 ماه و 1 سال تحت درمان قرار گرفتند. قرص تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز برای ED در هشت مطالعه اولیه بالینی کنترل شده با دارونما با مدت زمان 12 هفته، میانگین سنی 59 سال (محدوده 22 تا 88) و میزان قطع مصرف به دلیل عوارض جانبی در بیماران تحت درمان با تادالافیل 10 یا 20 میلی گرم 3.1 درصد بود، در مقایسه با 1 بیماران تحت درمان با دارونما. هنگامی که طبق توصیه در کارآزمایی‌های بالینی کنترل‌شده با دارونما مصرف شد، واکنش‌های جانبی زیر برای قرص‌های تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز گزارش شد (جدول 1): جدول 1: عوارض جانبی اورژانسی درمانی گزارش شده توسط ≥2% از بیماران تحت درمان با قرص تادالافیل (10 یا 20 میلی گرم) و در هشت مطالعه اولیه بالینی کنترل شده با دارونما (شامل مطالعه در بیماران مبتلا به دیابت با عنوان Tablet Nediabetesed for Diabetes) فلاشینگ شامل: گرگرفتگی و برافروختگی صورت واکنش نامطلوب دارونما (N=476) تادالافیل 5 میلی گرم (N=151) تادالافیل 10 میلی گرم (N=394) تادالافیل 20 میلی گرم (N=635) سردرد 5% 11% 11% 15% 3% 3% 1% درد 3% 4% 1% سوء هاضمه 1% 6% میالژی 1% 1% 4% 3% احتقان بینی 1% 2% 3% 3% گرگرفتگی 1% 2% 3% 3% درد در اندام 1% 1% 3% 3% قرص تادالافیل T برای یک بار مصرف روزانه برای ED در سه کارآزمایی بالینی کنترل شده با دارونما24 مدت هفته، میانگین سنی 58 سال (محدوده 21 تا 82) و میزان قطع مصرف به دلیل عوارض جانبی در بیماران تحت درمان با تادالافیل 4.1 درصد بود، در مقایسه با 2.8 درصد در بیماران تحت درمان با دارونما. عوارض جانبی زیر در کارآزمایی‌های بالینی 12 هفته‌ای گزارش شد (جدول 2 را ببینید): جدول 2: عوارض جانبی اضطراری درمانی گزارش شده توسط ≥2٪ از بیماران تحت درمان با قرص تادالافیل برای استفاده یکبار در روز (2.5 یا 5 میلی گرم) و بیشتر از دارونما در سه مطالعه اولیه فاز 3 کنترل شده با دارونما با مدت زمان درمان 12 هفته ای (شامل یک قرص برای یک بار در روز) یک بار مصرف روزانه برای دارونما با عوارض جانبی ED (N=248) تادالافیل 2.5 میلی گرم (N=196) تادالافیل 5 میلی گرم (N=304) سردرد 5% 3% 6% سوء هاضمه 2% 4% 5% نازوفارنژیت 4% 4% 3% کمردرد 1% 3% 3% عفونت دستگاه تنفسی فوقانی 1% 3% 3% 1% 2% 1% 1% 1% 1% 1% 3% 1% آلژی سرفه 0% 4% 2% اسهال 0% 1% 2% گرفتگی بینی 0% 2% 2% درد اندام 0% 1% 2% عفونت ادراری 0% 2% 0% بیماری رفلاکس معده 0% 2% 1% 2% درد زیر شکم 1% در یک مطالعه بالینی کنترل‌شده با دارونما، واکنش‌ها (جدول 3 را ببینید) طی 24 هفته طول درمان گزارش شد: جدول 3: عوارض جانبی اضطراری درمانی گزارش شده توسط ≥2٪ از بیماران تحت درمان با قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه (2.5 یا 5 میلی گرم) و در یک مطالعه بالینی کنترل شده با دارونما در یک مطالعه بالینی کنترل شده با دارونما 24 هفته طول مدت درمان برای تادالافیل یکبار مصرف = 9 قرص روزانه 9. تادالافیل 2.5 میلی گرم (N=96) تادالافیل 5 میلی گرم (N=97) نازوفارنژیت 5% 6% 6% گاستروانتریت 2% 3% 5% کمردرد 3% 5% 2% عفونت دستگاه تنفس فوقانی 0% 3% 4% سوء هاضمه 1% 4% 1% رفلاکس معده به مری 0% 3% 2% میالژی 2% 4% 1% فشار خون بالا 0% 4% احتقان 0% 1% قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه برای BPH و برای ED و BPH در سه کارآزمایی بالینی کنترل شده با دارونما به مدت 12 هفته، دو مورد در بیماران مبتلا به BPH و یک مورد در بیماران مبتلا به ED و BPH، میانگین سنی 63 سال (محدوده 44 تا 93) و میزان قطع مصرف به دلیل عوارض جانبی در بیماران تحت درمان با تادالافیل 3.6٪ در مقایسه با 1.6٪ در بیماران تحت درمان با دارونما بود. عوارض جانبی منجر به قطع مصرف گزارش شده توسط حداقل 2 بیمار تحت درمان با تادالافیل شامل سردرد، درد بالای شکم و میالژی بود. عوارض جانبی زیر گزارش شد (جدول 4 را ببینید). جدول 4: عوارض جانبی اضطراری درمانی گزارش شده توسط ≥1٪ از بیماران تحت درمان با قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه (5 میلی گرم) و بیشتر از دارونما در سه مطالعه بالینی کنترل شده با دارونما در مدت درمان 12 هفته، از جمله دو مطالعه برای استفاده روزانه تادالافیل برای یکبار مصرف BPH و یکبار مصرف BPH برای قرص BPH. دارونما (N=576) تادالافیل 5 میلی گرم (N=581) سردرد 2.3% 4.1% سوء هاضمه 0.2% 2.4% کمردرد 1.4% 2.4% نازوفارنژیت 1.6% 2.1% اسهال 1.0% 1.4% درد در اندام 0.0% 1.4% 1.4% میالژی 0.3% 1.0% دیز 0.3% عوارض جانبی اضافی، کمتر متداول (<1٪) گزارش شده در کارآزمایی های بالینی کنترل شده قرص تادالافیل برای BPH یا ED و BPH شامل: بیماری ریفلاکس معده به مری، درد بالای شکم، حالت تهوع، استفراغ، آرترالژی و اسپاسم عضلانی. کمردرد یا میالژی با نرخ بروز شرح داده شده در جداول 1 تا 4 گزارش شده است. در کارآزمایی های فارماکولوژی بالینی تادالافیل، کمردرد یا میالژی عموماً 12 تا 24 ساعت پس از دوز رخ می دهد و معمولاً ظرف 48 ساعت برطرف می شود. کمردرد/میالژی مرتبط با درمان تادالافیل با ناراحتی عضلانی منتشر دوطرفه تحتانی کمر، گلوتئال، ران یا توراکولومبار مشخص شد و با دراز کشیدن تشدید شد. به طور کلی، شدت درد خفیف یا متوسط ​​گزارش شد و بدون درمان دارویی برطرف شد، اما کمردرد شدید با فرکانس پایین گزارش شد (کمتر از 5% از همه گزارش‌ها). هنگامی که درمان پزشکی ضروری بود، استامینوفن یا داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی به طور کلی موثر بودند. با این حال، در درصد کمی از افراد که نیاز به درمان داشتند، از یک ماده مخدر خفیف (مانند کدئین) استفاده شد. به طور کلی، تقریباً 0.5٪ از همه افراد تحت درمان با قرص تادالافیل برای استفاده در صورت تقاضا، درمان را به عنوان پیامد کمردرد/میالژی متوقف کردند. در مطالعه 1 ساله گسترش برچسب باز، کمردرد و میالژی به ترتیب در 5.5% و 1.3% از بیماران گزارش شد. آزمایش‌های تشخیصی، از جمله اقدامات برای التهاب، آسیب عضلانی، یا آسیب کلیوی، شواهدی از آسیب‌شناسی زمینه‌ای مهم پزشکی را نشان نداد. میزان بروز قرص تادالافیل برای یک بار مصرف در روز برای ED، BPH و BPH/ED در جداول 2، 3 و 4 توضیح داده شده است. در مطالعات مربوط به قرص‌های تادالافیل برای مصرف یک‌بار در روز، عوارض جانبی کمردرد و میالژی عموماً خفیف یا متوسط ​​با نرخ قطع کمتر از 1% در تمام موارد مصرف بود. در مطالعات کنترل‌شده با دارونما با قرص‌های تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز برای ED، اسهال در بیماران 65 ساله و بالاتر که تحت درمان با قرص تادالافیل بودند (2.5٪ از بیماران) بیشتر گزارش شد [به استفاده در جمعیت‌های خاص (8.5) مراجعه کنید]. در تمام مطالعات با هر دوز قرص تادالافیل، گزارش‌هایی از تغییر در دید رنگ نادر بود (<0.1٪ از بیماران). بخش زیر رویدادهای اضافی و کم‌تکرار (کمتر از 2%) را که در کارآزمایی‌های بالینی کنترل‌شده قرص‌های تادالافیل برای یک‌بار مصرف روزانه یا استفاده در صورت نیاز گزارش شده است، شناسایی می‌کند. رابطه علت و معلولی این رویدادها با قرص تادالافیل نامشخص است. از این فهرست آن دسته از رویدادهایی که جزئی بودند، مواردی که هیچ ارتباط قابل قبولی با مصرف مواد مخدر نداشتند، و گزارش های آنقدر نادقیق که معنی دار نبودند، حذف شدند: بدن به طور کلی - استنی، ادم صورت، خستگی، درد، ادم محیطی قلبی عروقی - آنژین صدری، درد قفسه سینه، افت فشار خون، انفارکتوس میوکارد، افت فشار خون وضعیتی، تپش قلب، سنکوپ، تاکی کاردی گوارشی - تست های عملکرد غیر طبیعی کبد، خشکی دهان، افزایش فشار خون، دیزوفاژی، دیسوفاژی، دیسوفاژی مدفوع، تهوع، درد بالای شکم، استفراغ، رفلاکس معده به مری بیماری، خونریزی هموروئیدی، خونریزی رکتوم عضلانی-اسکلتی - آرترالژی، گردن درد عصبی - سرگیجه، هیپستزی، بی خوابی، پارستزی، خواب آلودگی، سرگیجه کلیوی و ادراری - نارسایی کلیوی - تنفسی - تنگی نفس، اپکسی اندوس، و اپی سینه راش، تعریق چشمی - تاری دید، تغییر در دید رنگی، ملتحمه (از جمله ملتحمه) پرخونی)، درد چشم، افزایش اشک ریزش، تورم پلک ها اتولوژیک - کاهش یا از دست دادن ناگهانی شنوایی، وزوز دستگاه ادراری تناسلی - افزایش نعوظ، نعوظ خود به خود آلت تناسلی 6.2 تجربه پس از بازاریابی عوارض جانبی زیر در طول مصرف پس از تایید قرص تادالافیل شناسایی شده است. از آنجایی که این واکنش ها به طور داوطلبانه از جمعیتی با اندازه نامشخص گزارش می شوند، همیشه نمی توان به طور قابل اعتماد فراوانی آنها را تخمین زد یا یک رابطه علّی با قرار گرفتن در معرض دارو ایجاد کرد. این رویدادها یا به دلیل جدی بودن، فراوانی گزارش، عدم وجود علت جایگزین روشن یا ترکیبی از این عوامل برای درج انتخاب شده‌اند. قلبی عروقی و عروق مغزی - حوادث قلبی عروقی جدی، از جمله انفارکتوس میوکارد، مرگ ناگهانی قلبی، سکته مغزی، درد قفسه سینه، تپش قلب، و تاکی کاردی، پس از بازاریابی در ارتباط زمانی با استفاده از تادالافیل گزارش شده است. بیشتر، اما نه همه، از این بیماران دارای عوامل خطر قلبی عروقی از قبل موجود بودند. گزارش شده است که بسیاری از این رویدادها در حین یا مدت کوتاهی پس از فعالیت جنسی رخ می دهند، و تعداد کمی نیز در مدت کوتاهی پس از مصرف قرص تادالافیل بدون فعالیت جنسی رخ می دهند. گزارش شده است که برخی دیگر ساعت ها تا روزها پس از مصرف قرص تادالافیل و فعالیت جنسی رخ داده اند. نمی توان تعیین کرد که آیا این رویدادها مستقیماً با قرص تادالافیل، به فعالیت جنسی، بیماری قلبی عروقی زمینه ای بیمار، ترکیبی از این عوامل یا سایر عوامل مرتبط است [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.1) مراجعه کنید]. بدن به طور کلی - واکنش‌های حساسیت مفرط از جمله کهیر، سندرم استیونز جانسون، و درماتیت لایه‌بردار عصبی - میگرن، تشنج و عود تشنج، فراموشی جهانی گذرا چشم‌شناسی - نقص میدان بینایی، انسداد ورید شبکیه، انسداد ورید شبکیه (NAION)، یک علت کاهش بینایی از جمله از دست دادن دائمی بینایی، به ندرت پس از بازاریابی در ارتباط زمانی با استفاده از مهارکننده های PDE5، از جمله تادالافیل، گزارش شده است. بیشتر، اما نه همه، این بیماران دارای عوامل خطر زمینه ای آناتومیک یا عروقی برای ایجاد NAION بودند، از جمله اما نه لزوماً به موارد زیر: نسبت فنجان به دیسک کم ("دیسک شلوغ")، سن بالای 50 سال، دیابت، فشار خون بالا، بیماری عروق کرونر، چربی خون بالا، و سیگار کشیدن [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.4) مراجعه کنید]. اتولوژیک - مواردی از کاهش ناگهانی یا از دست دادن شنوایی پس از فروش در ارتباط زمانی با استفاده از مهارکننده های PDE5، از جمله تادالافیل گزارش شده است. در برخی از موارد، شرایط پزشکی و عوامل دیگری گزارش شده است که ممکن است در عوارض جانبی گوش نیز نقش داشته باشند. در بسیاری از موارد، اطلاعات پیگیری پزشکی محدود بود. نمی توان تعیین کرد که آیا این رویدادهای گزارش شده مستقیماً به استفاده از قرص تادالافیل، عوامل خطر زمینه ای برای کاهش شنوایی بیمار، ترکیبی از این عوامل، یا سایر عوامل مرتبط هستند [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.5) مراجعه کنید]. دستگاه ادراری تناسلی - پریاپیسم [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.3) مراجعه کنید].

6.1 تجربه کارآزمایی‌های بالینی از آنجایی که کارآزمایی‌های بالینی تحت شرایط بسیار متفاوتی انجام می‌شوند، نرخ‌های واکنش نامطلوب مشاهده‌شده در کارآزمایی‌های بالینی یک دارو را نمی‌توان مستقیماً با نرخ‌های آزمایش‌های بالینی داروی دیگر مقایسه کرد و ممکن است نرخ‌های مشاهده شده در عمل را منعکس نکند. تادالافیل در طول آزمایشات بالینی در سراسر جهان به بیش از 9000 مرد داده شد. در آزمایشات قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه، در مجموع 1434، 905 و 115 به ترتیب حداقل به مدت 6 ماه، 1 سال و 2 سال تحت درمان قرار گرفتند. برای استفاده از قرص تادالافیل در صورت نیاز، بیش از 1300 و 1000 نفر به ترتیب حداقل 6 ماه و 1 سال تحت درمان قرار گرفتند. قرص تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز برای ED در هشت مطالعه اولیه بالینی کنترل شده با دارونما با مدت زمان 12 هفته، میانگین سنی 59 سال (محدوده 22 تا 88) و میزان قطع مصرف به دلیل عوارض جانبی در بیماران تحت درمان با تادالافیل 10 یا 20 میلی گرم 3.1 درصد بود، در مقایسه با 1 بیماران تحت درمان با دارونما. هنگامی که طبق توصیه در کارآزمایی‌های بالینی کنترل‌شده با دارونما مصرف شد، واکنش‌های جانبی زیر برای قرص‌های تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز گزارش شد (جدول 1): جدول 1: عوارض جانبی اورژانسی درمانی گزارش شده توسط ≥2% از بیماران تحت درمان با قرص تادالافیل (10 یا 20 میلی گرم) و در هشت مطالعه اولیه بالینی کنترل شده با دارونما (شامل مطالعه در بیماران مبتلا به دیابت با عنوان Tablet Nediabetesed for Diabetes) فلاشینگ شامل: گرگرفتگی و برافروختگی صورت واکنش نامطلوب دارونما (N=476) تادالافیل 5 میلی گرم (N=151) تادالافیل 10 میلی گرم (N=394) تادالافیل 20 میلی گرم (N=635) سردرد 5% 11% 11% 15% 3% 3% 1% درد 3% 4% 1% سوء هاضمه 1% 6% میالژی 1% 1% 4% 3% احتقان بینی 1% 2% 3% 3% گرگرفتگی 1% 2% 3% 3% درد در اندام 1% 1% 3% 3% قرص تادالافیل T برای یک بار مصرف روزانه برای ED در سه کارآزمایی بالینی کنترل شده با دارونما24 مدت هفته، میانگین سنی 58 سال (محدوده 21 تا 82) و میزان قطع مصرف به دلیل عوارض جانبی در بیماران تحت درمان با تادالافیل 4.1 درصد بود، در مقایسه با 2.8 درصد در بیماران تحت درمان با دارونما. عوارض جانبی زیر در کارآزمایی‌های بالینی 12 هفته‌ای گزارش شد (جدول 2 را ببینید): جدول 2: عوارض جانبی اضطراری درمانی گزارش شده توسط ≥2٪ از بیماران تحت درمان با قرص تادالافیل برای استفاده یکبار در روز (2.5 یا 5 میلی گرم) و بیشتر از دارونما در سه مطالعه اولیه فاز 3 کنترل شده با دارونما با مدت زمان درمان 12 هفته ای (شامل یک قرص برای یک بار در روز) یک بار مصرف روزانه برای دارونما با عوارض جانبی ED (N=248) تادالافیل 2.5 میلی گرم (N=196) تادالافیل 5 میلی گرم (N=304) سردرد 5% 3% 6% سوء هاضمه 2% 4% 5% نازوفارنژیت 4% 4% 3% کمردرد 1% 3% 3% عفونت دستگاه تنفسی فوقانی 1% 3% 3% 1% 2% 1% 1% 1% 1% 1% 3% 1% آلژی سرفه 0% 4% 2% اسهال 0% 1% 2% گرفتگی بینی 0% 2% 2% درد اندام 0% 1% 2% عفونت ادراری 0% 2% 0% بیماری رفلاکس معده 0% 2% 1% 2% درد زیر شکم 1% در یک مطالعه بالینی کنترل‌شده با دارونما، واکنش‌ها (جدول 3 را ببینید) طی 24 هفته طول درمان گزارش شد: جدول 3: عوارض جانبی اضطراری درمانی گزارش شده توسط ≥2٪ از بیماران تحت درمان با قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه (2.5 یا 5 میلی گرم) و در یک مطالعه بالینی کنترل شده با دارونما در یک مطالعه بالینی کنترل شده با دارونما 24 هفته طول مدت درمان برای تادالافیل یکبار مصرف = 9 قرص روزانه 9. تادالافیل 2.5 میلی گرم (N=96) تادالافیل 5 میلی گرم (N=97) نازوفارنژیت 5% 6% 6% گاستروانتریت 2% 3% 5% کمردرد 3% 5% 2% عفونت دستگاه تنفس فوقانی 0% 3% 4% سوء هاضمه 1% 4% 1% رفلاکس معده به مری 0% 3% 2% میالژی 2% 4% 1% فشار خون بالا 0% 4% احتقان 0% 1% قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه برای BPH و برای ED و BPH در سه کارآزمایی بالینی کنترل شده با دارونما به مدت 12 هفته، دو مورد در بیماران مبتلا به BPH و یک مورد در بیماران مبتلا به ED و BPH، میانگین سنی 63 سال (محدوده 44 تا 93) و میزان قطع مصرف به دلیل عوارض جانبی در بیماران تحت درمان با تادالافیل 3.6٪ در مقایسه با 1.6٪ در بیماران تحت درمان با دارونما بود. عوارض جانبی منجر به قطع مصرف گزارش شده توسط حداقل 2 بیمار تحت درمان با تادالافیل شامل سردرد، درد بالای شکم و میالژی بود. عوارض جانبی زیر گزارش شد (جدول 4 را ببینید). جدول 4: عوارض جانبی اضطراری درمانی گزارش شده توسط ≥1٪ از بیماران تحت درمان با قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه (5 میلی گرم) و بیشتر از دارونما در سه مطالعه بالینی کنترل شده با دارونما در مدت درمان 12 هفته، از جمله دو مطالعه برای استفاده روزانه تادالافیل برای یکبار مصرف BPH و یکبار مصرف BPH برای قرص BPH. دارونما (N=576) تادالافیل 5 میلی گرم (N=581) سردرد 2.3% 4.1% سوء هاضمه 0.2% 2.4% کمردرد 1.4% 2.4% نازوفارنژیت 1.6% 2.1% اسهال 1.0% 1.4% درد در اندام 0.0% 1.4% 1.4% میالژی 0.3% 1.0% دیز 0.3% عوارض جانبی اضافی، کمتر متداول (<1٪) گزارش شده در کارآزمایی های بالینی کنترل شده قرص تادالافیل برای BPH یا ED و BPH شامل: بیماری ریفلاکس معده به مری، درد بالای شکم، حالت تهوع، استفراغ، آرترالژی و اسپاسم عضلانی. کمردرد یا میالژی با نرخ بروز شرح داده شده در جداول 1 تا 4 گزارش شده است. در کارآزمایی های فارماکولوژی بالینی تادالافیل، کمردرد یا میالژی عموماً 12 تا 24 ساعت پس از دوز رخ می دهد و معمولاً ظرف 48 ساعت برطرف می شود. کمردرد/میالژی مرتبط با درمان تادالافیل با ناراحتی عضلانی منتشر دوطرفه تحتانی کمر، گلوتئال، ران یا توراکولومبار مشخص شد و با دراز کشیدن تشدید شد. به طور کلی، شدت درد خفیف یا متوسط ​​گزارش شد و بدون درمان دارویی برطرف شد، اما کمردرد شدید با فرکانس پایین گزارش شد (کمتر از 5% از همه گزارش‌ها). هنگامی که درمان پزشکی ضروری بود، استامینوفن یا داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی به طور کلی موثر بودند. با این حال، در درصد کمی از افراد که نیاز به درمان داشتند، از یک ماده مخدر خفیف (مانند کدئین) استفاده شد. به طور کلی، تقریباً 0.5٪ از همه افراد تحت درمان با قرص تادالافیل برای استفاده در صورت تقاضا، درمان را به عنوان پیامد کمردرد/میالژی متوقف کردند. در مطالعه 1 ساله گسترش برچسب باز، کمردرد و میالژی به ترتیب در 5.5% و 1.3% از بیماران گزارش شد. آزمایش‌های تشخیصی، از جمله اقدامات برای التهاب، آسیب عضلانی، یا آسیب کلیوی، شواهدی از آسیب‌شناسی زمینه‌ای مهم پزشکی را نشان نداد. میزان بروز قرص تادالافیل برای یک بار مصرف در روز برای ED، BPH و BPH/ED در جداول 2، 3 و 4 توضیح داده شده است. در مطالعات مربوط به قرص‌های تادالافیل برای مصرف یک‌بار در روز، عوارض جانبی کمردرد و میالژی عموماً خفیف یا متوسط ​​با نرخ قطع کمتر از 1% در تمام موارد مصرف بود. در مطالعات کنترل‌شده با دارونما با قرص‌های تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز برای ED، اسهال در بیماران 65 ساله و بالاتر که تحت درمان با قرص تادالافیل بودند (2.5٪ از بیماران) بیشتر گزارش شد [به استفاده در جمعیت‌های خاص (8.5) مراجعه کنید]. در تمام مطالعات با هر دوز قرص تادالافیل، گزارش‌هایی از تغییر در دید رنگ نادر بود (<0.1٪ از بیماران). بخش زیر رویدادهای اضافی و کم‌تکرار (کمتر از 2%) را که در کارآزمایی‌های بالینی کنترل‌شده قرص‌های تادالافیل برای یک‌بار مصرف روزانه یا استفاده در صورت نیاز گزارش شده است، شناسایی می‌کند. رابطه علت و معلولی این رویدادها با قرص تادالافیل نامشخص است. از این فهرست آن دسته از رویدادهایی که جزئی بودند، مواردی که هیچ ارتباط قابل قبولی با مصرف مواد مخدر نداشتند، و گزارش های آنقدر نادقیق که معنی دار نبودند، حذف شدند: بدن به طور کلی - استنی، ادم صورت، خستگی، درد، ادم محیطی قلبی عروقی - آنژین صدری، درد قفسه سینه، افت فشار خون، انفارکتوس میوکارد، افت فشار خون وضعیتی، تپش قلب، سنکوپ، تاکی کاردی گوارشی - تست های عملکرد غیر طبیعی کبد، خشکی دهان، افزایش فشار خون، دیزوفاژی، دیسوفاژی، دیسوفاژی مدفوع، تهوع، درد بالای شکم، استفراغ، رفلاکس معده به مری بیماری، خونریزی هموروئیدی، خونریزی رکتوم عضلانی-اسکلتی - آرترالژی، گردن درد عصبی - سرگیجه، هیپستزی، بی خوابی، پارستزی، خواب آلودگی، سرگیجه کلیوی و ادراری - نارسایی کلیوی - تنفسی - تنگی نفس، اپکسی اندوس، و اپی سینه راش، تعریق چشمی - تاری دید، تغییر در دید رنگی، ملتحمه (از جمله ملتحمه) پرخونی)، درد چشم، افزایش اشک ریزش، تورم پلک ها اتولوژیک - کاهش یا از دست دادن ناگهانی شنوایی، وزوز گوش دستگاه تناسلی - افزایش نعوظ، نعوظ خود به خود آلت تناسلی

قرص تادالافیل برای نارسایی کلیوی برای استفاده در صورت نیاز کلیرانس کراتینین 30 تا 50 میلی لیتر در دقیقه: دوز شروع 5 میلی گرم حداکثر یک بار در روز توصیه می شود و حداکثر دوز 10 میلی گرم است که بیش از یک بار در هر 48 ساعت نیست. کلیرانس کراتینین کمتر از 30 میلی لیتر در دقیقه یا تحت همودیالیز: حداکثر دوز 5 میلی گرم است که بیش از یک بار در هر 72 ساعت نیست [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) و استفاده در جمعیت های خاص (8.7) مراجعه کنید]. قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه اختلال نعوظ کلیرانس کراتینین کمتر از 30 میلی لیتر در دقیقه یا تحت همودیالیز: قرص تادالافیل برای یک بار مصرف در روز توصیه نمی شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) و استفاده در جمعیت های خاص (8.7) مراجعه کنید]. هیپرپلازی خوش خیم پروستات و اختلال نعوظ/ هیپرپلازی خوش خیم پروستات کلیرانس کراتینین 30 تا 50 میلی لیتر در دقیقه: دوز اولیه 2.5 میلی گرم توصیه می شود. افزایش تا 5 میلی گرم ممکن است بر اساس پاسخ فردی در نظر گرفته شود. کلیرانس کراتینین کمتر از 30 میلی لیتر در دقیقه یا تحت همودیالیز: قرص تادالافیل برای استفاده یک بار در روز توصیه نمی شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) و استفاده در جمعیت های خاص (8.7) مراجعه کنید]. قرص تادالافیل نارسایی کبدی برای استفاده در صورت لزوم خفیف یا متوسط ​​(کلاس A یا B Child Pugh): دوز نباید از 10 میلی گرم یک بار در روز تجاوز کند. استفاده از قرص تادالافیل یک بار در روز به طور گسترده در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی مورد ارزیابی قرار نگرفته است و بنابراین احتیاط توصیه می شود. شدید (کلاس C Child Pugh): استفاده از قرص‌های تادالافیل توصیه نمی‌شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.8) و استفاده در جمعیت‌های خاص (8.6) مراجعه کنید]. قرص تادالافیل برای یک بار مصرف روزانه خفیف یا متوسط ​​(کلاس A یا B Child Pugh): قرص تادالافیل برای یک بار مصرف در روز به طور گسترده در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی مورد ارزیابی قرار نگرفته است. بنابراین در صورت تجویز قرص تادالافیل برای یک بار در روز برای این بیماران احتیاط می شود. شدید (کلاس C Child Pugh): استفاده از قرص‌های تادالافیل توصیه نمی‌شود [به هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.8) و استفاده در جمعیت‌های خاص (8.6) مراجعه کنید].

نارسایی کبدی (2.6، 5.8، 8.6): خفیف یا متوسط: ممکن است نیاز به تنظیم دوز باشد. شدید: استفاده توصیه نمی شود. نارسایی کلیوی (2.6، 5.7، 8.7): بیماران با کلیرانس کراتینین 30 تا 50 میلی لیتر در دقیقه: ممکن است نیاز به تنظیم دوز باشد. بیماران با کلیرانس کراتینین کمتر از 30 میلی لیتر در دقیقه یا تحت همودیالیز: برای استفاده در صورت نیاز: دوز نباید از 5 میلی گرم در هر 72 ساعت تجاوز کند. مصرف یک بار در روز توصیه نمی شود.

8.1 خلاصه خطر بارداری قرص تادالافیل برای استفاده در زنان توصیه نمی شود. هیچ اطلاعاتی در مورد استفاده از تادالافیل در زنان باردار برای اطلاع از خطرات مرتبط با دارو برای پیامدهای رشد نامطلوب وجود ندارد. در مطالعات تولیدمثل حیوانی، هیچ اثر نامطلوب رشدی با تجویز خوراکی تادالافیل به موش‌های باردار یا موش‌ها در طول اندام‌زایی در مواجهه با حداکثر 11 برابر حداکثر دوز توصیه‌شده انسانی (MRHD) 20 میلی‌گرم در روز مشاهده نشد (داده‌ها را ببینید). داده‌ها داده‌های حیوانی مطالعات تولیدمثل حیوانی هیچ شواهدی از تراتوژنیسیته، سمیت جنینی یا جنینی را هنگامی که تادالافیل به صورت خوراکی به موش‌های صحرایی یا موش‌های باردار با قرار گرفتن در معرض حداکثر 11 برابر حداکثر دوز توصیه‌شده انسانی (MRHD) 20 میلی‌گرم در روز در طول اندام‌زایی داده شد، نشان نداد. در یک مطالعه رشد پیش از تولد/پس از تولد در موش‌ها، بقای نوزاد پس از تولد به دنبال مواجهه مادر با دوزهای تادالافیل بیش از 10 برابر MRHD بر اساس AUC کاهش یافت. علائم سمیت مادر در دوزهای بیشتر از 16 برابر MRHD بر اساس AUC رخ می دهد. فرزندان زنده مانده رشد و عملکرد تولید مثلی طبیعی داشتند. در یکی دیگر از مطالعات رشد قبل از تولد و پس از تولد موش در دوزهای 60، 200 و 1000 میلی گرم بر کیلوگرم، کاهش بقای پس از تولد نوزادان مشاهده شد. سطح اثر مشاهده نشده (NOEL) برای سمیت مادر 200 میلی گرم بر کیلوگرم در روز و برای سمیت رشدی 30 میلی گرم بر کیلوگرم در روز بود. این به ترتیب 16 و 10 برابر AUC انسان را برای MRHD 20 میلی گرمی می دهد. تادالافیل و/یا متابولیت‌های آن از جفت عبور می‌کنند و در نتیجه در موش‌ها قرار گرفتن در معرض جنین قرار می‌گیرند.

8.2 خطر شیردهی خلاصه قرص تادالافیل برای استفاده در زنان توصیه نمی شود. هیچ اطلاعاتی در مورد وجود تادالافیل و/یا متابولیت ها در شیر انسان، اثرات آن بر روی کودک شیرده یا اثرات آن بر تولید شیر وجود ندارد. تادالافیل و/یا متابولیت‌های آن در شیر موش‌های شیرده با غلظت‌هایی تقریباً 4/2 برابر بیشتر از غلظت‌های موجود در پلاسما وجود دارد.

8.3 زنان و مردان ناباروری بالقوه باروری بر اساس داده های 3 مطالعه در مردان بالغ، تادالافیل غلظت اسپرم را در مطالعه 10 میلی گرم تادالافیل به مدت 6 ماه و مطالعه 20 میلی گرم تادالافیل به مدت 9 ماه کاهش داد. این اثر در مطالعه 20 میلی گرم تادالافیل مصرف شده به مدت 6 ماه مشاهده نشد. هیچ اثر نامطلوبی از تادالافیل 10 یا 20 میلی گرم بر میانگین غلظت تستوسترون، هورمون لوتئینیزه کننده یا هورمون محرک فولیکول وجود نداشت. اهمیت بالینی کاهش غلظت اسپرم در دو مطالعه ناشناخته است. هیچ مطالعه ای برای ارزیابی اثر تادالافیل بر باروری در مردان وجود نداشته است [به فارماکولوژی بالینی (12.2) مراجعه کنید]. بر اساس مطالعات روی حیوانات، کاهش در اسپرم‌زایی در سگ‌ها مشاهده شد، اما در موش‌ها مشاهده نشد [به سم‌شناسی غیر بالینی (13.1) مراجعه کنید].

8.4 استفاده در کودکان قرص تادالافیل برای استفاده در بیماران اطفال توصیه نمی شود. ایمنی و اثربخشی در بیماران زیر 18 سال ثابت نشده است. یک کارآزمایی تصادفی شده، دوسوکور، کنترل شده با دارونما در بیماران کودکان (7 تا 14 سال) مبتلا به دیستروفی عضلانی دوشن، که تادالافیل 0.3 میلی گرم بر کیلوگرم، تادالافیل 0.6 میلی گرم بر کیلوگرم، یا دارونما را روزانه به مدت 48 هفته دریافت کردند، هیچ فایده ای را از درمان با محدوده قدرت و ارزیابی عملکرد قرص های تادالافیل دریافت نکردند. مطالعه بر روی حیوانات جوان در مطالعه‌ای که در آن تادالافیل به صورت خوراکی در دوزهای 60، 200 و 1000 میلی‌گرم بر کیلوگرم در روز به موش‌های صحرایی نوجوان در روزهای 14 تا 90 پس از تولد تجویز شد، هیچ اثر جانبی مشاهده نشد. بالاترین مواجهه با تادالافیل پلاسما (AUC) تقریباً در MHD10 برابر مشاهده شد.

8.5 استفاده در سالمندان از تعداد کل افراد در مطالعات بالینی ED تادالافیل، تقریباً 19 درصد 65 سال و بالاتر بودند، در حالی که تقریباً 2 درصد 75 سال و بیشتر بودند. از تعداد کل افراد در مطالعات بالینی BPH تادالافیل (شامل مطالعه ED/BPH)، تقریباً 40 درصد بالای 65 سال بودند، در حالی که تقریباً 10 درصد 75 سال و بالاتر بودند. در این کارآزمایی‌های بالینی، هیچ تفاوت کلی در اثربخشی یا ایمنی بین افراد مسن (بیش از 65 و 75 سال) و افراد جوان (65 سال) مشاهده نشد. با این حال، در مطالعات کنترل شده با دارونما با تادالافیل برای استفاده در صورت نیاز برای ED، اسهال در بیماران 65 ساله و بالاتر که تحت درمان با تادالافیل قرار گرفتند (2.5٪ از بیماران) بیشتر گزارش شد [به واکنش های جانبی (6.1) مراجعه کنید]. هیچ تنظیم دوز تنها بر اساس سن مجاز نیست. با این حال، حساسیت بیشتر به داروها در برخی از افراد مسن باید در نظر گرفته شود. [به فارماکولوژی بالینی (12.3) مراجعه کنید].

8.6 اختلال کبدی در مطالعات فارماکولوژی بالینی، قرار گرفتن در معرض تادالافیل (AUC) در افراد با نارسایی کبدی خفیف یا متوسط ​​(کلاس Child-Pugh کلاس A یا B) با قرار گرفتن در معرض در افراد سالم با دوز 10 میلی گرم قابل مقایسه بود. هیچ اطلاعاتی در مورد دوزهای بالاتر از 10 میلی گرم تادالافیل در بیماران مبتلا به نارسایی کبدی وجود ندارد. اطلاعات کافی برای افراد مبتلا به نارسایی شدید کبدی (کلاس C Child-Pugh) در دسترس نیست. [دوز و نحوه تجویز (2.6) و هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.8) را ببینید].

8.7 اختلال کلیوی در مطالعات فارماکولوژی بالینی با استفاده از یک دوز تادالافیل (5 تا 10 میلی گرم)، قرار گرفتن در معرض تادالافیل (AUC) در افراد با کلیرانس کراتینین 30 تا 80 میلی لیتر در دقیقه دو برابر شد. در افراد مبتلا به بیماری کلیوی در مرحله نهایی تحت همودیالیز، افزایش دو برابری در Cmax و 2.7 تا 4.8 برابر افزایش در AUC به دنبال تجویز تک دوز 10 یا 20 میلی گرم تادالافیل مشاهده شد. قرار گرفتن در معرض متیل کاتکول تام (غیر کونژوگه به ​​علاوه گلوکورونید) در افراد مبتلا به نارسایی کلیوی 2 تا 4 برابر بیشتر از افراد دارای عملکرد کلیوی طبیعی بود. همودیالیز (که بین 24 تا 30 ساعت پس از مصرف دوز انجام می شود) به میزان ناچیزی در حذف تادالافیل یا متابولیت کمک کرد. در یک مطالعه فارماکولوژی بالینی (N=28) با دوز 10 میلی گرم، کمردرد به عنوان یک عارضه جانبی محدود کننده در بیماران مرد با کلیرانس کراتینین 30 تا 50 میلی لیتر در دقیقه گزارش شد. در دوز 5 میلی گرم، بروز و شدت کمردرد تفاوت معنی داری با جمعیت عمومی نداشت. در بیماران تحت همودیالیز که 10 یا 20 میلی گرم تادالافیل مصرف می کردند، هیچ موردی از کمردرد گزارش نشده است. [دوز و تجویز (2.6) و هشدارها و اقدامات احتیاطی (5.7) را ببینید].

12.1 مکانیسم عمل نعوظ آلت تناسلی در هنگام تحریک جنسی ناشی از افزایش جریان خون آلت تناسلی ناشی از شل شدن شریان های آلت تناسلی و ماهیچه صاف جسم غارهای تناسلی است. این پاسخ با انتشار اکسید نیتریک (NO) از پایانه های عصبی و سلول های اندوتلیال، که باعث تحریک سنتز cGMP در سلول های ماهیچه صاف می شود، انجام می شود. GMP چرخه ای باعث شل شدن ماهیچه های صاف و افزایش جریان خون به داخل جسم غار می شود. مهار فسفودی استراز نوع 5 (PDE5) عملکرد نعوظ را با افزایش مقدار cGMP افزایش می دهد. تادالافیل PDE5 را مهار می کند. از آنجا که تحریک جنسی برای شروع آزادسازی موضعی اکسید نیتریک مورد نیاز است، مهار PDE5 توسط تادالافیل در غیاب تحریک جنسی تأثیری ندارد. اثر مهار PDE5 بر غلظت cGMP در کورپوس کاورنوزوم و شریان‌های ریوی نیز در عضله صاف پروستات، مثانه و منبع عروقی آنها مشاهده می‌شود. مکانیسم کاهش علائم BPH ایجاد نشده است. مطالعات in vitro نشان داده است که تادالافیل یک مهارکننده انتخابی PDE5 است. PDE5 در ماهیچه صاف جسم غار، پروستات و مثانه و همچنین در عضلات صاف عروقی و احشایی، ماهیچه های اسکلتی، مجرای ادرار، پلاکت ها، کلیه، ریه، مخچه، قلب، کبد، بیضه، کیسه منی و پانکراس یافت می شود. مطالعات آزمایشگاهی نشان داده اند که اثر تادالافیل بر PDE5 نسبت به سایر فسفودی استرازها قوی تر است. این مطالعات نشان داده است که تادالافیل برای PDE5 بیش از 10000 برابر بیشتر از آنزیم های PDE1، PDE2، PDE4 و PDE7 است که در قلب، مغز، رگ های خونی، کبد، لکوسیت ها، ماهیچه های اسکلتی و سایر اندام ها یافت می شوند. تادالافیل بیش از 10000 برابر برای PDE5 قوی تر از PDE3 است، آنزیمی که در قلب و عروق خونی یافت می شود. علاوه بر این، تادالافیل برای PDE5 700 برابر بیشتر از PDE6 است که در شبکیه یافت می شود و مسئول انتقال نور است. تادالافیل برای PDE5 بیش از 9000 برابر قوی تر از PDE8، PDE9 و PDE10 است. تادالافیل برای PDE5 14 برابر بیشتر از PDE11A1 و 40 برابر برای PDE5 قوی تر از PDE11A4 است، دو شکل از چهار شکل شناخته شده PDE11. PDE11 آنزیمی است که در پروستات انسان، بیضه‌ها، ماهیچه‌های اسکلتی و سایر بافت‌ها (مانند قشر آدرنال) یافت می‌شود. در شرایط آزمایشگاهی، تادالافیل PDE11A1 نوترکیب انسانی و به میزان کمتری، PDE11A4 را در غلظت‌هایی در محدوده درمانی مهار می‌کند. نقش فیزیولوژیکی و پیامد بالینی مهار PDE11 در انسان تعریف نشده است.

12.2 اثرات فارماکودینامیک بر فشار خون تادالافیل 20 میلی گرم تجویز شده به افراد مرد سالم تفاوت معنی داری را در مقایسه با دارونما در فشار خون سیستولیک و دیاستولیک به پشت خوابیده (تفاوت در میانگین کاهش حداکثر 1.6/0.8 میلی متر جیوه) و در کاهش فشار سیستولیک ماکزیمم در حالت ایستاده و فشار خون دیاستولیک ماکزیمم ایجاد نکرد. 0.2/4.6 میلی متر جیوه، به ترتیب). علاوه بر این، اثر قابل توجهی بر ضربان قلب وجود نداشت. اثرات بر فشار خون هنگام تجویز با نیترات در مطالعات فارماکولوژی بالینی، تادالافیل (5 تا 20 میلی گرم) نشان داده شد که اثر کاهش فشار خون نیترات ها را تقویت می کند. بنابراین، استفاده از قرص تادالافیل در بیمارانی که هر شکلی از نیترات مصرف می کنند، منع مصرف دارد [به موارد منع مصرف (4.1) مراجعه کنید]. مطالعه‌ای برای ارزیابی میزان تعامل بین نیتروگلیسیرین و تادالافیل، در صورت نیاز به نیتروگلیسیرین در شرایط اضطراری پس از مصرف تادالافیل انجام شد. این یک مطالعه متقاطع دوسوکور، کنترل شده با دارونما، بر روی 150 فرد مرد حداقل 40 سال (از جمله افراد مبتلا به دیابت قندی و/یا فشار خون کنترل شده) و دریافت دوز روزانه تادالافیل 20 میلی گرم یا دارونمای مشابه به مدت 7 روز بود. به آزمودنی‌ها یک دوز واحد 0.4 میلی‌گرم نیتروگلیسیرین زیرزبانی (NTG) در مقاطع زمانی از پیش تعیین‌شده، پس از آخرین دوز تادالافیل (2، 4، 8، 24، 48، 72 و 96 ساعت پس از تادالافیل) داده شد. هدف از این مطالعه تعیین این بود که چه زمانی پس از دوز تادالافیل، هیچ اثر متقابل فشار خون آشکاری مشاهده نشد. در این مطالعه، تداخل معنی‌داری بین تادالافیل و NTG در هر نقطه زمانی تا 24 ساعت مشاهده شد. در 48 ساعت، بر اساس اکثر معیارهای همودینامیک، تعامل بین تادالافیل و NTG مشاهده نشد، اگرچه تعداد کمی از افراد تادالافیل بیشتر در مقایسه با دارونما کاهش فشار خون بیشتری را در این نقطه زمانی تجربه کردند. پس از 48 ساعت، تعامل قابل تشخیص نبود (شکل 1 را ببینید). شکل 1: میانگین حداکثر تغییر در فشار خون (تادالافیل منهای دارونما، تخمین نقطه با 90٪ CI) در پاسخ به نیتروگلیسیرین زیر زبانی در 2 (فقط به پشت)، 4، 8، 24، 48، 72، و 96 ساعت پس از آخرین دوز تادالافیل یا تادالافیل 2، بنابراین با آخرین دوز تادالافیل 2، نیترات منع مصرف دارد. در بیمارانی که قرص‌های تادالافیل مصرف کرده‌اند، در شرایطی که تجویز نیترات از نظر پزشکی در شرایط تهدیدکننده حیات ضروری است، باید حداقل 48 ساعت از آخرین دوز قرص تادالافیل قبل از تجویز نیترات بگذرد. در چنین شرایطی، نیترات ها هنوز باید فقط تحت نظارت دقیق پزشکی با نظارت همودینامیک مناسب تجویز شوند [به موارد منع مصرف (4.1) مراجعه کنید]. تأثیر بر فشار خون هنگام تجویز با آلفا بلاکرها شش مطالعه فارماکولوژی بالینی تصادفی، دوسوکور و متقاطع برای بررسی تداخل بالقوه تادالافیل با عوامل مسدودکننده آلفا در افراد سالم مرد انجام شد [به دوز و نحوه تجویز (2.7) و هشدارها و اقدامات احتیاطی مراجعه کنید (5.6). در چهار مطالعه، یک دوز خوراکی تادالافیل به افراد مرد سالم که روزانه (به مدت حداقل 7 روز) از آلفا بلاکر خوراکی مصرف می کردند، تجویز شد. در دو مطالعه، یک آلفا بلوکر خوراکی روزانه (حداقل 7 روز) به افراد مرد سالم که دوزهای مکرر روزانه تادالافیل را مصرف می کردند، تجویز شد. دوکسازوسین- سه مطالعه فارماکولوژی بالینی با تادالافیل و دوکسازوسین، یک مسدودکننده آلفا[1]-آدرنرژیک انجام شد. در اولین مطالعه دوکسازوسین، یک دوز خوراکی تادالافیل 20 میلی گرم یا دارونما در یک طرح متقاطع 2 دوره ای برای افراد سالمی که روزانه 8 میلی گرم دوکسازوسین خوراکی مصرف می کردند (18 نفر) تجویز شد. دوکسازوسین همزمان با تادالافیل یا دارونما پس از حداقل هفت روز دوز دوگزازوسین تجویز شد (جدول 5 و شکل 2 را ببینید). جدول 5: دوکسازوسین (8 میلی گرم در روز) مطالعه 1: میانگین حداکثر کاهش (95٪ CI) در فشار خون سیستولیک با کاهش متوسط ​​حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک (میلی متر جیوه) دارونما کاهش یافته است. مطالعه 1 دوکسازوسین: میانگین تغییر فشار خون سیستولیک از سطح پایه فشار خون به صورت دستی در 1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 10، 12 و 24 ساعت پس از تجویز تادالافیل یا دارونما اندازه گیری شد. موارد پرت به عنوان افراد با فشار خون سیستولیک ایستاده کمتر از 85 میلی‌متر جیوه یا کاهش فشار خون سیستولیک ایستاده بیش از 30 میلی‌متر جیوه در یک یا چند نقطه زمانی از سطح پایه تعریف شد. پس از تجویز تادالافیل 20 میلی گرمی و دارونما به ترتیب 9 و 3 مورد پرت وجود داشت. پنج و دو آزمودنی به دلیل کاهش فشار خون سیستولیک ایستاده بیش از 30 میلی‌متر جیوه از سطح پایه، پرت بودند، در حالی که پنج و یک آزمودنی به‌دلیل فشار خون سیستولیک ایستاده کمتر از 85 میلی‌متر جیوه، به ترتیب پس از تادالافیل و دارونما، پرت بودند. عوارض جانبی شدید به طور بالقوه مرتبط با اثرات فشار خون مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از دارونما چنین رویدادی گزارش نشد. دو مورد از این قبیل پس از تجویز تادالافیل گزارش شد. سرگیجه در یک مورد گزارش شد که 7 ساعت پس از مصرف شروع شد و حدود 5 روز طول کشید. این فرد قبلاً یک قسمت خفیف سرگیجه را با دوکسازوسین و دارونما تجربه کرده بود. سرگیجه در فرد دیگری گزارش شد که 25 دقیقه پس از مصرف شروع شد و 1 روز طول کشید. سنکوپی گزارش نشد. در مطالعه دوم دوکسازوسین، یک دوز خوراکی تادالافیل 20 میلی گرمی به افراد سالمی که دوکسازوسین خوراکی مصرف می کردند، 4 یا 8 میلی گرم در روز تجویز شد. این مطالعه (N=72 نفر) در سه بخش انجام شد که هر کدام یک متقاطع 3 دوره ای بود. در بخش A (N=24)، آزمودنی‌ها به دوکسازوسین 4 میلی‌گرم که روزانه در ساعت 8 صبح تجویز می‌شد، تیتر شدند. تادالافیل در ساعت‌های 8 صبح، 4 بعد از ظهر یا 8 بعد از ظهر تجویز شد. کنترل دارونما وجود نداشت. در بخش B (N=24)، آزمودنی‌ها به دوکسازوسین 4 میلی‌گرم روزانه در ساعت 8 بعد از ظهر تیتر شدند. تادالافیل در ساعت 8 صبح، 4 بعد از ظهر یا 8 بعد از ظهر تجویز شد. کنترل دارونما وجود نداشت. در بخش C (N=24)، آزمودنی‌ها به دوکسازوسین 8 میلی‌گرم روزانه در ساعت 8 صبح تیتر شدند، در این بخش، تادالافیل یا دارونما در ساعت 8 صبح یا 8 بعد از ظهر تجویز شد. میانگین حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک با دارونما در طی یک دوره 12 ساعته پس از دوز در بخش کنترل شده با دارونما مطالعه (بخش C) در جدول 6 و شکل 3 نشان داده شده است. جدول 6: دوکسازوسین (8 میلی گرم در روز) مطالعه 2 (قسمت C): میانگین حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک با کاهش دارونما میانگین کاهش حداکثر فشار خون سیستولیک (میلی‌متر جیوه) تادالافیل 20 میلی‌گرم در ساعت 8 صبح تادالافیل 20 میلی‌گرم در ساعت 8 شب مانیتورینگ سرپایی خون مطالعه 2 (قسمت ج): میانگین تغییر فشار خون سیستولیک از سطح پایه مطابق با زمان، فشار خون توسط ABPM هر 15 تا 30 دقیقه تا 36 ساعت پس از تادالافیل یا دارونما اندازه‌گیری شد. اگر یک یا چند خوانش فشار خون سیستولیک کمتر از 85 میلی‌متر جیوه ثبت شود یا یک یا چند کاهش فشار خون سیستولیک بیش از 30 میلی‌متر جیوه از خط پایه منطبق با زمان در طول بازه زمانی تجزیه و تحلیل رخ دهد، افراد به عنوان موارد پرت دسته‌بندی می‌شوند. از 24 آزمودنی در بخش C، 16 نفر پس از تجویز تادالافیل و 6 نفر پس از دارونما در طول دوره 24 ساعته پس از دوز 8 صبح تادالافیل یا دارونما به عنوان موارد پرت طبقه بندی شدند. از این تعداد، 5 و 2 مورد به دلیل فشار خون سیستولیک <85 میلی‌متر جیوه، پرت بودند، در حالی که 15 و 4 مورد به ترتیب به دلیل کاهش فشار خون سیستولیک بیش از 30 میلی‌متر جیوه به دنبال تادالافیل و دارونما، پرت بودند. در مدت 24 ساعت بعد از ساعت 8 شب. با دوز مصرفی، 17 نفر پس از تجویز تادالافیل و 7 نفر پس از دارونما به عنوان موارد پرت طبقه بندی شدند. از این تعداد، 10 و 2 نفر به دلیل فشار خون سیستولیک <85 میلی‌متر جیوه پرت بودند، در حالی که 15 و 5 نفر به ترتیب به دلیل کاهش فشار خون سیستولیک بیش از 30 میلی‌متر جیوه، پس از تادالافیل و دارونما، پرت بودند. برخی از افراد اضافی در هر دو گروه تادالافیل و دارونما در دوره بیش از 24 ساعت به عنوان موارد پرت طبقه بندی شدند. عوارض جانبی شدید به طور بالقوه مرتبط با اثرات فشار خون مورد ارزیابی قرار گرفت. در این مطالعه (72 نفر) 2 مورد از این قبیل به دنبال تجویز تادالافیل گزارش شد (افت فشار خون علامتی در یک مورد که 10 ساعت پس از مصرف شروع شد و تقریباً 1 ساعت طول کشید و سرگیجه در فرد دیگر که 11 ساعت پس از مصرف شروع شد و 2 دقیقه طول کشید). پس از دارونما چنین رویدادی گزارش نشد. در دوره قبل از دوز تادالافیل، یک رویداد شدید (سرگیجه) در یک آزمودنی در مرحله اجرا با دوکسازوسین گزارش شد. در مطالعه سوم دوکسازوسین، افراد سالم (N=45 درمان شده؛ 37 نفر تکمیل شده) 28 روز یک بار در روز دوز تادالافیل 5 میلی گرم یا دارونما را در یک طرح متقاطع دو دوره ای دریافت کردند. پس از 7 روز، دوکسازوسین با 1 میلی گرم شروع شد و تا 4 میلی گرم در روز در 21 روز آخر هر دوره تیتر شد (7 روز با 1 میلی گرم، 7 روز با دوز 2 میلی گرم، 7 روز از 4 میلی گرم دوکسازوسین). نتایج در جدول 7 نشان داده شده است. جدول 7: مطالعه دوکسازوسین 3: میانگین حداکثر کاهش (95٪ CI) در فشار خون سیستولیک کاهش میانگین حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک تادالافیل 5 میلی گرم در روز اول از 4 میلی گرم دوکسازوسین خوابیده 2.4 (-0.4، 5.2) ایستاده 0.5 - (4.0-، 2.7 از 3.1 mg Doxaine روز) (0.1-، 5.7) ایستاده 1.1 (-2.9، 5.0) فشار خون به صورت دستی قبل از دوز در دو نقطه زمانی (30- و 15- دقیقه) و سپس در 1، 2، 3، 4، 5 اندازه گیری شد. 6، 7، 8، 10، 12 و 24 ساعت پس از دوز در روز اول هر دوز دوکسازوسین، (1 میلی گرم، 2 میلی گرم، 4 میلی گرم)، و همچنین در روز هفتم تجویز 4 میلی گرم دوکسازوسین. پس از اولین دوز دوکسازوسین 1 میلی‌گرم، به دلیل کاهش بیش از 30 میلی‌متر جیوه در فشار خون سیستولیک ایستاده، در مورد تادالافیل 5 میلی‌گرم و یک مورد در دارونما، هیچ نقطه‌ای دور از نظر وجود نداشت. به دلیل کاهش بیش از 30 میلی‌متر جیوه در فشار خون سیستولیک ایستاده، پس از اولین دوز دوکسازوسین 2 میلی‌گرم، 2 مورد دور از تادالافیل 5 میلی‌گرم و هیچ کدام در دارونما وجود نداشت. به دلیل کاهش بیش از 30 میلی‌متر جیوه در فشار خون سیستولیک ایستاده، پس از اولین دوز 4 میلی‌گرم دوکسازوسین، تادالافیل 5 میلی‌گرم و دو دارو در دارونما هیچ نقطه‌ای پرت وجود نداشت. به دلیل فشار خون سیستولیک ایستاده <85 میلی‌متر جیوه، پس از اولین دوز دوکسازوسین 4 میلی‌گرم، یک مورد دور از تادالافیل 5 میلی‌گرم و سه مورد در دارونما مشاهده شد. پس از هفتمین روز مصرف دوکسازوسین 4 میلی‌گرم، هیچ چیز پرت روی تادالافیل 5 میلی‌گرم وجود نداشت، یک نفر که دارونما مصرف می‌کرد، کاهش >30 میلی‌متر جیوه در فشار خون سیستولیک ایستاده داشت، و یک نفر که دارونما مصرف می‌کرد، فشار خون سیستولیک ایستاده کمتر از 85 میلی‌متر جیوه داشت. تمام عوارض جانبی بالقوه مرتبط با اثرات فشار خون به عنوان خفیف یا متوسط ​​رتبه بندی شدند. در این مطالعه دو اپیزود سنکوپ وجود داشت، یکی پس از دوز تادالافیل 5 میلی گرم به تنهایی، و دیگری پس از مصرف همزمان تادالافیل 5 میلی گرم و دوکسازوسین 4 میلی گرم. تامسولوسین- در اولین مطالعه تامسولوسین، یک دوز خوراکی تادالافیل 10، 20 میلی گرم، یا دارونما در یک دوره 3 دوره، طرح متقاطع برای افراد سالم که 0.4 میلی گرم یک بار در روز تامسولوسین مصرف می کردند، یک مسدود کننده آلفا[1A]- آدرنرژیک انتخابی (18 نفر) تجویز شد. تادالافیل یا دارونما 2 ساعت پس از تامسولوسین پس از حداقل هفت روز دوز تامسولوسین تجویز شد. جدول 8: تامسولوسین (0.4 میلی گرم در روز) مطالعه 1: میانگین حداکثر کاهش (95٪ CI) در فشار خون سیستولیک استا با کاهش میانگین حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک (میلی متر جیوه) تادالافیل 10 میلی گرم تادالافیل 20 میلی گرم به پشت 3.2 (2.8-2.3)، 3.8 (2.3-2.3) 1.7 (-4.7، 8.1) 2.3 (-4.1، 8.7) فشار خون به صورت دستی در 1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 10، 12 و 24 ساعت پس از مصرف تادالافیل یا دارونما اندازه گیری شد. پس از تجویز تادالافیل 10 میلی گرم، 20 میلی گرم و دارونما به ترتیب 2، 2 و 1 نقطه پرت (آزمودنی ها با کاهش فشار خون سیستولیک ایستاده بیش از 30 میلی متر جیوه در یک یا چند نقطه زمانی نسبت به سطح پایه) وجود داشت. هیچ آزمودنی با فشار خون سیستولیک ایستاده <85 میلی‌متر جیوه وجود نداشت. هیچ عارضه جانبی شدید به طور بالقوه مرتبط با اثرات فشار خون گزارش نشده است. سنکوپی گزارش نشد. در مطالعه دوم تامسولوسین، افراد سالم (N = 39 تحت درمان؛ و 35 تکمیل شده) 14 روز یک بار در روز دوز تادالافیل 5 میلی گرم یا دارونما در یک طرح متقاطع دو دوره ای دریافت کردند. دوز روزانه تامسولوسین 0.4 میلی گرم برای هفت روز آخر هر دوره اضافه شد. جدول 9: مطالعه تامسولوسین 2: میانگین حداکثر کاهش (95٪ CI) در فشار خون سیستولیک کاهش میانگین حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک دارونما تادالافیل 5 میلی گرم در روز اول از 0.4 میلی گرم تامسولوسین خوابیده به پشت - 0.1 (2.2-، 1.9) ایستاده 0.9 (1.4-) تادالافیل در روز 73. 1.2 (-1.2، 3.6) ایستاده 1.2 (-1.0، 3.5) فشار خون به صورت دستی قبل از دوز در دو نقطه زمانی (30- و 15- دقیقه) و سپس در 1، 2، 3 اندازه گیری شد، 4، 5، 6، 7، 8، 10، 12 و 24 ساعت پس از دوز در روزهای اول، ششم و هفتم مصرف تامسولوسین. هیچ چیز پرت وجود نداشت (آزمودنی‌هایی که فشار خون سیستولیک ایستاده بیش از 30 میلی‌متر جیوه در یک یا چند نقطه زمانی از پایه کاهش یافته بودند). یک آزمودنی که دارونما به همراه تامسولوسین دریافت کرده بود (روز 7) و یک فرد تحت درمان با تادالافیل به همراه تامسولوسین (روز 6) فشار خون سیستولیک ایستاده کمتر از 85 میلی متر جیوه داشتند. هیچ عارضه جانبی شدید به طور بالقوه مرتبط با فشار خون گزارش نشده است. سنکوپی گزارش نشد. آلفوزوسین- یک دوز خوراکی تادالافیل 20 میلی گرم یا دارونما در یک طرح متقاطع 2 دوره ای به افراد سالم که یک بار در روز از قرص های رهش طولانی 10 میلی گرم آلفازوسین HCl، یک مسدود کننده آلفا[1]-آدرنرژیک استفاده می کردند (17 نفر تکمیل شده) تجویز شد. تادالافیل یا دارونما 4 ساعت پس از آلفازوسین و پس از حداقل هفت روز دوز آلفازوسین تجویز شد. جدول 10: مطالعه آلفوزوسین (10 میلی گرم در روز): میانگین حداکثر کاهش (95% فاصله اطمینان (CI) در فشار خون سیستولیک با کاهش میانگین حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک (میلی متر جیوه) با کاهش پلاسبو 2، 3، 4، 6، 8، 10، 20 و 24 ساعت پس از مصرف تادالافیل یا دارونما. پس از تجویز 20 میلی گرم تادالافیل، 1 مورد پرت (موضوعی با فشار خون سیستولیک ایستاده <85 میلی متر جیوه) وجود داشت. هیچ آزمودنی با کاهش فشار خون سیستولیک ایستاده بیش از 30 میلی‌متر جیوه در یک یا چند نقطه زمانی نسبت به سطح پایه وجود نداشت. هیچ عارضه جانبی شدید به طور بالقوه مرتبط با اثرات فشار خون گزارش نشده است. سنکوپی گزارش نشد. اثرات بر فشار خون هنگام تجویز آملودیپین با داروهای ضد فشار خون - مطالعه ای برای ارزیابی تداخل آملودیپین (5 میلی گرم در روز) و تادالافیل 10 میلی گرم انجام شد. هیچ اثری از تادالافیل بر سطح آملودیپین خون و هیچ اثری از آملودیپین بر سطح خون تادالافیل وجود نداشت. میانگین کاهش فشار خون سیستولیک/دیاستولیک به پشت به پشت ناشی از تادالافیل 10 میلی گرم در افراد مصرف کننده آملودیپین 2/3 میلی متر جیوه در مقایسه با دارونما بود. در یک مطالعه مشابه با استفاده از تادالافیل 20 میلی گرم، هیچ تفاوت بالینی معنی داری بین تادالافیل و دارونما در افراد مصرف کننده آملودیپین وجود نداشت. بلوک کننده های گیرنده آنژیوتانسین II (با و بدون سایر داروهای ضد فشار خون) - مطالعه ای برای ارزیابی تداخل گیرنده های آنژیوتانسین II و تادالافیل 20 میلی گرم انجام شد. آزمودنی‌ها در این مطالعه هر مسدودکننده گیرنده آنژیوتانسین II را که به بازار عرضه می‌شد، به تنهایی، به عنوان جزئی از یک محصول ترکیبی یا به عنوان بخشی از یک رژیم چندگانه ضد فشار خون مصرف می‌کردند. پس از دوز، اندازه‌گیری‌های سرپایی فشار خون تفاوت‌هایی را بین تادالافیل و دارونما 8/4 میلی‌متر جیوه در فشار خون سیستولیک/دیاستولیک نشان داد. بندروفلوازید- مطالعه ای برای ارزیابی تداخل بندروفلوازید (2.5 میلی گرم در روز) و تادالافیل 10 میلی گرم انجام شد. پس از دوز، میانگین کاهش فشار خون سیستولیک/دیاستولیک به پشت به پشت به دلیل تادالافیل 10 میلی گرم در افراد مصرف کننده بندروفلوازید 6/4 میلی متر جیوه در مقایسه با دارونما بود. انالاپریل- مطالعه ای برای ارزیابی تداخل انالاپریل (10 تا 20 میلی گرم در روز) و تادالافیل 10 میلی گرم انجام شد. پس از دوز، میانگین کاهش فشار خون سیستولیک/دیاستولیک به پشت خوابیده ناشی از تادالافیل 10 میلی گرم در افراد مصرف کننده انالاپریل 1/4 میلی متر جیوه در مقایسه با دارونما بود. متوپرولول- مطالعه ای برای ارزیابی تداخل متوپرولول رهش پایدار (25 تا 200 میلی گرم در روز) و تادالافیل 10 میلی گرم انجام شد. پس از دوز، میانگین کاهش فشار خون سیستولیک/دیاستولیک به پشت به پشت به دلیل تادالافیل 10 میلی گرم در افراد مصرف کننده متوپرولول 5/3 میلی متر جیوه در مقایسه با دارونما بود. اثرات بر فشار خون هنگام مصرف الکل الکل و مهارکننده های PDE5، از جمله تادالافیل، گشادکننده عروق سیستمیک خفیف هستند. تعامل تادالافیل با الکل در 3 مطالعه فارماکولوژی بالینی مورد بررسی قرار گرفت. در 2 مورد از آنها، الکل با دوز 0.7 گرم بر کیلوگرم، که معادل تقریباً 6 اونس ودکا 80 در یک مرد 80 کیلوگرمی است، و تادالافیل با دوز 10 میلی گرم در یک مطالعه و 20 میلی گرم در مطالعه دیگر تجویز شد. در هر دو این مطالعه، همه بیماران کل دوز الکل را در عرض 10 دقیقه پس از شروع مصرف کردند. در یکی از این دو مطالعه، سطح الکل خون 0.08٪ تایید شد. در این دو مطالعه، بیماران بیشتری در مقایسه با الکل به تنهایی کاهش بالینی قابل توجهی در فشار خون در ترکیب تادالافیل و الکل داشتند. برخی از افراد سرگیجه وضعیتی را گزارش کردند و افت فشار خون ارتواستاتیک در برخی افراد مشاهده شد. هنگامی که تادالافیل 20 میلی گرم با دوز کمتر الکل (6/0 گرم بر کیلوگرم، که معادل تقریباً 4 اونس ودکای 80 پروف است، در کمتر از 10 دقیقه تجویز شد)، افت فشار خون ارتواستاتیک مشاهده نشد، سرگیجه با فرکانس مشابه با الکل رخ داد، و اثرات کاهش فشار خون تنها الکل نبود. تادالافیل بر غلظت الکل پلاسما و الکل بر غلظت پلاسمایی تادالافیل تأثیری نداشت. اثرات بر تست استرس ورزش اثرات تادالافیل بر عملکرد قلب، همودینامیک و تحمل ورزش در یک مطالعه فارماکولوژی بالینی منفرد مورد بررسی قرار گرفت. در این کارآزمایی متقاطع کور، 23 نفر با بیماری عروق کرونر پایدار و شواهد ایسکمی قلبی ناشی از ورزش وارد مطالعه شدند. نقطه پایانی اولیه زمان رسیدن به ایسکمی قلبی بود. میانگین تفاوت در کل زمان تمرین 3 ثانیه بود (تادالافیل 10 میلی گرم منهای دارونما)، که نشان دهنده تفاوت معنی دار بالینی نبود. تجزیه و تحلیل های آماری بیشتر نشان داد که تادالافیل نسبت به دارونما از نظر زمان تا ایسکمی پایین تر نیست. توجه داشته باشید، در این مطالعه، در برخی از افراد که تادالافیل و سپس نیتروگلیسیرین زیرزبانی را در دوره پس از ورزش دریافت کردند، کاهش بالینی قابل توجهی در فشار خون مشاهده شد که مطابق با افزایش اثرات کاهش فشار خون نیترات توسط تادالافیل بود. اثرات بر روی بینایی تک دوز خوراکی مهارکننده‌های فسفودی استراز، با استفاده از آزمون ۱۰۰ رنگی Farnsworth-Munsell، با حداکثر اثرات نزدیک به زمان اوج سطح پلاسما، اختلال گذرا مربوط به دوز را در تمایز رنگ (آبی/سبز) نشان داده است. این یافته با مهار PDE6 که در انتقال نوری در شبکیه نقش دارد، مطابقت دارد. در یک مطالعه برای ارزیابی اثرات یک دوز تادالافیل 40 میلی گرم بر بینایی (N = 59)، هیچ اثری بر حدت بینایی، فشار داخل چشم، یا مردمک سنجی مشاهده نشد. در تمام مطالعات بالینی با قرص‌های تادالافیل، گزارش‌هایی مبنی بر تغییر در دید رنگ نادر بود (<0.1٪ از بیماران). تأثیرات بر ویژگی‌های اسپرم سه مطالعه در مردان برای ارزیابی تأثیر بالقوه تادالافیل 10 میلی‌گرم (یک مطالعه 6 ماهه) و 20 میلی‌گرم (یک مطالعه 6 ماهه و یک مطالعه 9 ماهه) روزانه بر روی ویژگی‌های اسپرم انجام شد. در هیچ یک از این سه مطالعه هیچ اثر نامطلوبی بر مورفولوژی یا تحرک اسپرم وجود نداشت. در مطالعه 10 میلی گرم تادالافیل به مدت 6 ماه و مطالعه 20 میلی گرم تادالافیل به مدت 9 ماه، نتایج نشان دهنده کاهش میانگین غلظت اسپرم نسبت به دارونما بود، اگرچه این تفاوت ها از نظر بالینی معنی دار نبودند. این اثر در مطالعه 20 میلی گرم تادالافیل مصرف شده به مدت 6 ماه مشاهده نشد. علاوه بر این، هیچ اثر نامطلوبی بر میانگین غلظت هورمون‌های تولید مثل، تستوسترون، هورمون لوتئینه کننده یا هورمون محرک فولیکول با 10 یا 20 میلی‌گرم تادالافیل در مقایسه با دارونما وجود نداشت. اثرات بر الکتروفیزیولوژی قلب اثر یک دوز 100 میلی گرمی تادالافیل بر فاصله QT در زمان اوج غلظت تادالافیل در یک مطالعه متقاطع تصادفی، دوسوکور، دارونما و کنترل شده فعال (ایبوتیلید داخل وریدی) در 90 مرد سالم 531 ساله مورد بررسی قرار گرفت. میانگین تغییر QT c (اصلاح Fridericia QT) برای تادالافیل، نسبت به دارونما، 3.5 میلی ثانیه بود (دو طرفه 90% CI=1.9، 5.1). میانگین تغییر QT c (اصلاح QT فردی) برای تادالافیل، نسبت به دارونما، 2.8 میلی ثانیه بود (دو طرفه 90% CI=1.2، 4.4). یک دوز 100 میلی گرمی تادالافیل (5 برابر بالاترین دوز توصیه شده) انتخاب شد، زیرا این دوز در معرض مواجهه هایی است که با مصرف همزمان تادالافیل با مهارکننده های قوی CYP3A4 یا موارد مشاهده شده در نارسایی کلیوی مشاهده می شود. در این مطالعه، میانگین افزایش ضربان قلب مرتبط با دوز 100 میلی گرمی تادالافیل در مقایسه با دارونما 3.1 ضربه در دقیقه بود. شکل 1 شکل 2 شکل 3 12.3 فارماکوکینتیک در محدوده دوز 2.5 تا 20 میلی گرم، قرار گرفتن در معرض تادالافیل (AUC) متناسب با دوز در افراد سالم افزایش می یابد. غلظت پلاسمایی حالت پایدار در عرض 5 روز پس از مصرف یک بار در روز حاصل می شود و قرار گرفتن در معرض آن تقریباً 1.6 برابر بیشتر از پس از یک دوز واحد است. میانگین غلظت‌های تادالافیل اندازه‌گیری شده پس از تجویز یک دوز خوراکی 20 میلی‌گرم و دوزهای چندگانه تک‌گانه و یک‌بار در روز 5 میلی‌گرم، از یک مطالعه جداگانه (نگاه کنید به شکل 4) برای افراد مرد سالم در شکل 4 نشان داده شده است. غلظت پلاسمایی تادالافیل (میانگین ± انحراف معیار) به دنبال یک دوز 20 میلی گرمی تادالافیل و دوزهای منفرد و چندگانه 5 میلی گرم در روز، جذب - پس از تجویز تک دوز خوراکی، حداکثر غلظت مشاهده شده پلاسما (C max) تادالافیل بین 30 دقیقه تا 6 ساعت (متوسط ​​زمان 2 ساعت) به دست می آید. فراهمی زیستی مطلق تادالافیل پس از مصرف خوراکی مشخص نشده است. میزان و میزان جذب تادالافیل تحت تأثیر غذا نیست. بنابراین قرص تادالافیل را می توان با یا بدون غذا مصرف کرد. توزیع - میانگین حجم ظاهری توزیع پس از مصرف خوراکی تقریباً 63 لیتر است که نشان می دهد تادالافیل در بافت ها توزیع می شود. در غلظت های درمانی، 94 درصد تادالافیل در پلاسما به پروتئین ها متصل می شود. کمتر از 0005/0 درصد از دوز تجویز شده در مایع منی افراد سالم ظاهر شد. متابولیسم - تادالافیل عمدتاً توسط CYP3A4 به یک متابولیت کاتکول متابولیزه می شود. متابولیت کاتکول تحت متیلاسیون و گلوکورونیداسیون گسترده قرار می گیرد تا به ترتیب مزدوج متیل کاتکول و گلوکورونید متیل کاتکول را تشکیل دهد. متابولیت اصلی در گردش متیل کاتکول گلوکورونید است. غلظت متیل کاتکول کمتر از 10 درصد غلظت گلوکورونید است. داده‌های آزمایشگاهی نشان می‌دهد که انتظار نمی‌رود متابولیت‌ها در غلظت‌های متابولیت مشاهده‌شده از نظر دارویی فعال باشند. دفع - متوسط ​​کلیرانس خوراکی تادالافیل 2.5 لیتر در ساعت و متوسط ​​نیمه عمر نهایی 17.5 ساعت در افراد سالم است. تادالافیل عمدتاً به صورت متابولیت ها، عمدتاً از طریق مدفوع (تقریباً 61٪ از دوز) و به میزان کمتر از طریق ادرار (تقریباً 36٪ از دوز) دفع می شود. سالمندان - افراد مسن مرد سالم (65 سال یا بیشتر) دارای کلیرانس خوراکی کمتری از تادالافیل بودند که منجر به 25٪ بیشتر قرار گرفتن در معرض (AUC) بدون تأثیر بر Cmax نسبت به افراد سالم 19 تا 45 ساله بود. هیچ تنظیم دوز تنها بر اساس سن مجاز نیست. با این حال، حساسیت بیشتر به داروها در برخی از افراد مسن باید در نظر گرفته شود [به استفاده در جمعیت های خاص (8.5) مراجعه کنید]. بیماران مبتلا به دیابت - در بیماران مرد مبتلا به دیابت شیرین پس از دوز 10 میلی گرم تادالافیل، قرار گرفتن در معرض (AUC) تقریباً 19٪ کاهش یافت و Cmax 5٪ کمتر از میزان مشاهده شده در افراد سالم بود. هیچ تنظیم دوز مجاز نیست. بیماران مبتلا به BPH - در بیماران مبتلا به BPH به دنبال دوزهای منفرد و چندگانه 20 میلی گرم تادالافیل، هیچ تفاوت آماری معنی داری در مواجهه (AUC و C max) بین افراد مسن (70 تا 85 سال) و افراد جوان (60 سال ≤) مشاهده نشد. هیچ تنظیم دوز مجاز نیست. شکل 4

تأثیر بر فشار خون تادالافیل 20 میلی‌گرم تجویز شده به افراد مرد سالم، تفاوت معنی‌داری در مقایسه با دارونما در فشار خون سیستولیک و دیاستولیک به پشت خوابیده (تفاوت در میانگین حداکثر کاهش 1.6/0.8 میلی‌متر جیوه) و در فشار خون سیستولیک و دیاستولیک ایستاده (اختلاف فشار خون سیستولیک و دیاستولیک ایستاده) نشان نداد (اختلاف کاهش حداکثر 0.4 میلی‌متر در فشار خون سیستولیک و دیاستولیک). به ترتیب). علاوه بر این، اثر قابل توجهی بر ضربان قلب وجود نداشت. اثرات بر فشار خون هنگام تجویز با نیترات در مطالعات فارماکولوژی بالینی، تادالافیل (5 تا 20 میلی گرم) نشان داده شد که اثر کاهش فشار خون نیترات ها را تقویت می کند. بنابراین، استفاده از قرص تادالافیل در بیمارانی که هر شکلی از نیترات مصرف می کنند، منع مصرف دارد [به موارد منع مصرف (4.1) مراجعه کنید]. مطالعه‌ای برای ارزیابی میزان تعامل بین نیتروگلیسیرین و تادالافیل، در صورت نیاز به نیتروگلیسیرین در شرایط اضطراری پس از مصرف تادالافیل انجام شد. این یک مطالعه متقاطع دوسوکور، کنترل شده با دارونما، بر روی 150 فرد مرد حداقل 40 سال (از جمله افراد مبتلا به دیابت قندی و/یا فشار خون کنترل شده) و دریافت دوز روزانه تادالافیل 20 میلی گرم یا دارونمای مشابه به مدت 7 روز بود. به آزمودنی‌ها یک دوز واحد 0.4 میلی‌گرم نیتروگلیسیرین زیرزبانی (NTG) در مقاطع زمانی از پیش تعیین‌شده، پس از آخرین دوز تادالافیل (2، 4، 8، 24، 48، 72 و 96 ساعت پس از تادالافیل) داده شد. هدف از این مطالعه تعیین این بود که چه زمانی پس از دوز تادالافیل، هیچ اثر متقابل فشار خون آشکاری مشاهده نشد. در این مطالعه، تداخل معنی‌داری بین تادالافیل و NTG در هر نقطه زمانی تا 24 ساعت مشاهده شد. در 48 ساعت، بر اساس اکثر معیارهای همودینامیک، تعامل بین تادالافیل و NTG مشاهده نشد، اگرچه تعداد کمی از افراد تادالافیل بیشتر در مقایسه با دارونما کاهش فشار خون بیشتری را در این نقطه زمانی تجربه کردند. پس از 48 ساعت، تعامل قابل تشخیص نبود (شکل 1 را ببینید). شکل 1: میانگین حداکثر تغییر در فشار خون (تادالافیل منهای دارونما، تخمین نقطه با 90٪ CI) در پاسخ به نیتروگلیسیرین زیر زبانی در 2 (فقط به پشت)، 4، 8، 24، 48، 72، و 96 ساعت پس از آخرین دوز تادالافیل یا تادالافیل 2، بنابراین با آخرین دوز تادالافیل 2، نیترات منع مصرف دارد. در بیمارانی که قرص‌های تادالافیل مصرف کرده‌اند، در شرایطی که تجویز نیترات از نظر پزشکی در شرایط تهدیدکننده حیات ضروری است، باید حداقل 48 ساعت از آخرین دوز قرص تادالافیل قبل از تجویز نیترات بگذرد. در چنین شرایطی، نیترات ها هنوز باید فقط تحت نظارت دقیق پزشکی با نظارت همودینامیک مناسب تجویز شوند [به موارد منع مصرف (4.1) مراجعه کنید]. تأثیر بر فشار خون هنگام تجویز با آلفا بلاکرها شش مطالعه فارماکولوژی بالینی تصادفی، دوسوکور و متقاطع برای بررسی تداخل بالقوه تادالافیل با عوامل مسدودکننده آلفا در افراد سالم مرد انجام شد [به دوز و نحوه تجویز (2.7) و هشدارها و اقدامات احتیاطی مراجعه کنید (5.6). در چهار مطالعه، یک دوز خوراکی تادالافیل به افراد مرد سالم که روزانه (به مدت حداقل 7 روز) از آلفا بلاکر خوراکی مصرف می کردند، تجویز شد. در دو مطالعه، یک آلفا بلوکر خوراکی روزانه (حداقل 7 روز) به افراد مرد سالم که دوزهای مکرر روزانه تادالافیل را مصرف می کردند، تجویز شد. دوکسازوسین- سه مطالعه فارماکولوژی بالینی با تادالافیل و دوکسازوسین، یک مسدودکننده آلفا[1]-آدرنرژیک انجام شد. در اولین مطالعه دوکسازوسین، یک دوز خوراکی تادالافیل 20 میلی گرم یا دارونما در یک طرح متقاطع 2 دوره ای برای افراد سالمی که روزانه 8 میلی گرم دوکسازوسین خوراکی مصرف می کردند (18 نفر) تجویز شد. دوکسازوسین همزمان با تادالافیل یا دارونما پس از حداقل هفت روز دوز دوگزازوسین تجویز شد (جدول 5 و شکل 2 را ببینید). جدول 5: دوکسازوسین (8 میلی گرم در روز) مطالعه 1: میانگین حداکثر کاهش (95٪ CI) در فشار خون سیستولیک با کاهش متوسط ​​حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک (میلی متر جیوه) دارونما کاهش یافته است. مطالعه 1 دوکسازوسین: میانگین تغییر فشار خون سیستولیک از سطح پایه فشار خون به صورت دستی در 1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 10، 12 و 24 ساعت پس از تجویز تادالافیل یا دارونما اندازه گیری شد. موارد پرت به عنوان افراد با فشار خون سیستولیک ایستاده کمتر از 85 میلی‌متر جیوه یا کاهش فشار خون سیستولیک ایستاده بیش از 30 میلی‌متر جیوه در یک یا چند نقطه زمانی از سطح پایه تعریف شد. پس از تجویز تادالافیل 20 میلی گرمی و دارونما به ترتیب 9 و 3 مورد پرت وجود داشت. پنج و دو آزمودنی به دلیل کاهش فشار خون سیستولیک ایستاده بیش از 30 میلی‌متر جیوه از سطح پایه، پرت بودند، در حالی که پنج و یک آزمودنی به‌دلیل فشار خون سیستولیک ایستاده کمتر از 85 میلی‌متر جیوه، به ترتیب پس از تادالافیل و دارونما، پرت بودند. عوارض جانبی شدید به طور بالقوه مرتبط با اثرات فشار خون مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از دارونما چنین رویدادی گزارش نشد. دو مورد از این قبیل پس از تجویز تادالافیل گزارش شد. سرگیجه در یک مورد گزارش شد که 7 ساعت پس از مصرف شروع شد و حدود 5 روز طول کشید. این فرد قبلاً یک قسمت خفیف سرگیجه را با دوکسازوسین و دارونما تجربه کرده بود. سرگیجه در فرد دیگری گزارش شد که 25 دقیقه پس از مصرف شروع شد و 1 روز طول کشید. سنکوپی گزارش نشد. در مطالعه دوم دوکسازوسین، یک دوز خوراکی تادالافیل 20 میلی گرمی به افراد سالمی که دوکسازوسین خوراکی مصرف می کردند، 4 یا 8 میلی گرم در روز تجویز شد. این مطالعه (N=72 نفر) در سه بخش انجام شد که هر کدام یک متقاطع 3 دوره ای بود. در بخش A (N=24)، آزمودنی‌ها به دوکسازوسین 4 میلی‌گرم که روزانه در ساعت 8 صبح تجویز می‌شد، تیتر شدند. تادالافیل در ساعت‌های 8 صبح، 4 بعد از ظهر یا 8 بعد از ظهر تجویز شد. کنترل دارونما وجود نداشت. در بخش B (N=24)، آزمودنی‌ها به دوکسازوسین 4 میلی‌گرم روزانه در ساعت 8 بعد از ظهر تیتر شدند. تادالافیل در ساعت 8 صبح، 4 بعد از ظهر یا 8 بعد از ظهر تجویز شد. کنترل دارونما وجود نداشت. در بخش C (N=24)، آزمودنی‌ها به دوکسازوسین 8 میلی‌گرم روزانه در ساعت 8 صبح تیتر شدند، در این بخش، تادالافیل یا دارونما در ساعت 8 صبح یا 8 بعد از ظهر تجویز شد. میانگین حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک با دارونما در طی یک دوره 12 ساعته پس از دوز در بخش کنترل شده با دارونما مطالعه (بخش C) در جدول 6 و شکل 3 نشان داده شده است. جدول 6: دوکسازوسین (8 میلی گرم در روز) مطالعه 2 (قسمت C): میانگین حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک با کاهش دارونما میانگین کاهش حداکثر فشار خون سیستولیک (میلی‌متر جیوه) تادالافیل 20 میلی‌گرم در ساعت 8 صبح تادالافیل 20 میلی‌گرم در ساعت 8 شب مانیتورینگ سرپایی خون مطالعه 2 (قسمت ج): میانگین تغییر فشار خون سیستولیک از سطح پایه مطابق با زمان، فشار خون توسط ABPM هر 15 تا 30 دقیقه تا 36 ساعت پس از تادالافیل یا دارونما اندازه‌گیری شد. اگر یک یا چند خوانش فشار خون سیستولیک کمتر از 85 میلی‌متر جیوه ثبت شود یا یک یا چند کاهش فشار خون سیستولیک بیش از 30 میلی‌متر جیوه از خط پایه منطبق با زمان در طول بازه زمانی تجزیه و تحلیل رخ دهد، افراد به عنوان موارد پرت دسته‌بندی می‌شوند. از 24 آزمودنی در بخش C، 16 نفر پس از تجویز تادالافیل و 6 نفر پس از دارونما در طول دوره 24 ساعته پس از دوز 8 صبح تادالافیل یا دارونما به عنوان موارد پرت طبقه بندی شدند. از این تعداد، 5 و 2 مورد به دلیل فشار خون سیستولیک <85 میلی‌متر جیوه، پرت بودند، در حالی که 15 و 4 مورد به ترتیب به دلیل کاهش فشار خون سیستولیک بیش از 30 میلی‌متر جیوه به دنبال تادالافیل و دارونما، پرت بودند. در مدت 24 ساعت بعد از ساعت 8 شب. با دوز مصرفی، 17 نفر پس از تجویز تادالافیل و 7 نفر پس از دارونما به عنوان موارد پرت طبقه بندی شدند. از این تعداد، 10 و 2 نفر به دلیل فشار خون سیستولیک <85 میلی‌متر جیوه پرت بودند، در حالی که 15 و 5 نفر به ترتیب به دلیل کاهش فشار خون سیستولیک بیش از 30 میلی‌متر جیوه، پس از تادالافیل و دارونما، پرت بودند. برخی از افراد اضافی در هر دو گروه تادالافیل و دارونما در دوره بیش از 24 ساعت به عنوان موارد پرت طبقه بندی شدند. عوارض جانبی شدید به طور بالقوه مرتبط با اثرات فشار خون مورد ارزیابی قرار گرفت. در این مطالعه (72 نفر) 2 مورد از این قبیل به دنبال تجویز تادالافیل گزارش شد (افت فشار خون علامتی در یک مورد که 10 ساعت پس از مصرف شروع شد و تقریباً 1 ساعت طول کشید و سرگیجه در فرد دیگر که 11 ساعت پس از مصرف شروع شد و 2 دقیقه طول کشید). پس از دارونما چنین رویدادی گزارش نشد. در دوره قبل از دوز تادالافیل، یک رویداد شدید (سرگیجه) در یک آزمودنی در مرحله اجرا با دوکسازوسین گزارش شد. در مطالعه سوم دوکسازوسین، افراد سالم (N=45 درمان شده؛ 37 نفر تکمیل شده) 28 روز یک بار در روز دوز تادالافیل 5 میلی گرم یا دارونما را در یک طرح متقاطع دو دوره ای دریافت کردند. پس از 7 روز، دوکسازوسین با 1 میلی گرم شروع شد و تا 4 میلی گرم در روز در 21 روز آخر هر دوره تیتر شد (7 روز با 1 میلی گرم، 7 روز با دوز 2 میلی گرم، 7 روز از 4 میلی گرم دوکسازوسین). نتایج در جدول 7 نشان داده شده است. جدول 7: مطالعه دوکسازوسین 3: میانگین حداکثر کاهش (95٪ CI) در فشار خون سیستولیک کاهش میانگین حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک تادالافیل 5 میلی گرم در روز اول از 4 میلی گرم دوکسازوسین خوابیده 2.4 (-0.4، 5.2) ایستاده 0.5 - (4.0-، 2.7 از 3.1 mg Doxaine روز) (0.1-، 5.7) ایستاده 1.1 (-2.9، 5.0) فشار خون به صورت دستی قبل از دوز در دو نقطه زمانی (30- و 15- دقیقه) و سپس در 1، 2، 3، 4، 5 اندازه گیری شد. 6، 7، 8، 10، 12 و 24 ساعت پس از دوز در روز اول هر دوز دوکسازوسین، (1 میلی گرم، 2 میلی گرم، 4 میلی گرم)، و همچنین در روز هفتم تجویز 4 میلی گرم دوکسازوسین. پس از اولین دوز دوکسازوسین 1 میلی‌گرم، به دلیل کاهش بیش از 30 میلی‌متر جیوه در فشار خون سیستولیک ایستاده، در مورد تادالافیل 5 میلی‌گرم و یک مورد در دارونما، هیچ نقطه‌ای دور از نظر وجود نداشت. به دلیل کاهش بیش از 30 میلی‌متر جیوه در فشار خون سیستولیک ایستاده، پس از اولین دوز دوکسازوسین 2 میلی‌گرم، 2 مورد دور از تادالافیل 5 میلی‌گرم و هیچ کدام در دارونما وجود نداشت. به دلیل کاهش بیش از 30 میلی‌متر جیوه در فشار خون سیستولیک ایستاده، پس از اولین دوز 4 میلی‌گرم دوکسازوسین، تادالافیل 5 میلی‌گرم و دو دارو در دارونما هیچ نقطه‌ای پرت وجود نداشت. به دلیل فشار خون سیستولیک ایستاده <85 میلی‌متر جیوه، پس از اولین دوز دوکسازوسین 4 میلی‌گرم، یک مورد دور از تادالافیل 5 میلی‌گرم و سه مورد در دارونما مشاهده شد. پس از هفتمین روز مصرف دوکسازوسین 4 میلی‌گرم، هیچ چیز پرت روی تادالافیل 5 میلی‌گرم وجود نداشت، یک نفر که دارونما مصرف می‌کرد، کاهش >30 میلی‌متر جیوه در فشار خون سیستولیک ایستاده داشت، و یک نفر که دارونما مصرف می‌کرد، فشار خون سیستولیک ایستاده کمتر از 85 میلی‌متر جیوه داشت. تمام عوارض جانبی بالقوه مرتبط با اثرات فشار خون به عنوان خفیف یا متوسط ​​رتبه بندی شدند. در این مطالعه دو اپیزود سنکوپ وجود داشت، یکی پس از دوز تادالافیل 5 میلی گرم به تنهایی، و دیگری پس از مصرف همزمان تادالافیل 5 میلی گرم و دوکسازوسین 4 میلی گرم. تامسولوسین- در اولین مطالعه تامسولوسین، یک دوز خوراکی تادالافیل 10، 20 میلی گرم، یا دارونما در یک دوره 3 دوره، طرح متقاطع برای افراد سالم که 0.4 میلی گرم یک بار در روز تامسولوسین مصرف می کردند، یک مسدود کننده آلفا[1A]- آدرنرژیک انتخابی (18 نفر) تجویز شد. تادالافیل یا دارونما 2 ساعت پس از تامسولوسین پس از حداقل هفت روز دوز تامسولوسین تجویز شد. جدول 8: تامسولوسین (0.4 میلی گرم در روز) مطالعه 1: میانگین حداکثر کاهش (95٪ CI) در فشار خون سیستولیک استا با کاهش میانگین حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک (میلی متر جیوه) تادالافیل 10 میلی گرم تادالافیل 20 میلی گرم به پشت 3.2 (2.8-2.3)، 3.8 (2.3-2.3) 1.7 (-4.7، 8.1) 2.3 (-4.1، 8.7) فشار خون به صورت دستی در 1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 10، 12 و 24 ساعت پس از مصرف تادالافیل یا دارونما اندازه گیری شد. پس از تجویز تادالافیل 10 میلی گرم، 20 میلی گرم و دارونما به ترتیب 2، 2 و 1 نقطه پرت (آزمودنی ها با کاهش فشار خون سیستولیک ایستاده بیش از 30 میلی متر جیوه در یک یا چند نقطه زمانی نسبت به سطح پایه) وجود داشت. هیچ آزمودنی با فشار خون سیستولیک ایستاده <85 میلی‌متر جیوه وجود نداشت. هیچ عارضه جانبی شدید به طور بالقوه مرتبط با اثرات فشار خون گزارش نشده است. سنکوپی گزارش نشد. در مطالعه دوم تامسولوسین، افراد سالم (N = 39 تحت درمان؛ و 35 تکمیل شده) 14 روز یک بار در روز دوز تادالافیل 5 میلی گرم یا دارونما در یک طرح متقاطع دو دوره ای دریافت کردند. دوز روزانه تامسولوسین 0.4 میلی گرم برای هفت روز آخر هر دوره اضافه شد. جدول 9: مطالعه تامسولوسین 2: میانگین حداکثر کاهش (95٪ CI) در فشار خون سیستولیک کاهش میانگین حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک دارونما تادالافیل 5 میلی گرم در روز اول از 0.4 میلی گرم تامسولوسین خوابیده به پشت - 0.1 (2.2-، 1.9) ایستاده 0.9 (1.4-) تادالافیل در روز 73. 1.2 (-1.2، 3.6) ایستاده 1.2 (-1.0، 3.5) فشار خون به صورت دستی قبل از دوز در دو نقطه زمانی (30- و 15- دقیقه) و سپس در 1، 2، 3 اندازه گیری شد، 4، 5، 6، 7، 8، 10، 12 و 24 ساعت پس از دوز در روزهای اول، ششم و هفتم مصرف تامسولوسین. هیچ چیز پرت وجود نداشت (آزمودنی‌هایی که فشار خون سیستولیک ایستاده بیش از 30 میلی‌متر جیوه در یک یا چند نقطه زمانی از پایه کاهش یافته بودند). یک آزمودنی که دارونما به همراه تامسولوسین دریافت کرده بود (روز 7) و یک فرد تحت درمان با تادالافیل به همراه تامسولوسین (روز 6) فشار خون سیستولیک ایستاده کمتر از 85 میلی متر جیوه داشتند. هیچ عارضه جانبی شدید به طور بالقوه مرتبط با فشار خون گزارش نشده است. سنکوپی گزارش نشد. آلفوزوسین- یک دوز خوراکی تادالافیل 20 میلی گرم یا دارونما در یک طرح متقاطع 2 دوره ای به افراد سالم که یک بار در روز از قرص های رهش طولانی 10 میلی گرم آلفازوسین HCl، یک مسدود کننده آلفا[1]-آدرنرژیک استفاده می کردند (17 نفر تکمیل شده) تجویز شد. تادالافیل یا دارونما 4 ساعت پس از آلفازوسین و پس از حداقل هفت روز دوز آلفازوسین تجویز شد. جدول 10: مطالعه آلفوزوسین (10 میلی گرم در روز): میانگین حداکثر کاهش (95% فاصله اطمینان (CI) در فشار خون سیستولیک با کاهش میانگین حداکثر کاهش فشار خون سیستولیک (میلی متر جیوه) با کاهش پلاسبو 2، 3، 4، 6، 8، 10، 20 و 24 ساعت پس از مصرف تادالافیل یا دارونما. پس از تجویز 20 میلی گرم تادالافیل، 1 مورد پرت (موضوعی با فشار خون سیستولیک ایستاده <85 میلی متر جیوه) وجود داشت. هیچ آزمودنی با کاهش فشار خون سیستولیک ایستاده بیش از 30 میلی‌متر جیوه در یک یا چند نقطه زمانی نسبت به سطح پایه وجود نداشت. هیچ عارضه جانبی شدید به طور بالقوه مرتبط با اثرات فشار خون گزارش نشده است. سنکوپی گزارش نشد. اثرات بر فشار خون هنگام تجویز آملودیپین با داروهای ضد فشار خون - مطالعه ای برای ارزیابی تداخل آملودیپین (5 میلی گرم در روز) و تادالافیل 10 میلی گرم انجام شد. هیچ اثری از تادالافیل بر سطح آملودیپین خون و هیچ اثری از آملودیپین بر سطح خون تادالافیل وجود نداشت. میانگین کاهش فشار خون سیستولیک/دیاستولیک به پشت به پشت ناشی از تادالافیل 10 میلی گرم در افراد مصرف کننده آملودیپین 2/3 میلی متر جیوه در مقایسه با دارونما بود. در یک مطالعه مشابه با استفاده از تادالافیل 20 میلی گرم، هیچ تفاوت بالینی معنی داری بین تادالافیل و دارونما در افراد مصرف کننده آملودیپین وجود نداشت. بلوک کننده های گیرنده آنژیوتانسین II (با و بدون سایر داروهای ضد فشار خون) - مطالعه ای برای ارزیابی تداخل گیرنده های آنژیوتانسین II و تادالافیل 20 میلی گرم انجام شد. آزمودنی‌ها در این مطالعه هر مسدودکننده گیرنده آنژیوتانسین II را که به بازار عرضه می‌شد، به تنهایی، به عنوان جزئی از یک محصول ترکیبی یا به عنوان بخشی از یک رژیم چندگانه ضد فشار خون مصرف می‌کردند. پس از دوز، اندازه‌گیری‌های سرپایی فشار خون تفاوت‌هایی را بین تادالافیل و دارونما 8/4 میلی‌متر جیوه در فشار خون سیستولیک/دیاستولیک نشان داد. بندروفلوازید- مطالعه ای برای ارزیابی تداخل بندروفلوازید (2.5 میلی گرم در روز) و تادالافیل 10 میلی گرم انجام شد. پس از دوز، میانگین کاهش فشار خون سیستولیک/دیاستولیک به پشت به پشت به دلیل تادالافیل 10 میلی گرم در افراد مصرف کننده بندروفلوازید 6/4 میلی متر جیوه در مقایسه با دارونما بود. انالاپریل- مطالعه ای برای ارزیابی تداخل انالاپریل (10 تا 20 میلی گرم در روز) و تادالافیل 10 میلی گرم انجام شد. پس از دوز، میانگین کاهش فشار خون سیستولیک/دیاستولیک به پشت خوابیده ناشی از تادالافیل 10 میلی گرم در افراد مصرف کننده انالاپریل 1/4 میلی متر جیوه در مقایسه با دارونما بود. متوپرولول- مطالعه ای برای ارزیابی تداخل متوپرولول رهش پایدار (25 تا 200 میلی گرم در روز) و تادالافیل 10 میلی گرم انجام شد. پس از دوز، میانگین کاهش فشار خون سیستولیک/دیاستولیک به پشت به پشت به دلیل تادالافیل 10 میلی گرم در افراد مصرف کننده متوپرولول 5/3 میلی متر جیوه در مقایسه با دارونما بود. اثرات بر فشار خون هنگام مصرف الکل الکل و مهارکننده های PDE5، از جمله تادالافیل، گشادکننده عروق سیستمیک خفیف هستند. تعامل تادالافیل با الکل در 3 مطالعه فارماکولوژی بالینی مورد بررسی قرار گرفت. در 2 مورد از آنها، الکل با دوز 0.7 گرم بر کیلوگرم، که معادل تقریباً 6 اونس ودکا 80 در یک مرد 80 کیلوگرمی است، و تادالافیل با دوز 10 میلی گرم در یک مطالعه و 20 میلی گرم در مطالعه دیگر تجویز شد. در هر دو این مطالعه، همه بیماران کل دوز الکل را در عرض 10 دقیقه پس از شروع مصرف کردند. در یکی از این دو مطالعه، سطح الکل خون 0.08٪ تایید شد. در این دو مطالعه، بیماران بیشتری در مقایسه با الکل به تنهایی کاهش بالینی قابل توجهی در فشار خون در ترکیب تادالافیل و الکل داشتند. برخی از افراد سرگیجه وضعیتی را گزارش کردند و افت فشار خون ارتواستاتیک در برخی افراد مشاهده شد. هنگامی که تادالافیل 20 میلی گرم با دوز کمتر الکل (6/0 گرم بر کیلوگرم، که معادل تقریباً 4 اونس ودکای 80 پروف است، در کمتر از 10 دقیقه تجویز شد)، افت فشار خون ارتواستاتیک مشاهده نشد، سرگیجه با فرکانس مشابه با الکل رخ داد، و اثرات کاهش فشار خون تنها الکل نبود. تادالافیل بر غلظت الکل پلاسما و الکل بر غلظت پلاسمایی تادالافیل تأثیری نداشت. اثرات بر تست استرس ورزش اثرات تادالافیل بر عملکرد قلب، همودینامیک و تحمل ورزش در یک مطالعه فارماکولوژی بالینی منفرد مورد بررسی قرار گرفت. در این کارآزمایی متقاطع کور، 23 نفر با بیماری عروق کرونر پایدار و شواهد ایسکمی قلبی ناشی از ورزش وارد مطالعه شدند. نقطه پایانی اولیه زمان رسیدن به ایسکمی قلبی بود. میانگین تفاوت در کل زمان تمرین 3 ثانیه بود (تادالافیل 10 میلی گرم منهای دارونما)، که نشان دهنده تفاوت معنی دار بالینی نبود. تجزیه و تحلیل های آماری بیشتر نشان داد که تادالافیل نسبت به دارونما از نظر زمان تا ایسکمی پایین تر نیست. توجه داشته باشید، در این مطالعه، در برخی از افراد که تادالافیل و سپس نیتروگلیسیرین زیرزبانی را در دوره پس از ورزش دریافت کردند، کاهش بالینی قابل توجهی در فشار خون مشاهده شد که مطابق با افزایش اثرات کاهش فشار خون نیترات توسط تادالافیل بود. اثرات بر روی بینایی تک دوز خوراکی مهارکننده‌های فسفودی استراز، با استفاده از آزمون ۱۰۰ رنگی Farnsworth-Munsell، با حداکثر اثرات نزدیک به زمان اوج سطح پلاسما، اختلال گذرا مربوط به دوز را در تمایز رنگ (آبی/سبز) نشان داده است. این یافته با مهار PDE6 که در انتقال نوری در شبکیه نقش دارد، مطابقت دارد. در یک مطالعه برای ارزیابی اثرات یک دوز تادالافیل 40 میلی گرم بر بینایی (N = 59)، هیچ اثری بر حدت بینایی، فشار داخل چشم، یا مردمک سنجی مشاهده نشد. در تمام مطالعات بالینی با قرص‌های تادالافیل، گزارش‌هایی مبنی بر تغییر در دید رنگ نادر بود (<0.1٪ از بیماران). تأثیرات بر ویژگی‌های اسپرم سه مطالعه در مردان برای ارزیابی تأثیر بالقوه تادالافیل 10 میلی‌گرم (یک مطالعه 6 ماهه) و 20 میلی‌گرم (یک مطالعه 6 ماهه و یک مطالعه 9 ماهه) روزانه بر روی ویژگی‌های اسپرم انجام شد. در هیچ یک از این سه مطالعه هیچ اثر نامطلوبی بر مورفولوژی یا تحرک اسپرم وجود نداشت. در مطالعه 10 میلی گرم تادالافیل به مدت 6 ماه و مطالعه 20 میلی گرم تادالافیل به مدت 9 ماه، نتایج نشان دهنده کاهش میانگین غلظت اسپرم نسبت به دارونما بود، اگرچه این تفاوت ها از نظر بالینی معنی دار نبودند. این اثر در مطالعه 20 میلی گرم تادالافیل مصرف شده به مدت 6 ماه مشاهده نشد. علاوه بر این، هیچ اثر نامطلوبی بر میانگین غلظت هورمون‌های تولید مثل، تستوسترون، هورمون لوتئینه کننده یا هورمون محرک فولیکول با 10 یا 20 میلی‌گرم تادالافیل در مقایسه با دارونما وجود نداشت. اثرات بر الکتروفیزیولوژی قلب اثر یک دوز 100 میلی گرمی تادالافیل بر فاصله QT در زمان اوج غلظت تادالافیل در یک مطالعه متقاطع تصادفی، دوسوکور، دارونما و کنترل شده فعال (ایبوتیلید داخل وریدی) در 90 مرد سالم 531 ساله مورد بررسی قرار گرفت. میانگین تغییر QT c (اصلاح Fridericia QT) برای تادالافیل، نسبت به دارونما، 3.5 میلی ثانیه بود (دو طرفه 90% CI=1.9، 5.1). میانگین تغییر QT c (اصلاح QT فردی) برای تادالافیل، نسبت به دارونما، 2.8 میلی ثانیه بود (دو طرفه 90% CI=1.2، 4.4). یک دوز 100 میلی گرمی تادالافیل (5 برابر بالاترین دوز توصیه شده) انتخاب شد، زیرا این دوز در معرض مواجهه هایی است که با مصرف همزمان تادالافیل با مهارکننده های قوی CYP3A4 یا موارد مشاهده شده در نارسایی کلیوی مشاهده می شود. در این مطالعه، میانگین افزایش ضربان قلب مرتبط با دوز 100 میلی گرمی تادالافیل در مقایسه با دارونما 3.1 ضربه در دقیقه بود. شکل 1 شکل 2 شکل 3

PATIENT INFORMATION Tadalafil (tah-DA-la-fil) tablets USP Read this important information before you start taking tadalafil tablets and each time you get a refill. There may be new information. You may also find it helpful to share this information with your partner. This information does not take the place of talking with your healthcare provider. You and your healthcare provider should talk about tadalafil tablets when you start taking it and at regular checkups. If you do not understand the information, or have questions, talk with your healthcare provider or pharmacist. What Is The Most Important Information I Should Know About T adalafil tablets? T adalafil tablets can cause your blood pressure to drop suddenly to an unsafe level if it is taken with certain other medicines. You could get dizzy, faint, or have a heart attack or stroke. Never take tadalafil tablets with any nitrate or guanylate cyclase stimulator medicines. Do not take tadalafil tablets if you take any medicines called "nitrates." Nitrates are commonly used to treat angina. Angina is a symptom of heart disease and can cause pain in your chest, jaw, or down your arm. Medicines called nitrates include nitroglycerin that is found in tablets, sprays, ointments, pastes, or patches. Nitrates can also be found in other medicines such as isosorbide dinitrate or isosorbide mononitrate. Some recreational drugs called "poppers" also contain nitrates, such as amyl nitrite and butyl nitrite. Do not take tadalafil tablets if you take medicines called guanylate cyclase stimulators which include: Riociguat (Adempas ® ) a medicine that treats pulmonary arterial hypertension and chronic-thromboembolic pulmonary hypertension. Ask your healthcare provider or pharmacist if you are not sure if any of your medicines are nitrates or guanylate cyclase stimulators, such as riociguat. (See "Who Should Not Take T adalafil Tablets?" ) Tell all of your healthcare providers that you take tadalafil tablets. If you need emergency medical care for a heart problem, it will be important for your healthcare provider to know when you last took tadalafil tablets. After taking a single tablet, some of the active ingredient of t adalafil tablets remains in your body for more than 2 days. The active ingredient can remain longer if you have problems with your kidneys or liver, or you are taking certain other medications (see "Can Other Medicines Affect Tadalafil Tablets?"). Stop sexual activity and get medical help right away if you get symptoms such as chest pain,dizziness, or nausea during sex. Sexual activity can put an extra strain on your heart, especially if your heart is already weak from a heart attack or heart disease. See also "What Are The Possible Side Effects Of T adalafil Tablets?" What Are T adalafil Tablets? Tadalafil tablets are a prescription medicine taken by mouth for the treatment of:. men with erectile dysfunction (ED) men with symptoms of benign prostatic hyperplasia (BPH) men with both ED and BPH T adalafil Tablets for the Treatment of ED ED is a condition where the penis does not fill with enough blood to harden and expand when a man is sexually excited, or when he cannot keep an erection. A man who has trouble getting or keeping an erection should see his healthcare provider for help if the condition bothers him. Tadalafil tablets helps increase blood flow to the penis and may help men with ED get and keep an erection satisfactory for sexual activity. Once a man has completed sexual activity, blood flow to his penis decreases, and his erection goes away. Some form of sexual stimulation is needed for an erection to happen with tadalafil tablets. Tadalafil tablets does not: cure ED increase a man's sexual desire protect a man or his partner from sexually transmitted diseases, including HIV. Speak to your healthcare provider about ways to guard against sexually transmitted diseases. serve as a male form of birth control Tadalafil tablets are only for men over the age of 18, including men with diabetes or who have undergone prostatectomy. T adalafil Tablets for the Treatment of Symptoms of BPH BPH is a condition that happens in men, where the prostate gland enlarges which can cause urinary symptoms. T adalafil Tablets for the Treatment of ED and Symptoms of BPH ED and symptoms of BPH may happen in the same person and at the same time. Men who have both ED and symptoms of BPH may take tadalafil tablets for the treatment of both conditions. Tadalafil tablets are not for women or children. Tadalafil tablets must be used only under a healthcare provider's care. Who Should Not Take T adalafil Tablets? Do not take t adalafil tablets if you: take any medicines called "nitrates". use recreational drugs called "poppers" like amyl nitrite and butyl nitrite. (See "What Is The Most Important Information I Should Know About T adalafil Tablets?" ) take any medicines called guanylate cyclase stimulators, such as riociguat are allergic to t adalafil tablets or ADCIRCA ® , or any of its ingredients. See the end of this leaflet for a complete list of ingredients in tadalafil tablets. Symptoms of an allergic reaction may include: rash hives swelling of the lips, tongue, or throat difficulty breathing or swallowing Call your healthcare provider or get help right away if you have any of the symptoms of an allergic reaction listed above. What Should I Tell My Healthcare Provider Before Taking T adalafil Tablets? Tadalafil tablets are not right for everyone. Only your healthcare provider and you can decide if t adalafil tablets are right for you. Before taking tadalafil tablets, tell your healthcare provider about all your medical problems, including if you: have heart problems such as angina, heart failure, irregular heartbeats, or have had a heart attack. Ask your healthcare provider if it is safe for you to have sexual activity. You should not take tadalafil tablets if your healthcare provider has told you not to have sexual activity because of your health problems. have pulmonary hypertension have low blood pressure or have high blood pressure that is not controlled have had a stroke have liver problems have kidney problems or require dialysis have retinitis pigmentosa, a rare genetic (runs in families) eye disease have ever had severe vision loss, including a condition called NAION have stomach ulcers have a bleeding problem have a deformed penis shape or Peyronie's disease have had an erection that lasted more than 4 hours have blood cell problems such as sickle cell anemia, multiple myeloma, or leukemia Can Other Medicines Affect T adalafil Tablets? Tell your healthcare provider about all the medicines you take including prescription and non-prescription medicines, vitamins, and herbal supplements. Tadalafil tablets and other medicines may affect each other. Always check with your healthcare provider before starting or stopping any medicines. Especially tell your healthcare provider if you take any of the following*: medicines called nitrates (see "What Is The Most Important Information I Should Know About T adalafil Tablets?" ) medicines called guanylate cyclase stimulators, such as riociguat (Adempas ® ), used to treat pulmonary hypertension medicines called alpha blockers. These include Hytrin ® (terazosin HCl), Flomax ® (tamsulosin HCl), Cardura ® (doxazosin mesylate), Minipress ® (prazosin HCl), Uroxatral ® (alfuzosin HCl), Jalyn ® (dutasteride and tamsulosin HCl) or Rapaflo ® (silodosin). Alpha-blockers are sometimes prescribed for prostate problems or high blood pressure. If tadalafil tablets are taken with certain alpha blockers, your blood pressure could suddenly drop. You could get dizzy or faint. other medicines to treat high blood pressure (hypertension) medicines called HIV protease inhibitors, such as ritonavir (Norvir ® , Kaletra ® ) some types of oral antifungals such as ketoconazole (Nizoral ® ), itraconazole (Sporanox ® ) some types of antibiotics such as clarithromycin (Biaxin ® ), telithromycin (Ketek ® ), erythromycin (several brand names exist. Please consult your healthcare provider to determine if you are taking this medicine). other medicines or treatments for ED. Tadalafil tablets are also marketed as ADCIRCA for the treatment of pulmonary arterial hypertension. Do not take both tadalafil tablets and ADCIRCA. Do not take sildenafil citrate (Revatio ® ) with tadalafil tablets. How Should I Take T adalafil Tablets? Take tadalafil tablets exactly as your healthcare provider prescribes it. Your healthcare provider will prescribe the dose that is right for you. Some men can only take a low dose of tadalafil tablets or may have to take it less often, because of medical conditions or medicines they take. Do not change your dose or the way you take tadalafil tablets without talking to your healthcare provider. Your healthcare provider may lower or raise your dose, depending on how your body reacts to tadalafil tablets and your health condition. Tadalafil tablets may be taken with or without meals. If you take too much tadalafil tablets, call your healthcare provider or emergency room right away. How Should I Take T adalafil Tablets for Symptoms of BPH? For symptoms of BPH, t adalafil tablets are taken once daily. Do not take tadalafil tablets more than one time each day. Take one tadalafil tablet every day at about the same time of day. If you miss a dose, you may take it when you remember but do not take more than one dose per day. How Should I Take T adalafil Tablets for ED? For ED, there are two ways to take t adalafil tablets - either for use as needed OR for use once daily. T adalafil tablets for use as needed: Do not take tadalafil tablets more than one time each day. Take one tadalafil tablet before you expect to have sexual activity. You may be able to have sexual activity at 30 minutes after taking tadalafil tablets and up to 36 hours after taking it. You and your healthcare provider should consider this in deciding when you should take tadalafil tablets before sexual activity. Some form of sexual stimulation is needed for an erection to happen with tadalafil tablets. Your healthcare provider may change your dose of tadalafil tablets depending on how you respond to the medicine, and on your health condition. OR T adalafil tablets for once daily use is a lower dose you take every day. Do not take tadalafil tablets more than one time each day. Take one tadalafil tablet every day at about the same time of day. You may attempt sexual activity at any time between doses. If you miss a dose, you may take it when you remember but do not take more than one dose per day. Some form of sexual stimulation is needed for an erection to happen with tadalafil tablets. Your healthcare provider may change your dose of tadalafil tablets depending on how you respond to the medicine, and on your health condition. How Should I Take T adalafil Tablets for Both ED and the Symptoms of BPH? For both ED and the symptoms of BPH, t adalafil tablets are taken once daily. Do not take tadalafil tablets more than one time each day. Take one tadalafil tablet every day at about the same time of day. You may attempt sexual activity at any time between doses. If you miss a dose, you may take it when you remember but do not take more than one dose per day. Some form of sexual stimulation is needed for an erection to happen with tadalafil tablets. What Should I Avoid While Taking T adalafil Tablets? Do not use other ED medicines or ED treatments while taking tadalafil tablets. Do not drink too much alcohol when taking tadalafil tablets (for example, 5 glasses of wine or 5 shots of whiskey). Drinking too much alcohol can increase your chances of getting a headache or getting dizzy, increasing your heart rate, or lowering your blood pressure. What Are The Possible Side Effects Of T adalafil Tablets? See "What Is The Most Important Information I Should Know About T adalafil Tablets?" The most common side effects with t adalafil tablets are: headache, indigestion, back pain, muscle aches, flushing, and stuffy or runny nose. These side effects usually go away after a few hours. Men who get back pain and muscle aches usually get it 12 to 24 hours after taking tadalafil tablets. Back pain and muscle aches usually go away within 2 days. Call your healthcare provider if you get any side effect that bothers you or one that does not go away. Uncommon side effects include: An erection that won't go away (priapism). If you get an erection that lasts more than 4 hours, get medical help right away. Priapism must be treated as soon as possible or lasting damage can happen to your penis, including the inability to have erections. Color vision changes, such as seeing a blue tinge (shade) to objects or having difficulty telling the difference between the colors blue and green. In rare instances, men taking PDE5 inhibitors (oral erectile dysfunction medicines, including tadalafil tablets) reported a sudden decrease or loss of vision in one or both eyes. It is uncertain whether PDE5 inhibitors directly cause the vision loss. If you experience sudden decrease or loss of vision, stop taking PDE5 inhibitors, including tadalafil tablets, and call a healthcare provider right away. Sudden loss or decrease in hearing, sometimes with ringing in the ears and dizziness, has been rarely reported in people taking PDE5 inhibitors, including tadalafil tablets. It is not possible to determine whether these events are related directly to the PDE5 inhibitors, to other diseases or medications, to other factors, or to a combination of factors. If you experience these symptoms, stop taking tadalafil tablets and contact a healthcare provider right away. These are not all the possible side effects of tadalafil tablets. For more information, ask your healthcare provider or pharmacist. Call your doctor for medical advice about side effects. You may report side effects to FDA at 1-800-FDA-1088. How Should I Store T adalafil Tablets? Store tadalafil tablets at 25°C (77°F); excursions permitted between 15°C and 30°C (59°F and 86°F). Keep t adalafil tablets and all medicines out of the reach of children. General Information About T adalafil Tablets: Medicines are sometimes prescribed for conditions other than those described in patient information leaflets. Do not use tadalafil tablets for a condition for which it was not prescribed. Do not give tadalafil tablets to other people, even if they have the same symptoms that you have. It may harm them. This is a summary of the most important information about tadalafil tablets. If you would like more information, talk with your healthcare provider. You can ask your healthcare provider or pharmacist for information about tadalafil tablets that is written for health providers. For more information, call Torrent Pharma Inc. at 1-800-912-9561. What Are The Ingredients In T adalafil Tablets? Active ingredient: tadalafil USP Inactive ingredients: croscarmellose sodium, hydroxypropyl cellulose, lactose monohydrate, magnesium stearate, microcrystalline cellulose, Opadry ® II Yellow and sodium lauryl sulfate. The color coating material contains following ingredients. Strength Coating material Ingredients 2.5 mg Opadry ® II Yellow HPMC 2910 / Hypromellose, Iron oxide red, Iron oxide yellow, Lactose monohydrate, Talc, Titanium dioxide, Triacetin. 5 mg Opadry ® II Yellow HPMC 2910 / Hypromellose, Iron oxide yellow, Lactose monohydrate, Talc, Titanium dioxide, Triacetin. 10 mg 20 mg This Patient Information has been approved by the U.S. Food and Drug Administration *Trademarks are the property of their respective owners. Repackaged and Distributed By: Remedy Repack, Inc. 625 Kolter Dr. Suite #4 Indiana, PA 1-724-465-8762